Lahat ng Kabanata ng เกิดอีกคราเป็นชายาตัวร้าย: Kabanata 11 - Kabanata 20

ชิงหลานเดินหน้าง้ำกลับบ้านในขณะที่มารดาเห็นเช่นนั้นก็รีบปลอบโยนนาง “ดีเท่าไหร่แล้วที่องค์ชายมิได้เอาผิดเจ้า” “ดีตรงไหนกันเจ้าคะ จู่ๆ ก็มาบังคับข้าให้ไปวาดรูปฝาผนังให้เต็ม ช่องหนึ่งต้องใช้เวลาตั้งหลายวัน” แค่คิดเผย มู่ซีก็รู้สึกโมโหคนผู้นั้น นางยังจำคำพูดที่พระองค์ประกาศในภัตตาคารบ

ผ่านไปสองวันด้วยความโล่งอก ชิงหลานไม่ต้องคอยหันซ้ายหันขวาอีกต่อไปเมื่อเห็นว่าองค์ชายสิบห้ามิได้มาคอยจับผิดตนเองอีกนางจึงรู้สึกสบายใจอย่างมากเด็กหญิงตั้งหน้าตั้งตาวาดภาพอย่างว่องไว ฝีแปรงที่คม เส้นสายเรียวเล็กและชัดเจนของนางทำให้จิตรกรจากหอชั้นบนพากันลงมายืนชื่นชมอยู่ไม่ขาดพวกเขาอาศัยยามพักมือเดินล

กังเฉินนึกถึงวันที่องค์ชายทรงได้รับรายงานว่ามีผู้พบรถม้าแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ ใต้หน้าผาสูงศพของว่าที่เจ้าสาวที่พาดอยู่บนโขดหินและศพของสาวใช้คนสนิทของว่าที่พระชายาที่อยู่ในซอกหินห่างออกไป ทุกคนล้วนสรุปว่านี่เป็นอุบัติเหตุร้ายแรงที่เกิดขึ้นกับคนในราชวงศ์ในรอบหลายสิบปีหน้าผาที่รถม้าตกลงไปนั้นสูงชันยิ่

ชิงหลานที่ทั้งวาดทั้งแอบฟังได้ยินจิตรกรหลูพาดพิงถึงการตายในชาติที่แล้วของตนเองก็ตระหนกจนพู่กันแทบจะพลัดจากมือ นางรีบหันหน้ามาหาชายวัยกลางคนที่พูดราวกับรู้เบื้องหลังทันที “ท่านหลู เกิดเรื่องอะไรกับว่าที่พระชายาหรือเจ้าคะ ” หลูเหวินหย่วนถอนหายใจยาว มองหน้าเด็กหญิงตรงหน้า “เบื้องหลังก

ก่อนจะพักกลางวันองค์ชายสิบห้าเรียกจิตรกรทุกคนให้มาเข้าเฝ้าที่ห้องโถงอาคารใหญ่ของวัดชิงหลานยืนอยู่เกือบท้ายแถว นางเงยหน้าขึ้นเหลือบมองบุรุษสูงศักดิ์ในอาภรณ์สูงค่าที่นั่งอยู่พระเก้าอี้กลางห้องด้วยความคลางแคลงใจ เขาคือหนึ่งในคนที่น่าสงสัยว่าอาจจะลงมือฆ่านาง ความเกลียดชังและรังเกียจขอ