บททั้งหมดของ เหนือการควบคุมของใจ: บทที่ 1 - บทที่ 7

7

1.แขกวีไอพี

1แขกวีไอพี"เสี่ยเสรีมาอีกแล้วมิ้งค์"เจนจิราดึงแขนมาริษาเข้าไปในซอกตึก ก่อนหน้านั้นแอบได้ยินว่าเสี่ยเสรีคุยกับผู้จัดการให้หาผู้หญิงเข้าไปในห้องส่วนตัว จึงรีบมาเตือนมาริษาล่วงหน้ามาริษาเป็นผู้หญิงสวยใบหน้าจิ้มลิ้ม รูปร่างบอบบาง อกเป็นอก เอวเป็นเอว เส้นผมสีน้ำตาลอ่อน ปลายผมลอนโดยธรรมชาติ อายุของเธอเพียงแค่ยี่สิบสาม เป็นเด็กจบใหม่เพิ่งเข้าทำงานที่ไนต์คลับได้เพียงสองอาทิตย์ความโชคร้ายของมาริษาคือดันไปเตะตาเสี่ยเสรีเข้า เพราะความสวยจึงทำให้ถูกหมายปอง เธอเองก็คิดหนัก ใจหนึ่งกลัวแต่อีกใจยังอยากหาเงินที่นี่ต่อ ยิ่งเป็นสถานที่อันตรายกลิ่นเงินก็ยิ่งหอมหวาน ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าไนต์คลับนี้เงินดีมาก แค่มาทำงานได้สองอาทิตย์มาริษาได้ทิปจากแขกไปแล้วไม่ต่ำกว่าสามหมื่น ที่เลือกทำงานที่นี่ก็แค่คั่นเวลา ก่อนหน้านั้นสมัครงานทิ้งไว้หลายที่และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะถูกเรียกตัวไปสัมภาษณ์ในอีกไม่ช้า ระหว่างรองานประจำจึงมาทำงานเป็นเด็กชงเหล้าไปก่อน ดีกว่าปล่อยเวลาให้ผ่านไปวัน ๆ เพราะชีวิตจำเป็นต้องกินต้องใช้ เพียงแค่มีรูปร่างและหน้าตาที่สะสวยก็สามารถเข้าทำงานที่นี่ได้ รายละเอียดงานที่ทำก็ไม่ได้ยุ่งอยากเหมื
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-16
อ่านเพิ่มเติม

2.คนนี้ลามปามไม่ได้

2คนนี้ลามปามไม่ได้มาริษาไม่ได้รู้สึกเบาใจเลยสักนิดแต่ก็ต้องจำใจรับเอาถังน้ำแข็งและบรั่นดีที่มีคนเตรียมไว้ให้เดินไปห้อง VIP03 เมื่อเปิดประตูเข้าไปอุณหภูมิข้างในเย็นเฉียบจนขนลุก โซฟามีชายวัยกลางคนหัวล้านพุงยุ้ยนั่งอยู่ เขามองเธอตั้งแต่ก้าวแรกที่เดินเข้ามาในห้องจนถึงขณะนี้ก็ยังไม่ละสายตาขนลุก!มาริษาอุทานในใจอย่างหวาดหวั่น พยายามยิ้มให้เสี่ยเสรีอย่างเป็นมิตรทั้งที่ในใจขัดแย้งกัน เธอมั่นใจว่าแต่งตัวมาเซฟที่สุดแล้ว ถึงชุดมันจะรัดรูปแต่ก็เปิดไม่มากแต่เสี่ยบ้ากามนี่ยังมีความสามารถอ่านกินได้อีก"สวัสดีค่ะ"เสี่ยซาดิสต์มองไม่เลิก มองตั้งแต่ขาขาว ๆ ไล่ขึ้นจนถึงสะโพกผาย วันนี้มาริษาสวมชุดเดรสสั้นสีโรสโกลด์ประดับกลิตเตอร์ ยามขยับตัวแลดูระยิบระยับขับให้เรือนร่างบอบบางนั้นดูสวยหวานขึ้นไปอีกเธอเดินไปหยุดอยู่ใกล้โต๊ะกระจก วางถาดน้ำแข็งและบรั่นดีที่ยกมาอย่างเบามือ จากนั้นคีบน้ำแข็งใส่แก้วชงเหล้าตามที่เคยได้รับการสอนมา พอยื่นให้เสี่ยเสรีก็รวบมือเธอไว้อย่างรวดเร็ว มาริษาชักมือกลับทันทีดีที่แก้วไม่ตกแตกเสี่ยเสรีวางแก้วเหล้าแล้วมองเธอด้วยความขุ่นเคือง ในไนต์คลับแห่งนี้ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนปฏิบัติต่อเข
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-16
อ่านเพิ่มเติม

3.หนีตาย

"หนูขอโทษค่ะเสี่ย"ได้ยินสรรพนามที่หญิงสาวเรียกตนธีร์ทาวัตรู้สึกแก่ขึ้นมาทันที เพิ่งผ่านวันเกิดปีที่สามสิบมาเมื่อวาน หากถามว่าแก่ไหมก็ไม่ เพราะหน้าของเขาดูเด็กกว่าอายุ อาจเป็นเพราะลักษณะการแต่งตัวที่เนี้ยบและเน้นไปทางโทนสีดำก็เลยทำให้เจ้าของร่างดูน่าเกรงขาม แต่ถึงอย่างนั้นก็ต้องเรียกท่านสิไม่ใช่เสี่ย เด็กคนนี้มีตาแต่ไม่มีแววเลยจริง"ชื่ออะไร""หนูชื่อมาริษาค่ะ""ชื่อเล่นล่ะ""มิ้งค์ค่ะ"คนตอบเสียงสั่น ไม่รู้ว่าหนีจากห้องเชือดของเสี่ยเสรีมาได้แต่จะมาตายที่ห้องนี้อีกไหม เขาเป็นมาเฟียรึเปล่า ถ้าเป็นจะเอาเธอไปควักลูกตาค้าอวัยวะหรือว่าตัดแขนตัดขาส่งเร่ร่อนเป็นขอทานไหม มาริษาเริ่มคิดหนัก สิ่งที่ผู้จัดการร้านบอกเสี่ยเสรีเธอได้ยินชัดทุกคำ ถ้าคนระดับเสี่ยเสรีลามปามเขาไม่ได้แล้วคนระดับชั้นใต้ดินอย่างเธอจะรอดเหรอ"มานี่"ธีร์ทาวัตกวักมือเรียกให้เดินเข้าไปหา มาริษาพรูหายใจเบา ๆ สองมือขยุ้มชายกระโปรงแน่นสืบเท้าเข้าหาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ทว่าเขากลับดึงเธอล้มลงบนโซฟาแล้วกดไหล่เธอไว้แต่ไม่ได้ทำสิ่งอื่นใดนอกเหนือจากเอาแต่จดจ้องใบหน้างามอย่างพิจารณา"สะ...เสี่ยคะหนูขอโทษที่ล่วงเกินค่ะ"มาริษาไม่กล้าขยับต
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-16
อ่านเพิ่มเติม

4.ขอโทษ

4. ขอโทษ"ขับเร็ว ๆ""โอ๊ย จะเร่งอะไรนักหนา พี่มิ้งค์ไม่เห็นเหรอว่าเตบิดสุดแล้ว หนีเจ้าหนี้มาเหรอถามจริง"หลังจากกลับถึงบ้านมาริษาก็รีบลงกลอนประตูและหน้าต่าง เตวิชมองพี่สาวไปด้วยซดน้ำบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไปด้วย ปกติพี่สาวกลับมาถึงบ้านมักชอบมาแย่งของกินน้องเป็นประจำแต่วันนี้รู้สึกว่าเธอมีอาการแปลกไปอย่างเห็นได้ชัด"ถามว่าเป็นอะไรก็ไม่ตอบ ตกลงพี่มิ้งค์ติดหนี้รายวันจริงปะ""คนอย่างพี่ไม่มีเจ้าหนี้""อ้าว ก็เห็นผู้หญิงสมัยนี้ชอบใช้แบรนด์เนมกัน เผื่อพี่มิ้งค์ไปกู้เงินมาซื้อพวกกระเป๋าหรู กำไล สร้อยคอ เอ๊ะ...หรือกู้มาผ่อนมือถือรุ่นล่าสุด""แล้วเห็นเคยมีของแบบนั้นป้ะล่ะ""ไม่อะ ซอมซ่อแล้วยังจ๊นจน"สำรวจจนแน่ใจแล้วว่าล็อกทุกจุดอย่างแน่นหนาไม่น่าจะมีใครเข้ามาได้แน่ ๆ มาริษาก็เข้าไปที่ห้องนอนของตนเอง คืนนี้เธอหลับ ๆ ตื่น ๆ เพราะกังวลและหวาดระแวง กระทั่งสาย ๆ หลังจากตื่นนอนเดินงัวเงียออกจากห้องเห็นเตวิชกำลังเสียบกาน้ำร้อนเตรียมต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอีก "ใจคอจะกินแต่มาม่าแต่เช้าเลยเหรอ""เช้าที่ไหนสิบโมงละ แล้วนี่ไม่ไปทำงานเหรอ อ๋อลืมไปพี่มิ้งค์เข้างานห้าโมงเย็น""ห้าโมงเย็นก็ไม่ไป"เตวิชเบ้ปาก ห
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-16
อ่านเพิ่มเติม

5. แจ้งความยัง

5. แจ้งความยัง"ไอ้บ้าเอ๊ย ! แม่ง ! มันชั่วขนาดนี้เรากลับเอาเรื่องมันไม่ได้เลย แล้วพี่เสร็จมันรึยัง"มาริษาส่ายหน้า น้ำตาร่วงกราว"ดีแล้ว ยังปลอดภัยอยู่ก็ดีแล้ว งั้นพี่กลับไปอยู่กับพ่อแม่ชั่วคราว""แล้วเตจะอยู่ยังไง""เตโตแล้วพี่มิ้งค์"โตที่ไหนกัน ในบางเรื่องเตวิชยังทำตัวเหมือนเด็กอยู่เลย ใจจริงมาริษาไม่อยากหนี ถ้าหนีครั้งนี้ก็คงต้องหนีไปตลอดชีวิต อีกอย่างกลับไปอยู่บ้านที่ต่างจังหวัดจะมั่นใจได้อย่างไรว่าพ่อแม่จะปลอดภัยแล้วเตวิชจะไม่ต้องออกหน้าแทนจนโดนรุมยำเละอีก เสี่ยเสรีมันไม่ใช่คนชั่วธรรมดา แต่เป็นคนชั่วที่มีอำนาจในมือ"รอให้หายก่อนเตจะไปเอาคืนพวกเหี้ยนั่น""ไม่ได้ ! สู้อิทธิพลมันไม่ไหวหรอก ขืนไปยุ่งกับพวกมันจะตายเปล่า""แล้วจะให้ทำไง เจ็บตัวฟรีงี้เหรอ ถ้ามันราวีไม่เลิกพี่มิ้งค์จะใช้ชีวิตต่อไปยังไง เตเคยได้ยินเพื่อนที่ม. เล่าว่าไอ้เสี่ยนี่มันวิตถาร""แต่ถ้ามันไม่เห็นพี่มันต้องยกพวกมารุมเตอีกแน่""เราไปแจ้งความดีไหม"มาริษากลั้นเสียงสะอื้นจนจุกในอก เมื่ออาทิตย์ที่แล้วมีเด็กเอ็นในร้านถูกเสี่ยเสรีทำร้ายร่างกายขณะร่วมรักเจ็บหนักถึงขั้นกระดูกร้าวแต่เอาเรื่องเสี่ยเสรีไม่ได้ คดีไม่คืบแถมย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-16
อ่านเพิ่มเติม

6.มีธุระอะไร

6.มีธุระอะไรวัดใจเอาล้วน ๆ เขาก็คงจะบอกว่าไม่รู้จักเธอ มาริษาเดาว่าธีร์ทาวัตคงพูดมาแบบนั้น เพราะเธอกับเขาเพิ่งเจอกันแค่ครั้งเดียว แถมเจอกันในระยะเวลาสั้น ๆ ซึ่งเขาก็คงจะลืมหน้าเธอไปแล้วก็เป็นได้ แต่เมื่อกระดาษเล็ก ๆ ถูกยื่นมาตรงหน้า รับกระดาษมาแล้วก้มอ่านมันคือที่อยู่ของธีร์ทาวัตเธอดีใจจนยิ้มออกมา รีบกล่าวขอบคุณแล้วเดินออกจากบริษัททันทีมาริษาเรียกรถรับจ้างให้ไปส่งตามที่อยู่ บ้านของเขาใหญ่โตเหมือนคฤหาสน์ สวนหย่อมกว้างขวางจนต้องนั่งรถเข้าไปกว่าจะถึงตัวบ้าน เพราะถ้าเดินไปก็คงใช้เวลานาน พอมาถึงหน้าประตูแม่บ้านอายุราวสี่สิบปลายยืนรอรับ มาริษาถูกสั่งให้เดินตามเข้าไปในห้องห้องหนึ่งแล้วนั่งรอที่โซฟาอย่างเงียบ ๆ ผ่านไปราวสิบนาทีประตูก็ถูกเปิดออก ตามมาด้วยร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำกางเกงสแล็กรีดจนเนี้ยบไร้รอยยับเสียงฝีก้าวของธีร์ทาวัตทำให้มาริษาหัวใจเต้นตุบ ๆ เขาเดินมานั่งตรงข้ามในท่าไขว่ห้างปรายตามองเธอ"มีคนบอกว่าคุณอยากพบผม""ค่ะ""มีธุระอะไร""หนูมีเรื่องรบกวนเสี่ย อยากให้เสี่ยช่วยบางอย่างค่ะ""เสี่ย ?"หัวเราะในลำคอเพราะถูกเรียกด้วยสรรพนามที่ไม่ชอบใจนัก และในทุกครั้งที่เธอเรียกแบบน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-17
อ่านเพิ่มเติม

7.กดดัน

7.กดดันหลังจากมาริษาออกไปแล้วชยินที่ยืนรอหน้าประตูก็เดินเข้ามาในห้อง เห็นว่าใบหน้าของเจ้านายหนุ่มประดับด้วยรอยยิ้มบาง ๆ สร้างความประหลาดใจให้เป็นอย่างยิ่งเขาไม่ค่อยเห็นเจ้านายยิ้ม นานแล้วที่ธีร์ทาวัตไม่ยิ้มเลย หลายปีที่ผ่านมามักจะทำหน้าเคร่งขรึมอยู่ตลอดเวลา หากเดาไม่ผิดสาเหตุทั้งหมดคงเป็นเพราะผู้หญิงที่เดินออกไปเมื่อครู่ แต่ถึงธีร์ทาวัตจะยิ้มได้ชยินกลับรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเท่าใดนัก"คุณธีร์อารมณ์ดีอะไรเหรอครับ""เปล่านี่""เธอมาหาคุณธีร์เพราะเรื่องเสี่ยเสรีเหรอครับ""อืม ส่งคนไปตามดูหน่อย""ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นให้จัดการได้เลยไหมครับ""ดูอย่างเดียวก็พอ ถ้าไม่หนักหนาก็ไม่ต้องช่วยอะไรทั้งนั้น""คุณธีร์กำลังกดดันเธออยู่เหรอครับ เอ่อ...ขอโทษครับผมปากมากเกินไป"พอเห็นสายตาดุดันที่มองมา ชยินจำต้องหยุดคำพูดของตัวเองไว้เพียงเท่านั้นแล้วถอยกลับไปยืนประสานมือก้มหน้าที่มุมห้อง มองดูควันอ้อยอิ่งที่ธีร์ทาวัตกำลังพ่นออกจากปาก บุหรี่มวนนั้นถูกบดลงกับที่เขี่ยบุหรี่จนควันมอด หลับตาลงช้า ๆ เอนศีรษะหนุนพ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-18
อ่านเพิ่มเติม
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status