บททั้งหมดของ เมียบังคับแต่งที่เขาไม่มีวันจะรัก: บทที่ 11 - บทที่ 20

วันต่อมาวันนี้เรนนี่ตื่นขึ้นมาก็ไม่ได้รู้สึกเจ็บมากเหมือนกับคืนนั้น เธอตื่นเช้าปกติและทำงานบ้านได้สบายทันทีที่หญิงสาวทำงานบ้านทุกอย่างเสร็จ โทรศัพท์ของเธอที่วางอยู่บนโต๊ะอาหารก็มีเสียงเรียกเข้ามา เธอหยิบขึ้นมาดูจึงรู้ว่าเป็นเบอร์ของเพื่อนสนิทของเธอตอนเรียนอยู่มหาวิทยาลัย'ฮัลโหลปาย''วันนี้ฉันจะชวนเธอไปเที่ยวผับน่ะ''คือ...' เธอจะปฏิเสธแต่ปายกลับพูดดักคอเธอเสียก่อน'สามเดือนที่เราเรียนจบมา เรายังไม่ได้ไปเที่ยวผับกันเลยนะ คืนนี้เธอไปกับฉันนะเรน''ก็ได้' เธอรับปากกับปายพลางคิดในใจว่าเขาคงไม่ว่าอะไรหรอกนะถ้าคนใช้อย่างเธอจะออกไปไหนบ้าง'งั้นหนึ่งทุ่มเธอออกมาเจอฉันที่ร้านอาหารxxxก่อนนะ เรากินอะไรกันก่อนแล้วค่อยไปผับกัน วันนี้ฉันจะเป็นเจ้ามือเลี้ยงเธอเอง''ได้ๆ หนึ่งทุ่มเจอกันนะปาย''งั้นแค่นี้นะเรน' จากนั้นนิ้วเรียวจึงกดวางสายร้านอาหาร เวลา19.00น.รถแท็กซี่คันที่เรนนี่นั่งมาเคลื่อนตัวเข้ามาจอดยังหน้าร้านอาหารแห่งหนึ่ง เรียวขาสวยในชุดเดรสสั้นสีดำสายเดี่ยวที่ไม่ได้ดูโป๊แต่เหมาะกับการไปเที่ยวผับก้าวขาลงจากรถแล้วเดินไปหาเพื่อนสาวที่ยืนอยู่กับผู้ชายร่างสูงหน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่ง เธอสงสัยว่าเขา

เมื่อเขาราดวิสกี้จนทั่วสองเต้าสวยแล้ว จากนั้นจึงโน้มตัวลงไปเลียวิสกี้ที่เปียกลื่นอยู่บนเต้านมของเธอ ลิ้นร้อนไล้เลียของเหลวที่อยู่บนเต้าอวบไปรอบๆสลับไปมาทั้งสองเต้า ก่อนจะไล้เลียไปที่หัวนมสีหวานแล้วใช้ปลายลิ้นตวัดยอดถันสีสวยเข้ามาอยู่ในอุ้งปากร้อน ปลายลิ้นสากดูดและเลียหัวนมอย่างช้าๆ เธอสะท้านสั่นไหว หัวใจเต้นแรงเมื่อปลายถันถูกลิ้นสากโลมไล้อย่างเท่าเทียมกันทั้งสองข้าง จนทำเอาร่างบางที่นอนอยู่ถึงกับขนลุกซู่พร้อมสูดปากออกมาด้วยความเสียว"ซี้ดด" แผ่นหลังบางยกสูงพร้อมกับแอ่นอกอิ่มเข้าหาลิ้นนุ่มๆที่กระหวัดไล้เลียความอวบอิ่มของเธออย่างตะกละตะกลาม แต่ก็ไม่ได้รุนแรงเหมือนกับครั้งแรกเมื่อเขาได้ดื่มด่ำกับปทุมดอกสวยแล้ว จากนั้นจึงหยัดตัวขึ้นแล้วเลื่อนมือลงไปหมายจะดึงชุดเดรสออก แต่ทันใดนั้นเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นจึงทำให้เขาต้องชะงักและหยุดในสิ่งที่ตัวเองต้องการจะทำก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! "คุณคาลอสครับ!" "อย่าเพิ่งเข้ามา!" เขาตะโกนบอกลูกน้องที่อยู่ด้านนอกแล้วจัดแจงให้เธอสวมเสื้อผ้า เมื่อเห็นว่าเธอแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว จากนั้นชายหนุ่มจึงลุกไปเปิดประตู ก่อนที่ลูกน้องจะกล่าวรายงานอย่างกระตือรือร้น"มีเหตุ

บ้านคาลอส ตอนเย็นคาลอสที่กลับมาจากบริษัทเดินเข้าบ้านมา เมื่อเห็นว่าในบ้านยังไม่เปิดไฟจึงรู้สึกแปลกใจ เขากวาดสายตาสอดส่องหาใครบางคนไปรอบๆ ก่อนเรียวขายาวจะก้าวไปยังห้องนั่งเล่นที่เธอมักจะอยู่ในนั้น เมื่อไม่เห็นอีกคนอยู่ในนั้น เขาจึงเดินขึ้นไปชั้นบน ชายหนุ่มเปิดประตูห้องนอนเมื่อไม่เห็นเธอจึงนึกสงสัยว่าเธอไปไหน ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ที่อยู่ในเสื้อตัวนอกแล้วปลดล็อกหน้าจอ แต่เขาต้องชะงักเมื่อนึกได้ว่าเขาไม่มีเบอร์ของเธอเมื่อเป็นอย่างนั้นร่างสูงจึงลงชั้นล่างมาจึงเห็นร่างเล็กในชุดเดรสสีสวยเดินเข้าบ้านมาพอดี โดยในมือของเธอหิ้วถุงของหลายอย่าง เมื่อเห็นดังนั้นเขาจึงเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงนิ่ง สีหน้าเรียบเฉยไม่มีความรู้สึกใด"ไปไหนมา""เรนออกไปเที่ยวกับเพื่อนมาค่ะ" ใบหน้าสวยหวานตอบออกไปด้วยรอยยิ้มอ่อน"เพื่อนคนที่ไปเที่ยวผับกันคืนนั้นหรือเปล่า""ใช่ค่ะ""ไปกันสองคน?""สามคนค่ะ""อีกคนนึงใคร!" เขาถามด้วยน้ำเสียงเข้มขึ้นเมื่อคิดว่าอาจจะเป็นพี่ชายของเพื่อนเธอ"อีกคนก็เพื่อนที่เรียนสายเดียวกันค่ะ"เขาลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะเอ่ยออกไป"งั้นก็เอาของขึ้นไปเก็บสิ""ค่ะ" ว่าจบร่างเล็กก็ก้าวไปขึ้นบันได

หลายวันต่อมางานเลี้ยงบริษัทของครอบครัวปายเมื่อสามวันก่อนปายได้โทรชวนเรนนี่ให้มาร่วมงานเลี้ยงของบริษัทที่จัดในโรงแรมชื่อดังแห่งหนึ่ง ซึ่งงานเลี้ยงจัดแบบบุฟเฟ่ต์"เราไปหาของกินกันเถอะเรน" ปายหันบอกกับเพื่อนสาวที่นั่งอยู่ข้างตัวเอง ซึ่งเพื่อนตัวเล็กของเธอวันนี้อยู่ในชุดเดรสสั้นสีโอลด์โรสเปิดไหล่โชว์ผิวขาวอมชมพู ความยาวคลุมเข่าเล็กน้อย แต่งหน้าด้วยโทนสีชมพูอมส้มนิดๆ ขับผิวขาวของเธอ ผมยาวสีน้ำตาลถูกหนีบให้เป็นวอลลุ่มเหมาะกับใบหน้าที่สวยหวานของเธอ"อืม ไปสิ" เรนนี่รับคำเพื่อนออกไปจากนั้นสองสาวก็ลุกจากเก้าอี้แล้วพากันไปยังโต๊ะยาวที่วางอาหารซึ่งมีอยู่หลายชนิด มีทั้งของคาว ของหวานและผลไม้ต่างๆ อีกทั้งเครื่องดื่มที่มีทั้งแอลกอฮอล์และไม่มีแอลกอฮอล์ในขณะที่สองสาวกำลังยืนตักอาหารอยู่นั้น อยู่ๆเสียงทุ้มของใครบางคนก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล"เลือกทานได้ตามสบายเลยนะเรน ไม่ต้องเกรงใจ""สวัสดีค่ะพี่ลีโอ" เรนนี่ที่เห็นพี่ชายของเพื่อนจึงวางจานของกินแล้วระบายยิ้มสดใสพร้อมกับยกมือไหว้คนตัวสูงที่ยืนอยู่ข้างตัวเอง"สวัสดีครับ" ลีโอรับไหว้หญิงสาวพร้อมส่งยิ้มเป็นกันเอง ก่อนจะเอ่ยถามต่อ"นั่งโต๊ะไหนกัน เ

ตอนเที่ยงคาลอสที่วันนี้รู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวจึงกลับบ้านมาตอนเที่ยงเมื่อลงจากรถเขาก็เดินขึ้นชั้นสองทันที เรนนี่ที่เพิ่งอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเมื่อเห็นร่างสูงเปิดประตูห้องเข้ามาจึงนึกแปลกใจว่าทำไมเขาถึงกลับบ้านมาตอนเที่ยง แต่ก็ไม่กล้าถามเพราะปกติเธอจะไม่ถามเขาอยู่แล้ว เนื่องจากว่าเธอไม่ได้อยู่ในสถานะที่ไปเซ้าซี้หรืออยากรู้อะไรเรื่องของเขาได้ เธอมีหน้าที่ตอบคำถามที่เขาถามและทำตามหน้าที่ที่เขาสั่งเท่านั้นร่างสูงหันไปมองคนตัวเล็กที่จ้องหน้าเขาแล้วล้มตัวนอนอย่างอ่อนล้า เพราะตอนนี้เขารู้สึกเพลียมาก ก่อนที่ไม่นานเขาจะหลับไปเรนนี่ที่เห็นจึงรู้สึกแปลกใจ เพราะตั้งแต่ที่อยู่กับเขามาก็ไม่เคยเห็นเขากลับบ้านมาตอนเที่ยง แล้วกลับมาก็ยังนอนทันที หรือเขาจะไม่สบาย เธอคิดในใจเมื่อคิดได้อย่างนั้นเท้าเรียวจึงค่อยๆก้าวมายืนอยู่ข้างเตียงฝั่งที่เขานอนแล้วเอื้อมมือไปหมายจะตรวจอุณหภูมิบนร่างกายเขาว่าจะป่วยหรือเปล่า เธอเลื่อนมือลงไปอย่างกล้าๆกลัวๆ พลางคิดในใจว่าถ้าเขาตื่นขึ้นมาเห็น เขาอาจจะไม่พอใจก็ได้ ในที่สุดหลังมือบางก็แตะไปบนหน้าผากของเขาจึงได้รู้ว่าตัวของเขาร้อนมาก เธอผละมือออกจากหน้าผากแล้วทำท่าจะหมุนต