"ทัพ เสร็จรึยังลูก""เสร็จแล้วแม่ รอทัพด้วย!" จอมทัพตะโกนตอบรับแม่ตัวเองก่อนจะวิ่งตึงตังลงบันไดมาด้านล่าง วันนี้ครอบครัวของเขามีนัดสำคัญที่พลาดไม่ได้ และแม่ของเขาก็ดูจะตื่นเต้นมากเป็นพิเศษ"แล้วพ่อล่ะแม่""พ่อไปก่อนแล้วน่ะสิ เห็นบอกว่าขาดเหลืออะไรจะได้ไปหาซื้อได้ทัน เห็นแบบนี้นะ พ่อเราน่ะตื่นเต้นยิ่งกว่าแม่อีก เมื่อคืนก็ไม่หลับไม่นอน ชวนแม่คุยทั้งคืน""ทำอย่างกับพ่อแม่ไม่เคยทำงั้นแหละ แล้วอีกอย่างคนที่ควรตื่นเต้น ต้องเป็นแมกมามากกว่า""โถ่ลูก ทัพไม่รู้สึกดีใจอะไรกับเขาเลยเหรอ แม่ล่ะน้ำตาจะไหลทุกทีที่เห็นลูกหลานประสบความสำเร็จ""ทัพก็ดีใจนะแม่ ตั้งแต่รู้ข่าวตอนแรกเลย แต่นั่นมันก็ตั้งครึ่งปีมาแล้วอะ ไม่รู้จะดี๊ด๊าไปทำไมอีก""จะผ่านไปนานแค่ไหน ถ้ามันเป็นเรื่องดีแม่ก็ยินดีทั้งนั้นแหละ เอ้า เร็ว ๆ พาแม่ไปเร็ว ๆ เลย เดี๋ยวจะเลยฤกษ์งามยามดีซะก่อน"สองแม่ลูกใช้เวลาไม่ถึง 10 นาทีก็เดินทางมาถึงที่หมาย จอมทัพกับแม่ลงจากรถ มองไปยังสถานที่แห่งหนึ่งเบื้องหน้าที่มีคนมุงออกันอยู่หลายสิบคน"มาได้เวลาเลยแม่ เร็วเข้า จะได้ทำพิธีเปิดร้านใหม่สักที"คนที่ยิ้มแฉ่งจนหน้าบานเป็นจานดาวเทียมอย่างปราณีเดินรุดหน้
Ler mais