All Chapters of เลออนลวงรัก: Chapter 11 - Chapter 20

รถหรูของเลออนแล่นเข้ามาจอดยังหน้าบ้านของรดาด้วยความเร็ว เรียวขายาวก้าวลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในบ้านจึงเห็นว่าร่างเล็กนอนหลับอยู่บนโซฟา ชายหนุ่มก้าวมายืนข้างโซฟาจึงเห็นว่าเธอทานข้าวทานยาแล้ว เลออนเก็บจานเข้าไปในครัวและจัดการล้างจานจนเสร็จก่อนจะออกมาทิ้งตัวนั่งบนโซฟาฝั่งตรงข้ามเธอดวงตาคมจ้องมองไปยังคนตัวเล็กที่หลับตาพริ้มพลางคิดในใจว่าเขาจะต้องหาโอกาสพูดคำว่าขอโทษเธอให้ได้ เพราะถ้าเขายังไม่ได้ขอโทษเธอ มันก็เหมือนกับมีตราบาปอยู่ในใจเลออนหยิบโทรศัพท์ออกมาดูเพื่อรอให้เธอตื่นแล้วจะได้อุ้มเธอเข้าห้องนอน กระทั่งหนึ่งชั่วโมงผ่านไปร่างเล็กก็รู้สึกตัว เปลือกตาสวยเบิกกว้างเมื่อเห็นอีกคนนั่งอยู่จึงขมวดคิ้วสงสัยพลางคิดในใจว่าเมื่อกี้เธอไล่ให้เขากลับไปแล้ว แล้วเขากลับมาทำไมอีก“ตื่นแล้วเหรอ” เลออนเก็บโทรศัพท์แล้วจ้องมองไปยังใบหน้าเรียวใสพร้อมกับเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงปกติ“…”“ที่เธอยังนอนตรงนี้เพราะเธอเดินไม่ได้ใช่ไหม”“…”“ที่ฉันต้องมาก็เพราะฉันรู้ว่าเธอเข้าห้องไม่ได้”“ถึงฉันจะเดินไม่ได้ แล้วมันเรื่องอะไรของคุณ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงนิ่ง สีหน้าเรียบเฉย“ฉันเห็นว่าเธออยู่คนเดียวหรอกนะถึงได้มา ถ้ามีคนช่วย

“ถ้านายชอบฉันก็จูบฉันสิ” เธอพูดด้วยแววตาเชื้อเชิญ“…” เลออนมีท่าทีลังเล“จูบฉันได้ไหม ฉันอยาก…ให้นายจูบฉันแบบที่นายจูบน้องรดาเมื่อวาน”“เธอก็ชอบฉันใช่ไหมอลิน”“ฉันก็ชอบนาย”เมื่อได้ยินอย่างนั้นชายหนุ่มก็ก้มลงไปหมายจะจูบเรียวปากสีสวย แต่ทันใดนั้นภาพที่เขาจูบรดาสองครั้งก็แวบเข้ามาในหัว จนทำให้เขาชะงักและผละออกอีกครั้งอลินที่หลับตาพร้ิมรอให้อีกคนจูบก็ต้องลืมตาขึ้นมามองใบหน้าหล่อเหลาพร้อมขมวดคิ้วนึกสงสัย ก่อนเลออนจะพูดออกไปด้วยแววตาฉายแววสับสน“ฉันทำไม่ได้”“ทำไมนายถึงจูบฉันไม่ได้ล่ะ”“ฉัน…”อลินจับข้อมือหนาของเลออนแล้วพาไปนั่งบนโซฟา โดยเธอนั่งบนตักแกร่งและกอดคอของเขา“กอดฉันสิเลออน กอดคนที่นายชอบมานานแล้ว และฉันก็ชอบนาย” อลินพูดพร้อมกับจับมือใหญ่มากอดที่เอวของเธอ“กอดฉันแน่นๆสิเลออน” เธอพูดด้วยน้ำเสียงยั่วยวน เธอจะทำให้เขาใจอ่อนจนอดใจไม่ได้ที่จะทำแบบนั้นกับเธอ เพราะเธอไม่อยากให้เขาไปทำกับรดาอีก เธอรับไม่ได้ถ้าเขาจะไปเป็นของรดาเลออนกอดเอวบางหลวมๆ ไม่ได้กอดแน่นอย่างที่เธอบอก ทว่าอลินกอดเขาแน่นขึ้นเรื่อยๆ หญิงสาวจูบและซุกไซ้ซอกคอหนาที่มีกลิ่นหอมสะอาด เลออนถึงกับขนลุกซู่อย่างอัตโนมัติ แขนห

คอนโดเลออนเมื่อรถหรูเคลื่อนตัวเข้ามาจอดยังที่จอดส่วนตัว เลออนก็ลงจากรถแล้วมาเปิดประตูฝั่งที่รดานั่ง“ลงสิ”“ไหนคุณบอกจะพาฉันกลับบ้านไง” เธอถามด้วยสีหน้ากรุ่นโกรธ“แวะนี่ก่อน เดี๋ยวค่อยกลับ”“ไม่! ฉันจะกลับบ้าน!” เลออนที่เห็นว่าเธอคงจะไม่ลงจากรถง่ายๆจึงโน้มตัวเข้าไปลากเธอลงมาแล้วช้อนร่างเล็กขึ้นแนบอก“ปล่อยเดี๋ยวนี้นะไอ้คนเลว!” เธอว่าพร้อมกำปั้นเล็กๆทุบหน้าอกแกร่งอย่างไม่ยั้ง“ยังไงเธอก็คิดว่าฉันเลวอยู่แล้ว คืนนี้ฉันอยากให้เธอเห็นว่าฉันเลวกว่าที่เธอคิดอีก” ว่าแล้วเขาก็อุ้มคนตัวเล็กขึ้นไปยังชั้นที่เขาอยู่ห้องนอนเลออนวางรดาบนที่นอนขนาดคิงไซส์ที่เขาไม่เคยพาใครเข้ามานอน ร่างเล็กรีบก้าวลงจากเตียงอย่างรวดเร็ว เธอทำท่าจะก้าวแต่ร่างหนาของเลออนก็เดินไปดักหน้า รดาที่ไม่คิดยอมแพ้ก็วิ่งขึ้นเตียงนอนหมายจะลงอีกฝั่ง ทว่าเลออนก็เดินไปดักเธอ จนรดาอับจนหนทาง เธอที่จะลงจากเตียง แต่ถูกเลออนจับร่างของเธอกดลงกับที่นอนแล้วเขาก็คร่อมร่างบางไว้ให้อยู่ใต้อาณัติ“ปล่อยนะ!” เลออนมองร่างเล็กที่กระเสือกกระสนอยู่ใต้ร่างของเขาแล้วกระตุกยิ้มร้ายพร้อมกับพูดออกไป“ฉันพูดดีด้วยเธอก็ไม่ยอมพูดดีๆกับฉัน ฉันจะพูดคำว่าขอโ

เลออนลงไปเอาของกินแล้วกลับขึ้นมาจัดการเอาใส่จาน โดยมีอลินยืนอยู่ข้างๆคอยช่วย จากนั้นทั้งสองจึงทานอาหารกัน เมื่อทานเสร็จเลออนก็พาอลินมานั่งในห้องนั่งเล่นและดูซีรี่ย์กัน ผ่านไปยี่สิบนาทีอลินที่นั่งข้างเลออนก็ลุกจากโซฟาแล้วนั่งบนตักของเลออนพร้อมกับยกแขนขึ้นคล้องคอของเขา เลออนจับแขนเรียวออกและพูดออกไปด้วยน้ำเสียงอ้อมแอ้ม“เอ่อ ฉันว่าเธอลงไปนั่งที่เดิมดีกว่านะ แบบนี้มันดูไม่เหมาะ”“นายชอบฉัน แล้วทำไมนายถึงชอบปฏิเสธฉันอยู่เรื่อยเลยล่ะ” อลินพูดพร้อมกับกอดคอหนาอีกครั้งและกอดแน่นขึ้นกว่าเดิม“อย่าทำแบบนี้เลยนะอลิน” เขาพูดห้าม แต่ไม่ผลักเธอออกเพราะเกรงใจก็เลยให้เธอกอดอยู่อย่างนั้น“ฉันอยากจูบนาย ฉันขอจูบนายหน่อยนะ” พูดจบอลินก็ก้มลงหมายจะจูบเรียวปากหยัก แต่ยังไม่ทันที่ริมฝีปากจะสัมผัสกัน ใบหน้าหล่อเหลาก็เบี่ยงหลบจึงทำให้จมูกของอลินสัมผัสไปที่แก้มของเขา อลินผละจากแก้มสากแล้วจูบซอกคอที่มีกลิ่นน้ำหอมราคาแพง เลออนดันร่างบางออกเบาๆอย่างไม่ให้เสียมารยาท แต่อลินกลับขบเม้มและซุกไซ้ซอกคอของเขาหนักหน่วงขึ้น เลออนไม่ได้รู้สึกขนลุกเหมือนกับตอนแรกที่เธอจูบซอกคอเขาในห้องทำงาน มือหนาจับไหล่ของอลินพร้อมกับผลัก

เมื่อทุกคนรับประทานอาหารเสร็จ ทนงศักดิ์ก็ปลีกตัวขึ้นห้องไปพักผ่อน ส่วนนงค์ฤดีก็อยู่คุยกับสองสาวและเลออนก็นั่งฟังสาวๆคุยกัน จนผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วโมง เลออนก็เอ่ยขึ้น“นี่ก็มืดแล้ว ผมกลับคอนโดก่อนนะครับแม่”“ลูกไปส่งหนูรดาด้วยสิ” รดารีบพูดขึ้นทันที“ไม่เป็นไรค่ะคุณป้า รดาขอกลับเองดีกว่าค่ะ ไม่อยากรบกวน…” เธอพูดไม่ทันจบประโยค เสียงทุ้มของเลออนก็เอ่ยขึ้น“เดี๋ยวฉันไปส่ง”“หนูรดากลับกับเลออนแหละดีแล้ว จะกลับเองทำไมล่ะ”“ค่ะคุณป้า” เธอรับคำด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาเพราะไม่เต็มใจ เธอไม่อยากนั่งรถไปกับเขาเลย“ไปกันเถอะอลิน” เขาบอกอลินที่นั่งข้างๆแล้วหันไปบอกรดา“ไปขึ้นรถ” จากนั้นทั้งสามคนก็พากันไปขึ้นรถหน้าบ้าน อลินนั่งเบาะหน้า รดานั่งเบาะหลัง จากนั้นเลออนจึงขับมุ่งหน้าไปยังคอนโดของอลิน“ลงมานั่งข้างหน้า” เมื่ออลินลงจากรถไปแล้ว เลออนก็มองร่างเล็กทางกระจกมองหลังแล้วพูดออกไป“ฉันอยากนั่งตรงนี้” คนตัวเล็กเอ่ยเสียงเรียบแล้วหันหน้าออกนอกรถ“ลงมา” เขาพูดเสียงเรียบ“…” เธอก็นิ่งเพราะคิดว่านั่งตรงไหนก็เหมือนกัน“รดา ลงมานั่งข้างฉัน”“…”เมื่อเห็นว่าเธอไม่ยอมทำตาม เรียวขายาวก็ไม่รอช้าที่จะลงจากรถหมายจะพาคน