บ้านพักวีไอพี(เกาะเร้นจันทร์)“อะอืออ.. ปวดหัวจัง..”หญิงสาวร่างบางที่เพิ่งกินยาแก้ปวดไปบ่นพึมพำ เธอค่อยๆเดินตรงไปยังเตียงนอนขนาดใหญ่ ก่อนจะทิ้งตัวลงบนนั้นพร้อมกับดึงผ้าห่มมาคลุมตัวแววตาอ่อนล้าจ้องมองไปยังบานกระจกที่อยู่ไม่ไกล มันเห็นไปถึงวิวด้านนอกเกาะที่สวยงาม มีสวนดอกไม้ กับชายทะเลปกคลุมโดยรอบ“คุณทัพเพลิงหายไปไหนอีกนะ..”จอมขวัญไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะลุกออกไปตามหาเขาด้วยซ้ำ ตั้งแต่ที่เขาพาเธอมาส่งที่นี่ เขาก็บอกว่าจะออกไปคุยธุระกับพวกลูกน้อง แต่ผ่านไปนานแล้วก็ยังไม่มีวี่แววที่เขาจะกลับมาเลยภาพรอบตัวมันเลือนรางจนพร่ามัว จนในที่สุดเปลือกตาอันหนักอึ้งก็ปิดลงจนได้ มันเป็นความรู้สึกแค่เพียงแวบเดียวเหมือนกับถูกดูดไปอยู่คนละโลก จอมขวัญไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่คงเพราะเผชิญกับเรื่องร้ายบนเรือมามาก ร่างกายอันบอบบางจึงเหมือนถูกสูบพลังงานจนหมด โดยเฉพาะการที่เธอมีเซ็กซ์อันเร่าร้อนกับทัพเพลิง มันก็เหมือนกับว่าเธอออกไปวิ่งมาราธอนหลายสิบกิโลยังไงยังงั้น..“จอมขวัญ..”“อึ่ก.. อือออ..”“คุณจอมขวัญครับ”ทว่าเสียงแผ่วเบานั้นก็ปลุกให้เธอตื่นขึ้นจากห้วงความฝัน ในตอนแรกจอมขวัญก
Last Updated : 2026-06-26 Read more