เลออนลวงรัก의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 7

คอนโดเลออนเมื่อเข้ามาในห้องนอนเลออนก็หยิบกระดาษเบอร์โทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อออกมาแล้วขยำทิ้งลงถังขยะอย่างไม่ได้ใส่ใจ ชายหนุ่มหยิบซองบุหรี่แบรนด์นอกออกมาจากกระเป๋ากางเกงพร้อมกับหยิบออกมาจุดไฟ ก่อนจะเดินออกไปสูบที่นอกระเบียง ฟู่ว~ควันสีขาวเทาถูกพ่นออกมาทางเรียวปากหยักสวยและจมูกโด่งได้รูปจนล่องลอยไปในอากาศ เลออนคิดในใจว่าอลินก็แค่หมั้นเท่านั้น ไม่ได้จะแต่งงานเลยสักหน่อย ดังนั้นเขาจึงยังมีสิทธิ์รอ หวังว่าไม่นานเธอคงอาจจะถอนหมั้นกับผู้ชายคนนั้นก็ได้ ถ้าถึงวันนั้นจริงเขาจะบอกไปตรงๆว่าเขาชอบเธอมานานแล้ว เลออนเริ่มชอบอลินตั้งแต่อยู่ปีสอง เขาจะเอาอกเอาใจและเทคแคร์อลินทุกอย่างหนึ่งเดือนต่อมางานหมั้นของอลินก็ได้เสร็จไปเรียบร้อยแล้วเมื่อสองวันก่อน กัปตันและเจไดไปงานหมั้นของอลิน ทว่าเลออนไม่ไปเพราะเขาอ้างว่าไม่สบาย ที่เขาไม่อยากไปเพราะไม่อยากไปเห็นภาพที่ผู้ชายคนอื่นสวมแหวนให้กับผู้หญิงที่เขาชอบมานานแล้วห้องเรียนร่างสูงของเลออนที่เพิ่งมาถึงเดินมาทิ้งตัวนั่งข้างเพื่อนสาวอย่างที่เคยนั่งข้างกันมาสามปีแล้ว อลินที่หันมาเห็นจึงเอ่ยถามออกไปด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม“หายป่วยแล้วเหรอ”หลังจากงานหมั้นทั

ตอนเย็นรดาเดินออกมาจากตึกเรียนแล้วสาวเท้าไปยังลานจอดรถ เธอเดินไปที่รถหรูของรุ่นพี่ตัวสูงก็เห็นเขาเปิดประตูออกมาพอดี รดาที่เห็นก็เม้มปากทำตัวไม่ถูกและรู้สึกประหม่า ก่อนเสียงทุ้มเรียบนิ่งของเลออนจะเอ่ยออกมา“มาขึ้นรถสิ”“ขึ้นรถ? รุ่นพี่จะพารดาไปไหนเหรอคะ” หญิงสาวจ้องมองไปยังใบหน้าหล่อเหลาพร้อมกับเอ่ยถามด้วยสีหน้าสงสัย“ฉันจะไปส่งเธอที่บ้าน” สีหน้าราบเรียบ“อ้อค่ะ ว่าแต่…รุ่นพี่จะคบกับรดาจริงๆเหรอคะ”“อืม”“คือ…รดายังไม่ได้รู้จักชื่อของรุ่นพี่เลยค่ะ”“ชอบฉัน แล้วทำไมถึงไม่สืบชื่อของฉัน”“รดาไม่กล้าถามใครค่ะ”“งั้นเธอก็เรียกฉันว่ารุ่นพี่ต่อไปก็แล้วกัน”“ค่ะรุ่นพี่”“ไปขึ้นรถ”“ค่ะ” ว่าแล้วคนตัวเล็กก็เดินไปเปิดประตูรถแล้วเข้าไปนั่งก่อนที่ร่างสูงจะขับรถออกไปด้วยความเร็วบนรถเมื่อเลออนขับรถออกมาได้สักพักเขาก็เอ่ยถามขึ้น“บ้านเธออยู่กันกี่คน”“รดาอยู่บ้านคนเดียวค่ะ”“แล้วพ่อแม่เธอ?”“พ่อกับแม่เสียหมดแล้วค่ะ” เมื่อสองปีก่อนพ่อขับรถไปทำธุระกับแม่ที่ต่างจังหวัด พอขากลับก็เกิดอุบัติเหตุรถพลิกคว่ำจึงทำให้พ่อกับแม่เสียชีวิตทันที หลังจากพ่อกับแม่เสียเธอก็ได้ใช้เงินประกันชีวิตที่พ่อกับแม่ของเธอได้ท

สามเดือนต่อมาเป็นเวลาสามเดือนแล้วที่เลออนจะไปส่งรดาที่บ้านเกือบทุกเย็น บางวันเขาก็พาเธอแวะกินข้าว เขาก็ยังพูดกับเธอน้อยเหมือนเดิม อาจจะถามเรื่องการเรียนบ้างว่าเรียนยากหรือเปล่า เรียนไหวหรือเปล่า นอกเหนือจากนั้นก็ไม่มีอะไรจะคุยกันตอนนี้รดาอยู่ปีสองเทอมสอง ส่วนเลออนอยู่ปีสี่เทอมสองซึ่งเทอมนี้เขาจะต้องฝึกงานจนถึงเรียนจบบนรถเมื่อรดาเข้ามานั่งในรถของเลออน เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบๆ“เทอมนี้ฉันต้องฝึกงานทั้งเทอม ฉันคงไม่ได้ไปส่งเธอเหมือนก่อนแล้วนะ”“ไม่เป็นไรค่ะ รดากลับเองได้”“ถ้าวันไหนฉันว่าง ฉันก็อาจจะมารับเธอ”“ค่ะ” จากนั้นเขาก็ขับรถไปส่งเธอที่บ้านแล้วกลับคอนโดคอนโดเลออนเมื่อร่างสูงเข้ามาในคอนโด โทรศัพท์ของเขาก็มีสายโทรเข้ามา เมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของอลิน เรียวปากหยักได้รูปก็ระบายยิ้มดีใจแล้วกดรับสายทันที‘ว่าไงอลิน’‘ฉันขอไปฝึกงานที่บริษัทของนายได้ไหม ทีแรกจะไปฝึกงานที่บริษัทของคู่หมั้น แต่พอมาคิดๆดูแล้วฉันอยากมาฝึกที่บริษัทของนายมากกว่า’‘อ้อ ได้สิ มาฝึกได้เลย เดี๋ยวฉันบอกพ่อให้’‘ขอบคุณมากนะเลออน งั้นแค่นี้นะ’ จากนั้นนิ้วหนาจึงกดวางสายแล้วคลี่ยิ้มด้วยความด