All Chapters of The Billionaire's Return: Chapter 121 - Chapter 130

Bumaba ang mukha ni Adrian malapit sa tenga ni Wendy, bawat salita ay parang pako na ibinabaon sa loob nito. "Mas mahalaga siya kaysa sa sarili kong buhay. Gagawin ko ang lahat para sa kanya. Siya lang ang babaeng mahal ko. Kaya alam mo na kung anong dapat mong gawin. " Hindi alam ni Wendy kung dapat ba siyang matuwa o maiyak. Nakuha nga niya ang kasal, ngunit alam niyang kahit kailan ay hindi na niya mapapasok ang puso ng lalaki dahil ang buong pagkatao nito ay nasa kay Lia na. Handa nitong isakripisyo ang sariling kasal para lang bigyan ng hustisya ang ex-wife nito. Isang mapait na tawa ang pinakawalan ni Wendy. "Sige... hihingi ako ng tawad kay Lia. Pero aasahan kong sa ikalabing-walo ng susunod na buwan, sisipot ka sa kasal natin. Alam mo kung anong pwedeng mangyari kapag ginalit mo ang Mama mo at ang media." "Siguraduhin mo rin," malamig at mariing banta ni Adrian bago tumalikod, "na ang pagligtas mo sa’kin no

Natahimik si Adrian. Ang bawat sumbat ng kanyang sariling anay ay parang lason na unti-unting pumapatay sa kanya. Alam niyang sa sandaling lumabas ang buong katotohanan ng nakaraan, hinding-hindi siya mapapatawad ng kanyang anak. Puno ng hapis ang mga mata ni Adrian nang tumingin sa bata. "Humihingi ako ng tawad sa inyo ng Mommy mo, Noah. Pagbabayaran ko ang lahat ng 'to. Pero para sa kaligtasan niyo, kailangan kong sumama sa kompetisyong ito. Bukod sa pag-aalaga kay Bunbun, kailangang bantayan ng Mommy mo ang ganap ng iba pang estudyante. Hindi niya kayang hatiin ang sarili niya." Nang marinig ang lohika sa likod nito, hindi na nakipagtalo pa si Noah, ngunit nanatiling madilim at bagsak ang kanyang mukha. Binuhat niya si Bunbun at bumulong, "Punta muna tayo sa library, doon tayo magbasa. May meeting pa si Mommy." Tumango si Bunbun habang nakayakap sa leeg ng kapatid. Sinubukan ni Adrian na hawakan ang buhok ng munting a

Tumingin si Lia sa kanya, bakas ang kawalan ng paniniwala sa mga mata. "Si Noah... si Noah ang anak na hiningi mo para ibigay kay Wendy dahil baog siya, 'di ba? Tapos ngayon, ganoon-ganoon mo na lang ibabalik sa’kin? Adrian, anong bagong kasinungalingan na naman 'to?! Sa tingin mo ba maniniwala ako?!" Nanlaki ang mga mata ni Adrian sa tindi ng gulat. "Anak ko siya, Lia! Anong kinalaman ni Wendy sa pagkakaroon ko ng anak sa 'yo?! May malaki ka bang hindi naiintindihan sa nakaraan natin?!" Isang mapait na ngisi ang pinakawalan ni Lia. "Gusto mo siyang bigyan ng pamilya gamit ang buhay ko! Adrian, anong utang na loob man ang mayroon ka sa babaeng 'yan, si Noah ay ipinanganak ko gamit ang sarili kong buhay! Hinding-hindi ko hahayaang maging laruan niya ang anak ko. Ididemanda kita para makuha ko ang buong kustodiya kay Noah!" Pagkasabi nito, mabilis niyang niligpit ang kanyang mga gamit sa ibabaw ng mesa para lumabas,

Ang mga mata ni Lia na nakatitig sa kanya ay tila yelong unti-unting pumapatay sa natitirang pag-asa ni Adrian. Yumuko si Adrian, ang boses niya ay naging napakalambing na tila ba natatakot na mabasag ang hangin. "Sige... kung anong gusto mo, 'yon ang masusunod. Basta hayaan mo lang akong makasama ang mga bata." Sa loob ng dalawang oras na byahe, buong oras na ginugol ni Lia ang sarili sa pagtuturo at pagpapaliwanag ng mga komplikadong solusyon kay Noah. Hindi man lang niya tinapunan ng kahit isang sulyap si Adrian na nasa tabi. Karga ni Adrian ang natutulog na si Bunbun nang dahan-dahan siyang maglapag ng isang bote ng inumin sa tapat ng mesa ni Lia. "Kanina ka pa nagsasalita, baka mapaos ang lalamunan mo. Uminom ka muna... paborito mong green tea 'yan." Sinulyapan ni Lia ang inuming iyon. Naalala niya noon, sa tuwing matatapos siya sa paggawa ng mga mabibigat na report para sa

Sa pumasok na hinalang iyon, pakiramdam ni Adrian ay hinawakan ang kanyang puso ng isang malamig na kamay at mariin itong piniga. Naikuyom niya ang kanyang kamao sa loob ng kanyang bulsa, halos mabaon ang kanyang mga kuko sa sarili niyang palad. Matagal na niyang pinagdududahan si Wendy. Hindi niya maisip na ang isang taong may busilak na pusong itaya ang buhay para sa iba ay gagamitin ang insidenteng iyon para gapusin siya sa konsensya at pilitin siyang magpakasal. Ang wagas na pag-ibig ay hindi ganoon karumi. At bakit ang sinasabing kaarawan ni Lia, ayon kay Leonard, ay tumutugma sa nakasulat sa pendant na iyon? Bukod doon, alam niyang nakapagbigay na rin ng dugo si Lia noon. Napakaimposible ng ganitong uri ng pagkakataon. May kung anong puwersa sa kanyang dibdib na biglang sumabog, dahilan para maging garalgal ang bawat hininga niya. Hindi na siya nag-atubili. Humakba