Alle Kapitel von BAD GUY ex-husband แหวนของดิน: Kapitel 171 – Kapitel 180

วันต่อมา…มหาวิทยาลัย“ทำไมช่วงนี้หน้าอิ่มเอิบจัง แอบมีความรักหรือเปล่า” เบนจี้ หรือเบนจามีนเพื่อนชายใจหญิงของฉันเอ่ยถาม เบนจี้น่ะเป็นสาวสอง“ความรักกับใครล่ะ ตั้งแต่เป็นเพื่อนกันมาเห็นฉันมีแฟนหรือไง”“ถ้าไอ้อ้อมมีแฟนเมื่อไหร่กูเลี้ยงหมูกระทะมันเลย” เจ หรือเจมิกซ์ เพื่อนสนิทอีกคนของฉันกำลังเริ่มเอาเรื่องแฟนของฉันไปเดิมพันเจจัดอยู่ในกลุ่มชายรักชาย คนละแบบกับเบนจี้“อะไรกัน ถ้าอ้อมมีแฟนทั้งที เจจะเลี้ยงแค่หมูกระทะหรือไง”“แหมะ อ้อมรักครับ อ้อมรักหาคนถูกใจให้ได้ก่อนดีไหมครับ” ดูเจพูดเข้าสิ ชอบเอาความจริงมาพูดอีกแล้ว“อันนี้เห็นด้วยกับไอ้เจย่ะ อย่างแกน่ะหาคนถูกใจให้ได้ก่อน”“พูดเหมือนฉันไม่สวย ฉันเรื่องมากอะ” ฉันแสร้งทำเสียงอ่อนและแสดงสีหน้าน้อยใจ“แกน่ะสวยมากจ้ะอ้อมรัก แต่แกมันตายด้าน” เบนจี้ว่าเหน็บพร้อมทั้งยื่นนิ้วมาจิ้มที่แก้มของฉันด้วย“ไอ้อ้อมตายด้าน แต่อีกคนที่หน้าด้านกำลังเดินมา” คำพูดของเจทำให้ฉันรู้ได้โดยไม่ต้องหันไปมองว่าใครกำลังมา“น้องอ้อมรักครับ วันนี้วาเลนไทน์พี่ซื้อดอกไม้มาให้ ช่วยรับไว้หน่อยนะครับ” ดอกกุหลาบช่อใหญ่ยื่นมาตรงหน้าฉัน“ขอบคุณค่ะ” ฉันรับมันมาไว้เหมือนปีที่ผ่า

ตีสองฉันกลับมาถึงบ้าน วันนี้ลูกค้าเยอะมาก มีการเซอร์ไพรส์ขอเป็นแฟนกันที่ร้านด้วย โดยรวมแล้วคือน่ารักดีสำหรับคนที่ไม่เคยมีแฟนแบบฉัน“วันนี้กลับดึกจังเลย” เสียงของพี่ทรายดังขึ้นเมื่อฉันปิดประตูห้องเรียบร้อยแล้ว“ลูกค้าเยอะค่ะ” ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องทำน้ำเสียงไม่พอใจแบบนี้ด้วย พี่ทรายเขาก็แค่ถามปกติไหมอ้อมรัก“หิวข้าวไหมครับ”“ไม่ค่ะ อ้อมง่วง ขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะ” ฉันเดินไปคว้าผ้าเช็ดตัวและรีบเดินเข้าห้องน้ำบ้าหรือไงอ้อมรัก ไปแสดงท่าทีแบบนั้นใส่พี่เขาทำไมกันฉันว่าฉันต้องบ้าแล้วแน่ ๆ ที่มีอาการแบบนี้ฉันขลุกตัวอยู่ในห้องน้ำประมาณ 20 นาที พยายามสงบสติอารมณ์ แต่พอในหัวจินตนาการว่าภายในห้องสักของพี่โยพี่ทรายเขาอาจจะทำอะไรที่มันมากกว่าการสัก หรือ บางทีอาจจะไม่ได้ทำแบบที่ฉันคิด แต่มีการเห็นเนื้อหนังมังสาของฝ่ายหญิง แค่มโนเพ้อเจ้อฉันก็หงุดหงิดคนที่นอนอยู่ด้านนอกเอามาก ๆที่อยากทำงานคือต้องการจะพบเจอคนอื่นนอกจากฉันใช่ไหม“แต่เดี๋ยวอ้อมรัก พี่เขาจะอยากทำอะไรก็ชีวิตของเขาไหม เธอเกี่ยวอะไรอ้อมรัก” เป็นการพึมพำหน้ากระจกอย่างน่าอาย ฉันไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมรู้สึกแบบนี้กับพี่เขานี่

“พี่ขออ้อมเป็นแฟนพี่แน่ใจแล้วเหรอคะ พี่อย่าลืมนะว่าอ้อมทำงานกลางคืน มีผู้ชายเข้ามาข้องแวะมากมาย แล้วถ้าเราเป็นแฟนกันก็ยังเปิดตัวให้ใครรู้ไม่ได้ เพราะป้าของอ้อม…” มือหนาขยับมาปิดปากของฉัน“พี่เข้าใจอ้อมครับ และพี่เชื่อว่าถ้าอ้อมได้ตกลงเป็นแฟนกับใครแล้ว อ้อมจะไม่ปันใจให้ใคร เพราะถ้าอ้อมเป็นผู้หญิงมากรัก อ้อมคงมีแฟนไปนานแล้ว ส่วนเรื่องที่เราคบกันแล้วห้ามบอกใครพี่ก็เข้าใจดีครับ อ้อมไม่ต้องกังวลเรื่องพวกนี้เลย พี่โอเคทุกอย่าง ขอแค่มีอ้อมอยู่ข้าง ๆ เอาไว้ถ้าทุกอย่างลงตัวเราค่อยประกาศให้คนรู้ก็ไม่สาย ตอนนี้ขอแค่เรารักและเชื่อใจกันก็พอ” พี่ทรายพูดด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม“ถ้างั้นจะรออะไรคะ ใส่ให้อ้อมสิ” คือคำที่ฉันพูดออกไปพร้อมรอยยิ้มที่รู้สึกได้ว่ามันเป็นยิ้มที่ฉันเต็มใจจะยิ้มที่สุดพี่ทรายฉีกยิ้มกว้างก่อนจะวางสร้อยที่มีคำว่า ‘aomruk’ ไว้บนที่นอน และเลือกสร้อยเส้นที่มีคำว่า ‘sine’ มาคล้องสวมใส่ที่ต้นคอให้ฉัน“แทนใจพี่ ถือว่าพี่อยู่กับอ้อมตลอด อย่าถอดมันนะครับ”เราสองคนส่งยิ้มให้กัน จังหวะการเต้นของหัวใจฉันนั้นทำงานหนักมากความรู้สึกส่วนลึกฉันอยากจะดึงพี่ทรายเข้ามากอดด้วยความดีใจซะด้วยซ

หกเดือนมาแล้วกับการคบกันของเราทั้งสองคน แม้ว่าการคบกันของเราจะไม่มีใครรู้มากนัก แต่มันก็ไม่ได้เป็นปัญหากับเราทั้งคู่ ขอแค่เรารักและเข้าใจกันก็พอแบบนี้ใช่ไหมที่เรียกว่าความสุข ที่หลาย ๆ คนเคยพบเจอ ซึ่งฉันเพิ่งเคยได้รับมันตอนนี้ฉันยืนรอรถที่ป้ายรถเมล์หลังจากที่หมดคาบเรียน รถเมล์น่าจะออกไปก่อนหน้านี้แล้ว ฉันคงต้องรอคันใหม่ก็เลยกดส่งไลน์ไปหาพี่ทราย(อ้อมรัก: กำลังรอรถเมล์นะคะ เดี๋ยวซื้อขนมเข้าไปให้ที่ร้านพี่โย)(พี่ทราย: ครับ คิดถึงนะ)(พี่ทราย: วันนี้เหนื่อยไหม)(อ้อมรัก: เหนื่อยค่ะ)(อ้อมรัก: แต่พอคิดถึงหน้าของพี่ อ้อมก็หายเหนื่อยแล้ว)(พี่ทราย: ขี้อ้อนแบบนี้พี่ถึงรักมากมาย)(อ้อมรัก: รักมาก ๆ เหมือนกันค่ะ)“เมื่อไหร่จะเลิกเล่นตัวสักทีล่ะน้องแอ้ม” เสียงของใครบางคนดังมาจากด้านข้างของฉัน ประโยคที่เธอคนนั้นพูดทำเอาหัวใจของฉันกระตุกวูบชื่อที่ฉันใช้ทำงานคนที่มหา’ลัยต้องไม่มีใครรู้สิ มหา’ลัยที่ฉันเลือกเรียนไกลจากบ้านของฉันมาก จะบังเอิญมีคนรู้เหรอ?“พี่ผักกาด” ฉันเอ่ยชื่อคนพูดเมื่อหันไปมองแล้วเป็นคนที่ฉันรู้จัก แต่ว่าเราไม่เคยคุยกัน“มันรู้จักมึงด้วยว่ะผัก” ผู้หญิงคนหนึ่งพูดแทรก เธอคือเพื่

“ให้เปลวมันอุ้มดีกว่านะน้องอ้อม” เมื่อมาถึงร้านสักเพื่อนของพี่เปลวพูดเนื่องจากฉันยืนยันว่าจะลงเองให้ได้“ไม่เป็นไรค่ะ อ้อมอยากเดินเอง” ฉันปฏิเสธพร้อมรอยยิ้ม ถ้าไม่จำเป็นฉันก็ไม่อยากให้คนอื่นมาแตะเนื้อต้องตัวมากนัก“งั้นให้พี่พยุงก็ได้” พี่เปลวเสนอตัว ด้วยความไม่อยากพูดเยอะ เบื่อการคะยั้นคะยอ ฉันจึงพยักหน้าตกลงให้มันจบ ๆ ไปพี่เปลวพยุงฉันเดินลงจากรถเข้ามาในร้านสัก โดยที่มีเพื่อนของพี่เปลวเป็นคนถือกระเป๋าให้ฉัน“สวัสดีครับ… อ้าวเห้ย ไอ้อ้อม!” หน้าพี่โยตกใจมากเมื่อเห็นสภาพของฉัน พี่โยรีบลุกจากเก้าอี้เดินมาหาฉัน“เบาสิพี่” ฉันบอกพี่โยเพราะพี่แกจับแรงเกินไป“โทษทีพี่ตกใจ แล้วทำไมเป็นแบบนี้”“อ้อมรัก!” ยังไม่ทันที่ฉันหรือพี่เปลวจะได้ตอบ พี่ทรายก็ร้องเรียกฉันด้วยน้ำเสียงที่ดังมาก พร้อมทั้งวิ่งเข้ามากอดฉัน พี่ทรายวิ่งมาจากทางห้องน้ำของพี่โย“ใครมันทำน้องแบบนี้” พี่ทรายจับสำรวจตามใบหน้าของฉัน “เจ็บมากใช่ไหมครับ”“อื้ม” ฉันพยักหน้าพร้อมกับน้ำตาที่ไหลริน พอเห็นหน้าของพี่ทรายฉันก็กลั้นน้ำตาไม่อยู่ ทั้งที่ก่อนหน้านี้พยายามเข้มแข็งแล้วแท้ ๆ“ไม่ร้องนะครับคนเก่ง” พี่ทรายพูดปลอบและจูบที่หน้าผากของฉัน