ระหว่างที่ทั้งหมดร่วมทานอาหารค่ำกันอย่างพร้อมเพียง ณ บ้านตระกูลพิทักกชดนัย โดยที่มีพ่อแม่ของลูกสะใภ้มาร่วมด้วย จึงเกิดเป็นภาพการรวมตัวของครอบครัวใหญ่ขึ้นมา “ถึงจะช้าไป… แต่ผมอยากพาโรสไปฮันนีมูลทุกคนว่ายังไงครับ” ราเชนทร์โพล่งขึ้นเมื่อเห็นว่าทุกคนสนใจอาหารมากกว่าคนที่มาร่วมโต๊ะทานข้าว“คะ?” โรสที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เอียงคอถามออกไป ด้วยความรู้สึกปนสงสัยในความคิดของผู้ชายที่นั่งตัวตรงอย่างภาคภูมิ“เมื่อก่อนพี่ไม่ได้ใส่ใจหนูอย่างที่ควรยังไงล่ะครับ ครั้งนี้พี่อยากจะชดเชยให้บ้างสักนิดก็ยังดี” น้ำเสียงอ่อนลงเพราะความรู้สึกผิด ตลอดเวลาที่ผ่านมานั้นเขาเอาแต่ใจตัวเองเกินไป ไม่ได้มองถึงความสุขของคนรักเลยสักนิดเดียว“ก็ดีเหมือนกันเดี๋ยวฉันดูหลานเอง จะไปกันกี่วันก็ตามใจเจ้าลูกชายแม่จะได้มีเวลาพาน้องเรนไปเที่ยว” คุณหญิงหทัยกล่าว สายตาจ้องจับไปที่ลูกสะใภ้สลับกับหลานสาวที่กำลังเข้าสู่วัยซนด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข คุณคุณหญิงรจีแม่ของโรสกล่าหญิงหทัยผู้เป็นแม่เอ่ยพร้อมกับรอยยิ้ม เธอดีใจเสียอีกที่จะได้ใช้เวลาอยู่กับหลานสาวในช่วงปิดเทอม “ลูกไปพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวแม่ช่วยดูน้องเรนให้เอง” คุณหญิงรจีแม่ของโรสกล่าวเ
最終更新日 : 2026-05-26 続きを読む