All Chapters of เลออนลวงรัก: Chapter 21 - Chapter 27

หลายอาทิตย์ต่อมาเป็นเวลาสามเดือนแล้วที่รดามาทำงานในบริษัทของเลออน ตั้งแต่วันนั้นที่เขาจูบเธอแล้วพ่อของเขากับอลินออกมาเห็น หลังจากนั้นเลออนก็ไม่เข้ามาวุ่นวายกับรดาอีกห้องทำงานเลออน“เลออน คืนนี้เราไปดื่มกันนะ นานแล้วที่เราไม่ได้ไปดื่มกัน” อลินที่นั่งอยู่บนโซฟาเอ่ยกับร่างสูงที่นั่งทำงานอยู่ หลังจากที่อลินเห็นเลออนจูบกับรดา เธอก็มาหาเลออนทุกวันเพราะเธออยากให้เลออนอยู่ในสายตาของเธอตลอดเวลา ซึ่งเป็นเวลาสามอาทิตย์มาแล้วที่เธอมาอยู่กับเลออน และเธอก็ไม่เห็นว่าเลออนไปยุ่งกับรดาอีก เธอรู้สึกสบายใจมากที่เลออนไม่ไปวุ่นวายกับรดา“ก็ได้ งั้นเธอก็โทรชวนกัปตันกับเจไดด้วยแล้วกันนะ” ชายหนุ่มพูดด้วยสีหน้าเอื่อยๆช่วงสองสามอาทิตย์ที่ผ่านมานี้เขารู้สึกเบื่อๆ เกือบเดือนแล้วที่เขาไม่ไปวุ่นวายกับรดา ที่เขาไม่อยากเข้าใกล้เธอเพราะกลัวว่าตัวเองจะพลั้งมือทำแบบนั้นกับเธออีก แล้วก็เกรงใจพ่อด้วยถ้าพ่อเกิดมาเห็นอีก ช่วงนี้เขาจึงอยู่แต่กับอลินทุกวัน ตอนเย็นเขาไปส่งอลินที่คอนโดทุกวัน ทว่าเขาก็ยังรู้สึกเบื่ออยู่ดี ทั้งที่อลินมาอยู่กับเขาทุกวัน“คืนนี้นายห้ามกลับก่อนเหมือนวันนั้นอีกนะ” อลินพูดกำชับ“ฉันไม่กลับก่อนหร

โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งแผนกสูตินรีเวชห้องตรวจ“ตอนนี้คุณตั้งครรภ์ได้สี่สัปดาห์แล้วนะคะ ยินดีด้วยค่ะคุณแม่” หมอสาวบอกผลตรวจด้วยรอยยิ้มยินดี“…” รดาที่ได้ยินอย่างนั้นก็เหมือนกับวิญญาณหลุดออกไปจากร่าง เธอท้องจริงๆงั้นเหรอ แล้วทีนี้เธอจะทำยังไงดี“เดี๋ยวหมอจัดยาบำรุงให้ไปทานหนึ่งเดือนก่อนนะคะ เดือนหน้าหมอจะนัดมาตรวจอีกที”“ค่ะ” เธอเอ่ยเสียงแผ่วเบาพลางดวงตาเหม่อลอย“คุณพ่อมาด้วยหรือเปล่าคะวันนี้”“อ เอ่อ ไม่มาค่ะ”“งั้นก็ไปรอรับยาได้เลยนะคะ”“สวัสดีค่ะคุณหมอ” เธอยกมือไหว้หมอสาวแล้วออกจากห้องไปก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่แม่ของเลออนออกมาจากห้องตรวจห้องข้างพอดี นงค์ฤดีที่เห็นรดาจึงเข้าไปทักทายด้วยใบหน้ายิ้มแย้มทันที“หนูรดามาทำอะไรเหรอ”“อ อ้อ เอ่อ คือ” รดาที่กำลังใจลอยอยู่ถึงกับสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงทักทายจากแม่ของเขาก่อนจะพูดออกไปด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก“หนูรดาเป็นอะไรถึงได้มาหาหมอ”“รดา…กระเพาะปัสสาวะอักเสบน่ะค่ะ”“อ๋อ”“แล้วคุณป้ามาตรวจอะไรเหรอคะ”“ป้ามาตรวจภายในน่ะ”“อ๋อค่ะ งั้นรดาขอไปรับยาก่อนนะคะ”“ป้าก็จะไปห้องการเงินเหมือนกัน เราไปพร้อมกันนะ”“ค่ะ” จากนั้นทั้งสองจึงพากันเดินออกไปยังห

รดาเข้าครัวมาทำอาหาร เลออนเดินเข้ามาแล้วเอ่ยถาม“ทำอะไรกินเหรอ เดี๋ยวฉันช่วย”“ฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือ ฉันจะทำเอง”“คนเป็นผัวก็ต้องช่วยเหลือเมียสิ”“…” เธอตวัดสายตามองร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างๆด้วยแววตานิ่งดุ“ฉันพูดผิดตรงไหน” คิ้วหนาเลิกขึ้นพร้อมมุมปากหยักยกยิ้มอ่อนๆ“ใครจะอยากเป็นเมียผู้ชายที่ชอบโกหกหลอกลวง”สิ้นเสียงหวานเอ่ยเลออนก็ดึงร่างเล็กเข้ามาโอบกอดด้วยความอ่อนโยนพลางยกมือข้างหนึ่งลูบหัวเล็กเบาๆพร้อมกับพูดออกไปด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล“พี่ขอโทษที่เคยพูดโกหกและหลอกคบเธอ พี่ขอโทษที่เมื่อก่อนไม่เคยให้ความสำคัญกับเธอ ขอโทษที่ทำอะไรโดยไม่แคร์ความรู้สึกของเธอเลย”“…” เธอหัวใจสั่นไหวเมื่อได้ยินสรรพนามที่เขาพูดแทนตัวเองว่าพี่ และน้ำเสียงที่พูดนั้นอ่อนโยนกว่าปกติมาก“พี่เคยมองข้ามเธอ แต่มาตอนนี้รดาคือคนสำคัญของพี่นะ” เขาพูดพลางจูบที่ศีรษะของเธอแผ่วเบา“…”“รดาช่วยยกโทษและเปิดโอกาสให้คนเลวคนนี้อีกสักครั้งจะได้ไหม แล้วพี่จะไม่ทำให้เธอต้องผิดหวังและเสียใจอีก”“…”“พี่ขอโทษที่ไปอยู่เฝ้าอลินหลายวัน อลินความจำเสื่อมพี่ก็เลยสงสาร พี่จะกลับตั้งแต่วันแรกนั่นแหละ แต่อลินขอไว้ พี่ก็เลยจำต้องอยู่กับเขา