Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

“พี่คีย์จ่ายเงินสิคะคนอื่นเขาจะได้ซื้อของเดี๋ยวจะต้องไปซื้อเสื้อกางเกงอีกไม่ใช่เหรอคะ” ลิปการ์บอกคีรีภัทรจะได้ไม่เกะกะคุณนายขจีซื้อของให้ลูกสะใภ้“งั้นเอาเรือนนี้กับเรือนนี้นะครับ ตัดสายพอดีข้อมือหนูเอ๋ยด้วยนะครับ” คีรีภัทรหยิบเรือนที่หมายตาไว้ส่งให้พนักงานพร้อมกับบัตรแล็คการ์ดให้พนักงาน“เชิญทางนี้ค่ะ” พนักงานเชิญลูกค้าไปนั่งรอเพื่อจ่ายเงินและตัดสายนาฬิกาให้ลูกค้าคุณนายขจีกับเนวิตามองตามทั้งสองเพราะนาฬิกาสองเรือนรวมกันแล้วสองแสนกว่าและคีรีภัทรยังใช้บัตรแบล็คการ์ดจ่ายไม่ต้องบอกว่ารวยมากแค่ไหนดูได้จากบัตรแบล็คการ์ดที่ไม่จำกัดวงเงิน“คุณผู้หญิงชอบเรือนไหนคะ เรือนนี้ก็สวยนะคะแพงกว่าทุกเรือนในร้านค่ะ” พนักงานสาวแนะนำลูกค้าทีดูท่าจะอวดรวยไม่ใช่น้อยจึงวางเรือนทองประดับเพชรทั้งเรือนให้ดู“คุณแม่ว่ายังไงคะ” เนวิตาหยิบมาใส่ข้อมือแล้วยื่นให้ว่าที่แม่สามีดู“สวยมากจ้ะเหมาะกับหนูแนทมากลูก เพชรยังไงก็เป็นเพชรจ้ะ” ขจีพูดกระทบลิปการ์และคิดว่าลิปการ์ก็คงไม่ต่างจากแม่ที่เป็นของเล่นคนมีเงินและปล่อยให้ท้องเพื่อจับผู้ชายสุดท้ายก็ถูกทิ้งเพราะไม่มีใครเอาคนใช้มาเป็นเมียและเธอก็ไม่มีทางยอมรับ“งั้นแนทเอาเรื

“งั้นรีบไปสิคะ แนทอยากให้พี่วีเอาอีกค่ะ” เนวิตาขยับตัวลุกออกจากตักเขาแล้วไปนั่งที่เบาะวีระก็เก็บท่อนเนื้อที่เปียกแฉะด้วยน้ำรักยัดใส่กางเกงในทั้งที่มันยังแข็งโป้กเพราะยังไม่อิ่มก่อนจะขับรถออกไปอย่างรวดเร็วถ้าช้ากว่านี้อีกนิดรถสายตรวจที่ได้รับแจ้งจากพลเมืองดีคงได้เห็นหนังสดแน่ เมื่อไปถึงห้องทั้งสองก็กระโจนเข้าใส่กันราวกับตายอดตายอยากแล้วผลัดเปลี่ยนกันควบคุมเกมรักจนสว่างคาตาและหมดแรงไปพร้อมกันเช้าวันถัดมาคีรีภัทรก็ตื่นแต่เช้าตามที่ได้คุยกับตายนต์ไว้ว่าเขาจะไปดูบรรยากาศริมแม่น้ำน่านว่าจะเป้นเหมือนที่คิดไว้มั้ยถ้าใช่มันจะเป็นแลนด์มาร์คของรีสอร์ต“เช้าๆอากาศดีมากเลยนะครับตายนต์” คีรีภัทรมองไอน้ำที่ลอยขึ้นจากแม่น้ำอากาศเย็นสบายหากหน้าหนาวอากาศจะดีแค่ไหน“ช่วงเช้าอากาศดีทุกวันส่วนกลางวันก็จะร้อนหน่อยแต่มีลมตลอด ส่วนตอนเย็นก็อย่างที่คุณคีย์เห็นแหละ” นายพยนต์พูดกับว่าที่หลานเขยที่อยู่ง่ายกินง่ายไม่เรื่องมากทั้งที่เกิดมาบนกองเงินกองทองและยังปรับตัวได้ดี“คุณย่ามนคิดถูกแล้วครับที่จะทำรีสอร์ต เพราะมันสร้างเม็ดเงินให้ได้มากกว่าทำสวนแต่ไม่ใช่ว่าทำสวยไม่ดีนะครับตา แต่ผลไม้บ้านเราถูกกดราคาจากพ่อค้าค

“ผมไม่เชื่อ เอ๋ยไม่ใช่คนแบบนั้นต่อไปคุณแม่ไม่ต้องพูดถึงเอ๋ยแบบนี้อีกนะครับ” วีระรู้ว่าลิปการ์ไม่ได้เป็นเหมือนที่แม่เขาพูดเพราะท่านมีอคติในใจ ส่วนลิปการ์ไปรู้จักไฮโซหนุ่มหล่อชื่อดังอย่างคีรีภัทรได้ยังไงเขาคงต้องถามเธอ“งั้นผมไปทำงานก่อนนะครับ ฝากแม่ดูน้องแนทด้วยนะครับ” วีระพูดจบก็ลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องเพราะไม่สบอารมณ์ที่แม่พูดถึงลิปการ์“เดี๋ยวสิตาวี..” คุณนายขจีเรียกลูกชายที่เดินลิ่วออกไปจากห้องแล้วถอนหายใจ ตอนนี้ลูกชายยอมแต่งงานกับเนวิตาแค่นี้เธอก็ดีใจแล้วไม่ต้องกลัวว่าจะไปคว้าผู้หญิงไม่มีชาติไม่มีสกุลมาเป็นสะใภ้จึงและจะคุยกับสามีเพื่อนไปสู่ลูกสาวของรองอธิบดีกรมตำรวจมาเป็นสะใภ้ให้เร็วที่สุดคีรีภัทรขับรถไปถึงอยุธยาก็แวะปั๊มน้ำมันเพื่อเติมน้ำมันรถและเข้าห้องน้ำพอจอดรถเติมน้ำมันก็หันไปมองคนที่นอนหลับสบายมาครึ่งทางแล้วยกยิ้มมุมปากขนาดท่านอนยังเรียบร้อยแต่ที่รู้ก็ดื้อเอาเรื่องและยังแสบอีกด้วยแล้วเธอก็ลืมตาตื่นมองสบตากับเขาอย่างเก้อเขินจึงยิ้มให้“หนูเอ๋ยจะเข้าห้องน้ำมั้ยครับ”“ค่ะ เอ่อ ขอโทษด้วยนะคะเอ๋ยหลับเพลินเลยค่ะ” ลิปการ์ลุกขึ้นและเพิ่งเห็นว่ามีเสื้อแจ็คเก็ตของเขาที่เธอซักให้คลุมตั

“ยังจ้ะลูก แม่รอคีย์กับหนูเอ๋ยอยู่น่ะลูก” คุณดารกาพูดกับลูกชายและยิ้มให้ว่าที่ลูกสะใภ้ที่ยังมีท่าทีเกร็งๆอยู่“คุณแม่มีอะไรหรือเปล่าครับ”“ไม่มีจ้ะ แม่แค่รอพาหนูเอ๋ยไปดูห้องน่ะ” คุณดารกาพูดกับลูกชายอย่าอ่อนโยนที่จริงเธอก็อยากมีลูกหลายๆคนแต่ไม่สามารถมีได้เพราะรังไข่มีปัญหาจึงยอมแพ้มีแค่คนเดียว“งั้นหนูเอ๋ยไปดูห้องกับคุณแม่นะครับจะได้พักผ่อน” คีรีภัทรพูดกับว่าที่ภรรยาที่ดูท่าจะเข้ากับแม่ของเขาได้ดี“ค่ะพี่คีย์ เอ๋ยขอตัวก่อนนะคะคุณลุง” ลิปการ์มองรอยยิ้มของเขาตาพร่า“ไปเถอะลูก” คุณกรณ์พูดกับว่าที่ลูกสะใภ้อย่างอ่อนโยน“ไปจ้ะหนูเอ๋ยแม่จะพาไปดูห้อง” คุณดารกาจับมือลูกสะใภ้ให้เดินตามไปที่ห้องนอนที่เธอเตรียมไว้ให้และให้เด็กเอากระเป๋าขึ้นมาเก็บให้แล้ว“ค่ะคุณป้า”“หนูเอ๋ยเรียกแม่สิลูก เดี๋ยวหนูเอ๋ยก็จะแต่งงานกับลูกชายของแม่แล้วนี่จ้ะ” คุณดารกาพูดแล้วยิ้มมองร่างเล็กน่ารักอย่างเอ็นดูแล้วพาเดินขึ้นไปชั้นสองห้องพักแขกที่เธอจัดไว้ให้ว่าที่ลูกสะใภ้“ค่ะคุณแม่” คุณแม่ก็คุณแม่ ลิปการ์รู้สึกอบอุ่นที่ได้รับการต้อนรับจากคุณย่าฉายคุณลุงกานต์คุณป้ากรองและพ่อกรณ์แม่อายของว่าที่สามีรวมถึงพี่ชายและน้องสาวของเขา

“อร่อยมากค่ะคุณอาย” คุณกรองแก้วชิมข้าวต้มที่ว่าที่หลานสะใภ้ทำแล้วพยักให้คุณดารกาชิม“อืม อร่อยจริงด้วยหนูเอ๋ย” คุณดารกาชมว่าที่ลูกสะใภ้ที่ทำข้าวต้มทรงเรื่องไม่เหมือนใครเพราะแยกข้าวต้มแยกน้ำซุปและทรงเครื่องหมู ตับ กระเทียมเจียวและผักเครื่องเคียงเพื่อจะได้ปรุงรสตามใจชอบ“ยายบอกว่าถ้าทำข้าวต้มทรงเครื่องกินเองก็ทำแค่พอดีแต่ทำทีไรก็มากไปจนเหลือหรือบางทีก็ไม่พอเพราะทานแค่มื้อเช้า ยายก็เลยแยกเครื่องเคียงหากใครจะทานมากทานน้อยก็ตักเองหากข้าวต้มเหลือเราก็ทำข้าวต้มกุ๊ยได้ค่ะ” ลิปการ์พูดกับทุกคนเพราะทำข้าวต้มทรงเครื่องก็จะกินแค่มื้อเช้าหากเหลือก็ต้องทิ้งแต่ทำแยกแบบนี้หากข้าวเหลือก็ทำกับข้าวเพิ่มทำเป็นข้าวต้มกุ๊ยได้“ขอบคุณคุณเอ๋ยมากนะคะที่ทำให้น้าได้วิธีทำข้าวต้มใหม่” นางติ๋มแม่ครัวมากฝีมือเพราะเคยแม่ครัวในร้านอาหารมาก่อนจะแต่งงานกับนายเชาว์คนขับรถของคุณกานต์จึงลาออกแล้วมาทำงานเป็นแม่ครัวบ้านเจ้านายของสามีมาจนถึงทุกวันนี้"ไม่เป็นไรค่ะน้าติ๋ม เอ๋ยก็จำมาจากยายอีกทีค่ะ" ก็ป้ากรองบอกว่าคุณย่าฉายบอกว่าเธอทำอาหารอร่อยก็เลยอยากชิมและแม่ของพี่คีย์ก็อยากชิมเธอก็เลยทำไม่ได้คิดจะอวดฝีมือของตัวเอง“งั้นหอมไ