เข้าสู่ระบบ_____หนึ่งอาทิตย์ต่อมา_____
หลังจากวันนั้นริต้าก็ยังไม่ได้คุยกับมิ้นท์อีกจนถึงวันหยุดสุดสัปดาห์ "มึงว่างไหม?ไปเป็นเพื่อนกูหน่อยดิ" "ไปไหนกูขี้เกียจออกมึงก็รู้ " "น่ามึงงงไปเป็นเพื่อนกูหน่อยไม่นานหรอกเดี่ยวกูเลี้ยงชาบู " ริต้าอ้อนวอนขอให้เพื่อนไปเป็นเพื่อนเธอทำสายตาอ้อนวอนขั้นสุด🥺🥺🥺 "ไปไหนบอกมาเดี๋ยวกูจะพิจารณาดูก่อน" มิ้นท์บอกแล้วนอนกลิ้งไปมาบนที่นอน "กูจะไปดูคอนโดใกล้ๆมออ่ะ มึงไปเป็นเพื่อนกูหน่อยนะนะ" "อืม.......ไปก็ได้ อย่าลืมชาบูกูล่ะ" "ไม่ค่อยห่วงเรื่องกินเลยนะมึง" ริต้ามองฆ้อนมิ้นท์ที่ลุกขึ้นไปเปลี่ยนชุด "เสร็จล่ะไปได้ แล้ว...ไอ้คอนโดที่จะดูมันอยู่แถวไหนอ่ะ" "ก็ใกล้ๆมอนั้นแหละ แต่กูไม่ได้อยู่เองหรอก กูเอาไว้บังหน้าแม่กูอ่ะ" ระหว่างขับรถริต้าก็พูดให้มิ้นท์ฟัง "ห๊ะ!!มึงว่าไงนะ ไม่ได้อยู่เองแล้วมึงจะเช่าทำไมวะ" "ก็กูบอกแล้วไงว่าเอาไว้บังหน้าแม่กูไง" "แล้วมึงจะไปอยู่ไหนวะ" เธอหันมาไปมองหน้าริต้าที่กำลังขับรถอยู่ "กูก็อยู่คอนโดเดียวกันนั้นแหละ แต่คนละชั้นเอง" "ห้องใครวะ อย่าบอกว่า..." "เออนั้นแหละแบบที่มึงคิดนั้นแหละ" ริต้าแอบเขินเมื่อรู้ว่าเพื่อนสาวรู้ทัน ________คอนโด________ ทั้งคู่ขึ้นไปดูคอนโดกับนิติแล้วตกลงจะเช่าห้องไว้ นิติบอกว่าห้องนี้เจ้าของเป็นคนไทยแต่ย้ายไปอยู่เมืองนอกกับสามีที่ต่างประเทศเลยปล่อยให้เช่าแล้วริต้าก็ลงไปทำสัญญากับนิติที่ห้องประชุมด้านล่าง "ไง!มึงน่าอยู่ป่ะ!" ริต้าหันมาถามมิ้นท์ที่กำลังเดินดูโครงการรอเธออยู่ "ก็ไม่เลว แล้วมึงจะเช่าเอาไว้เฉยๆเหรอวะ" "ก็ไม่นะกูว่าจะชวนแกมาอยู่ด้วยกันนี่แหละ" "ห๊ะ!!มึงว่าไงนะ" "เอาน่าช่วยกูหน่อยนะ กูให้มึงอยู่ฟรีเลย ในห้องมีตั้งสองห้องยังไงก็ยังดีกว่าปล่อยให้มันว่างเฉยๆมึงมาอยู่เวลาแม่กูมามึงจะได้รับหน้าแม่กูก่อนไง" "มึงนี่จริงๆเลย เห็นกูเป็นไม้กันหมาเฉย" มื้นท์บ่นเพื่อนที่เอาแต่ใจจนต้องยอมมาอยู่ด้วย "แล้วห้องกูล่ะ ทำไง" "มึงก็คืนเจ้าของหอไปแล้วย้ายมาอยู่ห้องกูเลยดีป่ะ " ริต้าตัดสินแทนเธอเรื่องห้องแล้วพาเธอไปร้านชาบู "อ่ะ สั่งเต็มที่เลยมึงกูเลี้ยง" "กูสั่งให้เต็มที่ได้จริงเหรอวะ" "ได้สิ เอ้ามึงสั่งเลย" พูดจบก็สั่งของมาที่โต๊ะจนเต็มแล้วทั้งคู่ก็ลงมือกินกันพอกินจนอิ่มริต้าก็มาส่งมิ้นท์ที่หอพัก "มึงอย่าลืมแจ้งเจ้าของหอด้วยล่ะว่าจะย้ายอ่ะ" "แล้วมึงจะเข้าไปอยู่เมื่อไหร่อ่ะ" "มะรืนน่ะ กูบอกแม่ว่าจะเข้าไปอยู่วันนั้นพร้อมกับมึงอ่ะ" "อีกแล้วนะ มึงหมัดมือชกกู ตลอดดด" มิ้นท์บ่นแล้วเดินกลับขึ้นห้องไป ส่วนริต้าก็แยกกลับบ้าน ////มิ้นท์//// เอาอีกแล้วยัยเพื่อนตัวดีเล่นฉันอีกแล้วมาหมัดมือชกให้ฉันไปเป็นไม้กันแม่ของมันถ้าโดนแม่จับได้ตายคู่แน่ๆ ก็ดีที่มันให้อยู่ฟรีแต่คงต้องโทรหายัยตัวดีเวลาแม่มาหาตลอด แล้วต้องย้ายกระทันหันอีกฉันละเหนื่อยกับยัยเพื่อนคนนี้จริงๆ เฮ้อ~~~ 2วันต่อมา "มึงเอาของไว้ในห้องอีกห้องแล้วกันไหนๆก็มีตั้งสองห้องแยกกันคนละห้องจะได้สะดวกแล้วก็เป็นส่วนตัวด้วย" "อืมงั้นกูไปห้องนั้นนะมึงอยู่ห้องใหญ่ไปเผื่อแม่มึงมาจะได้ให้เขานอนห้องนั้น" "ตามนั้น เดี๋ยวเก็บของเสร็จแล้วโทรชวนไอ้สามตัวนั้นมาที่ห้องดีกว่าฉลองห้องใหม่ด้วย" "อืม ก็ดีเหมือนกันเดี๋ยวไปซื้อของเข้าห้องด้วย" "เคร งั้นเดี๋ยวเจอกัน" แล้วทั้งคู่ก็แยกกันไปเก็บของริต้าที่เก็บของเสร็จก็กดโทรศัพท์โทรหาเพื่อนชวนมาที่ห้อง "เสร็จแล้วไปเซเว่นกันหาอะไรมาไว้ในตู้หน่อยดีกว่า" " อืม ไปกันฉันโทรชวนสามคนนั้นมาแล้วนะเดี๋ยวพวกมันมากัน" "เออ งั้นคงต้องซื้อเบียร์ไปด้วยสินะ" "ใช่เลยไอ้พวกนี้มันกินกันไม่ธรรมดาซะด้วย" แล้วทั้งคู่ก็พากันซื้อของกับไปที่ห้องรอพวกผู้ชายมากันไม่นานพวกเพื่อนๆก็มากันครบ 📞📞📞เสียงโทรศัพท์ของริต้าดังขึ้นเธอจึงขอตัวออกไปคุยนอกห้อง ริต้า 🗣️ว่าไงคะ แฟนริต้า🗣️เดี๋ยวเขาไปหานะ ริต้า 🗣️ได้สิ แต่เพื่อนๆอยู่กัน ครบเลยนะ แฟนริต้า 🗣️ไม่เห็นเป็นไรนิ ก็ไปเปิดตัวกับเพื่อนของเธอเลยไง ริต้า 🗣️อืม งั้นรอที่ห้องนะ วางสายเสร็จกำลังจะเดินเข้าห้องริต้าก็เห็นผู้ชายรูปร่างสูงขาวตี๋คิ้วเข้มหล่อเหมือนดาราเกาหลีเดินมาทางเธอแล้วหยิบคีย์การ์ดออกมาเปิดห้องข้างๆเธอจึงเอ่ยทักทาย "สวัสดีค่ะ พอดีพึ่งย้ายมาอยู่ห้องนี้กับเพื่อนน่ะค่ะ วันนี้อาจจะเสียงดังหน่อยถ้ารบกวนก็ขอโทษด้วยนะคะ" " ครับ ตามสบาย" เขาตอบเสร็จก็เปิดห้องเข้าไป ริต้าเดินกับเข้าห้องไปหาเพื่อนๆฉลองกันจนดึกแล้วเสียงดังทำให้เขาต้องเดินมาเคาะห้อง ก๊อก ก๊อก ก๊อก "ใครมาเคาะห้องมิ้นท์ แกไปดูหน่อยสิฉันเดินไม่ไหวละ" "เออ เออ เดี๋ยวกูไปดูเอง" มิ้นท์เดินไปที่ประตู "ใครคะ " เธอเปิดประตูออกทำให้เจอกับเขา "ธะ เธอ !!! มาอยู่ที่นี่ได้ไง" เขาตกใจที่เห็นว่าเป็นเธอ "คะ มีอะไรหรือป่าวคะ?? " เธอถามขึ้นด้วยความสงสัยที่เขาพูดแบบนั้น "ปะ ป่าว ไม่มีอะไร เอออ ช่วยลดเสียงลงหน่อยได้ไหมมันดึกแล้ว" "อ่อ ค่ะขอโทษด้วยนะคะ จะลดเสียงลงให้ค่ะ ต้องขอโทษจริงๆนะคะ" พูดจบเขาก็เดินกลับเข้าห้องไป แล้วเธอก็เข้าไปบอกให้เพื่อนๆลดเสียงลงจนเพื่อนแยกย้ายกันกลับ _____เช้าวันต่อมา_____ ก๊อก ก๊อก ก๊อก " ยัยริต้า ยัยริต้า ตื่นยัง " "อืมม ว่าไงแกขอนอนอีกหน่อยนะ" "ไม่ได้ เดี๋ยวสาย" มิ้นท์ยังคงเรียกริต้าที่นอนไม่ยอมลุกเพราะเมื่อคืนดันกินกันเยอะ "แกไปก่อนเลยวันนี้ฉันมีเรียนบ่าย" "งั้นฉันไปก่อนนะ เจอกันตอนเย็น" "เคร เจอกัน" แล้วมิ้นท์ก็เดินออกจากห้องไปเรียนจนมาถึงตอนเย็นหลังเลิกเรียนมิ้นท์แวะซื้อของในซูเปอร์มาร์เก็ตก่อนกลับห้องเธอหาซื้อของไปขอโทษคนห้องข้างๆดูท่าเมื่อคืนเขาคงไม่พอใจเลยมาหาซื้ออะไรไปขอโทษ เมื่อกลับมาถึงห้องก็เห็นเขากำลังจะเปิดห้อง "พี่คะ!!!" เขาหันมามองตามเสียงที่เรียกก็เห็นว่าเป็นเธอจึงหยุดแล้วมองไปที่เธอ "มีอะไร หรือป่าว??"เขาถามด้วยสีหน้าที่นิ่งเฉยเย็นชา "เอออ....นี่ค่ะของขอโทษที่เมื่อคืนเสียงดังรบกวน" "ไม่เป็นไรไม่ต้องก็ได้" "ไม่ได้ค่ะเมื่อคืนพวกหนูเสียงดังรบกวนต้องขอโทษจริงๆ" เขายื่นมือมารับของก่อนจะเดินเข้าห้องงเธอก็พูดแนะนำตัวเองกับเขา "เออ...งั้นหนูขอแนะนำตัวก่อนนะคะหนูชื่อมิ้นท์อยู่วิศวะปี2 ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ แล้วพี่ชื่อ......" "ชื่อ ทันตะอยู่แพทย์ปี4ยินดีที่ได้รู้จัก ถ้าไม่มีอะไรงั้นขอตัวก่อนมี ธุระ" เขาพูดจบก็เดินเข้าห้องไปหลังจากที่ตกลงคบกันทั้งคู่ก็ยังทำตัวปกติไม่มีอะไรผิดสังเกตุเวลาจะไปไหนก็ทำเหมือน เจ้านายกับเลขาที่ต้องไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอทำให้ทุกคนไม่ได้สนใจอะไร แต่!!นพผู้จัดการของทันตะที่สังเกตเห็นแต่ทำเป็นไม่รู้ ก๊อก ก๊อก ก๊อก "เชิญ " "คุณทันตะครับ" "มีอะไร" "วันนี้ท่านประธานให้คุณทันตะกลับบ้านไปทานอาหารกับครอบครัวด้วยครับ" " อืม " ทันตะตอบสั้นๆแล้วก้มหน้าทำงานต่อ นพจึงขอตัวออกไปทำงานที่ห้องต่อ ส่วนมิ้นท์ที่นั่งดูเอกสารที่โต๊ะก็เงยหน้าขึ้นมามองเขาที่นั่งทำงานเงียบๆอยู่ "เฮียคะ! วันนี้มีไปกินข้าวกับที่บ้านเหรอคะ" "ครับ หนูไปกับเฮียนะ" ทันตะเงยหน้าขึ้นมองไปที่มิ้นท์รอฟังคำตอบ "ไปไม่ได้นั้นบ้านพี่ไปไม่ได้หรอกค่ะ" "ทำไมจะไปไม่ได้ครับ ก็หนูเป็นแฟนเฮีย วันนี้ไม่ไปยังไงวันหน้าก็ต้องไปอยู่ดี" "ไม่อ่ะ กลัว" "กลัวอะรครับ?" "ก็...กลัวคนที่บ้านที่ของเฮียไงคะ?" "ไม่เห็นมีอะไรต้องกลัวเลย?" ทันตะกวักมือเรียกมิ้นท์ให้เดินมาหา มิ้นท์ลุกเดินมาท
หนึ่งเดือนต่อมามิ้นท์มาทำงานที่คลีนิคเหมือนปกติแต่เปลี่ยนจากทำพาร์ทไทม์เป็นพนักงานเต็มเวลาเพราะช่วงนี้ปิดเทอมเธอจึงมาทำได้เต็มเวลาส่วนเงินเดือนทันตะโทรมาบอกให้ผู้จัดการนพเพิ่มขึ้นเต็มจำนวนตอนนี้มิ้นท์กลายเป็นเลขาของทันตะปริยาย แววกับพนักงานที่โดนพักงานก็กลับมาทำงานเหมือนเดิมจะมีก็แต่แววที่โดนเลื่อนไปเป็นพนักงานเหมือนคนอื่นทำให้เธอไม่พอใจมิ้นท์เพิ่มขึ้นจากที่ไม่ชอบอยู่แล้ว"เจ้านายเรียกหามิ้นท์เหรอคะ"" อืม สั่งข้าวให้กินหน่อย หิว""วันนี้ไม่ออกไปกินข้างนอกเหรอคะ?"" ไม่ล่ะ งานเยอะดูสิ "ทันตะมองไปที่กองเอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะ"อืม ....จะทานอะไรคะ เดี๋ยวมิ้นท์สั่งให้""เอาอะไรก็ได้ที่เธออยากกินน่ะ ""เอาที่มิ้นท์อยากกิน ???"มิ้นท์ทำหน้าสงสัยที่ทันตะบอกอยากกินอะไรที่เธออยากกิน"แล้วทำไมต้องเป็นของที่มิ้นท์อยากกินละคะก็เจ้านายหิวไม่ใช่เหรอ???"" ......"ทันตะมองหน้าเธอแล้วเดินมาหามิ้นท์ที่โต๊ะทำงานของเธอ"ก็จะได้รู้ไงว่าเธอชอบกินอะไรจะได้จำไว้เผื่อจะได้พาไปกิน แล้วอีกอย่างเคยบอกว่ายังไง"เขาก้มหน้าลงไปหามิ้นท์ที่ตอน
วันสอบวันสุดท้าย"พวกมึงวันนี้ไปฉลองกันดีกว่าไหนๆก็สอบเสร็จแล้ว""ไปสิ จะได้ผ่อนคลายสมองด้วยอ่านหนังสือมาหลายวันล่ะ""ว่าไงมึง ไปป่ะ"แจ็คหันมาถามทันตะที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ "ไปสิ กำลังเบื่อๆเลย""เจอกันที่เดิม ""อืม "แล้วทั้งหมดก็แยกย้ายกันไปจนถึงเวลานัดกัน________ร้านเหล้า______"มาช้านะมึง""เออ ก็มาแล้วไงมึงจะบ่นทำไม?"ทันตะพูดจบก็เดินมานั่งที่โซฟา ในขณะที่นั่งดื่มกันอยู่ก็เหลือบไปเห็นกลุ่มของตี๋ที่ควงมากับหญิงสาวสวยสองสามคนแต่กลับไม่มีมิ้นท์กับริต้ามาด้วย"อ้าว นั้นมันตี๋ไม่ใช่เหรอวะมากับใครวะน่ะ""เออใช่จริงๆสาวๆแต่ละคนที่มันควงมาไม่ธรรมดาเลยสวยๆทุกคนเลย"แจ็คกับนิวที่คุยกันอยู่ดึงความสนใจจากทันตะได้เป็นอย่างดี"แต่ไม่เห็นสองสาวเลยวะ" "เดี๋ยวค่อยตามมาป่าว""นั้นไงมาแล้ว ลงไปชวนน้องมาข้างบนดีไหมวะ"ทันตะมองไปทางที่แจ็คบอกก็เห็นมิ้นท์ที่เดินมากับริต้าทั้งคู่ไปนั่งกับกลุ่มเพื่อนของเธอ📞📞📞'ฮัลโหล ''ว่าไงพี่''ย้ายมานั่งข้างบน''ข้างบน?ไม่ไปอ่ะพี่''ขึ้นมา''พี่เลี้ยงไ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้น ทันตะที่กำลังอ่านหนังสืออยู่ก็ลุกขึ้นไปเปิดให้ก่อนที่มิ้นท์จะออกมาจากห้อง"ไอ้มิ้นท์พวกกูมา ยะ เยี่ยมมม!!!"ตี๋ที่เห็นประตูเปิดออกคิดว่าเป็นมิ้นท์ที่มาก็รีบส่งเสียงนำหน้ามาก่อนแต่ทุกก้ต้องตกใจที่เห็นทันตะมาเปิดประตูให้พวกเขา"พะ พี่!!!" ตี๋เรียกทันตะเสียงดังจนมิ้นท์ที่เดินออกมาเห็นก็ตกใจที่เห็นพวกเพื่อนตัวแสบอยู่หน้าห้อง"เฮ้ย พวกมึง!!!""เออ พวกกูนี่แหละจะให้พวกกูยืนอีกนานไหม? ""เออ เออมาเข้ามาก่อน"ทุกคนเดินเข้ามาในห้องแล้วเอาของกินไปวางไว้ที่โต๊ะก่อนจะเดินกับมานั่งที่โซฟาที่ตอนนี้มีหนังสือของทันตะวางอยู่"ไอ้มิ้นท์มึงอ่านหนังสือพวกนี้ด้วยเหรอวะ" เทคหยิบหนังสือของทันตะขึ้นมาดู"กูว่าไม่ใช่ของไอ้มิ้นท์อ่ะนู้นเจ้าของเขาเดินมาล่ะ" ตี๋มองไปทางทันตะที่เดินมานั่งข้างๆ "ไงพี่ ทำไมมาอยู่ห้องนี่ได้ล่ะครับ""อะไร " ทันตะเดินมาเก็บของบนโต๊ะแล้วเดินออกไปจากห้อง"เจ้านายจะกลับห้องแล้วเหรอคะ? " มิ้นท์ที่กำลังแกะของใส่จานอยู่ที่โต๊ะกินเอ่ยถามขึ้น " อืม ต้องอ่านหนังสือพรุ่งนี้มีสอบ" "อยู่กิน
"เป็นไข้ก็นอนพักให้ดีๆไม่ใช่ลุกเดินไปทั่ว" ทันตะจับให้มิ้นท์นอนลงก่อนเดินออกไปทำข้าวต้มให้เธอ" กินซะจะได้กินยา""ขอบคุณค่ะ" "กินเสร็จแล้วก็วางไว้ตรงโต๊ะเดี๋ยวเข้ามาเก็บให้ " พูดจบก็เขาก็เดินออกไป "คีย์การ์ด ของเธออยู่ไหน?? ""ทำไมคะ? ""ฉันจะกลับห้องไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ามีเรียนตอนบ่าย""อ่อ อยู่ตรงที่แขวนกุญแจตรงประตูค่ะ"มินท์บอกแล้วกินข้าวต้มต่อ"อืม งั้นไปก่อนเดี๋ยวกลับมา"พูดจบเขาก็เดินออกจากห้องไปมิ้นท์พอกินข้าวต้มเสร็จก้กินยาแล้วนอนต่อจนเมื่อริต้ากลับมาที่ห้อง "เป็นไงบ้างแกยัยมิ้นท์ ดีขึ้นรึยังอ่ะ??" ริต้าเข้ามาถามเพื่อนที่นอนอยู่บนเตียงเล่นโทรศัพท์"ก็ดีขึ้นอ่ะ แต่ก็ยังมึนๆหัวอยู่""อืม แล้วพี่ข้างห้องไปไหนแล้วล่ะฉันกลับมาก็ไม่เห็นแล้ว""พี่เขากลับห้องไปแล้วแหละเห็นบอกว่ามีเรียนตอนบ่าย""อย่าบอกว่าพี่เขาอยู่เฝ้าแกจนเช้า? "ริต้าทำตาโตด้วยความตกใจกับการกระทำของพี่ข้างห้อง" งั้นมั้งไม่รู้สิฉันหลับไม่รู้เรื่องเลยพอตื่นมาก็เจอพี่เขานอนอยู่ที่โซฟาแล้วอ่ะ""แกกกก ฉันว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆเลยไม่งั้นพี่เขาไม
หลายวันต่อมามิ้นท์ก็ทำงานในส่วนของตัวเองโดยที่ไม่ได้สนใจตามที่ทันตะบอกไว้ส่วนเรื่องที่ได้ยินวันนั้นทันตะจัดการโดยการให้พนักงานพวกนั้นพักงานโดยไม่มีกำหนด เฉพาะแววที่เป็นหัวหน้าหล่อนโดนหักเงินเดือนไปครึ่งนึงด้วย ส่วนทันตะก็ไม่ค่อยว่างที่จะมาคลีนิคเพราะช่วงนี้มีเรียนเยอะ ห้องเรียนตึกคณะแพทย์ศาสตร์ "ไอ้ทันตะ เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้เข้าคลีนิคเลยมึงว่าไหม" "เออ แล้วน้องมิ้นท์เป็นมั่งก็ไม่รู้โดนแกล้งอีกหรือวะ" นิวกับแจ็คพูดขึ้น "วันนั้นมึงจัดการยัยแววหัวหน้าขี้อิจฉาให้น้องมิ้นท์ไปแล้วต่อไปจะทำไงต่อวะ" "กูหาคนใหม่ที่ไว้ใจได้มาเป็นหัวหน้าแทนล่ะ" ทันตะตอบแล้วเดินไปที่รถ "อ้าว แล้วมึงจะไปไหนวะ?? " "กลับคอนโด" พูดจบก็ขับรถออกไปมุ่งหน้าไปคอนโดทันที _______ก่อนหน้านั้น________ " ฮัลโหล วันนี้ที่คลีนิคเป็นยังไงบ้าง" เขาโทรไปหาผู้จัดการคลีนิคคนใหม่ที่เขาให้เข้าไปดูแลแทน แววคนเก่าที่โดนพักงานแบบไม่มีกำหนด "เรียบร้อยดีครับ แต่.." "แต่.....อะไร" เขาถามด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย







