LOGIN______ร้านคาเฟ่______
หลังจากที่เรียนเสร็จมิ้นท์ก็ไปทำพาร์ทไทม์ที่คาเฟ่แถวมหาลัย 📞📞📞เสียงโทรศัพท์ของเธอดังขึ้น "ว่าไง?ยัยริต้า " "ฉันจะโทรมาบอกว่า วันนี้ฉันไม่กลับห้องนะยะ" "อืม แล้วคีย์การ์ดล่ะฉันไม่ได้เอามาด้วยนะสิ" เธอที่กำลังเก็บโต๊ะหลังจากที่ลูกค้ากลับไป "เดี๋ยวฉันฝากไว้ที่นิติให้แล้วแกก็ไปขอที่นิติเอาแล้วกัน" ขณะที่ริต้ากำลังพูดก็มีลูกค้าเข้าร้านมาพอดี กรุ้งกริ้ง!!~~เสียงกระดิ่งที่หน้าร้านดังขึ้นเธอจึงรีบไปรับออเดอร์ "สวัสดีค่ะ เชิญค่ะ " " อ้าว!! พี่ข้างห้อง!!" เธอตกใจแล้วทักทายเขาๆที่มองเธอด้วยสีหน้านิ่งเฉยทำให้เธอต้องหยุดทัก เขาเดินไปที่โต๊ะก่อนจะสั่งกาแฟ " อเมริกาโน่หวานน้อยแก้วนึง" พอสั่งเสร็จก็หยิบหนังสือกับโน๊ตบุ๊คขึ้นมาวางที่โต๊ะมุมประจำของเขา "ค่ะ รอสักครู่นะคะ" มิ้นรับออเดอร์เสร็จก็เดินไปสั่งบาริสต้า "ยัยมิ้นท์ ยัยมิ้นท์ แกได้ยินที่ฉันพูดไหม? " มิ้นที่หูฟังไว้ที่หูก็รีบตอบ "ได้ยิน แกจะให้ฉันตอบแกยังไงฉันรับออเดอร์อยู่ โอเคเดี๋ยวฉันไปเอาที่นิติเองวางแล้วนะลูกค้าเริ่มเยอะแล้ว" วางสายปุ๊บกาแฟก็ได้พอดี "ได้แล้วเอาไปเสริฟได้" "ค่ะ " แล้วเธอก็ยกกาแฟไปให้เขาที่นั่งอยู่ด้านในสุดแล้วไม่นานเพื่อนของเขาเดินเข้ามาในร้านกัน "ไอ้ทันตะมึงมาตอนไหนวะไม่เรียกพวกูเลย" แจ็คเดินมานั่งข้างแล้วเมนูขึ้นมาอ่าน "สั่งกาแฟหน่อยครับ" มิ้นท์ที่ได้ยินก็เดินมารับออเดอร์แล้วพวกเขาก็สั่งมิ้นท์จดออเดอร์ครบก็เอาไปยื่นให้บาริสต้าระหว่างที่ยืนรอก็หันไปเห็นวิทย์ที่เดินเข้าร้านมากับแก๊งค์ของเธอ "อ้าว มึงเปลี่ยนมาทำร้านนี้แล้วเหรอวะ" เทคทักเพื่อนที่ยืนรอออเดอร์ "ป่าว กูมาช่วยพี่เขาแค่ช่วงเย็นแล้วกลางคืนกูไปทำที่่เดิมแหละเงินดีจะตายที่นั้น" มิ้นท์คุยกับเพื่อนได้สักพักก็ไปเสริฟให้โต๊ะเดิม "เดี๋ยวกูมาไปเสริฟก่อน" "เออ ไปเหอะเดี๋ยวพวกกูไปหาที่นั่งกันเอง" พูดจบก็เดินไปหาโต๊ะนั่งกัน ระหว่างที่เดินไปเสริฟเธอก็ดันไปสบตากับเขาเข้าแล้วดูเหมือนเขาจะจ้องเธอตั้งแต่เมื่อกี้แล้วแต่เธอทำเป็นไม่สนใจพอมาถึงโต๊ะก็จัดการเสริฟให้คนในโต๊ะเสร็จแล้วก็เดินกลับไปหาเพื่อน "ไอ้มิ้นท์กูว่ามึงเลิกไปทำงานที่ร้านเหล้านั้นเหอะ แม่งอันตรายมึงเป็นผู้หญิงนะโว้ย" มิ้นท์เงียบแล้วนึกไปถึงคืนนั้น "ไม่เป็นไรหรอกมึง ถ้ากูไม่ทำแล้วกูจะเอาตังค์ไหนมาจ่ายค่าเทอม" พูดจบก็เดินไปรับออเดอร์ลูกค้าที่เข้ามาใหม่ก่อนที่เพื่อนจะได้พูดอะไรต่อ ไม่ใช่เธอไม่คิดที่จะเปลี่ยนงานแต่ก็ไม่มีงานไหนที่เงินมันจะดีเท่างานที่ร้านเหล้านั่นถึงในบางครั้งต้องกินเหล้ากับลูกค้าบ้างก็ตามแต่เธอก็หาทางออกได้ทุกครั้งจนมาวันนั้นที่เธอโดนวางยาจากวันนั้นเธอก้เลี่ยงที่จะไปรับลูกค้าวีไอพีโต๊ะนั้น "น้องครับ!" นิวเลี้ยงเด็กเสริฟให้มารับออเดอร์ "คะ มาแล้วค่ะ รับอะไรคะ" "ช่วยเอาเค้กมาสองชิ้นอันไหนก็ได้ครับ" "ได้ค่ะ รอสักครู่นะค่ะ" รับออเดอร์เสร็จก็รีบเดินไปหยิบมาให้ลูกค้าโต๊ะด้านในสุด " ทันตะวันนี้มึงเข้าคลีนิคป่ะวะ" "มึงถามทำไม?" ทันตะถามแจ็คแต่สายตายังคงอยู่ที่หน้าาจอ "กูว่าจะไปด้วยนะสิ แม่งปวดฟัน" "ไอ้ห่าแจ็คมึงเรียนสาขานี้แต่มึงเสือกปล่อยให้ฟันมึงปวดเนี้ยนะกูว่ามึงไม่ต้องเป็นล่ะหมอฟันอ่ะ" "ไอ้นิวมึงอย่าพูดแบบนี้นะกูรักษาฟันกูดีกว่าหน้ากูอีกแต่ฟันเจ้ากรรมเป็นอะไรไม่รู้เสือกปวดเฉยกูเลยต้องไปให้พ่อไอ้ทันตะดูให้นี้ไง" "วันนี้พ่อกูไม่ได้เข้าคลีนิคอยู่แต่หมอคนอื่นจะไปไหม?" "มึงนี่ก็ดีเนาะมีพ่อเป็นถึงเจ้าของโรงพยาบาลเอกชนหลายแห่งแถมยังเปิดคลีนิคให้มึง ทั้งที่มึงยังเรียนไม่จบอ่ะกูล่ะอิจฉา" "งานใกล้เสร็จแล้วมึงเอารถมาไม่ใช่ไปก่อนก็ได้เดี๋ยวกูโทรไปบอกที่คลีนิคให้" ทันตะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรไปจองคิวที่คลีนิคให้แจ็ค "เออๆกูไปก่อนแล้วกันไม่ไหวล่ะ" "งั้นกูไปด้วยสิ ขอติดรถไปด้วยทางผ่านอยู่แล้วรถกูเข้าศูนย์อยู่" นิวรีบเก็บของแล้วไปกับแจ็คทันตะยังก้มหน้าก้มตาทำงานต่อพอเพื่อนๆไปกันหมดเขาเงยหน้าไปมองหญิงสาวที่คุยอยู่กับเพื่อนของที่ตอนนี้เหลือแค่คนเดียวส่วนคนอื่นๆกลับกันไปแล้วเขายังคงจ้องไปที่ทั้งคู่สายตาของเขาตอนนี้ฉายแววความไม่พอใจขึ้นมาที่เห็นเธอสนิทกับเพื่อนคนนี้มากเป็นพิเศษเขานั่งอยู่จนร้านใกล้ปิดมิ้นท์เดินมาทางเขา "คุณลูกค้าคะร้านใกล้ปิดแล้วค่ะลูกค้า" "อ่อ ขอโทษทีพอดีทำงานเพลินไปหน่อย" มันเป็นข้ออ้างที่เขาพูดขึ้นทั้งที่งานของเขาเสร็จไปตั้งนานแล้วเพื่อจะอยู่มองเธอกับเพื่อน "ลูกค้าต้องการอะไรเพิ่มไหมคะถ้าไม่มีทางเราจะได้ปิดร้าน" "ไม่มีครับ" พูดจบก็เก็บของออกไปจากร้านแล้วไปที่คลีนิคต่อ มิ้นท์ช่วยเก็บร้านเสร็จก็กลับห้องไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดเพื่อไปทำงานที่ร้านเหล้าต่อ "วันนี้จะเจออะไรอีกวะแต่ละวันไม่ซ้ำเลยกู" มิ้นท์บ่นกับตัวเองแล้วกำลังจะเดินไปห้องน้ำก็ถูกทักจากพี่ปลาที่ทำเสริฟด้วยกัน "อ้าว!มิ้น! วันนี้มาเร็วจัง" "อ่อ ค่ะพอดีวันนี้ไม่มีการบ้านเลยมาเร็วได้ เดี๋ยวหนูขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะ" พูดจบก็รีบเดินไปเข้าห้องน้ำพอเสร็จก็เช็คความเรียบร้อยแล้วก็ออกมาจัดโต๊ะ _____เที่ยงคืน_____ โซนวีไอพี "ไอ้พวกนั้นมาอีกแล้ววะ" แจ็คชี้ให้เพื่อนดู "ไหนวะ ?" นิวมองไปทางที่แจ็คชี้ให้ดูพร้อมกับทันตะที่ยกแก้วดื่มแล้วมองกลุ่มนั้นด้วยสายตาเย็นชา "ใช่จริงๆด้วยไอ้พวกนั้นจริงๆ" นิวมองแล้วยืนยันว่าเป็นกลุ่มเดียวกับที่ใส่ยาให้รุ่นน้องคณะข้างๆกิน "มึงว่าวันนี้พวกมันจะทำอีกไหมวะ" นิวหันมาถามแจ็คที่นั่งยกแก้วเหล้าจิบแล้วมองสาวๆด้านล่าง "กูว่ามันเอาอีกแน่ ดูสายตาพวกมันสิ"แจ็คมองไปทางมิ้นท์ที่กำลังยกเหล้ามาเสริฟที่โต๊ะพวกมัน มิ้นท์เดินมาเสริฟเสร็จก็กำลังจะเดินกลับก็ถูกหนึ่งในกลุ่มคว้าแขนเอาไว้ "ขอโทษนะคะลูกค้ารบกวนช่วยปล่อยมือด้วยค่ะ" "นั่งดื่มเป็นเพื่อนกันก่อนสิจ๊ะ" "ไม่ได้ค่ะ" มิ้นท์พยายามดึงข้อมือออกแต่โดนจับไว้แน่น ทันตะที่นั่งมองเหตุการณ์อยู่ๆก็ลุกขึ้นแล้วเดินไปทางมิ้นท์ "เฮ้ย!!ไอ้ทันตะมึงจะไปไหนวะ" แจ็คตะโกนเรียกทันตะที่เดินไปทางโต๊ะนั้นหลังจากที่ตกลงคบกันทั้งคู่ก็ยังทำตัวปกติไม่มีอะไรผิดสังเกตุเวลาจะไปไหนก็ทำเหมือน เจ้านายกับเลขาที่ต้องไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอทำให้ทุกคนไม่ได้สนใจอะไร แต่!!นพผู้จัดการของทันตะที่สังเกตเห็นแต่ทำเป็นไม่รู้ ก๊อก ก๊อก ก๊อก "เชิญ " "คุณทันตะครับ" "มีอะไร" "วันนี้ท่านประธานให้คุณทันตะกลับบ้านไปทานอาหารกับครอบครัวด้วยครับ" " อืม " ทันตะตอบสั้นๆแล้วก้มหน้าทำงานต่อ นพจึงขอตัวออกไปทำงานที่ห้องต่อ ส่วนมิ้นท์ที่นั่งดูเอกสารที่โต๊ะก็เงยหน้าขึ้นมามองเขาที่นั่งทำงานเงียบๆอยู่ "เฮียคะ! วันนี้มีไปกินข้าวกับที่บ้านเหรอคะ" "ครับ หนูไปกับเฮียนะ" ทันตะเงยหน้าขึ้นมองไปที่มิ้นท์รอฟังคำตอบ "ไปไม่ได้นั้นบ้านพี่ไปไม่ได้หรอกค่ะ" "ทำไมจะไปไม่ได้ครับ ก็หนูเป็นแฟนเฮีย วันนี้ไม่ไปยังไงวันหน้าก็ต้องไปอยู่ดี" "ไม่อ่ะ กลัว" "กลัวอะรครับ?" "ก็...กลัวคนที่บ้านที่ของเฮียไงคะ?" "ไม่เห็นมีอะไรต้องกลัวเลย?" ทันตะกวักมือเรียกมิ้นท์ให้เดินมาหา มิ้นท์ลุกเดินมาท
หนึ่งเดือนต่อมามิ้นท์มาทำงานที่คลีนิคเหมือนปกติแต่เปลี่ยนจากทำพาร์ทไทม์เป็นพนักงานเต็มเวลาเพราะช่วงนี้ปิดเทอมเธอจึงมาทำได้เต็มเวลาส่วนเงินเดือนทันตะโทรมาบอกให้ผู้จัดการนพเพิ่มขึ้นเต็มจำนวนตอนนี้มิ้นท์กลายเป็นเลขาของทันตะปริยาย แววกับพนักงานที่โดนพักงานก็กลับมาทำงานเหมือนเดิมจะมีก็แต่แววที่โดนเลื่อนไปเป็นพนักงานเหมือนคนอื่นทำให้เธอไม่พอใจมิ้นท์เพิ่มขึ้นจากที่ไม่ชอบอยู่แล้ว"เจ้านายเรียกหามิ้นท์เหรอคะ"" อืม สั่งข้าวให้กินหน่อย หิว""วันนี้ไม่ออกไปกินข้างนอกเหรอคะ?"" ไม่ล่ะ งานเยอะดูสิ "ทันตะมองไปที่กองเอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะ"อืม ....จะทานอะไรคะ เดี๋ยวมิ้นท์สั่งให้""เอาอะไรก็ได้ที่เธออยากกินน่ะ ""เอาที่มิ้นท์อยากกิน ???"มิ้นท์ทำหน้าสงสัยที่ทันตะบอกอยากกินอะไรที่เธออยากกิน"แล้วทำไมต้องเป็นของที่มิ้นท์อยากกินละคะก็เจ้านายหิวไม่ใช่เหรอ???"" ......"ทันตะมองหน้าเธอแล้วเดินมาหามิ้นท์ที่โต๊ะทำงานของเธอ"ก็จะได้รู้ไงว่าเธอชอบกินอะไรจะได้จำไว้เผื่อจะได้พาไปกิน แล้วอีกอย่างเคยบอกว่ายังไง"เขาก้มหน้าลงไปหามิ้นท์ที่ตอน
วันสอบวันสุดท้าย"พวกมึงวันนี้ไปฉลองกันดีกว่าไหนๆก็สอบเสร็จแล้ว""ไปสิ จะได้ผ่อนคลายสมองด้วยอ่านหนังสือมาหลายวันล่ะ""ว่าไงมึง ไปป่ะ"แจ็คหันมาถามทันตะที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ "ไปสิ กำลังเบื่อๆเลย""เจอกันที่เดิม ""อืม "แล้วทั้งหมดก็แยกย้ายกันไปจนถึงเวลานัดกัน________ร้านเหล้า______"มาช้านะมึง""เออ ก็มาแล้วไงมึงจะบ่นทำไม?"ทันตะพูดจบก็เดินมานั่งที่โซฟา ในขณะที่นั่งดื่มกันอยู่ก็เหลือบไปเห็นกลุ่มของตี๋ที่ควงมากับหญิงสาวสวยสองสามคนแต่กลับไม่มีมิ้นท์กับริต้ามาด้วย"อ้าว นั้นมันตี๋ไม่ใช่เหรอวะมากับใครวะน่ะ""เออใช่จริงๆสาวๆแต่ละคนที่มันควงมาไม่ธรรมดาเลยสวยๆทุกคนเลย"แจ็คกับนิวที่คุยกันอยู่ดึงความสนใจจากทันตะได้เป็นอย่างดี"แต่ไม่เห็นสองสาวเลยวะ" "เดี๋ยวค่อยตามมาป่าว""นั้นไงมาแล้ว ลงไปชวนน้องมาข้างบนดีไหมวะ"ทันตะมองไปทางที่แจ็คบอกก็เห็นมิ้นท์ที่เดินมากับริต้าทั้งคู่ไปนั่งกับกลุ่มเพื่อนของเธอ📞📞📞'ฮัลโหล ''ว่าไงพี่''ย้ายมานั่งข้างบน''ข้างบน?ไม่ไปอ่ะพี่''ขึ้นมา''พี่เลี้ยงไ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้น ทันตะที่กำลังอ่านหนังสืออยู่ก็ลุกขึ้นไปเปิดให้ก่อนที่มิ้นท์จะออกมาจากห้อง"ไอ้มิ้นท์พวกกูมา ยะ เยี่ยมมม!!!"ตี๋ที่เห็นประตูเปิดออกคิดว่าเป็นมิ้นท์ที่มาก็รีบส่งเสียงนำหน้ามาก่อนแต่ทุกก้ต้องตกใจที่เห็นทันตะมาเปิดประตูให้พวกเขา"พะ พี่!!!" ตี๋เรียกทันตะเสียงดังจนมิ้นท์ที่เดินออกมาเห็นก็ตกใจที่เห็นพวกเพื่อนตัวแสบอยู่หน้าห้อง"เฮ้ย พวกมึง!!!""เออ พวกกูนี่แหละจะให้พวกกูยืนอีกนานไหม? ""เออ เออมาเข้ามาก่อน"ทุกคนเดินเข้ามาในห้องแล้วเอาของกินไปวางไว้ที่โต๊ะก่อนจะเดินกับมานั่งที่โซฟาที่ตอนนี้มีหนังสือของทันตะวางอยู่"ไอ้มิ้นท์มึงอ่านหนังสือพวกนี้ด้วยเหรอวะ" เทคหยิบหนังสือของทันตะขึ้นมาดู"กูว่าไม่ใช่ของไอ้มิ้นท์อ่ะนู้นเจ้าของเขาเดินมาล่ะ" ตี๋มองไปทางทันตะที่เดินมานั่งข้างๆ "ไงพี่ ทำไมมาอยู่ห้องนี่ได้ล่ะครับ""อะไร " ทันตะเดินมาเก็บของบนโต๊ะแล้วเดินออกไปจากห้อง"เจ้านายจะกลับห้องแล้วเหรอคะ? " มิ้นท์ที่กำลังแกะของใส่จานอยู่ที่โต๊ะกินเอ่ยถามขึ้น " อืม ต้องอ่านหนังสือพรุ่งนี้มีสอบ" "อยู่กิน
"เป็นไข้ก็นอนพักให้ดีๆไม่ใช่ลุกเดินไปทั่ว" ทันตะจับให้มิ้นท์นอนลงก่อนเดินออกไปทำข้าวต้มให้เธอ" กินซะจะได้กินยา""ขอบคุณค่ะ" "กินเสร็จแล้วก็วางไว้ตรงโต๊ะเดี๋ยวเข้ามาเก็บให้ " พูดจบก็เขาก็เดินออกไป "คีย์การ์ด ของเธออยู่ไหน?? ""ทำไมคะ? ""ฉันจะกลับห้องไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ามีเรียนตอนบ่าย""อ่อ อยู่ตรงที่แขวนกุญแจตรงประตูค่ะ"มินท์บอกแล้วกินข้าวต้มต่อ"อืม งั้นไปก่อนเดี๋ยวกลับมา"พูดจบเขาก็เดินออกจากห้องไปมิ้นท์พอกินข้าวต้มเสร็จก้กินยาแล้วนอนต่อจนเมื่อริต้ากลับมาที่ห้อง "เป็นไงบ้างแกยัยมิ้นท์ ดีขึ้นรึยังอ่ะ??" ริต้าเข้ามาถามเพื่อนที่นอนอยู่บนเตียงเล่นโทรศัพท์"ก็ดีขึ้นอ่ะ แต่ก็ยังมึนๆหัวอยู่""อืม แล้วพี่ข้างห้องไปไหนแล้วล่ะฉันกลับมาก็ไม่เห็นแล้ว""พี่เขากลับห้องไปแล้วแหละเห็นบอกว่ามีเรียนตอนบ่าย""อย่าบอกว่าพี่เขาอยู่เฝ้าแกจนเช้า? "ริต้าทำตาโตด้วยความตกใจกับการกระทำของพี่ข้างห้อง" งั้นมั้งไม่รู้สิฉันหลับไม่รู้เรื่องเลยพอตื่นมาก็เจอพี่เขานอนอยู่ที่โซฟาแล้วอ่ะ""แกกกก ฉันว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆเลยไม่งั้นพี่เขาไม
หลายวันต่อมามิ้นท์ก็ทำงานในส่วนของตัวเองโดยที่ไม่ได้สนใจตามที่ทันตะบอกไว้ส่วนเรื่องที่ได้ยินวันนั้นทันตะจัดการโดยการให้พนักงานพวกนั้นพักงานโดยไม่มีกำหนด เฉพาะแววที่เป็นหัวหน้าหล่อนโดนหักเงินเดือนไปครึ่งนึงด้วย ส่วนทันตะก็ไม่ค่อยว่างที่จะมาคลีนิคเพราะช่วงนี้มีเรียนเยอะ ห้องเรียนตึกคณะแพทย์ศาสตร์ "ไอ้ทันตะ เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้เข้าคลีนิคเลยมึงว่าไหม" "เออ แล้วน้องมิ้นท์เป็นมั่งก็ไม่รู้โดนแกล้งอีกหรือวะ" นิวกับแจ็คพูดขึ้น "วันนั้นมึงจัดการยัยแววหัวหน้าขี้อิจฉาให้น้องมิ้นท์ไปแล้วต่อไปจะทำไงต่อวะ" "กูหาคนใหม่ที่ไว้ใจได้มาเป็นหัวหน้าแทนล่ะ" ทันตะตอบแล้วเดินไปที่รถ "อ้าว แล้วมึงจะไปไหนวะ?? " "กลับคอนโด" พูดจบก็ขับรถออกไปมุ่งหน้าไปคอนโดทันที _______ก่อนหน้านั้น________ " ฮัลโหล วันนี้ที่คลีนิคเป็นยังไงบ้าง" เขาโทรไปหาผู้จัดการคลีนิคคนใหม่ที่เขาให้เข้าไปดูแลแทน แววคนเก่าที่โดนพักงานแบบไม่มีกำหนด "เรียบร้อยดีครับ แต่.." "แต่.....อะไร" เขาถามด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย







