Alle Kapitel von All my loving ในคืนวันไนท์: Kapitel 21 – Kapitel 30

มื้ออาหารค่ำคืนนี้มีหลานสาวพีรภัทรเป็นตัวเชื่อมให้บรรยากาศบนโต๊ะอาหารไม่เงียบจนเกินไป ไม่อึดอัดจนเสียบรรยากาศ พีพีตักอาหารทานอย่างมีความสุข สร้างรอยยิ้มน่าเอ็นดู จนเดียร์น่าคลายกังวลไปสักพักใหญ่“น้าเดียร์ลองทานกุ้งกระเทียมสิคะ น้าพีททำอร่อยมากเลย”เพราะพีรภัทรรู้ว่าเป็นเมนูโปรดของเดียร์น่าจึงไม่ลืมที่จะทำเมนูนี้ด้วย แต่ทว่าเวลาผ่านไปจนข้าวจะหมดจาน เธอยังไม่แตะแม้แต่คำเดียว“น้องพีทานเลยจ้ะ” เดียร์น่าเลือกที่จะตักกุ้งตัวโตใส่จานหลานสาวแล้วหันมาทานกับข้าวในจานตัวเองต่อจนมือใหญ่เอื้อมไปตักกุ้งกระเทียมใส่จานตัวเองแล้วแกะเปลือกกุ้ง ก่อนจะส่งให้เดียร์น่า สร้างความตกใจให้หญิงสาว ต่างจากพีพีที่ส่งเสียงแซวผู้ใหญ่อย่างล้อเลียน“น้าพีทแกะให้แล้ว น้าเดียร์ทานเลยค่ะ” พีพีเอ่ยเสริมเดียร์น่าพยักหน้ายิ้ม ๆ เพราะไม่อยากให้หลานสาวรู้สึกอึดอัดไปด้วย“ทำไมน้าเดียร์ดูเศร้า ๆ จังเลยคะ”“คะ!?” ทำเอาคนที่ถูกถามเลิ่กลั่กรีบส่ายหน้าปฏิเสธ“…” พีรภัทรหันไปมองหลานสาวที่ตั้งคำถามทันทีแล้วเหลือบไปมองใบหน้าอดีตเพื่อนรักที่ตอนนี้แสดงท่าทีชัดยิ่งกว่าละครหลังข่าว“เรากำลังทานของอร่อย ๆ แต่น้าเดียร์น่าดูไม่แฮปปี้เลย

มือใหญ่ตวัดร่างบางให้ล้มไปนอนบนเตียง พีรภัทรได้จังหวะจึงล้มตามลงไปคร่อมเอาไว้เพื่อไม่ให้เธอขยับหนีได้ ครั้งนี้เขาจะใจเย็น ไม่วู่วาม ไม่เร่งเร้า และไม่บังคับข่มใจแต่ทว่าทุกอย่างที่จะเกิดขึ้นในคืนนี้ต้องเกิดจากความเต็มใจอย่างไม่มีทางหลบเลี่ยงใด ๆ หนึ่งสัปดาห์ที่เขาจะเห็นแก่ตัว จะทำตามใจตัวเอง ขอแค่นั้นและหลังจากนี้จะไม่มีคำว่าเพื่อนสนิท ไม่มีความสัมพันธ์หลบซ่อน ไม่มีเรื่องวันไนท์ที่ส่งผลให้เรื่องราวเกิดขึ้นซ้ำ ๆ อย่างนี้“พีท…อย่า” เดียร์น่าสบตาด้วยความกังวล ถึงแม้จะเตรียมใจไว้บ้างแล้วว่าการมาอยู่ที่นี่คงหาทางหนีไม่รอด แต่เธอก็ยอมที่จะมาอยู่ที่นี่เพื่อดึงตัวเองออกจากความสัมพันธ์ห่วย ๆถ้าไม่ใช่เพราะรูปคงไม่เป็นรองอยู่อย่างนี้“เราไม่ทะเลาะกันอีกได้ไหม ฉันอยากคุยดี ๆ กับเธอ เธออยากให้ฉันทำอะไรฉันยอมทุกอย่าง ขอแค่เธอไม่ทิ้งฉันไปก่อนเวลาที่เราตกลงกัน”พีรภัทรเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ แววตาแดงก่ำ ใบหน้าโศกเศร้า เป็นอีกมุมที่ไม่เคยแสดงออกมาให้ได้เห็นเรียวปากโน้มไปประชิดกับปากสีสวย เขาใช้ปลายจมูกไล่เขี่ยปลายจมูกอีกฝ่าย ก่อนจะเลื่อนใบหน้าคมขึ้นไปจูบหน้าผากอย่างหนักแน่นด้วยความรู้สึกผิดทั้งหม

“จะกินอะไรไหม เดี๋ยวฉันแวะซื้อเข้าไป” พีรภัทรโทรหาเดียร์น่าในเวลาสามทุ่ม หลังจากเคลียร์งานในผับเรียบร้อย ตั้งใจว่าจะลางานทั้งอาทิตย์ แต่เพราะถึงเวลายกกิจการให้พี่เขยทำให้เขาต้องปลีกเวลาส่วนตัวเข้ามาเคลียร์ให้เรียบร้อยก่อน(ไม่หิว นายจะกลับแล้วเหรอ)ประโยคปกติจากเดียร์น่าทำเอาพีรภัทรถึงกับมือชา หัวใจเต้นผิดจังหวะ นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้ยินน้ำเสียงแบบนี้ นานแค่ไหนที่เดียร์น่ายอมคุยกับเขาโดยไม่ใส่อารมณ์เข้าไป สองสามวันมานี้ที่ได้ใช้ชีวิตด้วยกัน แม้จะเป็นแค่เวลาค่ำคืน แต่มันทำให้ทุกอย่างดูเบาลง ไม่หนักหน่วงอย่างช่วงที่ปะทะคารมกันช่วงแรก ๆ“อืม เอาโจ๊กหมูไหม ฉันแวะไปซื้อให้”(นายกลับมาได้แล้ว ฉันไม่หิวจริง ๆ)“เป็นอะไรหรือเปล่า”(กลับมาเถอะน่า อย่าให้รอนาน)ร่างสูงที่นั่งในรถเรียบร้อยแล้ว อมยิ้มมุมปาก เขารีบวางสายไม่เล่นตัว ยื้อยุดอะไรทั้งนั้น ถ้าเดียร์น่าอยากให้เขากลับไปหา เขาก็จะรีบกลับไปทันทีรถบีเอ็มหรูเลี้ยวออกจากร้านอย่างไว ก่อนที่ไม่นานจะมีรถอีกคันขับตามออกไป…ร่างสูงสาวเท้าเข้าไปในบ้านตัวเอง เดินขึ้นไปชั้นบนของบ้านเพื่อเข้าห้องนอนตัวเอง เมื่อเห็นว่าเดียร์น่ากำลังนั่งหวีผมหน้ากระจก

ห้องประชุมเต็มไปด้วยผู้บริหารที่เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์และมีส่วนได้ส่วนเสียกับเรื่องนี้ พวกเขาเข้ามานั่งตำแหน่งตัวเองเรียงหน้ากระดาน ณ เวลานี้กระแสตีกลับค่อนข้างรุนแรง โดยเฉพาะกระแสบ้านคู่ที่โจมตีอย่างหนัก“ถูกถอนตัวกี่งานแล้ว”“งานคู่ไปเกือบหมดเลยค่ะ”“แจ้งนักข่าว บ่ายสามทางค่ายจัดแถลงข่าว” อดิศรบอกฝ่ายที่ดูแลเรื่องนี้เป็นพิเศษ“ได้ค่ะ เดี๋ยวดิฉันจะเขียนสคริปต์ให้คุณโบว์ลิ่งแก้ข่าวใหม่นะคะ”“คุณตามไปที่ห้องผม เดี๋ยวผมจะบอกเองว่าเขียนสคริปต์เรื่องอะไรบ้าง” กลายเป็นว่าอดิศรกลับเป็นคนบอกทีมงานให้เขียนตามที่เขาต้องการแก้สถานการณ์นี้เอง“…” เดียร์น่านั่งฟังเงียบ ๆ ไม่โต้ตอบอะไรออกไป“ข่าวที่ออกมามีผลกระทบกับงานคู่ ผู้ใหญ่เริ่มจะถอดพรีเซนเตอร์งานคู่เกือบหมดทุกตัว เราจะแก้ข่าวไปในทิศทางไหนครับ” กรรมการท่านหนึ่งได้เอ่ยถามเพื่อหารือ อย่างน้อย ๆ ก็จะได้รู้ว่าผลต่อจากนี้จะเป็นยังไงจะมีผลกระทบมากแค่ไหนแล้วผู้บริหารใหญ่จะแก้ปัญหาไม่ให้หุ้นตกไปกว่านี้ได้ไหม“ความจริงก็คือความจริง เรื่องนี้ปิดไม่ได้หรอก” ท่านประธานงึมงำอย่างคิดไม่ตก“เอาอย่างงี้ไหม เป็นรูปนานมาแล้ว” กรรมการท่านหนึ่งเสนอออกมา“รูปท

“ไอ้บ้าเฮ้ย!” อดิศรหัวเสียอย่างบ้าคลั่งสุดจะคุมอารมณ์อยู่ จู่ ๆ ภาพนั่นหลุดมาได้ไงแทนที่เขาจะจัดการตัวปัญหาที่เกาะลูกเขาออกไปเสีย แต่ตอนนี้ข่าวที่ออกมามันเปลี่ยนประเด็นไปไกลต่อให้หุ้นบริษัทจะตกเพราะโบว์ลิ่งเขาก็ไม่นึกเสียดาย ถ้าแลกกับเดียร์น่าหลัดพ้นจากเพื่อนข้างถนนแต่นี่ภาพลักษณ์ผู้บริหารเสียดายหายไม่มีชิ้นดี“คุณพ่อ!” หญิงสาวร่างแบบบางวิ่งเข้ามาหาบุพการีหลังจากเกิดเรื่องไม่คาดคิดเพี๊ยะ!“คะ..คุณพ่อ” แต่แล้วการกระทำของผู้ชายที่เธอรักมากที่สุดในชีวิตกลับทำให้เดียร์น่าเสียงสั่นเทากับสิ่งที่โดนจากผู้เป็นพ่อ ความโกรธจนยับยั้งอารมณ์ไม่อยู่ทำให้อดิศรเผลอไผลลงโทษลูกสาวขั้นรุนแรง“สร้างแต่เรื่อง เมื่อไหร่จะเลิกนิสัยทำตัวเป็นตัวปัญหาสักทีหา!”“เดียร์ขอโทษ”“ขอโทษ แล้วชื่อเสียงแกจะกลับมาเหมือนเดิมไหม ฉันบอกกี่ครั้งแล้วว่าให้เลิกคบมัน!”“เดียร์พยามแล้ว…”“หยุดแก้ตัว! ผลที่ตามมาแกจะรับมือยังไงหะ!?”ใบหน้าเฉี่ยวสวยสะอื้นสุดจะกลั้นไว้ เธอไม่คิดว่าพีรภัทรจะให้คนแอบถ่ายไว้ด้วย ถ้าหากเขาปล่อยภาพในโทรศัพท์มือถือออกมาอีก ทีนี้เธอจะทำยังไงเธอต้องรับไม่ไหวแน่ ๆแอ๊ดดด! ปุบ!ร่างสูงเจ้าของผับฝ่าฝูงชนว