Lahat ng Kabanata ng เกิดอีกคราเป็นชายาตัวร้าย: Kabanata 21 - Kabanata 30

จังฮูหยินเลือกชุดในฤดูหนาวสำหรับตนเองและบุตรสาวคนละสามชุด ส่วนของเสี่ยวลิ่งและเหล่าลู่ได้ไปคนละสองชุด จังเสี่ยวลิ่งยิ้มกว้างจนปากแทบจะฉีกด้วยความ ดีใจ เพี๊ยะ!ชิงหลานยื่นมือไปตีแขนสาวใช้ “เสี่ยวลิ่ง เจ้ายิ้มเช่นนี้เถ้าแก่เนี้ยจางจะคิดว่าเจ้าเป็นบ้าเอาได้นะ” “คุณหนู! ท่านอย่าห้ามข้า

เสี่ยวลิ่งมองแผ่นหลังองครักษ์จงด้วยความทึ่ง นางมิเคยใกล้ชิดบุรุษรุ่นราวคราวเดียวกันเพราะนับตั้งแต่ติดตามฮูหยินมาอยู่ที่อำเภอเฉินแห่งนี้ก็นานมาแล้วตั้งแต่คุณหนูยังเป็นเด็กอายุไม่กี่ขวบ นางคุ้นกับเหล่าลู่บ่าวรับใช้ประจำจวนสกุลชิงยิ่งกว่าบุรุษอื่น ในขณะที่เหล่าลู่กลับดูเป็นคนเก็บตัวและเงียบขรึม นางรู้ว

เช้าวันต่อมา เมื่อเผยมู่ซีกับเสี่ยวลิ่งเดินผ่านตลาดจึงได้ยินผู้คนโจษจันกันถึงการจับโจรตามประกาศของทางการได้สำเร็จชิงหลานแวะซื้อซาลาเปาหน้าตลาดแบ่งกันกับสาวใช้คนสนิทคนละสองลูกและเอาปิ่นโตไปแวะร้านเกี้ยวซื้อเผื่อไว้กินตอนเที่ยง หลังจากได้เงินค่าวาดรูปจากองค์ชายสิบห้า เผยมู่ซีรู้สึกว่าชีวิตนางมีความสุ

จงเหยียนดึงร่างเสี่ยวลิ่งขึ้นมาบนถนนก่อนจะปล่อยนางเป็นอิสระ “ขอบคุณท่านองครักษ์” นางขอบคุณพลางถอยออกห่างไปใกล้กับคุณหนูของตน “ขอบคุณองครักษ์จงที่ช่วยคนของข้า พวกเราต้องรีบเข้าวัดแล้ว ประเดี๋ยวข้าจะเริ่มงานสาย” ชิงหลานรีบตัดบทสายตาของจงเหยียนที่มองดูเสี่ยวลิ่งนั้นชั่วแวบหนึ่งมีความ

เหงื่อกาฬซัดออกเต็มดวงหน้า นางดูซีดเซียวจนน่าใจหาย มือนั้นกำหมัดแน่นจนแทบจะจิกเข้าไปในเนื้อ นางหอบหายใจจนตัวโยนหมิงเฉิงอวี่รู้สึกถึงความผิดปกติในทันทีทรงเอื้อมพระหัตถ์ไปเขย่าร่างบางตรงหน้า “เจ้าลืมตาสิ! ลืมตา!” “มะ ไม่! ข้าไม่ลืมตาเด็ดขาด! พาข้าลงไปเดี๋ยวนี้” นางร้องตะโกนออกมา น้ำ