Semua Bab ติวรักบทเรียนร้อน: Bab 21 - Bab 30

ร้านกาแฟบรรยากาศอบอุ่นเริ่มเงียบลงเรื่อยๆ เมื่อเวลาเลื่อนเข้าสู่ช่วงหัวค่ำ โคมไฟประดับในร้านส่งแสงสีนวลตัดกับความมืดด้านนอก เสียงพูดคุยแผ่วเบาของลูกค้ากลุ่มสุดท้ายค่อยๆ แผ่วลง ขณะที่พนักงานบางส่วนเริ่มเก็บโต๊ะเช็ดเคาน์เตอร์เตรียมปิดร้าน บรรยากาศในร้านชวนให้รู้สึกผ่อนคลายและเป็นส่วนตัวมากขึ้น เหมาะกับการนั่งต่ออีกสักพักณิชานั่งจิบมัทฉะเย็นอย่างเงียบเชียบ ดวงตาเหลือบมองสองหนุ่มที่กำลังก้มหน้าก้มตาทำแบบทดสอบ ใบหน้าเธอคลี่ยิ้มบางๆ แฝงแววเยาะหยันอยู่ในที เพราะเธอมั่นใจว่า แบบทดสอบชุดนี้ยากเกินกว่าที่พวกเขาจะทำได้แบบไม่ผิดเลยสักข้อเดียวแต่ผ่านไปยังไม่ถึงชั่วโมงดี สองหนุ่มก็นำแบบฝึกหัดที่เพิ่งทำเสร็จส่งให้ณิชาตรวจอย่างมั่นอกมั่นใจเธอไล่ตรวจไปทีละข้อ ตั้งแต่ข้อแรกไปเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงข้อที่ 28 ซึ่งไม่รู้ว่าวันนี้พวกเขาพกดวงมาเต็มกระเป๋า หรือไปบนบานศาลเจ้าแม่ไหนมา เพราะเธอยังไม่เจอข้อที่ผิดเลยแม้แต่ข้อเดียว นั่นเริ่มทำให้ความมั่นใจของเธอสั่นคลอน คล้ายสัญญาณเตือนว่าความซวยกำลังมาเยือนณิชาแปลกใจและสับสนไม่น้อย เธอจำได้ดีว่าตลอดเวลาที่สองหนุ่มนั่งทำแบบฝึกหัดนั้น เธอเฝ้ามองพวกเขาไม่คลาดสายตา

ทั้งสามคนต่างรู้ดีว่า จุดหมายปลายทางของค่ำคืนนี้คือที่ไหน และสิ่งที่พวกเขากำลังจะทำกันต่อจากนี้คืออะไรจ้านกับจ๋ายดูตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด ทั้งคู่เดินขนาบข้างณิชาไปตลอดทาง ใบหน้าแต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้มระริกระรี้ บางจังหวะถึงขั้นแอบสบตากันแล้วหลุดขำออกมาเบาๆ ด้วยความดีอกดีใจคล้ายเด็กชายที่กำลังจะได้ของเล่นที่หมายตาณิชาเองแม้สีหน้าจะพยายามควบคุมให้นิ่งเรียบ แต่ข้างในกลับปั่นป่วนวูบวาบยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด เพราะไข่สั่นจิ๋วที่ยังคาอยู่ในร่างเธอ แม้มันจะไม่ได้ทำงานแล้ว แต่การที่มันยังซุกซ่อนอยู่ภายในตรงตำแหน่งที่ไวต่อความรู้สึก ก็เพียงพอจะทำให้เธอเสียววาบครั้งแล้วครั้งเล่าทุกย่างก้าวที่เดิน ร่างกายของเธอเหมือนถูกกระตุ้นอยู่ตลอดเวลา กล้ามเนื้อหน้าท้องกดเกร็ง เบ้าหน้าแอบเหยเกเป็นบางจังหวะ สะโพกที่ปกติเดินอย่างสง่างามกลับดูผิดแปลก ราวกับกำลังฝืนควบคุมตัวเองไม่ให้เสียวจนเกินไปแต่ยังดีที่รอบๆ คอนโดเป็นซอยที่ค่อนข้างเงียบสงบ ไม่มีผู้คนพลุกพล่านให้ต้องรู้สึกอับอายมากไปกว่านี้กระทั่งเดินมาถึงหน้าคอนโด ทั้งสามตรงไปยังลิฟต์โดยสาร ก่อนที่จ๋ายจะเป็นคนกดปุ่มเรียกและเลือกชั้น 35 ซึ่งเป็นห้องของณิชา และ

แม้ลมจากเครื่องปรับอากาศจะเย็นเฉียบจนขนลุก แต่กลับไม่อาจกลบเกลื่อนไฟราคะที่โหมกระพือในอกของทั้งสามได้แม้แต่น้อย สัมผัสที่แนบสนิท ความใกล้ชิดที่เร่งเร้า และเสียงหอบหายใจสลับกับเสียงครางที่ดังคลอ ราวกับประกาศชัดว่า ความร้อนรุ่มในการของพวกเขากำลังลุกโชน จนไม่อาจดับได้ด้วยไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศเพียงเครื่องเดียวจ๋ายพยายามประคองแท่งร้อนของตนถูไถไปตามรอยแยกฉ่ำชื้นของเธอช้าๆ เขาไม่อยากเร่งเร้าเกินไปจนทำให้เธอเจ็บ ทว่าก่อนจะได้ตัดสินใจอะไรเพิ่มเติม ณิชากลับเป็นฝ่ายถอนริมฝีปากออกจากความแข็งขึงของจ้าน เงยแหงนใบหน้าขึ้นหอบหายใจชั่วครู่“นายใส่มันเข้ามาซะทีได้ไหม ฉัน...ฉันไม่ไหว เงี่ยนจะตายอยู่แล้ว”จ๋ายกับจ้านหัวเราะ สบตากันอย่างรู้ทัน ก่อนที่จ้านจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า“เจเจ้ของเราใจร้อนจริงๆ ยังไงคืนนี้เจ้ก็โดนพวกเรากระแทกถึงเช้าอยู่แล้ว”“ใช่ ยังไงคืนนี้เจ้โดนพวกเราเอาทั้งคืนแน่ จะจัดหนักจนพรุ่งนี้ลุกไม่ขึ้นเลย” จ๋ายเสริมต่อพลางกระตุกยิ้มมุมปาก“จะจัดถึงเช้า หรือจะจัดฉันจนลุกไม่ขึ้นก็แล้วแต่เถอะ แต่ตอนนี้เอามันเข้ามาได้แล้ว” เธอพึมพำบอกพวกเขาเสียงแผ่ว ในใจพลันเต้นแรงความกระสันที่ยั

หลังจากผล็อยหลับไปหลายชั่วโมง ณิชาค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นท่ามกลางเสียงเครื่องปรับอากาศดังครืน ร่างเปลือยเปล่านอนขดอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนหนานุ่มอย่างสบายตัวร่างกายที่เคยเปรอะเปื้อนเต็มไปด้วยคราบน้ำกาม กลับสะอาดสะอ้านเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จนอดไม่ได้ที่จะยิ้มมุมปาก แน่นอนว่าสองแฝดตัวดีต้องเป็นคนจัดการดูแลเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้เธอแน่ๆ แม้จะหลับไปก่อนหน้านั้นแบบหมดสภาพก็ตามร่างเล็กค่อยๆ ขยับตัวลุกจากเตียง ร่างเปลือยเปล่ายืดเหยียดคลายความเมื่อยล้า บิดขี้เกียจเล็กน้อยก่อนเอื้อมมือแตะท้องน้อย ที่เริ่มร้องครืนประท้วงเพราะความหิวเสียงหัวเราะและพูดคุยของฝาแฝดตัวแสบลอดเข้ามาในห้อง เธอเงี่ยหูฟังแล้วแน่ใจว่า ทั้งคู่คงกำลังทำอะไรสนุกสนานอยู่บริเวณโซฟาห้องนั่งเล่น อาจจะเล่นเกม หรือไม่ก็ดูคลิปขำขันในมือถือแต่พอเธอสวมเสื้อคลุมและกำลังจะเอื้อมมือไปเปิดประตู เสียงบทสนทนาชัดถ้อยชัดคำจากด้านนอกก็ดังลอดเข้ามา ทำให้เธอชะงักฝีเท้าแล้วแนบหูฟังอยู่เงียบๆ อยู่หลังบานไม้บานหนา“กูพูดตรงๆ นะมึง กูว่า...กูชอบเจ้เข้าแล้วว่ะ จริงๆ กูอยากจะบอกมึงตั้งแต่หลายวันก่อนแล้ว แต่กูกลัวมึงจะโกรธ”เสียงของฝาแฝดคนหนึ่งเอ่ยขึ้น ก่อนท

หลังจากค่ำคืนอันร้อนแรงนั้นผ่านพ้นไป ฝาแฝดจอมเจ้าเล่ห์ยังคงไม่ยอมลดละความพยายามในการหาข้ออ้างโยกย้ายสถานที่ติวหนังสือจากคาเฟ่เงียบสงบมาเป็นห้องของเธอแทน พวกเขาออดอ้อนสารพัด ทั้งบ่นว่าคาเฟ่เสียงดัง บ้างก็บอกคนเยอะ ทั้งๆ ที่เงียบแทบจะเป็นป่าช้า บ้างก็บอกว่าอยากได้บรรยากาศผ่อนคลายเหมือนอยู่บ้านและด้วยความที่เธอรู้แก่ใจดีว่า ไม่ว่าตนจะพยายามสอนมากเพียงใด พวกเขาก็ไม่ได้โง่หรืออ่อนภาษาอังกฤษอย่างที่แสร้งทำ ระดับทักษะของทั้งสองนั้นอยู่ในขั้นดีเยี่ยมเสียด้วยซ้ำ สุดท้ายเธอจึงยอมใจอ่อน อนุญาตให้พวกเขามาติวที่ห้องแต่โดยดีดังนั้นในแต่ละครั้งที่พวกเขามาติวที่ห้อง แม้จะเริ่มต้นด้วยบรรยากาศของการติวหนังสือที่ดูจริงจังเพียงชั่วโมงเศษ ทว่าเมื่อเวลาผ่านไป ความตั้งใจในการเรียนกลับถูกกลืนหายไปกับเสียงหัวเราะหยอกล้อและจูบที่เริ่มจะลุกลามเกินขอบเขต กระทั่งบรรยากาศทั้งห้องกลายเป็นสนามแห่งไฟปรารถนา เซ็กซ์ร้อนแรงที่แทบจะไม่มีจังหวะให้พักหายใจเกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า ลากยาวไปจนถึงช่วงเช้ามืดของวันถัดมาเฉกเช่นค่ำคืนนี้ บทสนทนาในหลังศึกรักร้อนแรงเริ่มขึ้น เมื่อร่างของเธอนอนแผ่หลาอยู่บนเตียง ผมเผ้ายุ่งเหยิง