เมีย(ลับ)ของราเชนทร์ 18+ のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

ร่างเพรียวบางแต่ก็พอดูมีน้ำมีนวลของรสสุคนธ์นั้นช่างเป็นที่หน้าจับตามองยิ่งนัก โดยเฉพาะเหล่าหนุ่มโสด ที่ต่างพากันมองมาที่ร่างบางตาเป็นมัน ซันพาเด็กใหม่ขึ้นไปยังชั้นที่สิบซึ่งเป็นความรับผิดชอบของฝ่ายบริหาร ที่อยู่รองลงมาจากห้องผู้บริหารเพียงชั้นเดียวเท่านั้น เรียกได้ว่าเป็นแผนกที่อยู่ระดับสูง มีแต่พนักงานหัวกะทิทั้งนั้น“ทุกคนครับ” ซันกล่าวเสียงดังพอให้คนทั่วทั้งชั้นหันมาสนใจ เหล่าพนักงานชายหญิงต่างหยุดการกระทำทุกอย่างลง หันมาสนใจต้นตอของเสียงเรียก “นี่รสสุคนธ์ เธอจะเข้ามาทำงานในตำแหน่งผู้ช่วยเลขา นั่นก็คือผู้ช่วยของผมนั่นเอง” ซันกล่าวเข้าประเด็น “สวัสดีค่ะ เรียกโรสก็ได้ค่ะ” สิ้นเสียงหวานของคนมาใหม่ ผู้คนต่างพากันซุบซิบอย่างออกหน้าแทบจะไม่ไว้น่าเธอเลย เนื่องจากซันนั้นเป็นถึงเลขาคนสนิทของคุณราเชนทร์ผู้เป็นประธานบริษัท แต่เธอที่พึ่งเข้ามาใหม่กลับได้รับหน้าที่ผู้ช่วยเลขาเสียได้ ซึ่งทุกคนต่างรู้กันว่าตลอดเวลาที่ราเชนทร์ขึ้นเป็นผู้บริหารนั้นยังไม่เคยมีผู้ช่วยคนไหนเป็นผู้หญิงเลยสักคน เขามักจะขีดเส้นกั้นชัดเจน เรื่องงานกับส่วนตัวจะไม่เกี่ยวข้องกันเด็ดขาด เหล่าสาวน้อยใหญ่ต่างพากันอิจฉาตาร้อน

ใช้เวลาไม่นานร่างสูงใหญ่ของราเชนทร์ก็ได้ปรากฏตัวต่อหน้ารสสุคนธ์ เขาเดินตรงเข้ามาหาเธอด้วยใบหน้านิ่งเรียบ นั่นใช่ใบหน้าของผู้ชายปกติที่ตั้งใจมาหาภรรยาหรือยังไงกัน แม้ว่าโรสจะคิดอย่างนั้นแต่ก็ไม่ได้ถือสาอะไรเพราะเธอเองก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรเขาอยู่แล้ว “สวัสดีครับคุณแม่” ถือว่าเขายังมีมรยาทอยู่ ร่างสูงยกมือขึ้นไหว้ทักทายแม่ยายพอเป็นพิธีก่อนที่เขาจะหันไปจ้องหน้าภรรยาสาวอย่างเอาเรื่อง “อะไรคะ?” โรสจ้องหน้าเขากลับอย่างไม่นึกกลัว ทั้ง ๆที่นี่มันคือบ้านเธอ แต่อะไรทำให้เขากล้าทำท่าเหมือนนักเลงบุกเข้ามาหาเรื่องเธอถึงที่แบบนี้กัน พอเห็นสีหน้าท่าทางของราเชนทร์แล้วคุณหญิงรจีผู้เป็นเจ้าของบ้านก็คิดเป็นอื่นไม่ได้ ธุระที่ลูกสาวว่าคือการที่ทั้งสองกำลังทะเลาะกนหรือยังไง “ห้องนอนอยู่ไหน” “คะ” โรสถึงกับงงให้กับประโยคต่อมาที่อีกคนพูดออกมา นี่เขาโมโหเพราะว่าไม่ได้นอนหรือยังไงกัน แล้วนี่เป็นบ้าหรือไงเธออยากจะพูดออกไปใจแทบขาด แต่เห็นหน้าตาน่ากลัวของคนตัวสูงแล้วเลือกเงียบเอาไว้ก่อนท่าจะดีกว่า “พี่ถามว่าห้องนอนโรสอยู่ไหนครับ” น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยถามย้ำออกมาอีกครั้งด้วยอารมณ์ที่อ่อนลงจากเดิม เพราะว่าตอนนี้เขาแท

เช้าวันต่อมารสสุคนธ์ได้กลับมาทำงานตามปกติ โดยที่เธอยังคงแยกกันมาที่บริษัทเหมือนอย่างเคย เธอไม่รู้ด้วยซ้ำมาสามีของตนนั้นมาทำงานหรือยัง แต่ก็ไม่ได้คิดจะใส่ใจนักเพราะถึงยังไงเวลาทำงานก็คงไม่มีโอกาศได้เจอเขาอยู่แล้วแต่ระหว่างทางที่เธอกำลังมุ่งหน้าไปยังโต๊ะทำงานต่างก็ถูกผู้คนซุบซิบนินทาอย่างออกรสออกชาตหัวข้อในการนินทาในครั้งนี้ก็คือเรื่องที่มีคนเคยเห็นโรสอยู่กับท่านประธานของพวกเธอ มันจึงเป็นเชื้อฟืนอย่างดีเพราะก่อนหน้าเหล่าพนักงานต่างก็สงสัยกันอยู่แล้วเรื่องที่เธอได้เข้ามาทำงาน “ผมถามได้ไหมครับว่าคุณเป็นอะไรกับท่านประธาน” ซันที่รออยู่แล้วในห้องแต่เขาฟังเรื่องราวระหว่างทางมาจนนึกสงสัย“ทำไมถึงถามโรสแบบนั้นล่ะคะคุณซัน”“ได้ยินมาน่ะครับ” ซันตอบไปตามตรง “ข่าวลือพวกนั้นใช่ไหมคะ” โรสว่าด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม“อ่า” พอเห็นท่าทางของโรสซันก็เริ่มรู้สึกเกรงใจไม่กล้าถามต่อไป“ไม่มีอะไรหลอกค่ะคุณซัน พวกนั้นคงจะจำคนผิดมั้งคะ” โรสปฏิเสธหนักแน่นกริ๊งงงงง กริ๊งงงงงงง“อย่างนั้นสินะครับ” เขาบอกปัดก่อนจะเดินไปรับโทรศัพท์ที่ประจำอยู่โต๊ะทำงาน ซึ่งเป็นเครื่องที่ต่อสายไว้สำหรับท่านประธานติดต่อมาเพียงเท่านั้

-ห้องนอน-“อันที่จริงไม่ต้องตามมาส่งก็ได้นะคะ” เมื่อตามมาส่งถึงเตียงแล้วโรสรีบบอกปัด เพราะเขายังโอบตัวเธอไว้ไม่ยอมปล่อย “อย่าดื้อน่า คุณท้องอยู่นะ” ราเชนทร์ว่าด้วยน้ำเสียเชิงตำหนิเล็กน้อย “ตลกแล้วค่ะ นี่แค่พึ่งสองอาทิตย์แล้วอีกหน่อยคุณไม่แบกโรสไปไหนมาไหนเลยหรือไงคะ” ท้องยังไม่ทันจะป่องเขาก็ทำตัวโอเวอร์เสียแล้ว“ตัวแค่นี้ผมแบกได้สบายอยู่แล้ว” เขาไม่ปฏิเสธแถมยังบอกอย่างมั่นอกมั่นใจในพละกำลังของตนเอง“คุณราเชนทร์” “เรียกผัวทำไมครับ” เขาไม่คิดจะฟังเธออยู่แล้ว ในเมื่อเขาต้องการใครก็ไม่สามารถขัดใจได้“อึก ช่วยออกไปไกล ๆ หน่อยได้ไหมคะโรสรู้สึกเหมือนจะอ้วก” โรสไม่ว่าเปล่ายังทำหน้าตาเหมือนกับว่าจะอาเจียนออกมาจริง ๆ“ผมตัวเหม็นเหรอ?” ราเชนทร์ดึงคอเสื้อขึ้นมาดมเพื่อพิสูจน์ แต่เขาก็ไม่เห็นจะได้กลิ่นเหม็นอะไรจากตัวเองเลยสักนิดเดียว “ใช่ค่ะ โรสเหม็นคุณ” โรสยังยืนยันเสียงหนักแน่น กลิ่นจากตัวเขามันทำให้เธอปวดหัว“อย่ามาแกล้งผมเลยน่า” เขายังคงคิดว่าเธอเพียงแค่โกหกเพื่อที่จะได้สลัดออกห่างเท่านั้น“อึก!” แล้วก็เกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นจนได้ เมื่อเขานั้นไม่ยอมเชื่อเธอแต่โดยดี สุดท้ายโรสก็อ้วกออกมาใส่เส

หลังจากวันที่ราเชนทร์กลับบ้านมาก่อนถึงเวลาเลิกงาน นับตั้งแต่วันนั้นจนผ่านไปหนึ่งเดือนแล้วเขาก็ยังไม่ยอมกลับเข้าออฟฟิศเลยสักครั้งเดียว เขาเล่นหอบงานกลับมาทำที่บ้าน เข้าประชุมออนไลน์ แถมยังให้เลขาคนสนิทเทียวไปมาที่บริษัทกับบ้านเขาแทบทุกวัน “เมื่อไหร่คุณจะกลับไปทำงานคะ” โรสถามคนที่เพิ่มโต๊ะทำงานเข้ามายังห้องนอนอย่างราเชนทร์ เขาแทบจะไม่ปล่อยให้เธออยู่นอกสายตาเลยแม้แต่นาทีเดียว ขนาดไปเข้าห้องน้ำก็ยังจะดึงดันตามไปเฝ้า“ก็ทำอยู่นี่ไงครับ” คนตัวโตบอกพร้อมกับยกเอกสารขึ้นโชว์ให้อีกคนได้เห็น ใครว่าเขาไม่ทำงานกัน เพียงแค่เวิร์คฟรอมโฮมก็เท่านั้นเอง“เห้อ~” โรสถอนหายใจอย่างคนเบื่อหน่าย ครั้นจะออกไปเที่ยวข้างนอกเธอก็ไม่เหลือเพื่อนสนิทแล้วสักคนเดียว เพราะทันทีที่พวกคุณหนูทั้งหลายรู้ว่าเธอกำลังจะถังแตกก็รีบพากันตีตัวออกห่างแทบจะทันที “ทำไมทำท่าเหมือนรำคาญผมแบบนั้นหล่ะ” ราเชนทร์ถามคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ปลายเตียงด้วยแววตาเศร้าๆ แต่เธอกลับทำใบหน้าราวกับว่าเบื่อหน่ายเต็มทนกลับมาแทน“โรสอึดอัดนะคะที่คุณทำแบบนี้” “ถ้าผมไม่อยู่ใกล้คุณแล้วผมรู้สึกไม่ดีจริง ๆ นะ” ราเชนทร์เกิดอาการแพ้ท้องแทนขั้นรุนแรง วิธีเดีย