“ทำไมพูดแบบนั้นล่ะบี เอ๋ยกับพี่วีเลิกกันแล้วเอ๋ยจะแต่งงานกับใครมันก็เรื่องของเอ๋ยและพี่วีเองก็จพแต่งเหมือนกันเธอจะเดือดร้องแทนเขาทำไมล่ะ” สกุนาพูดกับดรุณีและทุกคนก็เห็นท่าทางน่าเกลียดที่เธอทำใส่ลิปการ์“นั่นสินังบี มึงเป็นอะไรกับอีพี่วีล่ะถึงเดือดร้อนแทนเขาน่ะ มึงก็รู้ว่าแม่เขาเป็นยังไงและมึงเป็นเพื่อนของเอ๋ยนะไม่ใช่เพื่อนอีพี่วีนั่น” แพรงามว่าเพื่อนด้วยความไม่พอใจตั้งแต่ดรุณีมาถึงและพูดแซะลิปการ์“ไม่ได้เป็นอะไร กูไม่กินแล้ว” ดรุณีพูดแล้วลุกขึ้นคว้ากระเป๋าเดินออกไปจากร้านหมูกระทะอย่างรวดเร็วเพราะเธอเห็นลิปการ์มีความสุขไม่ได้ทุกข์ร้อนเหมือนพี่วีที่ยังไม่ลืมแฟนเก่าและถ้าอยู่ต่อเธอได้ทะเลาะกับแพรงามแน่“เดี๋ยวสิบี..”“ปล่อยมันไปเถอะเอ๋ย นังบีมันบ้าที่ไปเข้าข้างอีพี่วีหรือว่ามันมีอะไรที่เราไม่รู้กับวะเอ๋ย” แพรงามพูดแล้วครุ่นคิดเพราะดรุณีไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน“เจ้ว่ามันทะแม่งๆเหมือนกันนะ” นุกูลก็คิดเหมือนแพรงามเพราะดรุณีมีท่าทีแปลกๆ“นั่นน่ะสิเจ้ มันต้องมีอะไรแน่ๆ" แพรงามมองตามและคิดอย่างหมายมาดว่าจะต้องรู้ให้ได้ว่าดรุณีเป็นอะไรถึงได้ว่าลิปการ์ทั้งที่เป็นเพื่อนรักกัน“ไม่มีอะไรมั้งคะเจ้
Last Updated : 2026-02-18 Read more