All Chapters of สยบรักวิศวะร้าย: Chapter 81 - Chapter 90

สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 81"พี่อกหักหรือเปล่าเนี่ย" ต้นหยกลองโยนหินถามทางดู เพราะคนที่มีอาการแบบนี้มีแค่ไม่กี่อย่างหรอก"เปล่า" คำถามของน้องแทงใจดำมากถังเบียร์เลยขยับกอดออกแล้วหันมาหยิบแก้วเหล้าที่พนักงานเพิ่งบริการขึ้นมาดื่ม"สาวปฏิเสธพี่เหรอ""เปล่า""พูดแต่คำว่าเปล่าคำเดียวแล้วฉันจะปลอบใจพี่ยังไงล่ะ" ต้นหยกมัวแต่สนใจถังเบียร์มองไปทางผู้ชายที่เธอสนใจก็เห็นอีกฝ่ายเอาแต่ดื่มเหมือนกัน "เป็นอะไรกันนักหนา มันอร่อยหรือไง""ว่าอะไรนะ" ธันวาได้ยินน้องพึมพำเลยหันกลับไปมองตามสายตาของต้นหยก ก็เห็นว่ามองไปทางกลุ่มที่ต้นข้าวนั่งอยู่ แต่พอขยับสายตามองไปอีกโต๊ะหนึ่งก็เห็นโต๊ะนั้นมองมาที่เขา..คนที่มองมาก็คือนพดล ธันวาเลยรีบหลบสายตา "พี่ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ" ว่าแล้วธันวาก็ลุกออกจากโต๊ะ สายเลือดนักสืบอยู่ในตัวเขามองแค่นี้ธันวาก็จับพิรุธได้แล้วว่าฝ่ายนั้นสงสัยเรื่องที่เขากำลังทำคดีอยู่"พี่อย่าเพิ่งรีบกลับสิอยู่อีกสัก 2-3 วันก่อน" หลังจากธันวาลุกออกจากโต๊ะไปต้นหยกก็หันมาคุยกับถังเบียร์"ไม่รู้จะอยู่ต่อทำไม""ตั้งแต่มายังไม่ได้เที่ยวไหนเลย""มันมีที่ไหนน่าเที่ยวล่ะ""เดี๋ยวหยกพาไปเอง""เราว่างเหรอ""ว่างค

สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 83ทีแรกก็ไม่สนใจหรอก แต่พอเดินผ่านมองเข้าไปเห็นผู้หญิงใส่ชุดคุ้นๆ ถังเบียร์เลยหยุด แล้วแหวกคนที่ยืนขวางทางอยู่ให้ขยับออก "?" พอเห็นชัดแล้วถังเบียร์ก็ไล่คนพวกนี้ออกไปแล้วก็รูดผ้าม่านปิดไว้ สั่งห้ามให้ใครเปิดผ้าม่านเข้ามาเด็ดขาด แต่ทุกคนก็ไม่เชื่อฟังหรอกไม่รู้ว่าไอ้หมอนี่มันเป็นใครอยู่ดีๆ ก็มาสั่งเอาสั่งเอา แต่พอถังเบียร์หันกลับไปก็เดินตรงเข้าไปหาฝ่ายชายก่อนจะคว้าคอเสื้อของผู้ชายให้หันกลับมา"พี่เบียร์?" ต้นหยกไม่รู้นักข่าวรู้เรื่องนี้ได้ยังไง ตอนที่เธอไปเปิดผ้าม่านก็เห็นมีคนรออยู่ 2-3 คนแล้ว เธอเลยรีบปิดผ้าม่านแล้วเข้ามาหาคิมหันต์ที่กำลังจะออกไปพร้อมกัน จังหวะนั้นชุลมุนมากคิมหันต์เลยเอาร่างกายของตัวเองบังเธอไว้ไม่ให้พวกนั้นถ่ายรูปได้ และเป็นจังหวะเดียวกับที่ถังเบียร์เข้ามานี่แหละ "พี่เบียร์อย่า" ต้นหยกเอื้อมไปดึงแขนของถังเบียร์ที่กระชากคอเสื้อคิมหันต์ให้ออก"มันทำอะไรเรา""เขาไม่ได้ทำอะไร""แล้วทำไมมาอยู่ที่นี่ด้วยกัน""พี่ฟังฉันก่อนสิ" ตอนที่กำลังคุยกันอยู่ผ้าม่านก็ถูกเปิดอีกครั้งทั้งสามเลยหันไปมอง "พี่ต้น?""มันเรื่องอะไรกัน" มีคนส่งข้อความไปหาต้นข้าวเขาเลยรีบ

สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 85"อะไรนะครับแม่?!""ทำไมเราต้องตกใจขนาดนั้นด้วย""แล้วทำไมต้องให้หมั้นกัน""ผู้ใหญ่คิดดีแล้วเรื่องแก้ปัญหาที่จะเกิดขึ้นมาภายหลัง""ผมไม่เห็นด้วยครับ""เรื่องผู้หญิงแม่ก็ถามตาคิมหันต์แล้ว เขาไม่มีแฟน""ใช่ครับมันไม่มีแฟน แต่มันมีผู้หญิงรอบกาย""ทุกคนก็ต้องมีผู้หญิงรอบกาย จะอยู่คนเดียวบนโลกนี้ได้ยังไงล่ะลูก""แม่ไม่รู้อะไร""ตอนนี้ผู้ใหญ่ตกลงกันแล้ว""ผมกลัวว่าน้องจะเสียใจ""ค่อยๆ ให้น้องศึกษากันไป ถ้าไม่ใช่เดี๋ยวน้องก็คงถอยออกมา""จะเสียรู้มันซะก่อนน่ะสิไม่ว่า" ประโยคนี้ต้นข้าวแค่พึมพำแล้วก็ออกจากบ้าน ระหว่างทางที่ขับรถออกมาเขาก็โทรหาคิมหันต์นัดเจอกันที่เดิมคิมหันต์รู้ว่าถ้าปฏิเสธเดี๋ยวมันก็ฟาดงวงฟาดงาอีกเลยมาตามนัด"พรุ่งนี้ต้องเข้าบริษัทกูอยู่นานไม่ได้นะ""ใจเย็นสิ มายังไม่ได้ดื่มเลยจะรีบกลับไปไหน""เมียมึงให้ออกจากบ้านเหรอ""มึงไม่ต้องมาสนใจคนของกู กูควบคุมได้" ว่าแล้วต้นข้าวก็เรียกเด็ก Entertain มานั่ง "บริการพี่เขาหน่อย" ต้นข้าวเรียกมาสองคนและก็ยกให้คิมหันต์ทั้งสอง"ไม่เป็นไรหรอกครับฝากพวกคุณผสมเหล้าให้ด้วย" ตอนที่สองสาวจะมานั่งแนบข้างคิมหันต์ก็บอกให้ทำแค่

สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 87"อุ้ย ขอโทษค่ะ" เห็นภาพตรงหน้าพนักงานที่เปิดประตูเข้ามาเกือบทำถาดในมือหล่น ที่ไม่ได้เคาะประตูก่อนเพราะคิมหันต์สั่งให้เอาขนมและเครื่องดื่มเข้ามาเลยคิดว่าข้างในก็กำลังรออยู่ แต่ภาพที่เห็นมันชวนให้ใจหวิวมากเลยต้นหยกที่ยังคงอยู่ในท่าเดิมรีบแกะมือของเขาออก แต่ทำไมเขาไม่รีบปล่อยเธอออกล่ะ ทำไมต้องรอให้เธอแกะมือเขาออกก่อนด้วย รู้สึกอบอุ่นยังไงไม่รู้"เอาไปวางไว้" คิมหันต์สั่งพนักงานและตัวเองก็เดินไปที่โต๊ะทำงานเห็นเราเป็นเด็กหรือไงแทนที่จะบอกให้เอาผลไม้เข้ามา​ แต่นี่บอกให้เอาขนมเข้ามาให้ แต่พอมองดูขนมของบริษัทแล้วมันก็น่ากินอยู่นะ หลังจากที่พนักงานออกไปแล้วต้นหยกเลยหยิบขนมขึ้นมาชิมดู เพราะขนมประเภทนี้ถูกสั่งผลิตโดยเฉพาะ คงเป็นบริษัทที่สั่งผลิตให้ไว้รับแขกเห็นเธอชอบทานเขาเลยบอกว่าแม่เป็นคนคิดค้นสูตรนี้เอง "จริงหรือคะ? คุณป้าทำขนมเป็นด้วยหรือคะ"สูตรเป็นของแม่เขาก็จริงแต่ถ้าจะให้ท่านนั่งทำเยอะๆ คงไม่ไหว เลยจ้างร้านที่เขารับทำ ให้มาส่งที่บริษัททุกวันเพราะขนมจะได้ใหม่สดเสมอ"ถ้าอยากทานขนมต้องมาทานที่นี่หรือเนี่ย" เธอแกล้งพูดเบาๆ กับขนมก่อนจะยัดใส่ปากแล้วเคี้ยว"เครื่อ

สยบรักวิศวะร้ายบทที่ 89เช้าวันต่อมา.. เมื่อคืนกว่าจะกลับมาถึงบ้านก็ได้นอนแค่ไม่กี่ชั่วโมง ตื่นเช้ามาคิมหันต์ก็รีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วขับรถตรงมาที่บ้านของต้นหยก"สวัสดีครับ" คนในบ้านได้ยินเสียงรถเข้ามาแต่เช้าเลยออกมาดู คิมหันต์ลงจากรถแล้วก็เข้าไปไหว้ท่าน"มาแต่เช้าเลยนะลูก" คนที่ออกมาดูก็คือมิลาน"เมื่อวานผมมาส่งหยกครับ รถของเธอจอดอยู่บริษัทเลยจะมารับเธอไปเอารถที่บริษัทด้วยกันครับ""เดี๋ยวกูไปเอารถของหยกเอง" จังหวะนั้นต้นข้าวลงมาจากชั้นบนพอดี"?" เมื่อคืนมันได้หลับได้นอนบ้างไหมเนี่ย แล้วทำไมตื่นเช้าจังเลย คิมหันต์ก็ทำได้แค่คิดนั่นแหละเพราะนั่นน้องสาวของเขาเขาก็มีสิทธิ์หวง"ยืนเซ่ออะไรอยู่รีบมาสิ" ต้นข้าวที่เตรียมตัวไปทำงานด้วยเดินนำหน้าออกไป"มึงไม่ขับรถมึงไปเหรอ""กูก็จะไปกับมึง​แล้วตอนกลับขับรถของหยกกลับมาไง""แล้วมึงมีกุญแจรถเหรอ" พยายามหาข้ออ้างเพื่อให้เธอลงมาให้ทัน หรือไม่ก็ให้เธอรู้ว่าพี่ชายจะไปเอารถแทนแล้วนะ"มี" เมื่อคืนเห็นน้องติดรถมากับเพื่อนก็รู้แล้วว่ารถคงจอดอยู่ที่บริษัท ต้นข้าวเลยไปหยิบเอากุญแจสำรองของรถคันนั้นแล้วก็รีบลงมาผ่านไปอีกไม่นานต้นหยกก็รีบวิ่งลงมาจากชั้นบ