All Chapters of ลุ้นรักเจ้าสาวใบสั่ง: Chapter 91 - Chapter 100

“พี่ว่าคุณย่ามนท่านเข้าใจครับ หนูเอ๋ยก็หลีกเลี่ยงพวกเขามาตลอดก็มีแต่พวกเขาที่มาหาเรื่องหนูเอ๋ยหากเขาจะเอาเรื่องหนูเอ๋ยจริงเราก็จะสู้จนถึงที่สุดครับ” คีรีภัทรยิ้มให้ว่าที่เจ้าสาวคนสวยอย่างเข้าใจและพี่ชายน้องสาวกับเพื่อนๆของเขาทุกคนก็เข้าใจและทุกคนก็อยู่ฝ่ายหนูเอ๋ยของเขา“ขอบคุณค่ะพี่คีย์” ลิปการ์ยิ้มให้พี่คีย์ที่พูดให้เธอสบายใจและทุกคน“ไม่ต้องคิดมาให้ปวดหัวเลยหนูเอ๋ยเดี๋ยวพี่ช่วยจัดการให้ ดื่มกันดีกว่าจ้ะแล้วไม่ต้องกลัวเมายังไงคืนนี้พี่คีย์กับพี่เก้าก็อยู่ด้วย” คีติกาพูดกับว่าที่พี่สะใภ้ยังไงพี่ชายต้องจัดการได้เธอก็จะเป็นกองหนุน“ได้ค่ะ” หญิงสาวยกแก้วไวน์ขึ้นมาชนกับคีติกามาจิบอย่างน้อยมันก็ช่วยให้เธอนอนหลับลงไม่งั้นต้องกังวลเรื่องที่เกิดขึ้นเวลาผ่านไปกว่าสี่ชั่วโมงที่ทุกคนดื่มกินกันแล้วคีรีภัทรก็ขอตัวกลับก่อนเพราะหนูเอ๋ยฟังพวกเพื่อนๆคุยกันสนุกสนานหัวเราะเสียงใสและจิบไวน์เพลินจนหน้าแดงซ่านจึงขอตัวพาว่าที่เจ้าสาวกลับบ้านและคีติกาก็กลับพร้อมพี่ชายส่วนหนุ่มโสดทั้งหลายยังสนุกอยู่จึงอยู่ดื่มกันต่อกว่าจะกลับถึงบ้านก็ห้าทุ่มกว่า“หนูเอ๋ยครับ ถึงบ้านแล้วครับ” คีรีภัทรเรียกคนเมาที่หลับตั้งแต่เ

“แล้วเรื่องมันเป็นอย่างที่คุณหญิงใหม่พูดมั้ยลูก” คุณอำภาถามหลานสาวสุดที่รักหลังจากได้เห็นสัมภาษณ์ก็ทำให้รู้ว่าหลานสาวไม่ได้พูดความจริง“เอ่อ ค่ะคุณยาย”“งั้นฟ้าไปหาเรื่องนังเด็กนั่นก่อนใช่มั้ย”“ค่ะคุณปู่ ก็ฟ้าเกลียดมันไม่อยากเห็นมันมาชูคอกินข้าวที่เดียวกับฟ้า” ทิติยาตอบปู่เมื่อเห็นสายตาของท่าน“แล้วทำไมเมื่อคืนไม่พูดความจริงล่ะ แกเองก็เหมือนกันใจร้อนวู่วามไม่คิดถึงผลเสียที่ตามมาทำให้พี่ชายแกเสียไปด้วย” นายมนูญว่าลูกสาวกับหลานสาวที่ทำอะไรไม่คิดถึงผลเสียแม้เขาจะสนับสนุนแต่ทิติยาก็ไม่น่าจะโกหกทำให้เสียผู้ใหญ่รวมถึงลูกชายของเขาที่หลานสาวเอาไปอ้าง“ก็พรกำลังโมโหที่ลูกบาดเจ็บนี่คะคุณพ่อ เดี๋ยวพรจะให้คุณชาโทรถามทางโน้นว่าจะเอายังไง” ทิติพรบอกพ่อและไม่ได้บอกว่าเมื่อเช้าเธอโทรไปต่อว่าแม่สามีอย่างแรงแต่เชื่อว่าถ้าสามีพูดท่านต้องยอม“งั้นก็รีบโทรซะ”“ค่ะคุณพ่อ” ทิติพรพูดจบก็โทรหาสามีทันที“ว่าไงคุณพร ลูกเป็นอะไรหรือเปล่า” ชาคริตถามภรรยาเพราะตอนนี้ข่าวของลูกสาวทั้งสองกำลังดังและทิติยากลายเป็นคนโกหกแม้จะบาดเจ็บและคนมากมายก็คิดว่าทิติยาอาจจะทำร้ายลิปการ์ก่อนแล้วทิติยาก็ลอบทำร้ายลิปการ์ทางด้านหลังแ

นักข่าว..คุณลิปการ์พูดแบบนี้มั่นใจว่าผู้ใหญ่ของคุณคีรีภัทรยอมรับเรื่องที่เกิดขึ้นได้ใช่มั้ยครับ” เมื่อคีรีภัทรยอมรับว่ารู้เรื่องของลิปการ์เลิกกับแฟนแล้วเขาก็ต้องเปลี่ยนคำถามคีรีภัทร..เรื่องนี้ให้พวกท่านตอบเองดีกว่าครับ” ชายหนุ่มพูดจบก็ผายมือไปด้านหลังนักข่าวที่สนใจแต่เขากับหนูเอ๋ยนักข่าวทุกคนหันไปมองตามที่คีรีภัทรพูดก็เห็นพ่อแม่ลุงป้าและพี่น้องของเขายืนยิ้มอยู่พร้อมหน้าขาดแค่ประมุขของตระกูลที่กำลังเดินทางเข้ากรุงเทพพร้อมกับคุณย่ามนของลิปการ์และทุกคนก็เดินไปหน้าเวทีและพนักงานก็ยกเก้าอี้มาให้เจ้านายทั้งหมดนั่งทำให้นักข่าวรู้ว่าครอบครัวของคีรีภัทรนั้นไม่ได้ถือสาเรื่องที่เกิดขึ้นสังเกตุได้จากทุกคนมาร่วมฟังสัมภาษณ์กันพร้อมหน้านักข่าว..คุณกรณ์คิดยังไงกับเรื่องที่เกิดขึ้นครับ”คุณกรณ์..ถ้าพูดกันตรงๆเรื่องทะเลาะวาทกันมีให้เห็นทุกวันนะครับ แต่บังเอิญว่าอีกฝ่ายอยู่ในสังคมส่วนหนูเอ๋ยกำลังจะแต่งงานกับลูกชายของผมจึงได้รับความสนใจไปด้วยพอมีคนพูดถึงก็ทำให้เป็นเรื่องใหญ่ ผมว่าทุกท่านน่าจะรู้ว่าพวกเราทุกคนต่างก็มีความรู้สึกรักโลภโกรธหลงต่างจิตต่างใจต่างความคิดจะให้ทำถูกใจทุกคนคงไม่ได้และหนูเอ๋ยก็อด

“ก็ได้ ฉันผิดเองผิดทุกอย่างตั้งแต่ฉันแย่งคุณมาจากนังเมียคนใช้ของคุณพอใจหรือยัง” ทิติพรพูดกับสามีด้วยความไม่พอใจที่เขาว่าเธอและที่เธอทำก็เพราะไม่อยากให้เขาไปยุ่งเกี่ยวกับนังเด็กลูกเมียน้อยนั่น“เรื่องนั้นผมผิดเองที่โลเล แต่ผมตัดสินใจเลือกคุณมันก็ควรจบไปนานแล้วแต่คุณไม่ยอมจบเพราะอะไรในเมื่อคุณได้ทุกอย่างและผมคิดว่าคุณควรกลับไปทบทวนดูก่อนว่าสิ่งที่คุณทำนั้นคนเป็นสามีภรรยาเขาทำกันหรือเปล่า ผมหวังว่าคุณจะคิดได้นะพร ไม่งั้นเราคงอยู่ด้วยกันไม่ได้” ชาคริตพูดกับภรรยาอย่างไม่ยอมอ่อนข้อเพราะเขายอมมานานและต่อไปเขาจะไม่ยอมอีกแล้ว“งั้นคุณก็ฟ้องหย่าเลยสิ ฟ้องเลย” ทิติพรพูดเสียงดังก่อนจะลุกขึ้นถือกระเป๋าเดินออกไปจากห้องพักของลูกสาว“คุณแม่ครับ” ทาวัฒน์เรียกแม่ก่อนจะลุกขึ้นเดินตามไปทันทีก่อนจะหยุดตรงประตูห้องแล้วหันมาบอกพ่อ “ผมไม่ไปทำงานกับคุณพ่อผมจะทำงานของผมเอง”ชาคริตมองดูภรรยากับลูกชายเดินออกไปจากห้องพักแล้วถอนหายใจเขาพูดขนาดนี้แล้วก็ยังไม่เข้าใจกันอีกว่าเขารักและหวังดีกับภรรยาและลูกแต่ความหวังดีของเขามันใช้ไม่ได้กับพวกเขา“ฟ้าจะไปเรียนต่อต่างประเทศค่ะ” ทิติยาบอกพ่อเพราะเธออายไม่กล้าสู้หน้าผู้คนแ

“แล้วยาย่าล่ะคะ”“คุณก็เป็นแฟนผมนะ หรือไม่อยากเป็นแล้วล่ะ”“ยาย่าเป็นแฟนพี่เก้าค่ะ แต่พี่เก้าคิดว่ายาย่าเป็นแฟนหรือเปล่าตอนนี้คุณพ่อคุณแม่ท่านอยากให้เราแต่งงานกันพี่เก้าจะปฏิเสธเหรอคะ”“พี่ไม่ได้ปฏิเสธแต่พี่ไม่พร้อมจะแต่งงานในตอนนี้เอาไว้อีกสองสามปีก่อนแล้วค่อยคุยเรื่องนี้กัน” ถ้าเธอรอได้นะปรียานุช คีรการได้แต่คิดในใจเพราะคบกันยังไม่เคยพูดเรื่องแต่งงานและต่างก็พอใจสถานะแฟนแล้วทำไมตอนนี้ปรียานุชถึงอยากแต่งงาน“สองสามปี พี่เก้าจะบ้าหรือไงคะใครจะไปรอได้นานขนาดนั้น”“รอไม่ได้ก็ไม่ต้องรอสิ”“พี่เก้า ทำไมพูดอย่างนี้คะ ยาย่าไม่ใช่ผู้หญิงไม่มีชาติมีตระกูลเหมือนคุณเอ๋ยที่จะมาทำเล่นๆด้วยแบบนี้ ถ้าพ่อของยาย่ารู้ท่านจะต้องโกรธพี่เก้ามากแน่”“ไม่มีชาติไม่มีตระกูลแล้วยังไงเหรอปรียานุช แล้วเธอล่ะสูงส่งมาจากไหนถึงได้มาว่าหนูเอ๋ยเมื่อกี้ฉันอุตส่าห์ไม่ว่าแล้วนะแต่นี่เธอจงใจดูถูกหนูเอ๋ยทั้งที่ไม่เกี่ยวกับเธอ ฉันเองก็ไม่อยากร่วมสกุลกับคุณเหมือนกันเพราะอะไรรู้มั้ย ครอบครัวของฉันไม่เคยสอนลูกหลานให้พูดจาดูถูกคนอื่นไม่ว่าเขาจะอยู่ในสถานะไหน พวกเขาก็เป็นคนเดินดินกินข้าวเหมือนกันหรือเธอไม่ได้กินข้าวเป็นอาหารล่