All Chapters of เมียบังคับแต่งที่เขาไม่มีวันจะรัก: Chapter 1 - Chapter 10

บ้านกฤตินเจ้าของร่างบอบบางที่กฤตินบอกให้คนใช้ไปตามเมื่อครู่เดินมาหย่อนสะโพกนั่งบนโซฟาหรู ซึ่งมีกฤตินกับมยุริญนั่งระบายยิ้มบางๆอยู่เคียงข้างกัน เรนนี่เรียกพวกเขาว่าลุงตินกับป้ายุ"ลุงกับป้ามีเรื่องอยากจะขอให้หนูช่วยหน่อยน่ะ" เมื่อเรนนี่นั่งเรียบร้อยแล้วกฤตินก็เอ่ยขึ้นทันทีอย่างไม่ให้เสียเวลา"ลุงตินกับป้ายุต้องการให้เรนช่วยอะไรก็บอกมาได้เลยค่ะ" เรียวปากสีชมพูอ่อนเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานพร้อมใบหน้ายิ้มแย้ม"ลุงกับป้าอยากให้หนูช่วยแต่งงานกับคาลอสน่ะ" กฤตินบอกออกไปด้วยรอยยิ้มอ่อน"..." เธอถึงกับเบิกตากว้างพร้อมกับนิ่งไปจนพูดไม่ออกเมื่อสิ่งที่ได้ยินนั้นเป็นเรื่องที่เธอไม่เคยคาดคิดเลย ลุงตินจะให้เธอแต่งงานกับลูกชายของท่านที่มีใบหน้าดุดันงั้นเหรอหกปีที่เธอมาอาศัยอยู่ที่นี่ เธอได้เจอคุณคาลอสนับครั้งได้ เพราะเธอรู้กับป้ายุว่าเขาออกไปอยู่คอนโดตั้งแต่เรียนอยู่ปีหนึ่ง หลายเดือนเขาจะกลับมาบ้านครั้งนึงทุกครั้งที่คุณคาลอสเข้ามาที่นี่ เมื่อเธอเห็นเขาเธอจะหลบหน้าเขาและหนีเข้าไปอยู่ในห้องทุกครั้ง เนื่องจากสายตาของเขาที่มองเธอนั้นไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย เธอเจอเขาครั้งแรกตอนที่เธอเข้ามาอยู่ที่น

วันต่อมาวันนี้คาลอสได้สั่งให้ลูกน้องของเขามารับเรนนี่ที่บ้านแล้วพาไปยังร้านชุดแต่งงาน ซึ่งคาลอสได้รออยู่ที่ร้านแล้วเรนนี่ลงจากรถแล้วเข้าไปในร้านจึงเห็นร่างสูงยืนล้วงกระเป๋ากางกางโดยหันหลังออกนอกร้าน เรนนี่ที่เห็นแค่เพียงแผ่นหลังกว้างของเขาก็ทำให้ลมหายใจสะดุดเพราะรู้สึกกลัวขึ้นมาในทันทีทันใดเมื่อเจอเขาหญิงสาวเดินมาหาเขาด้วยท่าทีกล้าๆกลัวๆ ก่อนที่เจ้าของใบหน้าหล่อจะหันมามองยังร่างบอบบางที่ยืนอยู่ข้างตัวเองด้วยแววตาแข็งกร้าวพร้อมกับพูดออกไปด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก"อยากได้ฉันเป็นผัวมากหรือไง ถึงขนาดต้องทำดีพ่อกับแม่ฉันเพื่อให้ได้มาแต่งงานกับฉัน""..." เธอถึงกับอึ้งตัวแข็งค้างเมื่อคำทักทายแรกของเขาที่เอ่ยออกมานั้นมันทำให้เธอถึงกับรู้สึกจุกอยู่ในลำคอจนพูดไม่ออก"แต่เธออย่าคิดนะว่าฉันจะหยุดอยู่ที่เธอคนเดียวเพราะแค่ใบทะเบียนสมรสโง่ๆนั่น""..." เธอก้มหน้าเม้มปากแน่นปล่อยให้เขาพูดไป เพราะถ้าเธอพูดอะไรออกไปตอนนี้คงไม่เป็นผลดีแน่"ในเมื่อเธอเลือกที่จะแต่งงานกับฉันเอง งั้นหลังจากนี้เธอก็เตรียมรับกับความเจ็บปวดและความทุกข์ทรมานจากฉันให้ได้ก็แล้วกัน"เจ้าของร้านที่คุยโทรศัพท์เสร็จพอดีเดินมาหาคนทั

ร่างบอบบางเดินไปล้มตัวนอนลงบนเตียง ก่อนร่างสูงที่ออกมาจากห้องน้ำจะเดินไปหยิบเสื้อผ้าที่อยู่ในตู้มาสวมใส่ จากนั้นจึงเดินมาหย่อนกายนั่งบนที่นอนขนาดคิงไซส์โดยศีรษะพิงกับหัวเตียงเขาหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบแลัวค่อยๆสูดควันเข้าปอดจนแก้มตอบ จากนั้นจึงพ่นควันสีขาวออกมาอย่างช้าๆ เรนนี่ที่ได้กลิ่นบุหรี่ก็ถึงกับไอออกมา เพราะเธอไม่ถูกกับควันบุหรี่มาตั้งแต่ไหนแต่ไร ถ้าได้กลิ่นเมื่อไหร่ก็ไอทันที"แคก! แค่ก!"เขาไม่ได้ใส่ใจอีกคนที่กำลังไออยู่ เขายังคงสูบบุหรี่ต่อไปเรื่อยๆจนกระทั่งบุหรี่เกือบหมดมวนเขาจึงดับไฟกับที่เขี่ยบุหรี่แล้วทิ้งลงไปในนั้นเขาล้มตัวนอนโดยหันหน้าออกนอกเตียง ดวงตากลมโตจ้องมองไปยังแผ่นหลังกว้างพลางคิดในใจว่าพรุ่งนี้ไม่รู้ว่าจะเจอกับอะไรอีกหรือเปล่า เธอมองแผ่นหลังแกร่งอยู่อย่างนั้น ก่อนที่ไม่นานเปลือกตาสวยจะค่อยๆปิดลงและเข้าสู่ภวังค์นิทราไปอย่างง่ายดายวันต่อมาหญิงสาวลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยอาการสะลึมสะลือ สองมือยกขึ้นขยี้ตาแล้วกวาดสายตามองไปรอบๆจึงเห็นว่าร่างสูงเดินออกจากห้องน้ำมาพอดี ชายหนุ่มที่เห็นว่าเธอตื่นแล้วจึงเอ่ยขึ้นทันที"การที่เธอได้มาแต่งงานกับฉัน แต่เธออย่าคิดนะว่าจะได้อยู่เฉ

วันต่อมาคาลอสรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาแล้วหันมองไปด้านข้าง เมื่อไม่เห็นอีกคนนอนอยู่เหมือนกับหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาจึงนึกสงสัย พลางคิดในใจว่าหรือเธอจะลงไปข้างล่างแล้ว เมื่อคิดได้อย่างนั้นร่างแกร่งจึงลุกจากเตียงแล้วเข้าไปทำธุระในห้องน้ำ เสร็จแล้วจึงลงชั้นล่างไปร่างสูงกวาดสายตามองไปทั่วบ้านจึงนึกแปลกใจเพราะมันเงียบแปลกๆ เขาเข้าไปดูในครัวเมื่อไม่เห็นเธอจึงคิดว่าเมื่อคืนเธอคงจะไปนอนอีกห้อง เมื่อคิดได้อย่างนั้นเขาจึงสาวเท้าขึ้นบันไดไปเปิดประตูห้องนอนอีกห้อง แต่ก็ไม่เห็นเธอ จากนั้นเขาจึงลงมาข้างล่างแล้วเข้าไปดูในห้องนั่งเล่นจึงเห็นว่าเธอหลับอยู่บนโซฟาตัวยาว โดยทีวียังเปิดอยู่แต่เสียงเบามากเรียวขายาวก้าวมาหายังร่างบางที่นอนอยู่ ดวงตาคมจ้องมองไปยังใบหน้าเรียวเล็กอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหญิงสาวจะรู้สึกตัวแล้วค่อยๆลืมตาขึ้นมาด้วยอาการงัวเงียเธอขยี้ตาแล้วปรับโฟกัสสายตา เมื่อเห็นร่างสูงยืนอยู่จึงชะงักและตกใจเมื่อคิดว่าตัวเองนอนตื่นสาย เมื่อคืนกว่าเธอจะหลับก็ปาไปตีสามแล้วเมื่อคิดได้ว่าตอนเช้าเธอจะต้องเตรียมอาหารเช้าให้เขาทานจึงดีดตัวลุกขึ้นอย่างอัตโนมัติแล้วพูดออกไปด้วยท่าทีรู้สึกผิด"เรนขอโทษนะคะที่ตื่นสา

เขาปลดเข็มขัดหนังแบรนด์หรูแล้วดึงออกพร้อมกับถอดกางเกง เขาโยนกางกางไปบนเตียง จากนั้นจึงปลดกระดุมเสื้ออย่างช้าๆ ก่อนจะถอดและโยนทิ้งอย่างไม่แยแส ร่างแกร่งเปลือยเปล่าเดินไปขึ้นเตียงพร้อมกับมือหนาคว้าเอวเล็กเข้ามาแนบชิดกับอกแกร่งของตัวเอง ก่อนเสียงทุ้มต่ำจะเอ่ยออกไป "คืนนี้...เธอจะได้รู้ว่าการที่อยากแต่งงานกับฉันจะต้องเจอกับอะไร" "..." เธอเงยหน้ามองเขาด้วยแววตาสั่นระริกเพราะความรู้สึกหวาดหวั่น เนื่องจากสายตาและสีหน้าของเขาดูแล้วน่ากลัวมาก เขาผละออกจากร่างเล็กแล้วบอกออกไปด้วยน้ำเสียงนิ่ง "อมให้ฉัน" "..." เธอมองความเป็นชายของเขาแล้วกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอเมื่อคิดว่าความใหญ่โตนั้นจะเข้ามาอยู่ในปากของเธอ "เธอคงเห็นคนอื่นอมxxxให้ฉันบ่อยแล้วใช่ไหม..." "ฉันหวังว่าเธอจะทำเป็นและทำให้ฉันประทับใจนะ" พูดจบเขาก็หันหลังไปนั่งพิงกับหัวเตียงแล้วบอกกับร่างบางที่ยังนั่งนิ่งอยู่ "รีบอมเข้าสิ" ว่าแล้วมือเรียวก็เลื่อนไปจับยังลำเอ็นที่แข็งชันของเขาเพื่อให้คุ้นมือ จากนั้นเธอจึงก้มลงไปแล้วใช้ริมฝีปากครอบหัวหยักมันวาวที่มีสีแดงอมชมพูของเขา บ๊วบ บ๊วบ "ซี้ด" เขาสูดปากอย่างเสียวซ่านพลางจ้องมอง