ทาสรักกะลาสีเถื่อน

ทาสรักกะลาสีเถื่อน

last update最終更新日 : 2026-02-11
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
評価が足りません
17チャプター
465ビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

อีโรติก

ความรักหวาน

พระเอกเก่ง

Badboy

มาเฟีย

เศรษฐี

แก้แค้น

ความรักต้องห้าม

รักแรกพบ

จอมขวัญ ถูกแฟนเก่าทำร้ายจนต้องหาทางหลบหนี เธอจึงขอขึ้นไปอยู่บนเรือของ ทัพเพลิง กัปตันเรือสุดหล่อที่มีนิสัยเหี้ยมโหด ในการเดินทางไปฝั่งยุโรปครั้งนี้ เขาให้เธอเลื่อนขั้นมาเป็น 'นางบำเรอ' ส่วนตัว..

もっと見る

第1話

บทนำ

Chapter 1: Sir In The Flesh

The roar from the United Center still buzzed deep in my ears when I finally made it back to the locker room. My pads weighed a ton tonight. Sweat kept running into my eyes no matter how many times I wiped. But I actually did it. Shutout in my first NHL game. Sixty full minutes and that puck never crossed the line once.

Tate Ellison slammed his hand against my back so hard it stung. “Kid you fucking did it!” That chipped tooth flashed when he grinned wide. “First game shutout? You trying to make the rest of us look like shit already?”

I forced out a laugh and bumped his fist even though my chest felt tight. “Just lucky the posts were on my side tonight man. That’s all.”

Beck Thornton leaned against his locker with arms folded tight across his chest. He gave me that slow nod he always does. “Luck my ass. You read those plays before they even happened. Welcome to the show Rhys.”

My face burned hot. I ducked my head quick and started peeling off my jersey. The fabric stuck to my skin like it refused to let go. The whole room smelled like old sweat, icy hot cream, and that cheap body wash they always stock. My heart still pounded from the game but another heavier pressure was already crawling in. The same one that never really left me alone.

Merrick Donovan tossed a towel at my chest. “Hydrate kid. You looked real solid out there.”

“Thanks Merrick.” I caught the water bottle he threw next. The cold felt good against my palm for a second.

Maren Emerson poked her head through the doorway. Hair pulled back tight like always. “Brooks if that shoulder starts acting up tonight you come see me first thing. Don’t play hero.”

“Got it Maren.” I gave her a quick thumbs up but my mind was already drifting somewhere darker.

Elodie Langley slipped in right behind her tapping at her phone. “Great game Brooks. That last save is blowing up online. Captain wants the whole team in the family room in twenty for press.”

I nodded but my stomach knotted up. Family room. Perfect. Just what I needed after everything.

The guys kept joking loud around me. Someone cranked the music higher. I sat on the bench and changed into my suit while their voices rolled over me. My fingers shook just a little when I buttoned the shirt. Nobody called me out on it. Good.

Back in the hotel room the quiet hit me like a wall. Chicago lights glowed through the big window. I sat on the edge of the bed staring at my phone. My thumb hovered over the app. The one I swore I would delete after tonight.

I recorded the video fast before I could chicken out. Voice low. Almost shaking.

“I played my first NHL game tonight Sir. Shutout. But I still feel so empty. Like I need someone to take all this weight off me. Tell me what to do. Please.”

I hit send then threw the phone on the bed like it burned my hand.

Ten minutes passed. Maybe fifteen. I paced the room loosening my tie. The carpet felt too soft under my dress shoes. My dad’s voice kept cutting through my head again. *Good isn’t enough Brooks. Legends don’t settle for good.*

A sharp knock on the door made me stop dead.

I opened it slowly.

Callan Lachlan stood there taking up the whole doorway. Jacket gone. Tie loose. Those dark eyes locked straight on me.

“Rhys.” His voice came out low and controlled. “Let me in.”

I stepped back without meaning to. He closed the door behind him with a soft click that sounded way too loud. He pulled out his phone held it up and pressed play.

My own voice filled the room. “I played my first NHL game tonight Sir…”

Everything inside me went cold then burning hot. “How did you… what the fuck Callan.”

He stopped the video. Tilted his head just a little. “You’ve been talking to me for weeks Brooks. Begging so nicely every time. You really thought that profile was hidden?”

I backed up until my legs hit the bed and sat down hard. My mouth felt completely dry. “You can’t be him. This isn’t real.”

Callan took one slow step closer. “You call me Sir. You send me those videos. And now here we are face to face.”

I stared up at him. My captain. The guy who ran the ice like it belonged to him. “This isn’t funny man. Tell me you’re joking.”

His expression didn’t change at all. “Do I look like I’m joking?” He moved even closer until he towered over me. “Here’s how this works from now on. For the rest of this season you belong to me. My personal stress relief. You obey every single order I give. Whenever I want. However I want. You answer yes Sir and you do it. Or this video goes everywhere and your career dies tonight before it even starts.”

My hands gripped the sheets tight. Part of me wanted to shove him away and tell him to go fuck himself. The other part… the louder part… already felt that sick pull low in my stomach. “You’re blackmailing me right now. In my own hotel room.”

“Call it whatever makes you feel better.” He braced one hand on the bed right next to my hip. Close enough I could smell the arena still clinging to his skin mixed with his cologne. “You sent that video because you’re drowning Brooks. I’m offering to take the weight. The only difference is you don’t get to hide behind a screen anymore.”

I swallowed hard. My voice came out rough. “The whole season?”

“Every single day.” His eyes dropped to my mouth then came back up slow. “Starting right now. Lose the tie. Slowly.”

My fingers didn’t move at first. They just hovered there like they were waiting for me to come to my senses. Then slowly, like I was giving away something I could never take back, I reached for the knot and loosened it. The silk slid free.

Callan made a low sound of approval. “Good. Now tell me. Did you touch yourself after the game thinking about sending that video?”

“No Sir.” The words slipped out too fast. Too natural.

His mouth curved. Not a full smile. Something sharper. “Honest. I like that. Keep giving me honesty and we won’t have problems. Lie to me once and things get much harder for you.”

The room felt way too warm. I hated how my body reacted to the way he spoke. Hated how part of me wanted him to keep going even while fear sat heavy in my chest.

He straightened up and crossed his arms. “Jacket off. Shirt next. Then you’re going to show me exactly how grateful you are for that shutout tonight.”

I stood on shaky legs and started unbuttoning. Each button felt heavier than the last. “The guys are right down the hall. If anyone even suspects…”

“They won’t. Not unless you slip up.” He watched every move like he had all the time in the world. “And you’re not going to slip up are you Brooks?”

My shirt hit the floor. “No Sir.”

Callan took his time looking at me. No rush at all. “On your knees rookie.”

I dropped. The carpet felt rough against my slacks. My heart slammed so loud I wondered if he could hear it too.

He reached down and caught my chin. His thumb brushed my bottom lip slow. “By the end of this season you won’t even remember what it felt like to carry all that weight alone.”

I looked up at him. Scared. Turned on. Completely messed up inside. Everything twisted together so tight I couldn’t think straight.

He leaned in closer. Voice barely above a whisper.

“Now open your mouth and show me how grateful you really are.”

My lips parted.

Right then his phone buzzed loud on the nightstand.

Callan glanced at the screen. His whole face changed. Something colder. Darker. He looked back down at me. Thumb still firm on my chin.

“Change of plans.” His voice stayed calm but I heard the new edge in it. “The syndicate already knows about the video. They want to talk to both of us. Tonight.”

My blood turned ice cold.

Callan’s grip tightened just a fraction.

“Looks like the game just got a lot bigger than you and me rookie.”

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
17 チャプター
บทนำ
“เธอจะเกร็งทำไม นี่เราก็เอากันมาตั้งหลายครั้ง หึ.. ถ่างขาให้มากกว่านี้จอมขวัญ ฉันจะได้กระแทกง่ายๆหน่อย”“อ๊ะ!! อื๊ออออ.. ค..คุณ.. ทัพเพลิง”“อีกนิด.. ฮู่วววว.. ฉันจะเสร็จแล้ว”เสียงทุ้มที่เล็ดลอดออกมาทำให้อีกฝ่ายใจสั่นไหว เธอกัดริมฝีปากก่อนจะหลับตาปี๋เพื่อข่มกลั้นเสียงคราง เมื่อท่อนลำขนาดใหญ่กำลังกระแทกเข้ามาอย่างสุดแรง ใบหน้าหล่อไร้ที่ติซุกไซ้ลงบนซอกคอเธอไปด้วยวืบ!!!จังหวะนั้นเองที่สองมือจับร่างบางพลิกมาหาตัว เขาแค่อยากจะมองหน้าเธอใกล้ๆ อยากจะสบสายตา และอยากจะจูบเธออีกครั้ง ผู้หญิงที่ทำให้เขาคลั่งไคล้ในเรื่องเซ็กซ์จนไม่เป็นอันทำงานทำการ“อ๊าาาาาส์.. เธอรู้สึกดีใช่ไหม..”“อะอื๊ออออ!!”“ครางออกมาสิ ครางชื่อฉัน”“ค..คุณทัพเพลิง..”หญิงสาวที่กำลังถูกแกนกายใหญ่ยาวกลืนกินร่างกาย เธอก็ได้เอ่ยชื่อของผู้ชายตรงหน้าออกมา ก่อนแววตาอันวูบหวั่นจะยอมทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย สองมือลูบไล้ไปตามแผงอกแกร่งกำยำเพียงไม่นานเธอก็ได้เอาใบหน้าสวยหวานเข้าไปซบอกเขา แววตากลมโตคู่นั้นเหลือบมองกระจกที่อยู่ด้านหลัง ซึ่งตอนนี้เธอได้เห็นใบหน้าของตัวเอง และร่างกายอันเปลือยเปล่าของเขากับเธอชัดเจนก้นงอนอันขาวเนียนไปท
last update最終更新日 : 2026-02-11
続きを読む
กะลาสีเถื่อน | ตอนที่ 1 : นางบำเรอทะเล (1/2)
หนึ่งเดือนก่อนเกิดเรื่อง..และในที่สุดคำขอร้องนั้นก็เป็นจริงจนได้..เมื่อผู้ชายที่โหดร้ายและเด็ดเดี่ยวคนนี้ตัดสินใจเพียงไม่ถึงนาที เขาก็อนุญาตให้เธอตามขึ้นมาบนเรือลำใหญ่สุดหรู น่าแปลกที่เขาเองก็ถูกชะตาเธอตั้งแต่แรกเห็น ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้ามาขอร้องเขาถึงถิ่นขนาดนี้มาก่อนปึก!!!“โปรดอ่านสัญญาบนเรือด้วยครับ”ลูกน้องหน้าโหดที่ยืนค้ำหัวของสาวผมสีส้มเอ่ยด้วยท่าทีเรียบเฉย เขาโยนจอโฮโลแกรมขนาดใหญ่ไปใส่ตักของจอมขวัญ ในขณะที่เธอยังคงนั่งหน้าเหวออยู่ในห้องรับแขก แววตาหวาดหวั่นละออกจากกระจกใส มันสามารถมองเห็นออกไปด้านนอกตัวเรือได้ทั้งหมดเรือลำนี้ถูกออกแบบมาอย่างแข็งแรง คุณสมบัติดำน้ำได้ มีลานกว้างด้านนอกเอาไว้สังสรรค์ และทำกิจกรรมมากมาย ซึ่งเรือนี้บรรจุคนได้หลายพันคน มีทั้งหมด 4 ชั้นด้วยกันชั้นล่างสุดจะเป็นห้องควบคุมเรือ ชั้นกลางจะเป็นห้องพักของพวกลูกเรือ นางบำเรอ และเชฟ ส่วนชั้นสามเป็นห้องนอนของทัพเพลิง มีโซนประชุม โซนออกกำลังกาย โซนรับแขก ครบครันเหมือนอยู่คฤหาสน์สุดหรูและชั้นสุดท้ายคือชั้นดาดฟ้า.. มันคือสถานที่รวมตัวของทุกคนในเรือ มีห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ ซึ่งคุณทัพเพลิงจะใช้เวลาอยู่บนดา
last update最終更新日 : 2026-02-11
続きを読む
กะลาสีเถื่อน | ตอนที่ 1 : นางบำเรอทะเล (2/2)
ณ คฤหาสน์ดำรงเดชปึก!!!!“มึงว่าไงนะ! ยัยจอมขวัญมันหนีไปแล้วเหรอ!!”ชายในเสื้อฮาวายสีฉูดฉาดตะคอกเสียงแข็งกร้าว เขาถลึงตาใส่ลูกน้องที่ยืนเรียงรายกันอยู่หน้าห้องโถง มือข้างหนึ่งของหนุ่มแว่นกำลังถือจอโฮโลแกรมไว้อยู่ ซึ่งระบบที่เขากำลังเปิดดูก็คือการค้นหาตัวอดีตเมียหลังจากที่เขาออกไปคุยงานกับครอบครัวสำเร็จ กลับมาถึงคฤหาสน์อีกทียัยตัวดีก็หายไปเสียแล้ว“ครับนาย.. อ..เอ่อ มีแม่บ้านเห็นครั้งล่าสุดก็ตอนที่คุณจอมขวัญรดน้ำต้นไม้อยู่ตรงสวนหลังคฤหาสน์ครับ หลังจากนั้นก็ไม่มีใครเห็นเธออีกเลย”“แม่งเอ๊ย!!! พวกมึงแม่งไม่ได้เรื่องสักตัว!!!! ไอ้ฉิบหาย!!!”หมอกระบายความโกรธด้วยการตะโกนใส่หน้าลูกน้องอย่างหงุดหงิด เขาเดินวนไปมาอยู่กลางบ้านตัวเองเหมือนคนบ้า ภายในดวงตาคู่นั้นมันเต็มไปด้วยความโกรธแค้น เพราะเขาคิดว่าจอมขวัญเป็นสินค้าของตัวเองมาตลอด“เอะอะโวยวายอะไรดังไปถึงข้างนอกเลยหมอก”“คุณแม่ครับ..”พอเห็นว่าแม่ตัวเองเดินตรงเข้ามากับผู้เป็นพ่อ หนุ่มหน้าตี๋ก็รีบเดินเข้าไปโอบกอดและอ้อนแม่ทันที ไม่ว่าหมอกจะโตเป็นผู้ใหญ่แค่ไหน เขาก็ยังคงเป็นลูกแหง่ที่ติดแม่อยู่ดี“ยัยจอมขวัญมันหนีไปแล้วครับ เฮ้อ.. ตอนแรกผมกะจะ
last update最終更新日 : 2026-02-11
続きを読む
กะลาสีเถื่อน | ตอนที่ 2 : อย่าลืมกฎของเรา (1/2)
หนึ่งเดือนก่อนเกิดเรื่อง..แอ๊ดดดด..ประตูไม้บานใหญ่ถูกเปิดออกอย่างแผ่วเบา มีเพียงความเงียบงันที่เข้ามาเยือนภายในห้อง เสียงฝีเท้าเบาๆดังแว่วขึ้นมาเป็นระยะ ก่อนจะปรากฏให้เห็นหญิงสาวที่ถือไวน์กับแก้วสองใบในมือใบหน้าสวยของเธอถูกแต่งเติมไปด้วยเครื่องสำอางจัดจ้าน ดวงตากลมโต จมูกโด่งเล็กเรียว ริมฝีปากบางกระจับ รูปหน้าเล็กเท่าฝ่ามือ แถมเธอยังอยู่ในชุดที่ยั่วยวนอารมณ์เพศตรงข้ามได้ดีเลยทีเดียว“ค..คุณทัพเพลิง.. ฉันมาแล้วค่ะ”เธอว่าพลางก็ก้าวขาเข้ามาหยุดอยู่ตรงปลายเตียงนอนใหญ่ ซึ่งมันมีร่างของเจ้าของห้องนั่งรออยู่บนนั้น แววตาคมจึงละออกจากหน้าจอสี่เหลี่ยมในมือทัพเพลิงหรี่ตาจ้องมองจอมขวัญในชุดผ้าตาข่ายสีดำ ทุกส่วนบนร่างกายของเธอช่างน่าสัมผัส โดยเฉพาะเนินอกใหญ่ที่ถูกปิดไว้เพียงเลือนราง แต่หากตั้งใจมองก็จะเห็นเนินอกขนาดใหญ่ที่เขาเฝ้าปรารถนา“หึ…”หนุ่มหล่อไม่ได้เอ่ยตอบอะไรนอกจากยิ้มยียวน เขาละทิ้งทุกอย่างบนเตียงอย่างใจเย็น ก่อนจะเดินตรงเข้ามาหาเธอพลางสำรวจร่างกายอันแสนเซ็กซี่นี้ช้าๆ“อะอึ่ก..”จนมันทำให้จอมขวัญต้องลอบกลืนน้ำลายลงคอ บรรยากาศในตอนนี้เริ่มทำให้เธออึดอัดและกังวล ยิ่งเห็นสายตาอันหื่นก
last update最終更新日 : 2026-02-11
続きを読む
กะลาสีเถื่อน | ตอนที่ 2 : อย่าลืมกฎของเรา (2/2)
“ถอนตัวตอนนี้ไม่ทันแล้วนะ แฮ่ก.. รู้ใช่ไหม”ทัพเพลิงว่าพลางก็กัดริมฝีปากตัวเองอย่างเย้ายวน เขาเริ่มใช้ปลายของแกนกายถูไถลงบนหน้าอกขนาดใหญ่ ในขณะที่อีกฝ่ายก็เก็บกลั้นเสียงครางไว้ในลำคอ“ฉัน.. รู้ค่ะ..”แต่หญิงสาวที่อดรนทนไม่ไหวก็ตัดสินใจพูดแบบนี้ออกมา เธอจ้องมองไปยังคนที่กำลังยืนค้ำหัว เป็นจังหวะเดียวกันกับที่เขาไม่รีรออะไร ทัพเพลิงโน้มตัวลงมาจูบเธออีกรอบ และใช้มือหนาเคล้นคลึงเต้าอวบจนเธอครางเสียงสั่นครืดดดด..!!มือข้างหนึ่งเลื่อนไปเปิดชั้นเก็บของข้างเตียง เขาหยิบถุงยางขึ้นมาสวมใส่อย่างชำนาญ ในขณะที่แววตาวูบหวั่นกำลังจ้องมองเขาอยู่ จอมขวัญหอบหายใจระส่ำเมื่อรู้ดีว่าตอนนี้ทัพเพลิงมีอารมณ์มาก“เอ่อ คุณทัพเพลิงคะ.. คือ..”“อะไร?”“แต่ว่าเรายังไม่ได้กินไวน์กันเลยนะคะ ฉันอุตส่าห์ถือมา..”ด้วยความที่กลัวว่าไวน์ราคาแพงจะเสียของ บวกกับจอมขวัญไม่รู้ว่าควรจะต้องทำยังไงกับสายตาของเขา เธอเลยพลั้งปากพูดถึงไวน์ที่วางไว้บนโต๊ะข้างเตียง“หึ.. ฉันก็ตั้งใจจะกินเธอแทนไง”“ค..คะ?”“เธอคงจะหวานกว่าไวน์ในขวดนั้นแน่”เขาไม่พูดเปล่าแต่กลับเลื่อนมือลงไปสัมผัสจุดกระสันด้านล่าง ในขณะที่ชุดนอนไม่ได้นอนถูกแหวกออกจน
last update最終更新日 : 2026-02-11
続きを読む
กะลาสีเถื่อน | ตอนที่ 3 : โทษทัณฑ์ของนางบำเรอ (1/2)
ณ ปัจจุบัน..“ฮึกๆๆ ค..คุณทัพเพลิงคะ!! ฉันขอโทษ..”หญิงสาวที่นั่งตัวสั่นเทาอยู่บนเตียงรู้สึกผิดในช่วงเวลาที่มันสายไป แววตาแดงก่ำที่มีน้ำใสๆเอ่อคลอจ้องมองร่างสูงล่ำตรงปลายเตียง ตอนนี้ทัพเพลิงกำลังนั่งทำแผลบนมือด้วยความเงียบ เขาไม่ยอมพูดอะไรออกมาเลยสักคำ“คุณทัพเพลิง..”“……”“ฉ..ฉันขอโทษค่ะ”“……”ยิ่งเห็นว่าเขานิ่งเงียบแบบนี้แล้วก็ใจไม่ดี สีหน้าของเขาไม่ได้แสดงออกถึงความโกรธ แต่เขาแสดงออกถึงความผิดหวังอย่างมาก แววตาคมคู่นั้นเหลือบมองมาทางจอมขวัญที่นั่งสะอื้นเป็นระยะเมื่อมีดที่เธอกำลังจะแทงด้านหลังเขา มันบาดฝ่ามือหนาของทัพเพลิงพอดี..“หึ.. จะให้ฉันลงโทษเธอยังไงดีจอมขวัญ ไหนลองบอกมาซิ”คนบนเก้าอี้เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง เขาขยับเขยื้อนสันกรามคม ก่อนจะลุกขึ้นออกจากเก้าอี้ไม้ราคาแพง ร่างสูงล่ำเดินตรงเข้ามาหาเธออย่างไม่ลังเล“คุณทัพเพลิง..”“ฉันถามว่าฉันควรทำยังไงกับเธอดี!!!!”เฮือกกก!ทว่าเสียงตะคอกนั้นกลับทำให้อีกฝ่ายใจหล่นวูบ น้ำตาของเธอไหลรินอาบแก้มทั้งสองข้าง หัวใจดวงน้อยสั่นระรัวไปด้วยความหวาดกลัวจนสุดขีดตอนทัพเพลิงใจดี เขาก็ดีจนน่าใจหาย แต่ตอนที่เขาโมโหขึ้นมา ไม่ว่าใครก็ต้องหวาดผวาเวลา
last update最終更新日 : 2026-02-11
続きを読む
กะลาสีเถื่อน | ตอนที่ 3 : โทษทัณฑ์ของนางบำเรอ (2/2)
แต่แล้วเสียงสัญญาณจากจอสื่อสารภายในห้องก็ดังขึ้น มันคือปุ่มฉุกเฉินแทนการเคาะประตูเรียกเจ้านาย เพราะห้องนอนของทัพเพลิงอยู่ด้านในสุด บรรดาลูกเรือทั้งหมดไม่มีใครเคยเข้ามาเหยียบที่นี่ได้ ยกเว้นแต่จอมขวัญ..“เฮ้อ.. แม่งเอ๊ย..”เจ้าของห้องสบถเสียงทุ้มต่ำในลำคออย่างหัวเสีย เขาผละออกจากร่างบางที่สั่นสะท้าน ก่อนจะตวัดแววตาเหี้ยมโหดมองไปทางจอโฮโลแกรมที่มีไฟสีแดงโชว์หราหากลูกน้องของเขากดเรียกแบบนี้ก็คงจะมีเรื่องฉุกเฉินเหมือนทุกครั้ง สัญญาณเรือระยะไกลอาจจะมีปัญหา หรือไม่ก็มีพายุด้านนอกกำลังโหมกระหน่ำติ๊ด!“มีอะไร” ทัพเพลิงกดปุ่มบนจอโฮโลแกรมแล้วตอบรับห้วนๆ(ขอโทษที่ต้องรบกวนครับกัปตัน เอ่อ.. แต่กัปตันช่วยลงมาดูที่ห้องควบคุมหน่อยได้ไหมครับ เหมือนกับว่าตอนนี้เรือของเราถูกตัดสัญญาณ ผมพยายามติดต่ออดัมแล้ว แต่เสียงมันก็ขาดหายจนฟังไม่รู้เรื่องเลยครับกัปตัน)*หุ่นยนต์ระบบถามตอบสุดอัจฉริยะที่มีชื่อพื้นฐานว่า อดัม ซึ่งจะใช้งานในรถทุกคัน เครื่องใช้ไฟฟ้าทุกบ้าน อดัมถูกพัฒนาจนถึงขั้นรับรู้ความรู้สึกของผู้คนได้อย่างแม่นยำพอได้ยินคำอธิบายก็ทำให้กัปตันเรือที่กำลังยุ่งอยู่กับการแก้เผ็ดสาวถอนหายใจออกมา เขาเหลือ
last update最終更新日 : 2026-02-11
続きを読む
กะลาสีเถื่อน | ตอนที่ 4 : ทั้งรักทั้งแค้น (1/2)
“ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจอมขวัญมันจะทำจริงน่ะพี่แหวน คิกๆ หลังจากนี้มันเตรียมตัวซวยได้เลย เพราะคุณทัพเพลิงไม่เอามันไว้แน่! มันได้กลายเป็นทาสคนใหม่แล้ว!!”“เออ ตอนแรกที่ฉันบอกคุณทัพเพลิงว่ามันจะฆ่าคุณเขา ฉันก็แอบกังวลว่าทุกอย่างจะไม่เป็นไปตามแผนนะ”“นั่นสิพี่แหวน แต่อีนังจอมขวัญมันกะจะฆ่าคุณเขาจริงๆด้วย บ้าไปแล้วหรือไง.. หึ..”ลูกนัทที่ยืนจ้องมองประตูกระจกของลิฟต์ถูกปิดลง พร้อมกับทัพเพลิงที่ขึ้นไปยังชั้นสามของเรือ โดยที่ยังมีมดแดงยืนอ้าปากค้างกับสิ่งที่ตัวเองได้ยิน ทั้งคำอธิบายของทัพเพลิงเมื่อกี๊ และก็คำซุบซิบนินทาของลูกนัทกับแหวน“นี่พวกเธอสองคนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้เหรอ..”กะเทยร่างใหญ่หันขวับไปถามนางบำเรอที่ยืนตัวติดกัน สีหน้าของมดแดงบ่งบอกได้ถึงความโกรธอยู่ไม่น้อย เขาขมวดคิ้วชนกันเมื่อเห็นท่าทีมีพิรุธของพวกเธอ“โถ่เจ๊.. พวกเราก็แค่ยื่นข้อเสนอให้ยัยจอมขวัญเอง”“ใช่ๆ พี่แหวนพูดถูกค่ะ พวกเราสองคนแค่บอกว่าให้ยัยนั่นเอาตัวรอด แต่ใครจะไปคิดว่ามันจะทำจริง..”เพี๊ยะะะ ! ! ! ! !เฮือกกกก!!!!ทันทีที่ฝ่ามือหนาฟาดลงบนใบหน้าของลูกนัท เหล่านางบำเรอที่ยืนอยู่ภายในห้องก็สะดุ้งโหยง รวมถึงแหวนที่เบิก
last update最終更新日 : 2026-02-11
続きを読む
กะลาสีเถื่อน | ตอนที่ 4 : ทั้งรักทั้งแค้น (2/2)
เขากล่าวพลางยกมือข้างขวาของตัวเองขึ้นมา ตอนนี้ได้มีผ้าสีขาวพันแผลเอาไว้อยู่ ต่อหน้าต่อตาของจอมขวัญที่กลืนน้ำลายลงคออย่างรู้สึกผิด“ผู้หญิงอย่างเธอมันต้องเจอคนอย่างฉัน.. ไอ้มารยาที่เธอแสดงออกมาน่ะ ฉันไม่หลงกลง่ายๆหรอก ไม่รู้ว่าเรื่องที่เธอเล่าให้ทุกคนบนเรือฟังเป็นเรื่องโกหกหรือเปล่า บางทีเธออาจจะไม่ได้หนีแฟนเก่ามาก็ได้”“ไม่ใช่นะคะคุณทัพเพลิง!! ฉันหนีแฟนเก่ามาจริงๆ”“งั้นเหรอ..”คนที่ทำท่าทีลังเลสงสัยกระตุกยิ้มเพียงครู่เดียว เขาก็กัดริมฝีปากตัวเองอย่างเย้ายวน ปลายนิ้วลูบวนอยู่บนเนินอกใหญ่ เขาบีบเคล้นมันไปมาเพื่อปลุกเร้าอารมณ์ให้อีกฝ่าย“อ..อ๊าาาา คุณทัพเพลิง อย่าค่ะ..”เสียงหวานร้องท้วงออกมาในทันทีเมื่อรู้สึกว่ายังไม่พร้อม เธอไม่อยากใช้เซ็กซ์แก้ปัญหาในตอนนี้เลยแต่สัมผัสของทัพเพลิงกลับทำให้ร่างบางเริ่มเกร็งตัวตอบรับ มือใหญ่ที่ลูบไล้ไปตามร่างกาย ในขณะเดียวกันกับที่ริมฝีปากคอยขบเม้มตามจุดอ่อน ทั้งติ่งหู ซอกคอขาว เนินอกใหญ่ใต้บราลูกไม้“แฮ่กๆๆ คุณทัพเพลิง.. ม..ไม่นะคะ..”ยิ่งเธอปฏิเสธเขามากเท่าไหร่ เขาก็รู้ดีว่าเธอเริ่มมีอารมณ์“ไม่อะไรกันเล่า รูเธอตอดนิ้วฉันอยู่นี่”“อื๊อออ.. อย่าค่ะ พอไ
last update最終更新日 : 2026-02-11
続きを読む
กะลาสีเถื่อน | ตอนที่ 5 : ล่ามโซ่ล่อฉลาม (1/2)
ฉันไม่รู้เลยว่าคิดถูกหรือเปล่าที่ขึ้นเรือลำนี้มา..ระหว่างฉันอยู่ที่กรุงเทพฯกับพี่หมอก กับอยู่ภายใต้อำนาจของผู้ชายที่ชื่อว่าทัพเพลิง อันไหนมันน่ากลัวกว่ากัน?“ป..ปล่อยฉันนะคะ!!! คุณเด่นชัย!! นี่คุณจะพาฉันไปไหนคะ!! ปล่อยฉันเถอะค่ะ!!!”“ว๊ายยยย!! ปล่อยจอมขวัญเถอะไอ้เด่นชัย!! นี่แกจะลากจอมขวัญขึ้นไปชั้นดาดฟ้าทำไมเนี่ย!! ไม่ได้ยินสัญญาณเตือนพายุเข้าบนเรือหรือไง!!”มดแดงที่เห็นท่าไม่ดีจึงรีบเข้าไปห้ามปราม แต่ยิ่งพยายามห้ามมากแค่ไหนก็ไม่เป็นผล เพราะลูกเรือคนอื่นได้ล็อกตัวจอมขวัญเอาไว้แน่น พวกเขาลากเธอขึ้นไปยังชั้นดาดฟ้าที่ตอนนี้กำลังอยู่ในจุดอันตรายเรือทั้งลำมีเสียงร้องของจอมขวัญดังสนั่น รวมถึงเสียงของมดแดงที่ไล่ตามเป็นระยะ นั่นจึงทำให้นางบำเรอที่หลบพายุอยู่ในห้องพักต้องชะโงกหน้าออกมาดู“มันคือคำสั่งของกัปตัน ฉันเองก็คัดค้านอะไรไม่ได้หรอกเจ๊ ถ้าไม่อยากให้คุณทัพเพลิงเขาโกรธเพิ่ม พวกเราก็ยอมทำตามคำสั่งง่ายๆดีกว่า”“ว่าไงนะ!!!”กะเทยร่างใหญ่เบิกตาโพลงด้วยความตกใจทันที มดแดงอ้าปากค้างพร้อมทั้งจ้องมองร่างบางที่ถูกนำตัวขึ้นไปด้านบน ในขณะที่มีชายฉกรรจ์ประมาณสี่ห้าคนเดินขนาบข้างทุกฝีก้าว พวกเขาคุม
last update最終更新日 : 2026-02-11
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status