Lahat ng Kabanata ng เหนือการควบคุมของใจ: Kabanata 21 - Kabanata 30

 เรือนร่างของเธองดงามไร้ที่ติ เห็นอย่างนี้ธีร์ทาวัตยิ่งรู้สึกว่าคุ้มค่ากับเงินที่เปย์ให้ เขาไม่เคยคำนวณหรอกว่าให้ไปเท่าไรแล้ว รู้เพียงว่าอยากได้มาครอบครองก็ต้องได้ ประจวบกับตอนนั้นมาริษาเดือดร้อนเรื่องเสี่ยเสรีพอดี จึงถูกโชคชะตาผลักเข้าหาเขาอย่างไร้หนทางหลีกเลี่ยง ส่วนเขาก็อยากได้เธอมาเลี้ยงดูแก้เบื่อ สำหรับธีร์ทาวัตนี่จึงเป็นการแลกเปลี่ยนที่คุ้มค่าเขายกยิ้มมุมปาก มือใหญ่บีบเคล้นสองเต้าอวบโน้มใบหน้าลงใช้ปากดูดดึงยอดสีหวาน มาริษาเสียวซ่านใช้สองมือประกบท่อนแขนล่ำเผลอจิกเล็บเข้าไปโดยไม่รู้ตัว รู้สึกร้อนวูบวาบทั่วสรรพางค์กาย รสสัมผัสแปลกใหม่นี้เธอเองก็อธิบายมันไม่ถูก รู้เพียงว่าเมื่อเขาสัมผัสโดนส่วนใดบริเวณนั้นรุ่มร้อนเหมือนมีถ่านไฟนาบ ยามเมื่อท่อนเอ็นเบียดเสียดกับส่วนโหนกนูนอ่อนยวบไร้เรี่ยวแรงเขาขบเม้มยอดอกสีหวานสลับทั้งสองข้างเหมือนกลัวว่าจะมีข้างใดได้เปรียบเสียเปรียบ ดวงตากลมโตของหญิงสาวฉ่ำปรือ จากที่เคยจิกเล็บลงท่อนแขนล่ำก็เปลี่ยนเป็นขย้ำผ้าปูที่นอนจนยับบรรเทาความเสียวซ่านริมฝีปากจิ้มลิ้มเผยอขึ้น ธีร์ทาวัตเลื่อนใบหน้าคมขึ้นมาประกบจูบแลกลิ้น ไม่

มาริษานั่งคิดแล้วก็เหม่อ เธอใช้เวลาอยู่บนโต๊ะอาหารเกือบครึ่งชั่วโมง ได้ยินเสียงทีวีที่แก้วตาเปิดไว้ดึงความสนใจให้หันไปมอง ในทีวีมีนักข่าวกำลังรายงานเหตุชายปริศนาตกตึก พบร่างของเขาตอนเช้ามืดของวันนี้ พอเห็นภาพสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ที่มุมล่างของหน้าจอมาริษาก็เบิกตาโตด้วยความตกใจ"ทิวทัศน์"เธออุทานเสียงสั่น เมื่อวานนี้คุณธีร์บอกว่าจับทิวทัศน์ส่งตำรวจไปแล้วทำไมวันนี้ถึงกลายเป็นศพได้ล่ะ มาริษาลุกจากเก้าอี้วิ่งมาที่หน้าทีวี ดูอย่างไรเสื้อผ้าชุดนั้นก็เป็นชุดที่ทิวทัศน์สวมใส่เมื่อวาน แม้ว่ารอยเลือดและใบหน้าจะถูกเซ็นเซอร์ไว้ก็เถอะตลอดทั้งวันมาริษาไม่มีกระจิตกระใจไปทำอย่างอื่น หลังจากเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นก็เลยไม่อยากไปเยี่ยมน้องที่โรงพยาบาลกลัวว่าเตวิชจะสังเกตเห็นสีหน้าเป็นกังวลแล้วซักถาม พอถึงเวลาค่ำเธอก็ออกมายืนรอธีร์ทาวัตที่หน้าประตู เขากลับบ้านเวลาเดิมเหมือนทุกวัน เมื่อชายหนุ่มลงจากรถเห็นว่าเธอยืนรออยู่จึงเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า"วันนี้ทำไมมายืนรอ หรือว่าเพิ่งกลับจากโรงพยาบาล""คุณให้คนติดตามหนูตลอดก็ต้องรู้แล้วสิคะว่าวันนี้หนูไม่ได้ไปโรงพยาบาล" เขาเองก็แสดงละค

หลังจากได้รับการอนุญาตก็รีบถอดผ้ากันเปื้อนเอาไปแขวนไว้ หันมาพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงดีใจ"รอแปบนึงนะคะ จะรีบทำเวลาไม่ให้คุณธีร์ไปทำงานสายแน่นอนค่ะ"วิ่งขึ้นไปชั้นบนจัดการอาบน้ำแต่งตัวใช้เวลาแค่สิบห้านาที จากนั้นหยิบเอาชุดที่ดูเรียบร้อยที่สุดมาสวมใส่ เป็นชุดเดรสกระดุมผ่าหน้าสีดำและกระเป๋าถือสีสุภาพ เสร็จแล้ววิ่งลงบันไดเสียงดังตึก ๆ  ธีร์ทาวัตมองตามด้วยความเป็นห่วง กลัวเหลือเกินว่าเธอจะรีบจนก้าวพลาดตกลงมาแข้งขาหัก เมื่อวิ่งลงจนถึงขั้นสุดท้ายของบันไดเขาถอนหายใจอย่างโล่ง ๆ"ไปค่ะคุณธีร์"ทั้งหน้าและผมถูกรังสรรค์ขึ้นระหว่างทาง บ่อยครั้งที่ธีร์ทาวัตเอียงคอมอง มาริษาทำทุกอย่างด้วยความรวดเร็วไม่อืดอาดยืดยาด เส้นผมเธอก็ใช้หวีสางมัดเป็นทรงหางม้าเรียบตึง ส่วนใบหน้าแต่งแต้มบาง ๆ ด้วยแป้งตลับและปัดบรัชออนอ่อน ๆ  ทาริมฝีปากจิ้มลิ้มด้วยลิปสติกสีพีชสดใสเมื่อรถจอดสนิทแล้วชยินลงมาเปิดประตูรถให้ ก่อนที่มาริษาจะทันก้าวลงธีร์ทาวัตคว้ามือเธอเอาไว้ก่อน เขามองลึกเข้าไปในดวงตากลมโตแล้วพูดเสียงราบเรียบ"รู้ใช่ไหมจะบอกคนอื่นว่าเราเป็นอะไรกันไม่ได้"

"บอกแล้วว่าให้อาบอีกรอบ""ตัวหนูไม่ได้สกปรกสักหน่อย"เธอทำหน้าบึ้ง ใช้สองแขนกอดตัวเองไว้เพราะรู้สึกว่าชุดนอนผ้าซาตินที่สวมอยู่แนบเนื้อเกินไป แต่ก็ไม่รอดพ้นสายตาของเขา ยอดอกที่ชูชันมองผ่าน ๆ ยังสะดุดตาชายหนุ่มยกยิ้ม ซุกจมูกลงกับซอกคอ มาริษาหลับตาแหงนหน้าขึ้น สองแขนที่เคยกอดอกตัวเองก็เปลี่ยนเป็นโอบเอวเขาโดยอัตโนมัติ  ในตอนที่เขาลากจมูกผ่านร่องอกรู้สึกวาบหวิบจนขนลุก พวงแก้มทั้งสองข้างแดงก่ำ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเขินอายหรืออุณหภูมิของน้ำจากฝักบัวที่กำลังรินรดร้อนเกินไป"นะ...ในนี้เลยเหรอคะ" เธอเอ่ยถามเสียงเบาหวิว"อืม ในนี้เลย"ให้พูดตามตรงก็ไม่ติดใจอะไรหรอก เพียงแค่คิดว่าวันนี้เขางานยุ่งดูจากสีหน้าเหมือนจะเหนื่อย ๆ แต่ถ้าเขาอยากทำจริง ๆ เธอจะว่าอะไรได้  ธีร์ทาวัตถอดชุดนอนของเธอออกตามด้วยกางเกงในลูกไม้สีอ่อน สองมือใหญ่บีบเคล้นอกอวบจนเนื้อนูนขึ้นตามซอกนิ้ว มาริษาหายใจหอบแรงยกแขนขึ้นคลองลำคอแกร่ง เมื่อเขาโน้มใบหน้าลงมาจูบก็จูบตอบ  ลมหายใจอุ่นที่พ่นรดได้กลิ่นแอลกอฮอล์อย่างชัดเจน คุณธีร์อาจจะดื่มมามากพอสมควร ไม่แ

กุญแจเข้าบ้านมีพกติดตัวคนละดอก มาริษาไขเข้าไปข้างในกลับต้องอ้าปากค้าง ไม่ใช่บ้านรกหรอกแต่เจอรองเท้าและข้าวของเครื่องใช้ของผู้หญิงแทนที่ของเธอจนเต็มบ้าน"ไอ้เต ! พี่ไม่อยู่พาผู้หญิงย้ายเข้าบ้านเลยนะ"กัดฟันกรอด สับเท้าเดินขึ้นไปห้องนอนของตนเอง ข้าวของของเธอยังอยู่ดีแต่ก็เหลือไม่มากแล้วเพราะเสื้อผ้าหลายชุดถูกขนใส่กระเป๋าย้ายเข้าบ้านของธีร์ทาวัต ซึ่งก็ถูกให้เอาไปทิ้งหมด คิดไปแล้วก็ได้แต่เสียดายยังดีที่ไม่มีใครเข้ามาก้าวก่ายห้องนอนส่วนตัว ส่วนผู้หญิงที่น้องชายพามาก็คงจะนอนห้องเดียวกัน คนเป็นแฟนกันนอนด้วยกันก็ไม่แปลก ที่แปลกคือทำไมน้องชายตัวดีไม่โทร.บอกก่อนว่าจะพาผู้หญิงมาอยู่ด้วยมาริษาเดินออกมานั่งรอที่หน้าทีวี ราวสิบนาทีเตวิชก็ขับมอเตอร์ไซค์มาจอด เสียงหยอกล้อของคนหนุ่มสาวดังมาก่อนตัว เมื่อทั้งสองเปิดประตูเข้ามาก็ต้องตกใจ  พี่สาวยืนเท้าสะเอวอยู่กลางบ้าน จ้องเขม็งไปที่น้องชายอย่างเอาเรื่อง ฝ่ายผู้หญิงที่มาด้วยก็มองเธอด้วยสายตาแปลก ๆ คงคิดว่ามาริษาเป็นผู้หญิงอีกคนของเตวิชมากกว่าจะเป็นพี่สาว"นี่มันหมายความว่าไงเต" หญิงสาวในชุดนัก