บททั้งหมดของ ไคโรหลงเมียเด็ก: บทที่ 11 - บทที่ 20

คณิสราตื่นมาด้วยความเขินอายเมื่อคิดถึงเรื่องเมื่อคืน เธอยอมเขาทั้งกายและหัวใจ เมื่อคืนเขาอ่อนโยนจนเธอแทบไม่เป็นตัวของตัวเอง เช้านี้จะกล้าสู้หน้าเขาได้ยังไง “ว่าไง หมดแล้วเหรอ” เขาเห็นเธอเอาผ้าห่มคลุมตัวสงสัยคงจะอาย ไคโรเดินไปนั่งข้างเตียงและดึงผ้าห่มออก เห็นคนตัวเล็กซุกอยู่ใต้ผ่าห่มผืนใหญ่ “เงียบนี่เขินหรืออาย” “น้องครีมแค่รู้สึกผิดที่ตื่นสายค่ะ” “ไม่สายหรอก ตอนนี้เที่ยงกว่าแล้ว” กว่าที่เขาจะปล่อยให้เธอนอนก็ตีห้าของวันใหม่แล้ว ไม่แปลกที่จะตื่นเที่ยงแต่เขาไม่ได้ว่าอะไร “อะไรนะคะ เที่ยงแล้วงานของน้องครีม” “พี่ลาให้แล้ว” เขาจะยอมให้เมียตัวเองโดนนินทาได้ยังไง หัวหน้าคนนั้นเขาจัดการไล่มันออกไปแล้ว เหลือแค่ไอ้คนเมื่อคืนที่มันกำลังจะปล้ำเมียเขา “น้องครีมเพิ่งเข้ามาทำงานเองค่ะ” “มีเงินตั้งร้อยล้านจะยอมไปทำงานทำไม” ไม่เข้าใจเหมือนกัน แค่คอยเอาอกเอาใจเขาบนเตียงก็น่าจะพอแล้ว หนุ่มล้อมหน้าล้อมหลังเต็มไปหมด “เรื่องไอ้เหี้*นั่นให้พี่จัดการมันยังไงดี” “พี่ต้นเหรอคะ เขาน่าจะเมาและขาดสติ” พี่ต้นที่เธอรู้จักไม่ใช่คน

“หากแม่พูดอะไรครีมไม่ต้องฟังนะ” คลังแสงอยากให้แม่ติดคุกไปเลย จะได้ไม่ต้องมาทำร้ายคณิสราอีก คณิสราเป็นลูกชังที่สุดในบรรดาพี่น้อง “ทำไมถึงอยากให้แม่ติดคุกจัง” “แม่จะได้สำนึกไงมีลูกดีๆ ไม่ชอบหลงผู้ชาย” คลังแสงเห็นแม่เปลี่ยนสามีไปเรื่อย แก้จนอายุป่านนี้แล้วแต่กลับคิดไม่ได้ “เชิญครับ” ไคโรเคลียร์ทุกอย่างให้จบ เขาไม่เข้าไปด้วยแต่จะรออยู่ห่างๆ เผื่อคนเหล่านั้นพูดอะไรเขาจะได้กลับมาด่าทัน “ไอ้แสงอีครีมช่วยแม่ด้วยนะแม่ไม่อยากติดคุก” อ้อยใจเกาะกรงขังแล้วร้องไห้ เธอไม่อยากติดคุกใครจะคิดว่าไอ้คำปุนมันคิดจะข่มขืนคณิสรา “จนป่านนี้แล้วแม่ไม่สำนึกอีกเหรอ” “มึงเสือกอะไรด้วย ครีมอย่าเอาเรื่องแม่กับคำปุน เลยนะ” คณิสราเสียใจมากพวกมันเกือบจะข่มเหงเธอได้สำเร็จ แต่แม่กลับบอกไม่ให้เอาเรื่อง เห็นเธอเป็นอะไรเขายังมีความเป็นแม่คนอยู่ไหม “สุดท้ายแล้วแม่ก็ยังเข้าข้างพวกมันอยู่อีก” “แล้วมึงจะปล่อยให้กูติดคุกเหรอ เปลืองข้าวสุกที่กูเลี้ยงมึงมา” อ้อยใจทนไม่ไหวเลยสาดคำพูดเลวๆ ออกมาเธอเวทนาเด็กน้อยจึงยอมเลี้ยงมัน “แล้วแม่รู้ไหมว่ามัน

“น้องครีมนี่คุณสรันหัวหน้าคนใหม่จ้ะ” ทรายแก้วเห็นคณิสราเข้ามาพอดีจึงแนะนำให้รู้จักกัน แผนกเธอเปลี่ยนหัวหน้ากะทันหันเพราะเตชิตเล่นลาออกหนีหายไปเลย ไม่รู้ว่ามีปัญหาอะไร “สวัสดีค่ะ” “สวัสดีครับน้องครีมผมเรียกแบบคนอื่นได้ใช่ไหม”สรันยกมือไหว้สาวรุ่นน้อง ช่วงนี้เจอแต่สาวสวยๆ สวยน่ารักขนาดนี้คงจะมีเจ้าของหัวใจแล้ว“ได้ค่ะ”“วันนี้เรามีน้องนักศึกษามาฝึกงานด้วยนะครับสักพักคงจะมาแล้ว”คณิสราจึงพยักหน้ารับและนั่งลงทำงานที่โต๊ะของตัวเองไม่นาน ฝ่ายบุคคลจึงพานักศึกษาเข้ามาแนะนำตัว เธอมองหน้านักศึกษาสวยมาก“สวัสดีค่ะหนูชื่อเจนนะคะ”“ครีมค่ะ” มาถึงคิวที่เธอต้องแนะนำตัวคนตรงหน้าคงจะอายุกว่าเธอ เพราะเรียนปริญญาตรีคงจะประมาณ 21-22 ปี“สวัสดีค่ะพี่ครีม”“ไม่ต้องเรียกน้องเขาว่าพี่หรอกจ้ะ ต้องเรียกว่าน้องครีมถึงจะถูก” ทรายแก้วบอกสาวรุ่นน้อง โรงแรมที่นี่รับพนักงานที่จบตั้งแต่วุฒิ ม.3 เจ้านายอยากให้โอกาสทุกคนที่อยากทำงาน“เอ่อ ค่ะครีมจบอะไรมาเหรอคะ” เจนจิราถามแปลกใจที่เห็นคนมานั่งทำงานในออฟฟิศ ปกติเรียนจบไม่สูงต้องไปใช้แรงมากกว่า“น้องเจนที่นี่เราไม่ให้พูดเรื่องแบบนี้กันนะท่านประทานย

“น้องครีมเคยบอกว่าแพ้ถั่วค่ะทรายไม่แน่ใจว่าในเค้กมีถั่วมั้ย” ไคโรมาคิดๆ ดูแล้วในเค้กอาจจะมีถั่วเขาไม่รอบคอบเองไม่รู้ว่าหญิงสาวแพ้อะไร หรือไม่ก็อาจจะมีคนรู้และอยากมีคนแกล้งคณิสรา “แล้วมีใครรู้ไหมครับ” “ไม่แน่ใจแต่ทรายก็เพิ่งทราบ” ไคโรจึงพยักหน้ารับและสั่งให้ลูกน้องไปเปิดดุกล้อง เขาไม่ปล่อยเรื่องนี้ผ่านไปง่ายๆ แน่ยังไงต้องตามหาคนที่แกล้งเมียเขาให้ได้ คนแพ้ถั่วจะกินถั่วเข้าไปได้ยังไง “เรื่องของผมกับครีมไม่ต้องการให้คนนอกรับรู้ คุณเข้าใจในสิ่งที่ผมใช่ไหม” “ค่ะๆ ทรายเข้าใจ” อยากจะร้องไห้ดีใจแทนสาวรุ่นน้องหาสามียังไงให้หล่อรวยขนาดนี้ ไม่น่าแหละถึงได้โดนย้ายมาทำงานที่นี่แถมหัวหน้าคนเก่าโดนเด้ง พ่อไมโครเวฟอะไรจะห่วงคนรักขนาดนั้น “น้องครีมครับ” “พี่เซบ แค่กๆๆ” หญิงสาวไอออกมาอย่างเหนื่อยหอบเหมือนคนไปวิ่งมาราธอนมา แถมทั้งเนื้อทั้งตัวมีผื่นขึ้นเต็มไปหมด “เจ็บตรงไหนมั้ยพี่ขอโทษไม่รู้ว่าน้องครีมแพ้ถั่ว” เกือบฆ่าเมียตัวเองแล้ว “ไม่ใช่ความผิดของพี่เซบค่ะ” เจนจิราตั้งใจป้อนเค้กที่มีถั่วมาให้เธอกิน หญิงสาวน่าจะได้

ไคโรตื่นเช้ามาเพราะพี่ชายอย่างเซริวโทรเข้ามารบกวนเวลาพักผ่อนของเขา เจ็ดโมงเช้าควายใครหายเล่นโทรมาเช้าขนาดนี้“ว่า”(มึงเห็นข่าวหรือยัง)“ข่าวอะไร? หรือพี่ไปเล่นชู้กับเมียใครมา” คนเพิ่งตื่นจะให้ไปเห็นข่าวอะไร(กูไม่ตลกรอบนี้แหละมามี้ตีก้นมึงลายแน่ มึงเปิดดูที่กูส่งให้สิ)ไคโรเปิดดูข่าวที่พี่ชายส่งมาให้ต้องตกใจเพราะเป็นข่าวของเขากับคณิสรา ใครมันกล้ากระตุกหนวดเขา แถมคอมเม้นต์เป็นเอกฉันอีกว่าเขาเป็นพวกเฒ่าหัวงูชอบหลอกเด็ก“ใครมันเล่นแรงขนาดนี้วะ”(หลง H ขนาดนั้นคราวนี้คนรู้ทั้งประเทศแล้ว) สมน้ำหน้ามันอยากจะแอบกินเงียบๆ ตอนนี้ไม่เงียบแล้วข่าวออกมาซะอลังการงานสร้าง“อย่าให้มี้รู้เรื่องนี้นะ” เขายังไม่พร้อมกลัวคณิสราจะรู้สึกไม่ดี เขาต้องรีบปิดข่าวเดี๋ยวหญิงสาวเห็นจะเป็นเรื่องใหญ่เสียก่อน(เออจะช่วยอีกแรงถือว่าเป็นน้อง)“ขอบใจมากพี่ชาย” ไคโรจึงรีบอาบน้ำแต่งตัวผู้บริหารทั้งหลายรอเขาอยู่ ใครมันกล้าทำแบบนั้นกับเขาแถมคอมเม้นต์แต่ละอย่างคือ คอมเมนต์ยังกับไม่เคยมีผัวมีเมียมาก่อนชัญญ่ากำลังอ่านข่าวของไคโรอยู่เขาปฏิเสธเธอเพื่อที่จะไปเอาเด็กนั่น เธอทั้งสวยทั้งรวยการงานก็ดีมันมีดีอะไรถึงยอมคบก