พวกเขายังคงกักตัวเธอไว้ แม้มิได้ใช้กำลังบีบบังคับ หากแต่แรงเหนี่ยวรั้งนั้นก็หนักแน่นพอจะทำให้เธอไม่อาจดิ้นหลุดหรือผละหนีไปได้ ราวกับมัดเธอไว้ด้วยเส้นด้ายที่มองไม่เห็น ไม่ได้รุนแรง แต่ก็ไม่เบาพอจะให้เธอสะบัดตัวหลุดหนีไปไหนมันช่างเหมือนกับฉากหนึ่งในอดีตที่ย้อนกลับมาเล่นซ้ำ ในตอนวัยเยาว์เมื่อครั้งที่สองหนุ่มเคยรวมหัวกันล็อกตัวเธอเอาไว้แน่น แล้วลากให้เข้าไปใกล้ตุ๊กแกตัวลายพร้อยที่เธอทั้งเกลียดทั้งกลัว ราวกับต้องการแกล้งเธอให้ร้องลั่นด้วยความขยะแขยงและตกใจสุดขีดณิชาหน้าร้อนวาบอย่างห้ามไม่อยู่ สีแดงจัดพาดจากแก้มลามไหลถึงปลายหู ใบหน้าเล็กเอียงหลบสายตาพวกเขาด้วยความอับอาย มือบางรีบร้อนคว้าเสื้อคลุมดึงขึ้นอย่างลนลาน หวังจะปกปิดเนินอกด้านซ้ายที่บัดนี้โผล่พ้นออกมาจนไม่เหลืออะไรให้จินตนาการแต่ทว่าทุกอย่างก็สายเกินไปเสียแล้ว ในชั่วพริบตา มือแกร่งของจ้านก็เข้ามาล็อกมือเล็กของเธอไว้แน่นหนา ปิดโอกาสทุกเสี้ยววินาทีที่เธออาจจะปกปิดหรือหลบหนี ส่วนจ๋ายก็ไม่รอช้า รีบฉวยโอกาสช่วงที่เธอกำลังเสียจังหวะ ดึงสาบเสื้ออีกข้างให้เผยอออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นเต้าอีกข้างที่ถูกซ่อนไว้แน่นอนว่าคราวนี้ณิชาร้องโวยว
Baca selengkapnya