All Chapters of ทาสรักกะลาสีเถื่อน: Chapter 1 - Chapter 10

หนึ่งเดือนก่อนเกิดเรื่อง..และในที่สุดคำขอร้องนั้นก็เป็นจริงจนได้..เมื่อผู้ชายที่โหดร้ายและเด็ดเดี่ยวคนนี้ตัดสินใจเพียงไม่ถึงนาที เขาก็อนุญาตให้เธอตามขึ้นมาบนเรือลำใหญ่สุดหรู น่าแปลกที่เขาเองก็ถูกชะตาเธอตั้งแต่แรกเห็น ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้ามาขอร้องเขาถึงถิ่นขนาดนี้มาก่อนปึก!!!“โปรดอ่านสัญญาบนเรือด้วยครับ”ลูกน้องหน้าโหดที่ยืนค้ำหัวของสาวผมสีส้มเอ่ยด้วยท่าทีเรียบเฉย เขาโยนจอโฮโลแกรมขนาดใหญ่ไปใส่ตักของจอมขวัญ ในขณะที่เธอยังคงนั่งหน้าเหวออยู่ในห้องรับแขก แววตาหวาดหวั่นละออกจากกระจกใส มันสามารถมองเห็นออกไปด้านนอกตัวเรือได้ทั้งหมดเรือลำนี้ถูกออกแบบมาอย่างแข็งแรง คุณสมบัติดำน้ำได้ มีลานกว้างด้านนอกเอาไว้สังสรรค์ และทำกิจกรรมมากมาย ซึ่งเรือนี้บรรจุคนได้หลายพันคน มีทั้งหมด 4 ชั้นด้วยกันชั้นล่างสุดจะเป็นห้องควบคุมเรือ ชั้นกลางจะเป็นห้องพักของพวกลูกเรือ นางบำเรอ และเชฟ ส่วนชั้นสามเป็นห้องนอนของทัพเพลิง มีโซนประชุม โซนออกกำลังกาย โซนรับแขก ครบครันเหมือนอยู่คฤหาสน์สุดหรูและชั้นสุดท้ายคือชั้นดาดฟ้า.. มันคือสถานที่รวมตัวของทุกคนในเรือ มีห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ ซึ่งคุณทัพเพลิงจะใช้เวลาอยู่บนดา

หนึ่งเดือนก่อนเกิดเรื่อง..แอ๊ดดดด..ประตูไม้บานใหญ่ถูกเปิดออกอย่างแผ่วเบา มีเพียงความเงียบงันที่เข้ามาเยือนภายในห้อง เสียงฝีเท้าเบาๆดังแว่วขึ้นมาเป็นระยะ ก่อนจะปรากฏให้เห็นหญิงสาวที่ถือไวน์กับแก้วสองใบในมือใบหน้าสวยของเธอถูกแต่งเติมไปด้วยเครื่องสำอางจัดจ้าน ดวงตากลมโต จมูกโด่งเล็กเรียว ริมฝีปากบางกระจับ รูปหน้าเล็กเท่าฝ่ามือ แถมเธอยังอยู่ในชุดที่ยั่วยวนอารมณ์เพศตรงข้ามได้ดีเลยทีเดียว“ค..คุณทัพเพลิง.. ฉันมาแล้วค่ะ”เธอว่าพลางก็ก้าวขาเข้ามาหยุดอยู่ตรงปลายเตียงนอนใหญ่ ซึ่งมันมีร่างของเจ้าของห้องนั่งรออยู่บนนั้น แววตาคมจึงละออกจากหน้าจอสี่เหลี่ยมในมือทัพเพลิงหรี่ตาจ้องมองจอมขวัญในชุดผ้าตาข่ายสีดำ ทุกส่วนบนร่างกายของเธอช่างน่าสัมผัส โดยเฉพาะเนินอกใหญ่ที่ถูกปิดไว้เพียงเลือนราง แต่หากตั้งใจมองก็จะเห็นเนินอกขนาดใหญ่ที่เขาเฝ้าปรารถนา“หึ…”หนุ่มหล่อไม่ได้เอ่ยตอบอะไรนอกจากยิ้มยียวน เขาละทิ้งทุกอย่างบนเตียงอย่างใจเย็น ก่อนจะเดินตรงเข้ามาหาเธอพลางสำรวจร่างกายอันแสนเซ็กซี่นี้ช้าๆ“อะอึ่ก..”จนมันทำให้จอมขวัญต้องลอบกลืนน้ำลายลงคอ บรรยากาศในตอนนี้เริ่มทำให้เธออึดอัดและกังวล ยิ่งเห็นสายตาอันหื่นก

ณ ปัจจุบัน..“ฮึกๆๆ ค..คุณทัพเพลิงคะ!! ฉันขอโทษ..”หญิงสาวที่นั่งตัวสั่นเทาอยู่บนเตียงรู้สึกผิดในช่วงเวลาที่มันสายไป แววตาแดงก่ำที่มีน้ำใสๆเอ่อคลอจ้องมองร่างสูงล่ำตรงปลายเตียง ตอนนี้ทัพเพลิงกำลังนั่งทำแผลบนมือด้วยความเงียบ เขาไม่ยอมพูดอะไรออกมาเลยสักคำ“คุณทัพเพลิง..”“……”“ฉ..ฉันขอโทษค่ะ”“……”ยิ่งเห็นว่าเขานิ่งเงียบแบบนี้แล้วก็ใจไม่ดี สีหน้าของเขาไม่ได้แสดงออกถึงความโกรธ แต่เขาแสดงออกถึงความผิดหวังอย่างมาก แววตาคมคู่นั้นเหลือบมองมาทางจอมขวัญที่นั่งสะอื้นเป็นระยะเมื่อมีดที่เธอกำลังจะแทงด้านหลังเขา มันบาดฝ่ามือหนาของทัพเพลิงพอดี..“หึ.. จะให้ฉันลงโทษเธอยังไงดีจอมขวัญ ไหนลองบอกมาซิ”คนบนเก้าอี้เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง เขาขยับเขยื้อนสันกรามคม ก่อนจะลุกขึ้นออกจากเก้าอี้ไม้ราคาแพง ร่างสูงล่ำเดินตรงเข้ามาหาเธออย่างไม่ลังเล“คุณทัพเพลิง..”“ฉันถามว่าฉันควรทำยังไงกับเธอดี!!!!”เฮือกกก!ทว่าเสียงตะคอกนั้นกลับทำให้อีกฝ่ายใจหล่นวูบ น้ำตาของเธอไหลรินอาบแก้มทั้งสองข้าง หัวใจดวงน้อยสั่นระรัวไปด้วยความหวาดกลัวจนสุดขีดตอนทัพเพลิงใจดี เขาก็ดีจนน่าใจหาย แต่ตอนที่เขาโมโหขึ้นมา ไม่ว่าใครก็ต้องหวาดผวาเวลา

“ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจอมขวัญมันจะทำจริงน่ะพี่แหวน คิกๆ หลังจากนี้มันเตรียมตัวซวยได้เลย เพราะคุณทัพเพลิงไม่เอามันไว้แน่! มันได้กลายเป็นทาสคนใหม่แล้ว!!”“เออ ตอนแรกที่ฉันบอกคุณทัพเพลิงว่ามันจะฆ่าคุณเขา ฉันก็แอบกังวลว่าทุกอย่างจะไม่เป็นไปตามแผนนะ”“นั่นสิพี่แหวน แต่อีนังจอมขวัญมันกะจะฆ่าคุณเขาจริงๆด้วย บ้าไปแล้วหรือไง.. หึ..”ลูกนัทที่ยืนจ้องมองประตูกระจกของลิฟต์ถูกปิดลง พร้อมกับทัพเพลิงที่ขึ้นไปยังชั้นสามของเรือ โดยที่ยังมีมดแดงยืนอ้าปากค้างกับสิ่งที่ตัวเองได้ยิน ทั้งคำอธิบายของทัพเพลิงเมื่อกี๊ และก็คำซุบซิบนินทาของลูกนัทกับแหวน“นี่พวกเธอสองคนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้เหรอ..”กะเทยร่างใหญ่หันขวับไปถามนางบำเรอที่ยืนตัวติดกัน สีหน้าของมดแดงบ่งบอกได้ถึงความโกรธอยู่ไม่น้อย เขาขมวดคิ้วชนกันเมื่อเห็นท่าทีมีพิรุธของพวกเธอ“โถ่เจ๊.. พวกเราก็แค่ยื่นข้อเสนอให้ยัยจอมขวัญเอง”“ใช่ๆ พี่แหวนพูดถูกค่ะ พวกเราสองคนแค่บอกว่าให้ยัยนั่นเอาตัวรอด แต่ใครจะไปคิดว่ามันจะทำจริง..”เพี๊ยะะะ ! ! ! ! !เฮือกกกก!!!!ทันทีที่ฝ่ามือหนาฟาดลงบนใบหน้าของลูกนัท เหล่านางบำเรอที่ยืนอยู่ภายในห้องก็สะดุ้งโหยง รวมถึงแหวนที่เบิก

ฉันไม่รู้เลยว่าคิดถูกหรือเปล่าที่ขึ้นเรือลำนี้มา..ระหว่างฉันอยู่ที่กรุงเทพฯกับพี่หมอก กับอยู่ภายใต้อำนาจของผู้ชายที่ชื่อว่าทัพเพลิง อันไหนมันน่ากลัวกว่ากัน?“ป..ปล่อยฉันนะคะ!!! คุณเด่นชัย!! นี่คุณจะพาฉันไปไหนคะ!! ปล่อยฉันเถอะค่ะ!!!”“ว๊ายยยย!! ปล่อยจอมขวัญเถอะไอ้เด่นชัย!! นี่แกจะลากจอมขวัญขึ้นไปชั้นดาดฟ้าทำไมเนี่ย!! ไม่ได้ยินสัญญาณเตือนพายุเข้าบนเรือหรือไง!!”มดแดงที่เห็นท่าไม่ดีจึงรีบเข้าไปห้ามปราม แต่ยิ่งพยายามห้ามมากแค่ไหนก็ไม่เป็นผล เพราะลูกเรือคนอื่นได้ล็อกตัวจอมขวัญเอาไว้แน่น พวกเขาลากเธอขึ้นไปยังชั้นดาดฟ้าที่ตอนนี้กำลังอยู่ในจุดอันตรายเรือทั้งลำมีเสียงร้องของจอมขวัญดังสนั่น รวมถึงเสียงของมดแดงที่ไล่ตามเป็นระยะ นั่นจึงทำให้นางบำเรอที่หลบพายุอยู่ในห้องพักต้องชะโงกหน้าออกมาดู“มันคือคำสั่งของกัปตัน ฉันเองก็คัดค้านอะไรไม่ได้หรอกเจ๊ ถ้าไม่อยากให้คุณทัพเพลิงเขาโกรธเพิ่ม พวกเราก็ยอมทำตามคำสั่งง่ายๆดีกว่า”“ว่าไงนะ!!!”กะเทยร่างใหญ่เบิกตาโพลงด้วยความตกใจทันที มดแดงอ้าปากค้างพร้อมทั้งจ้องมองร่างบางที่ถูกนำตัวขึ้นไปด้านบน ในขณะที่มีชายฉกรรจ์ประมาณสี่ห้าคนเดินขนาบข้างทุกฝีก้าว พวกเขาคุม