“ได้ค่ะ เดี๋ยวเอ๋ยส่งให้งั้นเอ๋ยวางสายนะคะ” ลิปการ์บอกเขาแล้วก็วางสายจากเขาก่อนจะส่งโลเคชั่นไปให้“ผู้มาเหรอยะ”“ค่ะเจ้ เดี๋ยวเขาจะมากินข้าวด้วยเจ้ไม่ว่านะ” ลิปการ์พูดกับรุ่นพี่อย่าเกรงใจจะปฏิเสธคีรีภัทรก็ไม่ได้เพราะเขาบอกว่าหิว“ไม่ว่าเลยค่า ดีเสียอีกมีหนุ่มหล่อมาเป็นอาหารตาจะได้กินข้าวคล่องคอ ฮิฮิ..” นุกูลยักคิ้วใส่รุ่นน้องอย่างหยอกเย้าก่อนจะลงจากรถลิปการ์ดับเครื่องรถแล้วลงจากรถล็อครถเรียบร้อยก็เดินเข้าไปในร้านพร้อมกับรุ่นพี่และมีโต้ะว่างด้านริมสุดจึงเดินไปนั่งและสั่งอาหารรอคีรีภัทรส่วนนุกูลก็สั่งเบียร์มาดื่มรอว่าที่เจ้าบ่าวของรุ่นน้องเมื่อลิปการ์ส่งโลเคชั่นมาให้แล้วคีรีภัทรก็ให้คนขับรถของย่าไปส่งที่ร้านอาหารที่อยู่ไม่ไกลจากบ้านของคุณย่ามนทั้งที่คุณย่าทั้งสองกำลังจะรับประทานอาหารเย็นแต่เขาอยากเจอลิปการ์มากกว่าจึงไปทานอาหารเย็นกับเธอ เมื่อถึงร้านอาหารเขาก็ลงจากรถแล้วบอกให้คนขับรถกลับไปก่อนเขาจะกลับพร้อมลิปการ์“ตู้ดดๆๆ..”“พี่คีย์ถึงแล้วเหรอคะ”“พี่อยู่หน้าร้านแล้วครับ” ชายหนุ่มตอบเบามองร้านอาหาเล็กๆตกแต่งน่ารักแล้วมองหาคนที่เขามาหา“เดินเข้ามาเลยค่ะ เอ๋ยอยู่โต้ด้านในสุดค่ะ”“โอเคค
最終更新日 : 2026-02-20 続きを読む