Alle Kapitel von กูไม่ยอมเป็นเมียมึงหรอก!(ลูคัส+ดำ): Kapitel 21 – Kapitel 22

ครืน!... เสียงห้าร้องดังลั่น พร้อมลมที่พัดแรง หอบเอากลิ่นดินกลิ่นหญ้าลอยมาตามอากาศ ผมนั่งเหม่อลอยอยู่ใต้ถุนบ้าน นั่งมองทางเดินเข้าบ้าน พลันนึกถึงข้อความของไอ้ลูคัสที่ส่งมา รอหรอ ให้ผมรอมันดีกสินะ ถึงจะนาน แม้จะทรมาน ยังไงผมก็จะรอซ่า!...สายฝนเทลงมาดังลั่นกระทบหลังคาบ้าน แววตารอคอยยังคงมองตรงทางเข้าไม่ละสายตา หวังว่ามันจะแค่พูดเล่น แล้วโผล่มาในจังหวะที่ผมต้องการ แต่ก็ไม่ เมื่อทางเดินนั้นมันเงียบ ไร้เงาของคนที่รอคอย“พี่ดำ มานั่งทำอะไรตรงนี้ครับ ฝนตกหนักมากแล้วนะ” เสียงของน้ำมนต์เอ่ยแข่งกับเสียงฝนดังลั่น ผมหันมองน้ำมนต์ช้าๆ พร้อมรอยยิ้มหม่น“น้ำมนต์ พี่...” เสียงสั่นจะเอ่ยบอก แต่คำพูดนั้นกลับไม่ออกมา มีแต่เสียงสั่นๆกับสีหน้าเจ็บปวด“ผมรู้ ว่ามันนาน แต่พี่ก็จะรอมันใช่มั้ย” น้ำมนต์บอกพร้อมรอยยิ้มบาง พลันเดินเข้ามาใกล้ ย่อกายนั่งลงตรงหน้า มือหนาคว้ามือผมไปกุมไว้“ฮึก ใช่ พี่จะรอ ฮึก ต่อให้นาน ฮึก พี่ก็จะรอมัน” เสียงสั่นเอ่ยบอกเด็กหนุ่มตรงหน้า น้ำมนต์ยกยิ้มบางอ่อนโยน พลันเช็ดน้ำตาให้กันเบาๆ“เราขึ้นบ้านกันเถอะครับ” เสียงนุ่มอ่อนโยนเอ่ยบอกพร้อมรอยยิ้ม ผมพยักหน้ารับเบาๆ ยันกายขึ้นเติ