กูไม่ยอมเป็นเมียมึงหรอก!(ลูคัส+ดำ)

กูไม่ยอมเป็นเมียมึงหรอก!(ลูคัส+ดำ)

last updateDernière mise à jour : 2026-02-14
Par:  Black_Cat_Complété
Langue: Thai
goodnovel18goodnovel
Notes insuffisantes
22Chapitres
190Vues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

ก็แค่ไม่ชอบหน้าไอ้เด็กลูคัส ดำเลยจ้างเด็กเสิร์ฟในร้านเหล้า ไปวางยาปลุก... แต่ใครจะคิด ว่ามันจะหันมาใช้ร่างกายเขาปลดปล่อย นับจากวันนั้น ไอ้หมาไซบีเรียนฮัสกี้ตัวนี้ ก็ตามติดชีวิตเขาไม่ห่าง

Voir plus

Chapitre 1

กูไม่ยอมเป็นเมียมึงหรอก! (บทนำ)

EDEN

No way. I forgot my wallet. What the hell, Eden?

I’m already ten minutes late for a high school reunion I’ve been stressing over for the last three months. Three freaking months!

Damnit!

Annoyance burns hot in my chest as I reverse and speed back towards my apartment, which is at least ten blocks away.

Tonight is an opportunity to convince myself that I am indeed an accomplished adult. But apparently, the universe has other plans.

Because the moment I reach my apartment door, I notice it.

The door’s open.

Every nerve in my body goes still.

My brain does this stupid thing where it tries to rationalize. Maybe I forgot to close it properly? Maybe the wind jerked it open?

Except I strongly remember locking it.

Or maybe… Alex, my boyfriend, decided to pop in. We live here together after all. No, wait. He’s supposed to be miles away in Tokyo for a business meeting.

I grip my umbrella tighter. I’m already late. Why is this happening now?

Slowly, I inch forward, like I'm auditioning for a horror movie. One I definitely don't want to be in.

Inside, the living room light is on. A muffled grunt reaches my ear, and I nearly jump out of my skin.

“W-who’s there?" I call, in what I hope is a threatening tone but probably sounds more like a panicked squirrel.

When I don’t get any response, I inch closer, raising my umbrella over my head.

Then, I push the door open wider.

I freeze at the mortifying display in front of me.

Alex, my boyfriend of three years, is being rammed into from behind by a naked muscular male two times his size. Right there in our living room.

Holy…shit.

My brain practically glitches, my left eye twitching.

“Alex?” I croak and they both freeze, bare ass in the air.

“Eden," Alex blurts, his face pale. "This isn't—"

My heart is racing so fast now, it actually hurts. I dig my acrylic nails into my palm, letting the burn keep me sane. Don’t lose it, Eden, I tell myself. Even as the tears begin to gather.

“Oh please," I say, my voice trembling as I try to hold on to sarcasm for dear life. "Don't you dare say what it looks like, because what it looks like is exactly what it is."

Every memory of us floods my mind until I’m practically choking on it.

The man pulls out, mumbling something about not knowing he had a girlfriend. He grabs his clothes, quickly slides them on, and hurries out.

For a second, all I hear is my own heartbeat and the faint sound of my dignity collapsing.

“You're home early," Alex says weakly.

There's a part of me that wants to scream. Another that wants to cry. Instead, I let out a slightly deranged laugh.

“Wow. You know, I actually thought today couldn't get any worse. I was wrong. It's always good to be reminded that life still has surprises."

“Eden, please—"

“Don't. We’re done.” I grab my wallet from the coffee table, forcing out a shaky breath. "I've got a reunion to attend. You can finish whatever that was. He’s got great ass.”

I walk out before he can answer, my head held high. Meanwhile, my mascara is already threatening to betray me.

But if I'm going to humiliate myself tonight, it's not going to be because of him.

I’m not… I’m not that weak.

…….

If there's a ranking for "Top Ten Ways to Ruin My Night," attending my high school reunion right after my heart's been ripped out sits at number one.

Number two? Doing it in heels that pinch like hell.

Unfortunately, forgetting to fake a boyfriend before showing up makes it to that same list.

The minute I step into the VIP LOUNGE, my breathing quickens. Everyone's glammed up, sipping champagne like their egos depend on it. A live jazz band is playing in the corner. The air smells like money and perfume. Lots of it.

I adjust my sunglasses and clutch my tiny purse, my hands shaky. It's a pathetic attempt to hide the possible redness of my eyes.

Breathe, Eden. Smile. Pretend you're not still the same socially awkward mess who tripped over her own shoelace at graduation. Pretend you didn't just get cheated on. Fake it till you make it, right?

"Eden Clarke!"

I freeze.

That voice belongs to Veronica Shaw. Head cheerleader, former queen bee, and current walking Botox advertisement.

“Wow," she says, air-kissing the air around my face. "You look... exactly the same."

I plaster on a polite smile. "Thanks. So do you. Except, you know, slightly... tighter."

She blinks, not catching the sarcasm. "What have you been up to? Married? Kids? Billion-dollar startup?"

“Oh, you know." I shrug. "Just trying to stay alive.”

Cue laughter from her little circle of followers. Fantastic. Three minutes in, and I'm already the entertainment.

My gaze automatically slides over to Him. Standing across the room is my teenage crush.

Golden hair, too-white teeth, dazzling blue eyes, and a million-dollar smile.

Dylan Foster.

The boy who made algebra bearable. The boy who once smiled at me in the hallway and made my entire week. He's older. Broader. Hotter.

And…

My gaze roams over his bare fingers. No ring, whew!

Maybe—just maybe—this night could redeem itself.

I’m getting ahead of myself, but right now, it’s better than breaking down.

He turns, and our eyes meet.

Okay, Eden. You've got this. Be confident. Be normal. Don't trip.

I walk up to him with what I hope is casual grace. "Dylan, hi! It’s been forever!"

He smiles warmly. Then he steps aside, revealing the woman clinging to his arm.

It's Savannah Hilton. My ex-best friend who ended our relationship because she thought I had my eyes on Carter, her boyfriend at the time. When in reality… I only had eyes for Dylan.

“Eden, meet my fiancée," he says, pride dripping from every word.

I blink. Smile. Blink again.

“Oh, wow. Congratulations."

Internally, I’m breaking apart painfully slow..

“You remember me, right?” Savannah says, and I smile.

My voice trembles when I speak. “It’s been a while, Savannah.”

Veronica walks up to us and grins.

“I remember now! You used to have such a big crush on Dylan in school. You'd blush whenever he said your name!"

Laughter ripples through their group. Suddenly, it feels like I’m a teenager again back at Hawton Academy. I’d always been the outcast. No matter how hard I tried. You would think coming from a rich family would help. But no, it didn’t.

“Guess that's why you're still single, huh?" someone teases.

I let out a shaky laugh. "Actually... actually, no."

Oh no, Eden. What are you doing?

“I'm not single," I hear myself say. "My boyfriend's just... parking the car."

The silence that follows is nuclear. Veronica tilts her head, smirking.

“Really? He’s here?"

My brain short-circuits.

“You know what? I’m leaving. I have somewhere else to be,” I say.

“Come on, now, Scrap. Introduce your boyfriend to us,” Parker, one of the bad boys from back then, urges.

Anger burns in my chest at the mention of that old nickname.

My phone rings, and Alex’s name flashes on the screen. Tears well up in my eyes, and I swallow past the lump in my throat.

“That's my boyfriend. He's, uh, picking me up right now.” I wave my phone. "If you'll excuse me, he hates waiting."

And I march—no, flee—towards the exit, my heart pounding so hard I swear it's trying to resign.

Perfect, Eden. Absolutely perfect. Now all you have to do is leave this building before someone—

I slam right into a wall.

Except this wall is warm. And breathing. And smells sinfully expensive. Strong hands grip my waist to steady me, and a deep, smooth voice says,

“Hey, babe. Leaving already?”

I look up.

Jawline sharp enough to end civilizations. Green eyes colder than a stock market crash. That smug, soul-destroying smirk.

Hayden. Freaking. Wolfe.

My nemesis.

He arches a brow. "You look like you've seen a ghost."

“More like a demon," I mutter.

A slow grin tugs at his lips. "Good to see you too, squirrel."

“Hayden?” Someone comments, their voice laced with disbelief.

“You’re dating…Scrap?” Veronica gasps.

Hayden chuckles, pulling me flush against his chest.

“Of course.”

Well, shit.

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres
Pas de commentaire
22
กูไม่ยอมเป็นเมียมึงหรอก! (บทนำ)
หลังจากได้รับรู้เรื่องของไอ้มะขามกับคุณคิง ผมที่เป็นเพื่อนมันก็ต้องคอยช่วยมันเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ แต่มันติดที่ สองคนนั้นแม่ง ไม่ค่อยปิดความลับเลย แล้วคนที่ต้องมาเห็นก็เป็นผม! ทำไมต้องเป็นไอ้ดำคนนี้ด้วยวะ ที่ต้องเข้ามาเจอฉากอะไรแบบนี้“แม่ง” ผมสบถเสียงเบา ว่าจะเดินตามมาช่วยดูเครื่องซะหน่อย แต่ดันมาเจอฉาก ที่คนทั้งสองกำลังจูบกัน โดยมีเสียงเครื่องกลบเสียงครางเบาๆของคนทั้งสองกูมาซวยเองสินะผมได้แต่คิดด่าตัวเอง ไม่น่าเดินตามมาเลย ได้เห็นอะไรก็ไม่รู้ ผมไม่ได้เกลียดเรื่องแบบนี้หรอก เพียงแค่ มันยังทำใจไม่ได้ ที่เห็นเพื่อนรัก(ทำเสียงเศร้าๆ) ถูกผู้ชายเอา ที่สำคัญ ยังเป็นลูกชายพ่อเลี้ยง เจ้าของไร่พันล้าน! จะว่าไป ก็ไม่เลวนะ ได้ผัวรวยจวยใหญ่ เพื่อนกูก็โชคดีนะเนี่ย“ช่างเถอะ” ผมไหวไหล่ไม่สนใจ แล้วเดินกลับออกมานั่งพักกันคนอื่น จะสงสารก็พวกผู้หญิง ที่หมายตาคุณคิงอยู่ เด็กสาวทั้งสองคนที่หมายปองจวย ไม่ใช่สิ ความรวยและความหล่อนั้น ช่างไม่รู้อะไรเลย ว่าคุณคิงเขาติดรู...? ผิดๆ ติดใจเพื่อนผมขนาดมาจูบกันถึงในไร่ ดูท่าจะไม่ยอมปล่อยไอ้มะขามด้วยสิ แต่! ถ้าคุณคิงแย่งไอ้มะขามไป แล้วใครมันจะแดกเหล้าเป็นเ
last updateDernière mise à jour : 2026-02-09
Read More
กูไม่ยอมเป็นเมียหรอก! (Ep 1)
กูไม่ยอมเป็นเมียหรอก!Ep 1นับตั้งแต่ไอ้เด็กลูกครึ่งเวรนั้นเข้ามาที่ไร่นี้ ทุกวันของผมนั้นก็มีแต่ความหงุดหงิด! หงุดหงิดทุกครั้งที่ได้เห็นหน้ามัน ไหนจะต้องมาคอยเก็บความลับของไอ้มะขามกับคุณคิง แต่แผลที่จะจับทั้งสองแยกจากกันนั้น ผมยังไม่ยอมหรอกนะ! ยังไงผมก็ต้องแยกทั้งสองคนออกให้ได้ เพื่อเพื่อนกินเหล้าของผม!“พักนี้กูไม่ค่อยเห็นหน้าไอ้มะขามเลย มันงานยุ่งมากหรอวะ” เสียงของพี่แมนเอ่ยถาม ผมที่ได้รับรู้เรื่องของคนทั้งสอง ความลับสุดยอดของเพื่อน ก็ได้แต่ทำหน้าพร้อมรอยยิ้มแห้งๆไป“ครับ งานมันยุ่ง” ผมบอกไปก่อนจะหันหน้าหลบไปทางอื่น เพราะกลัวเก็บทรงไม่อยู่ เลยต้องหันมองไปทางอื่น แต่พอหันมองไปรอบๆร้าน ก็เจอกันกลุ่มเด็กทั้งสวยหล่อ เดินเข้ามาในร้าน โดยมีพี่คนสนิทของพ่อเลี้ยงเดินนำ“นั้นมัน” เสียงสบถแผ่วเบาเอ่ยขึ้น มองตามกลุ่มที่เดินเข้ามาในร้านเพื่อชีวิต ขัดกับลุคที่น่าจะไปนั่งดื่มในร้านเหล้าดีๆในเมือง“ใครวะ มึงรู้จักหรอ” พี่แมนก้มหน้ามาถาม“เพื่อนคุณคิงครับ เห็นบอกว่ามาจากเมืองนอก” ผมบอกพี่แมนไป พี่แมนพยักหน้าแล้วมองตาไม่กะพริบ“กูสนใจสาวคนนั้นวะ มึงติดต่อให้กูได้มั้ย” พี่แมนเอ่ย ผมหันมองหน้าไอ้พี่ช
last updateDernière mise à jour : 2026-02-09
Read More
กูไม่ยอมเป็นเมียหรอก! (Ep 2 nc เบาๆ)
ผมนั่งมองท่าทางของไอ้เด็กหัวฟ้าด้วยสายตาสนุก แอบมองว่าไอ้ยาที่ผมสั่งให้ชงเหล้ามันใส่ในแก้ว แล้วส่งให้ในกิน อาการมันจะออกมาแบบไหน“เป็นอะไรวะ” เสียงของเพื่อนมันเอ่ยถาม เมื่อไอ้เด็กลูกครึ่งมันเริ่มมีอาการไม่ดี สีหน้าของมันนั้นดูแดงระเรื่อ เหงื่อไหลอาบกรอบหน้า ผมนั่งมองพร้อมแววตาสนุก รอดูว่ามันจะแสดงท่าทางเหมือนหมาตอนไหน แม้ไอ้ยาเสียสาวมันจะผิดกฎหมาย แต่ในเมื่อไม่มีใครรู้ ก็ถูกกฎหมาย จริงมั้ย?“มึงไปเล่นอะไรมา” พี่แมนเอ่ยถาม พร้อมมองผมด้วยสายตาจับผิด ผมหันมาไม่สนใจท่าทางของไอ้เด็กเวรนั้นอีก มือเรียวยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม ความร้อนบวกขมแสบคอของเหล้าขาวรุนแรง มันไหลลงคอ ทำให้ต้องรีบคว้าแก้วน้ำเย็นขึ้นมาดื่มตาม เพื่อล้างความแสบคอ“ก็มันกวนตีน เลยให้บทเรียนนิดหน่อย” ผมบอก พลันไหวไหล่ชิลๆ แล้วรินเหล้าใส่แก้วเป๊ก หยิบกับแก้มเข้าปาก“ไหนมึงบอกว่าเป็นเพื่อนลูกชายพ่อเลี้ยงไง”“โธ่พี่ ผมไม่ได้แกล้งมันหนักหรอก นิดเดียวเอง อีกอย่าง ถ้ามันทนไม่ได้ ก็แค่ปลดปล่อย หน้าตาอย่างมัน เด็กของพี่พร้อมช่วยมันอยู่แล้ว” ผมยื่นหน้าคุยกับพี่แมน แล้วปรายตามองสาวๆ ของร้านพี่แมน ที่เอาแต่มองไอ้เด็กหัวฟ้าไม่วางตา นี่ถ้าจับ
last updateDernière mise à jour : 2026-02-09
Read More
กูไม่ยอมเป็นเมียหรอก! Ep 3 nc
“อ่าส์!” เสียงครางลั่นดังก้องในความมืด ลิ้นร้อนไล่เลียตั้งแต่ส่วนโคน จรดปลายหัวสมพูอ่อน น้ำสีใสไหลเปื้อนริมฝีปากแดงนุ่ม สายตาต้องการมองใบหน้าแดงก่ำของผมไม่ว่างตา รอยยิ้มมุมปากแต่งแต้มใบหน้าหล่อ “อึก อื้อ! อิ๊...” ใบหน้าอาบเหงื่อเชิดหน้าขึ้นสูง พลันหอบหายใจหนัก พยายามข่มความต้องการ ที่ไอ้เด็กลูคัสปลุกปั่น“ยะ...อย่า อย่าแตะตรงนั้น” เสียงแหบแห้งเอ่ยบอกไม่เต็มเสียง เมื่อปลายนิ้วเรียวสะกิดเข้ามาในช่องทางด้านหลัง ก่อนจะกดเข้าไปเรื่อยๆ เรื่อยๆจนปลายนิ้วเข้าไปถูกจุดกระสันภายใน“!!!” ดวงตาเรียวเบิกตากว้าง อกหนาแอ่นขึ้นรับความเสียวซ่าน เสียงที่เคยครางพลันหายไป “หื้ม?” คิ้วเข้มสวยยกขึ้นข้างหนึ่ง เมื่อเห็นสีหน้าทรมานเพราะความกระสันของผม ก็พลันมีรอยยิ้มสนุก ก่อนจะเพิ่มจำนวนนิ้วกระแทกเข้ามา จนเสียววูบในท้องน้อย พลันต้องหุบขาเข้าหากันแน่น ฝ่ามือเรียวกำผ้าปูนอนจนยับ ฟันคมกัดกรามแน่นจนขึ้นสันนูน ใบหน้าอาบเหงื่อส่ายหน้าไปมา“ไม่ อึก อ่า เอาออกไป อึก ไอ้เด็กเหี้ย! ไอ้เด็กเหี้ย!!” ผมสบถด่ามันเสียงดังลั่น ไอ้คนถูกด่าไม่สนใจ มันยิ่งรัวนิ้วเข้าออกหนักหน่วง ลิ้นร้อนก็ทำหน้าที่เล้าโลม มันเสียวทั้งหน้าและห
last updateDernière mise à jour : 2026-02-09
Read More
กูไม่ยอมเป็นเมียหรอก! (Ep 4)
ร่างกายอ่อนล้าจนยกแขนไม่ขึ้น ได้แต่นอนปวดเหมื่อยตัวไปหมด ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองนอนหลับไปนานแค่ไหน พอตื่นมาอีกที ตอนนี้ท้องฟ้าก็เย็นจนเป็นสีส้ม เสียงร้องของไอ้ทองเรียกให้ผมต้องกัดฟัน พยายามลุกขึ้น เพราะมันคงจะหิวแย่แล้ว“อึก...แม่ง ไอ้เด็กเวร” เสียงแหบแห้งสบถต่ำในลำคอ ฟันคมกัดกรามแน่นจนขึ้นสันนูน เมื่อเรื่องที่มันเกิดขึ้นฉายชัดเข้ามาในหัว ภาพต่างๆนั้นมันชัดเจนจนผมอยากกระทืบมันให้จมตีน ถ้าลุกไปได้นะ!“อึก...” ฟันคมกัดกรามแน่นจนขึ้นสันนูน พยายามยันกายขึ้น เพราะเสียงร้องของไอ้ทอง ฝ่ามือเรียวยันพื้นไม้มั่นคง ลุกขึ้นก้าวเดินทีละก้าวด้วยความยากลำบาก กว่าจะเดินมาถึงหน้าบ้านนั้น มันทรมานจาก ช่องทางบวมเจ็บเสียด ทุกครั้งที่ก้าวเดิน มันเจ็บร้าวจนต้องนิ่วหน้า ยืนหอบหนักอยู่หน้าประตูบ้าน“...ใครวะ” เสียงแหบแห้งสบถแผ่วเบา เมื่อมีร่างหนึ่งยืนอยู่หน้าคอกไอ้ทอง พอหรี่ตามองดูดีๆ เจ้าของผมสีเทาออกฟ้า กำลังให้อาหารไอ้ทองอยู่มัน!...ด้วยความคุกรุ่นครอบงำ แม้จะเจ็บแทบตาย แต่ก็ยังเดินลงบันไดตรงไปหาไอ้เด็กเหี้ยนั้นทันที แม้ขาจะยังสั่นเทาไม่มั่นคง แต่ผมต้องเอาเรื่องมัน!หมับ! ผลัวะ!!...หมัดหนักชกเข้าเต็มใบ
last updateDernière mise à jour : 2026-02-09
Read More
กูไม่ยอมเป็นเมียหรอก! (Ep 5)
นับจากวันนั้น ไอ้เด็ก เหี้ย! ลูคัสก็เดินตามก้นผมไม่ห่าง ไม่ว่าผมจะด่ามันหรือใช้มันให้มันทำนั้นนี้ ไอ้เด็กเหี้ยลูคัสก็ยิ้มร่าทำให้ไม่มีบ่น“มึงเลิกกันกูได้มั้ยวะ!” ผมสบถเสียงดังลั่น ระหว่างที่กำลังทำงานดึงสายน้ำในไร่ ไอ้ลูคัสก็เข้ามาเกาะแกะอยู่รอบๆ“ก็ผมอยากช่วย” มันบอก ผมหันหน้ามองมัน ใบหน้าไอ้เด็กลูกครึ่งแดงระเรื่อเพราะถูกแดดเผา ยิ่งเห็นมันยิ่งขัดใจไม่ดูสบายตัวเอง“มึงไปไกลๆกูเลย” ผมเอ่ยว่า ไอ้ลูคัสทำหน้าจะร้องไห้ พอมันใช้ใบหล่อใสทำท่าทางจะร้องไห้ทีไร ไอ้ผมก็ดันใจอ่อนทุกที ไล่มันไม่ลง“พี่ดำ อย่างไล่ผมเลยนะ ให้ผมอยู่เถอะ นะครับ” สายตาอ้อนส่งมาวอนสุดๆ ผมอยากใจแข็ง ก็ใจแข็งไม่ได้ พอเห็นมันอ้อนแล้วทำให้นึกถึง...“เออๆ แม่ง อยากอยู่ก็อยู่ไป เรื่องของมึง” ผมกระแทกเสียงใส่มัน แล้วทำงานต่อ โดยมีไอ้ลูคัสคอยวนอยู่ข้างๆ ตกลงมันมาช่วย รึมากวนให้งานช้าวะ!งานวันนี้ไม่มีอะไรมาก แค่ดึงสายน้ำมาอีกฝั่งก็เสร็จ ช่วงบ่ายทุกคนเลยว่างงาน ต่างคนจึงต่างกลับบ้านไปทำงานบ้านตัวเอง ผมเองก็เช่นกันมอ...เสียงร้องท้วงของไอ้ทองดังขึ้น ระหว่างที่กำลังเดินเข้าไปหามัน เพื่อนสี่ขา ควายสีดำตัวใหญ่ส่ายหางไปมาด้วยความด
last updateDernière mise à jour : 2026-02-09
Read More
กูไม่ยอมเป็นเมียหรอก! (Ep 6 nc)
ผมหันไปมองมันตาเขียว เมื่อไอ้เด็กเหี้ยลูคัสสอดใส่เข้ามาไม่สนใจอะไร แทนที่มันจะสำนึกผิด กลับยกยิ้มพึงพอใจ ฝ่ามือหนาจับเอวหนาไว้หมั้น ลิ้นร้อนเลียริมฝีปากนุ่ม ส่งสายตากระหาย สายตาเร่าร้อนของมันที่มองกันนั้น ทำให้รู้สึกปั่นป่วนในช่วงท้อง“หยุด” เสียงแหบแห้งกดเสียงต่ำเอ่ยห้าม ไอ้เด็กเหี้ยยกคิ้วขึ้นข้างเดียว มือหนาข้างหนึ่งผละจากเอวหนา รวบกอดร่างกายไร้เรี่ยวแรงของผม แผ่นหลังกำยำมีมัดกล้ามแนบไปกับแผงอกแกร่ง ร่างกายของเราสองมีหยาดน้ำเกาะพราว ความเย็นของน้ำ ทำให้ร่างกายนี้อุ่นขึ้น บวกกับความต้องการที่มันพลุ่งพล่าน ยิ่งทำให้ร่างกายนี้ร้อนมากขึ้นไปอีก“พี่กลัวหรอ?” มันเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้ม ผมกัดฟันแน่นจ้องหน้าไอ้ลูคัสตาเขียว ก่อนจะสะดุ้งสุดตัว เมื่อเอวสอบเริ่มขยับกระแทกเข้าใส่ มันจงใจแกล้งให้ผมอับอาย“ไอ้ อึก!” ฝ่ามือเรียวรีบยกขึ้นปิดกั้นเสียงคราง กลัวว่ามันจะลอดออกไป ให้ผู้หญิงทั้งสามคนได้ยิน“แก ได้ยินเสียงอะไรมั้ย” เสียงหนึ่งเอ่ยขึ้น ทั้งสามคนหันมองหาที่มาของเสียง ก่อนจะมาหยุดที่ไอ้ทอง“ควายใคร” หนึ่งในนั้นเอ่ยทักสงสัย ทั้งสามมองมาที่ไอ้ทองพร้อมกัน แม้ตรงนั้นจะมีกอไผ่ให้หลบ แต่มันก็รู้สึกอับอา
last updateDernière mise à jour : 2026-02-09
Read More
กูไม่ยอมเป็นเมียหรอก! (Ep 7 nc เบาๆ)
ซ่า!ๆ...เอวสอบกระแทกกระทั้นเข้าใส่กันรัวเร็ว ทั้งเสียงน้ำกระทบกัน ละเสียงเนื้อกระทบเนื้อ มันดังน่าอาย ถ้าเกิดมาใครเดินเข้ามาตอนนี้ คงได้ยินเสียงแปลกๆนี่แน่“อะๆ อึก อื้อ!” ฝ่ามือหนาจับปลายคางหันไปรับจูบ ลิ้นร้อนสอดเข้ากวาดต้อนในโพรงปาก หยอกล้อกวาดน้ำหวานดื่มกิน ฝ่ามืออีกข้างนั้นก็พลันรูดชักนำความต้องการตั่บตั่บตั่บ!...แก้มก้นสีช็อกโกแลตเด้งรับแรงกระแทก แท่งร้อนสอดใส่เข้ามาหนักหน่วงจนขาสั่น ดีที่ไอ้ลูคัสประคองไว้“เฮือก!” ร่างกายหนาสั่นเกร็ง เมื่อความต้องการถึงฝั่งปรารถนา ช่องทางด้านหลังบีบรัดแก่นกายใหญ่ของไอ้ลูคัสแน่น“อึก!” คิ้วเรียวเข้มขมวดเข้าหากันแน่น พร้อมความอุ่นร้อนที่ไหลเข้ามาในกาย มันกดเน้นลึกจนหายใจหอบ ร่างกายผมช้าวาบเพราะความเสียวซ่าน ดวงตาเรียวเหม่อลอยไม่รับรู้อะไร เพราะสติมันขาวโพลนไปหมด“...อื้อ แฮ่กๆ” เสียงครางแผ่วเบา พร้อมเสียงหอบหายใจหนัก รีบโกยเอาอากาศเข้าปอด เมื่อไอ้เด็กเหี้ยยอมปล่อยผมให้เป็นอิสระ แต่ใบหน้าของเรานั้นยังคงอยู่ใกล้กัน แววตาคมคู่นั้นมองสบตาผมไม่ละสายตา แววตาที่มันมองผม เหมือนมีความรู้สึกอะไรบางอย่าง ที่มันชวนให้ในอก มันรู้สึกวูบวาบ เหมือนมีอะไรมีกวน
last updateDernière mise à jour : 2026-02-09
Read More
กูไม่ยอมเป็นเมียหรอก! (Ep 8 nc เบาๆ)
ร่างกายอ่อนล้าขยับไปตามแรงกระแทกของคนเด็กกว่า คนรองรับไร้เรี่ยวแรงได้แต่นอนครางเสียงแหบแห้ง จะคลานหนีก็ถูกดึงกลับมา“อะ อ่าส์ อึก อื้อ...แฮ่กๆ” เสียงครางแหบปนเสียงหอบหนัก ดวงตาเรียวปรือหยาดน้ำตาใกล้ปิดเต็มทน ไม่รู้ว่ามันกระแทกแบบนี้นานแค่ไหน พอสติผมใกล้จะดับ ไอ้ลูคัสก็ทำให้กลับมารับรู้ มันยอมให้ผมได้นอนหลับตามที่ร่างกายต้องการจุ๊บๆ ...ริมฝีปากนุ่มแดงกดจูบตามแผ่นหลังหนา ร่องรอยมากมายถูกมันแต่งแต้มจนแสบไปหมด ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่ามันไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน ถึงได้ไม่รู้จักเหนื่อย เพียงแค่ผลออกไปกินน้ำ ก็กลับมาทำใหม่เหมือนไม่เหนื่อยล้า มีแต่ผมที่เหนื่อยแทบขาดใจ ดีที่มันยังใจดี ป้อนน้ำให้ผมกิน ไม่ยอมให้ผมขาดน้ำตาย“อิ๊ อ่าส์!” เสียงครางแหบร้องลั่น เมื่อความต้องการแห้งถูกปลดปล่อยไร้น้ำ ร่างกายสั่นเทา น้ำหูน้ำตาไหลเป็นทาง สภาพไม่ต่างจากคนถูกรุมโทรมหลายสิบคน หากถูกแค่เด็กหนุ่มคนเดียวทำ“ฮึก พะ...อื้อ พอแล้ว” เสียงสั่นสะอื้นเอ่ยขอทั้งน้ำตา แม้มันจะแหบแห้งแทบไม่มีเสียงออกมา แต่มันก็ดังพอให้คนด้านหลังได้ยิน“พี่อิ่มแล้วหรอ อื้อ แต่ผมยังหิวอยู่เลย อ่า...” เสียงทุ้มเข้มหอบหนักกระซิบข้างหู ฟันคมพล
last updateDernière mise à jour : 2026-02-09
Read More
กูไม่ยอมเป็นเมียหรอก! (Ep 9)
เกือบอาทิตย์ที่ผมเหมือนคนเป็นอัมพาต ที่ต้องมีไอ้เด็กหน้าไม่อายมันคอยดูแลอยู่ข้างๆ แถมเพิ่มมาอีกคน คือไอ้เด็กหน้าใสที่มีรอยยิ้มอยู่ตลอดเวลา มันชื่อไอ้เป้ เป็นคนของไอ้ลูคัส มันรับหน้าที่กวาดถูบ้าน หุงข้าวปลาอาหาร ดูแลไอ้ทอง ส่วนไอ้ตัวการของเรื่อง มีหน้าที่แค่...กวนตีนผม!“อ่ะ ไอ้เวร เอานิ้วมึงออกไป” ผมกัดฟันแน่น จ้องไอ้เด็กเหี้ยลูคัสตาเขียว ไม่พอใจที่มันเอาแต่ลูบคลำ ลวนลามร่างกายของผม ตอนนี้แม่งเอานิ้วสอดเข้ามาใน... ตรงนั้นแหละ! ไม่ต้องรู้มากหรอก!“ก็มันฟิน” ไอ้เด็กหน้าไม่อายเถียงกลับตาใส ผมกัดฟันแน่นไม่พอใจ ไอ้คนถูกด่าไม่สนใจฟัง ขยับนิ้วเข้าออก ไอ้ผมจะนอนก็ถูกมันกวนอยู่แบบนั้น จนเริ่มรำคาญปึก!...เท้าหนักถีบหน้าท้องแกร่งเต็มแรง ถีบจนมันกระเด็นออกห่าง ใบหน้าหล่อนิ่วหน้าเจ็บ คนกระทำอย่างผมได้แต่มองมัน ก่อนจะอมยิ้มขำ“ถีบผัวแบบนี้มันบาปนะ” มันว่า ผมถลึงตาใส่มันไม่พอใจ เมื่อไอ้หมานี่มันเอ่ยคำพูดบ้าๆ ออกมา“ใครเมียมึง”“ก็พี่ไงเมียผม เอากันจนเดินแทบไม่ได้ แบบนี้ไม่เรียกผัวเมียหรอ?” มันถามหน้าซื่อตาใส ผมกัดฟันข่มความคุกรุ่นไว้ อยากเอามือฟาดมันสักที แต่ก็กลัวว่ามันจะสวนกลับด้วยอย่างอื่น เลยไ
last updateDernière mise à jour : 2026-02-09
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status