Se connecterBumaba ang mukha ni Adrian malapit sa tenga ni Wendy, bawat salita ay parang pako na ibinabaon sa loob nito. "Mas mahalaga siya kaysa sa sarili kong buhay. Gagawin ko ang lahat para sa kanya. Siya lang ang babaeng mahal ko. Kaya alam mo na kung anong dapat mong gawin. "
Hindi alam ni Wendy kung dapat ba siyang matuwa o maiyak. Nakuha nga niya ang kasal, ngunit alam niyang kahit kailan ay hindi na niya mapapasok ang puso ng lalaki dahil ang buong pagkatao nito ay nasa kay
Nang humingi ng tulong ang munting tagapagmana ng pamilya Serano, nag-unahan ang dalawang guro kung sino ang unang makakahawak sa karton ng gatas. Nag-aagawan pa sila sa pagkakataong iyon, nagbabakasakaling makakuha ng puntos sa pamilya Serano.Ngunit sa mismong sandali na nahawakan ng isa sa kanila ang gatas, bigla itong maraha at mabilis na piniga ni Noah.Splash!Ang puting gatas ay marahas na sumabog paitaas na parang isang maliit na bukal, diretsong tumama sa mga mukha, buhok, at mga mamahaling damit ng dalawang babae. Ang dalawang guro na bago lang ngunit kung umakto ay tila ba napakarangya ay naiwang basang-basa, mukhang mga basang sisiw, at halos hindi makahinga sa tindi ng gulat.Sumilay ang isang nakakalokong ngiti sa labi ni Noah. "Ay, sorry po, Teacher. Hindi ko po sinasadya. Dahil bukas na po, papasok na ako sa klase. Salamat po!"Bago pa man sila makasagot,
Bumaba ang mukha ni Adrian malapit sa tenga ni Wendy, bawat salita ay parang pako na ibinabaon sa loob nito. "Mas mahalaga siya kaysa sa sarili kong buhay. Gagawin ko ang lahat para sa kanya. Siya lang ang babaeng mahal ko. Kaya alam mo na kung anong dapat mong gawin. "Hindi alam ni Wendy kung dapat ba siyang matuwa o maiyak. Nakuha nga niya ang kasal, ngunit alam niyang kahit kailan ay hindi na niya mapapasok ang puso ng lalaki dahil ang buong pagkatao nito ay nasa kay Lia na. Handa nitong isakripisyo ang sariling kasal para lang bigyan ng hustisya ang ex-wife nito.Isang mapait na tawa ang pinakawalan ni Wendy. "Sige... hihingi ako ng tawad kay Lia. Pero aasahan kong sa ikalabing-walo ng susunod na buwan, sisipot ka sa kasal natin. Alam mo kung anong pwedeng mangyari kapag ginalit mo ang Mama mo at ang media.""Siguraduhin mo rin," malamig at mariing banta ni Adrian bago tumalikod, "na ang pagligtas mo sa’kin no
Mas lalong nagdilim ang mukha ni Adrian sa narinig. Ang multo ng nakaraan noon ay tila marahas na bumalik sa kanyang alaala.Para sa kaligtasan ni Wendy, bulag niyang inihain ang divorce kay Lia. Hindi lang niya basta iniwan ang asawang walang ibang ginawa kundi mahalin siya; muntik na rin niyang mapatay ang sarili niyang anak na babae.Nang mag-krus ang lahat ng lason na ito sa kanyang utak, mariing nagngalit ang mga ngipin ni Adrian. "Ihanda mo ang kotse," utos niya sa assistant gamit ang boses na tila nanggagaling sa kailaliman ng lupa.Pagkalipas ng ilang minuto, marahas na itinulak ni Adrian ang naglalakihang pinto ng mansyon.Sinalubong agad siya ng nakayapak at humihikbing mukha ng kanyang ina. "Adrian! Dalawang beses itinaya ni Wendy ang buhay niya para lang maligtas ka! Dahil doon, hindi na siya makakasayaw... nawalan pa siya ng karapatang maging ina! Aling babae ang hindi mababaliw sa ganit
Nayanig ang buong media nang tuluyang ilabas ni Adrian ang kanyang opisyal na pahayag.Walang pasubali niyang inamin sa harap ng publiko na ang wedding dress ay isang pribadong obra ni Lia Cruz, at hindi isang damit na ipinasadya niya para kay Wendy. Humingi siya ng paumanhin sa paglabag sa copyright at nag-alok ng kaukulang danyos para sa pinsalang idinulot nito.Dahil dito, ang mga komento at usap-usapan ay muling sumabog na parang bulkang nag-alboroto. Ngunit higit sa iskandalo, ang napakalaking halaga ng kompensasyon na ibinigay ni Adrian ang pumukaw sa interes ng lahat tungkol sa pambihirang talento ni Lia sa pagdidisenyo.Sa loob lang ng ilang oras, ang mga kilalang haligi at unibersidad sa mundo ng fashion ay nagsimula nang mag-unahan na kontakin si Lia sa pamamagitan ng iba't ibang channels.Ngunit habang nakatitig sa baha ng mga pribadong mensahe sa kanyang cellphone, walang ibang naramdaman
Nang marinig iyon, buong lakas na itinulak ni Zoe si Bruce palayo. Marahas itong lumapit at kinuwelyuhan si Adrian. Matangkad si Zoe at mas lalo na ngayon dahil sa boots na suot nito kaya magkapantay lang ang mata nila."Adrian, huwag mong isiping natatakot ako sa 'yo! Isinilang ni Lili ang mga anak mo, pero iniwan mo siya noong mga oras na kailangan ka niya! At ngayon, ibinigay mo pa ang obra niya sa kutong ‘yan?! Sa mga kasalanan mo pa lang na 'yan, kulang ang kalahating oras na bugbog sa 'yo!"Itinaas ni Zoe ang kanyang kanang kamay, handang ilapat ang isang malakas na suntok sa mukha ng bilyonaryo.Napapikit na lang si Bruce sa takot. Mula pagkabata, lahat ng taong nagtangkang magbuhat ng kamay kay Adrian ay nagtamo ng hindi mabilang na ganti at kalunos-lunos na katapusan. Tahimik na lang siyang nag-alay ng panalangin para sa kaluluwa ni Zoe.Ngunit lumipas ang ilang segundo, walang tunog n
Sa litrato, nakaupo si Wendy sa isang coffee shop kasama ang isang estranghero. Pero hindi ang mukha ng lalaki ang bumasag sa konsentrasyon ni Adrian, kundi ang tattoo ng ulo ng lobo na nakabandera sa braso nito.Biglang umalingawngaw sa isip niya ang babala ni Bruce noon, ang markang iyon ang simbolo ng mga miyembro ng dayuhang mafia.Ibig sabihin, may koneksyon si Wendy sa sindikato.Nang pumasok sa utak ni Adrian ang posibilidad na ang grupong ito ang may gawa sa nangyari sa kanang kamay ni Lia, unti-unting namuti ang kanyang mga daliri sa higpit ng pagkakahawak sa larawan. Lumabas ang nagngangalit na ugat sa kanyang braso. Agad niyang dinial ang numero ni Bruce."Nasaan ka?" matigas niyang tanong pagkasagot pa lang ng linya.Bakas ang gulat sa boses ni Bruce sa kabilang linya. "Nasusunog na ang sarili mong bakod ngayong naisasapubliko palang ang pagtungtong niyo sa global
“Mangahas ka!” asik ng matanda, namumula ang mukha sa galit.“Kung mangangahas ako o hindi, depende iyan sa ipapakita ninyong ugali sa’kin mula ngayon.”Nagngitngit ang mga ngipin ni Madam Serano sa matinding po
Sa pagkabanggit ng mga salitang iyon, kusa at mariing nakakuyom ang mga palad ni Lia sa kanyang tabi. Ang panginginig ng kanyang mga daliri ay hindi dahil sa takot, kundi sa nagngangalit na emosyong pilit niyang ibinabaon.Biglang bumalik sa kanyang isip ang tagpo ng kanilang
Doon na tuluyang binalot ng maasim na reaksyon ang mukha ng Madam. “Ako pa talaga ang sinisisi mo ngayon, Adrian? Kung hindi ko ginawa iyon para bawiin at itago si Nolan, sa tingin mo ba magkakaroon siya ng marangyang buhay sa piling ng Lia na ’yan? Napakamalas ng babaeng ’yan!
Sa isang sulok ng silid, nagbago ang tono ng tinig ni Lia. Ang malamig na berdeng mga salita niya kanina ay napalitan ng isang banayad na awit ng pagdamay. Dahan‑dahang hinaplos niya ang pisngi ni Bunbun at hinaplos ito nang may bahid ng lungkot.“Pasensya na, baby, tin







