Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

“นายคีย์กลับมาต้องตบรางวัลแกแน่ยัยเก๋” คีรการก็เห็นด้วยกับย่าที่น้องสาวเปลี่ยนจากเด็กมหาลัยเป็นสาวหวานเต็มตัวและคงถูกใจน้องชายมาก“แน่นอนอยู่แล้วค่ะ”“หนูเอ๋ยมานั่งข้างแม่นี่มาลูก” คุณดารกาเรียกว่าที่ลูกสะใภ้มานั่งข้างเธอเพราะหลานสาวนั่งถัดจากหลานชายคนโตอย่างพอใจที่หลานสาวเปลี่ยนลุคให้ว่าที่ลูกสะใภ้แต่ไม่ว่าลิปการ์จะแต่งตัวยังไงก็สวยน่ารัก“ค่ะคุณแม่” ลิปกาเดินเขินไปนั่งข้างว่าที่แม่สามี“แล้วช้อปปิ้งมาได้อะไรบ้างหนูเอ๋ย” คุณหญิงฉายถามว่าที่หลานสะใภ้อย่าเอ็นดู“ก็ได้หลายอย่างค่ะคุณย่า” เธอจำไม่ได้ว่าซื้ออะไรบ้างแค่เห็นยอดช้อปปิ้งก็จะเป็นลมแล้ว“ยังเหลือเครื่องประดับค่ะคุณย่า”“เดี๋ยวกินข้าวแล้วไปร้านประจำของย่ากันดีกว่าลูก มีให้เลือกเยอะ” คุณหญิงฉายพูดกับหลานสาวและว่าที่หลานสะใภ้อย่างอ่อนโยน“ดีค่ะคุณแม่ อาจจะได้ช่วยหนูเอ๋ยเลือกค่ะ” คุณดารกาเห็นด้วยกับแม่สามีคีติกามองว่าที่พี่สะใภ้แล้วยิ้มขำหากคุณย่าออกหน้าแล้วไม่ต้องพูดถึงต้องเหมาะสมกับว่าที่หลานสะใภ้คนโปรดของท่านไม่ให้ใครมาดูถูกได้แน่นอน“ทำไมตาเก้าไม่ชวนแฟนมากินข้าวด้วยล่ะลูก” คุณกรองแก้วถามลูกชายที่นานๆจะพาแฟนสาวมาทานอาหารกับครอบ

“ตามใจ คุณอยากทำอะไรก็ทำไปเลยแล้วถ้าเด็กเอ๋ยหายไปจริงๆผมกับคุณเราขาดกันผมคงทนอยู่กับคนใจร้ายใจดำที่สามารถฆ่าคนได้หรอก” ชาคริตพูดเสียงดังอย่างเหลืออดทุกวันนี้เขาก็ไม่ได้สนใจเด็กเอ๋ยเลยแต่ภรรยายังไม่หยุดระรานทั้งคำพูดที่จิกหัวที่เขาทนฟังมายี่สิบกว่าปีและเขาเริ่มจะหมดความอดทนกับภรรยาที่คิดจะทำร้ายลูกสาวคนโตถึงแม้เขาไม่ได้เลี้ยงดูแต่ความเป็นพ่อเขาไม่ได้ใจร้ายใจดำถึงขนาดยอมให้ใครมาทำร้ายสายเลือดของตัวเอง“คุณชา นี่คุณจะเลิกกับพรเพราะนังลูกคนใช้กำลังได้ผัวรวยใช่มั้ย” ทิติพรก็ยิ่งโกรธเมื่อสามีบอกว่าถ้าเธอทำร้ายนังลูกคนใช้เขาจะเลิกกับเธอ“ที่ผมจะเลิกกับคุณไม่ใช่เพราะเด็กเอ๋ยได้สามีรวยแต่เพราะตัวของคุณเองที่เป็นแบบนี้ไง ผมรักคุณรักลูกยอมทุกอย่างเพื่อให้ครอบครัวมีความสุขแล้วคุณล่ะทำอะไรบ้าง จะทำให้ผมสบายใจสบายหูสักวันมั้ย คุณแม่กับเด็กเอ๋ยอยู่พิดโลกพวกเขาเคยมาขอความช่วยเหลือมั้ยก็ไม่ เจอหน้ากันมั้ยก็ไม่ มีแต่คุณพูมฟายบตีโพยตีพายเป็นอีบ้าอยู่คนเดียวแล้วมีความสุขมั้ย มีความสุขหรือเปล่าและลูกทั้งสองเป็นยังไงเคยคิดบ้างมั้ย ถ้าอยากเป็นบ้าต่อไปก็ตามใจและถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเด็กเอ๋ยกับคุณแม่และคนที่บ้าน

"เจ้ก็ส่งให้พี่สรดูแบบนั้นเลยสิ จะได้รายงานนายคีย์ให้จัดการผมไม่อยากทำงานร่วมกับคนเห็นแก่ตัวแบบนี้แล้วครับ” สถิตหนุ่มใต้วัยสามสิบปีพูดกับรุ่นที่ที่ทำงานมาด้วยกันเกือบห้าปีและตอนแรกเขาก็ใจดีและหวังจีบจึงช่วยรันดาแก้งานแต่บ่อยเข้าเธอแทบจะยกงานมาให้เขาทำหลังจากนั้นจึงปฏิเสธก็ทำให้รันดาไม่พอใจจึงปั้นปึ่งไม่พูดกับเขาจึงไม่สนใจ“ทำไมเมื่อก่อนไม่เห็นพูดแบบนี้ล่ะคุณสถิต เห็นเขาใช้ทำอะไรก็ทำให้หมดเลยนี่จ้ะ “ส่าหรีแซวเพื่อนร่วมงานที่อุตส่าห์ช่วยสาวและจีบไม่ติดเพราะไม่หล่อไม่รวยเหมือนนายคีย์“ก็ตอนนั้นยังไม่รู้ว่านิสัยเป็นยังไงนี่ แต่ตอนนี้ให้จีบไม่เอาแล้วครับ”“เอาล่ะ อย่ามัวพูดเรื่องไร้สาระเลยทำงานกันดีกว่า” ยาตาคิดว่าเรื่องนี้เธอต้องรายงานผู้จัดการกับเจ้านายหนุ่มเพราะทุกคนมีหน้าที่ต้องทำไม่ได้มานั่งยิ้มสวยแต่งตัวอ่อยเจ้านายเหมือนรันดาฝ่านยรันดาก็เข้าไปช่วยแต๋วทำน้ำยาปูเพื่อให้เจ้านายทานในตอนกลางวันแต่สุดท้ายไม่เป็นอย่างที่คิดเพราะเจ้านายหนุ่มไปที่เกาะปันตาเรียบร้อยทำให้สาวสวยหัวเสีย“เป็นอะไรหรือรันดา” นายแม่ปันตาถามรันดาที่มีสีหน้าไม่สู้ดีเมื่อรู้ว่าหลานชายของเธอไม่กลับมาทานอาหารกลางวันเพรา

“เดี๋ยวผมจัดการเองครับ แต่เจ้อย่าเปิดเผยภาพหนูเอ๋ยนะครับ” คีรีภัทรพูดกับเจ้ปาล์มเขาไม่อยากให้หนูเอ๋ยเป็นจุดสนใจหากมีคนเหนรูปของเธอก็อาจจะทำให้ไปไหนมาไหนต้องถูกจับตามองไม่มีความเป็นส่วนตัวแต่สำหรับเขาชินแล้ว“ได้ค่ะคุณคีย์” เจ้ปาล์มรับปากเพราะงานของเธอคือตัดชุดให้ลูกค้าเท่านั้นหากพูดอะไรหรือเผยแพร่ภาพออกไปโดยไม่รับอนุญาตก็อาจจะถูกฟ้องร้องได้“เดี๋ยวพี่มานะครับ” คีรีภัทรพูดจบก็เดินออกไปจากห้องรับรองเพื่อเจอกับนักข่าวไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากเปิดเผยตัวลิปการ์แต่เขาไม่อยากให้เธอถูกรบกวนอย่างน้อยก็ให้เธอได้ตั้งตัวรับได้ก่อนสามสาวต่างวัยมองตามร่างสูงเดินออกไปจากห้องรับรองและเข้าใจไปคนละทางฝ่ายลิปการ์คิดว่าเขาคงจะอายไม่อยากให้ใครรู้ว่าจะแต่งงานกับเธอถึงไม่อยากเปิดเผย ส่วนคีติกาเข้าใจพี่ชายว่าไม่ชอบเป็นข่าวอยู่แล้วและไม่อยากให้ลิปการ์ถูกรบกวน“คุณคีย์มาแล้วๆๆ..” เสียงนักข่าวนับสิบคนที่ที่รออยู่หน้าห้องเสื้อชื่อดังพูดดังขึ้นเมื่อเห็นไฮโซหนุ่มหล่อที่กำลังถูกพูดถึง“คุณคีย์จะแต่งงานจริงเหรอครับ”“เจ้าสาวเป็นใครครับ”“จะแต่งงานเมื่อไหร่ครับ”“แต่งงานสายฟ้าแล่บแบบนี้ ไม่กลัวคนเขาหาว่าท้องก่อนแต่งเหรอคร

“อ่า นายหัวขา รันดาช่วยถอดเสื้อนะคะ” รันดาคุกเขาลงตรงหน้านายหัวหนุ่มใหญ่แล้วถอดเสื้อของเขาออกพร้อมด้วยกางเกงสแล็คและกางเกงในออกจากร่างใหญ่บึกบึนจนเห็นท่อนเนื้อลำใหญ่สีเข้มทะมึนใหญ่โตอย่างพอใจแล้วจับตัวมันรูดขึ้นลง“มันคิดถึงเธอนะรันดา” นายหัวโอภาสกางขาออกกว้างเอนหลังพิงพนักโซฟามองสบตาสาวสวยตาคมก่อนเธอจะเลียหัวปลายยอดที่บานยังกับดอกเห็ดของเขา“แพร่บๆๆ แพร่บๆๆ..”“อืมม..รันดา..” นายหัวโอภาสครางออกมาเสียงกระเส่าเมื่อรันดาเลียท่อนเนื้อลำใหญ่ของเขาไปมารัวเร็วๆแล้วอ้าปากอมดูดท่อนเนื้อลำใหญ่เข้าเต็มปากดูดดื่มอย่างแรงจนเสียงดังทำให้เขาเกร็งตัวด้วยความเสียวกระสันเด้งท่อนเนื้อเข้าใสปากของเธอจนสะอึก“อึ้กกๆ นายหัวยังอร่อยเหมือนเดิมเลยค่ะ แพร่บๆๆ..” รันดาเงยหน้าขึ้นยิ้มให้นายหัวโอภาสแล้วก้มหน้าปรนเปรอเขาด้วยปากอย่างเมามันส์จะนายหัวคนดังร้องครางกระเส่าไม่หยุดด้วยความพอใจ“อื้มม อ่าส์ ดีมากรันดา อ้า ดูดแรงๆที่รัก อื้มม..” นายหัวโอภาสร้องครางเสียงดังเมื่อสาวสวยทำตามที่เขาขออย่างรู้ใจแล้วขยุ้มผมของเธอเด้งท่อนเนื้อเข้าใส่ปากของเธอรัวๆจนน้ำแตกใส่ปากของเธอ“อ้าาาส์..”“อึ้กกๆๆ แพร่บๆๆ..” รันดาสะอึกเมื่อ