Todos os capítulos de Paid to Break ภารกิจร้ายทำลายรัก(20+): Capítulo 31 - Capítulo 40

“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับหนูคะ? ในเมื่อหน้าที่ของหนูมันจบลงไปตั้งแต่วันที่ลูกชายคุณก้าวเท้าขึ้นเครื่องบินไปนิวยอร์กแล้ว”“ที่ฉันมาวันนี้ ก็เพื่อจะมายื่นข้อเสนอให้เธอใหม่”“อย่าบอกนะ ว่าคุณจะให้หนูไปแยกแฟนลูกชายคุณอีก”“ก็ประมาณนั้นแหละ”“หนูปฏิเสธคุณค่ะ”“อย่าเพิ่งปฏิเสธฉันสิ เธอฟังฉันก่อนนาบี ตอนนี้ฉันจะพูดอะไร มันก็ดูเป็นการแก้ตัวและวุ่นวายไปซะหมด...เพราะความขี้ขลาดและความชะล่าใจของฉัน มันทำให้ฉันต้องมาเจอกับปัญหาเดิมๆ ไม่รู้จบ”“คุณพูดมาตรงๆ เถอะค่ะ”“ตาวินทร์กลับไปคบกับไอรินอีกแล้ว...”“ห๊ะ! อะไรนะคะ! กลับมาคบกันอีกแล้วงั้นเหรอคะ? แล้วมันผ่านมาตั้งสี่ปี คุณยังไม่ได้บอกลูกชายลูกสาวคุณอีกเหรอคะ?”“อือ...ก็ฉันถึงด่าว่าตัวเองอยู่นี่ไง ฉันมันงี่เง่าจริงๆ คิดว่าตาวินทร์กับไอรินจะยังไม่เจอกันในทันทีซะอีก ที่ไหนได้ เมื่อวานฉันจัดงานเลี้ยงต้อนรับ ไอรินกลับโผล่มา สุดท้าย สองคนนั้นก็...”“กลับมาคบกันอีกงั้นเหรอคะ? แล้วคุณรู้ได้ยังไงคะ เขาสองคนอาจจะแค่ทักทายกันธรรมดาก็ได้ อีกอย่าง หนูว่า มันก็เป็นโอกาสดีของคุณ ที่คุณจะได้บอกลูกชายลูกสาวคุณได้แล้วนะคะ”“ถ้าฉันทำได้อย่างที่เธอพูดมันก็ดีสินาบี”“แล้ว

“ค่ะ...คุณหญิงนับดาวเป็นคนเลือกดิฉันมา เพื่อมาเป็นเลขาคนสนิทของคุณอนาวินทร์ค่ะ”นาบีก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานหรูหราอีกนิด จนช่องว่างระหว่างเธอกับอนาวินทร์เหลือเพียงอากาศบางเบา เธอจงใจโน้มกายลงช้าๆ เพื่อวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะตรงหน้าเขา ท่วงท่านั้นทำให้สาบเสื้อคอวีลึกหย่อนคล้อยลงตามแรงโน้มถ่วง เผยให้เห็นร่องอกขาวสล้างที่เนียนละเอียดดุจน้ำนมหอมกรุ่น“...”อนาวินทร์ ถึงกับลืมลมหายใจ กลิ่นกายสาวที่ผสมผสานกับน้ำหอมอันเย้ายวนลอยเข้ามากระทบจมูกและโสตประสาทเขาอย่างจัง มันไม่ใช่กลิ่นดอกไม้หวานเลี่ยน แต่มันเป็นกลิ่นที่ปลุกสัญชาตญาณดิบในกายชายให้ตื่นตัวขึ้นมาอย่างน่าตกใจนาบีไม่ได้ขยับออกไปทันทีหลังจากวางเอกสาร เธอชะโงกหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกเกือบจะแตะข้างใบหูของเขา ลมหายใจอุ่นๆ ของเธอเป่ารดผิวแก้มของอนาวินทร์เบาๆ ขณะที่เธอเอ่ยเสียงกระซิบพร่า“เอกสารชุดนี้สำคัญมากนะคะ...คุณควรจะ ‘ตรวจดู’ ให้ละเอียดทุกบรรทัด เผื่อว่าจะมีตรงไหนที่ยังไม่ถูกใจคุณ”สายตาของอนาวินทร์พร่ามัว เขาจ้องมองริมฝีปากอวบอิ่มที่ขยับป้อนคำหวานอยู่ใกล้เพียงเอื้อม มือที่วางอยู่บนพนักเก้าอี้ขยำหนังจนยับย่น เพราะความรู้สึกบางอย่างเบื้อง

บรรยากาศภายในห้องประชุมขนาดใหญ่ของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่เงียบสงัดลงชั่วขณะ เมื่อร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มในชุดสูทสากลสีเทาชาร์โคลสั่งตัดเนี้ยบกริบก้าวเข้ามา‘นราวิชญ์’ ในลุคใหม่สลัดคราบโปรแกรมเมอร์หน้าจอคอมฯทิ้งไปจนหมดสิ้น เขากลายเป็นนักธุรกิจหนุ่มที่ดูภูมิฐาน ผิวขาวสะอาดตัดกับใบหน้าคมเข้มและนัยน์ตาที่มีเสน่ห์ดึงดูด จนพนักงานสาวๆ ที่เดินผ่านถึงกับต้องเหลียวหลังมองตามเป็นตาเดียว...‘เป้าหมาย’ของเขาในวันนี้ชัดเจน ตามแผนที่ตกลงไว้กับเพื่อนรัก คือการเข้าประชิดตัวไอริน ทันทีที่เขาเห็นหญิงสาวผู้สง่างามเดินเข้ามาในห้องประชุม นราวิชญ์ไม่รอช้า เขาเดินตรงเข้าไปหาพร้อมรอยยิ้มที่มั่นใจเกินร้อย...“สวัสดีครับคุณไอริน ผมนราวิชญ์ จากฝั่งพาร์ทเนอร์ซอฟต์แวร์ที่จะเข้ามาร่วมโปรเจกต์นี้ครับ”เขาเอ่ยพลางยื่นมือออกไปหวังจะสัมผัสมือทักทายตามธรรมเนียมสากล ทว่าสายตาของเขาที่จ้องมองเธออย่างพิจารณาเกินพอดีนั้น กลับทำให้ไอรินรู้สึกอึดอัด หญิงสาวเพียงแค่ปรายตามองมือหนานั้นนิ่งๆ ก่อนจะยอมยื่นมือไปแตะเพียงปลายนิ้วตามมารยาทด้วยท่าทีเย็นชา“สวัสดีค่ะคุณนราวิชญ์ เชิญนั่งเถอะค่ะ เดี๋ยวเราค่อยคุยกันตอนประชุมค่ะ”ไอ

เวลา 02.00น. ณ คฤหาสน์อัศวภัชรกุล...ท่ามกลางความเงียบสงัดที่มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศครางแผ่ว แสงสลัวจากโคมไฟหัวเตียงสาดจับไปที่ร่างสองร่างที่กำลังพัวพันกันอย่างเร่าร้อนบนเตียงกว้าง...อนาวินทร์ ซุกใบหน้าลงกับซอกคอระหงของหญิงสาวทรงเสน่ห์ จมูกโด่งสูดดมกลิ่นกายสาวที่หอมกรุ่นจนสติสัมปชัญญะของเขากระเจิดกระเจิง...“อึ้มมม์...”มือหนาฟอนเฟ้นไปตามส่วนโค้งเว้าที่เนียนละเอียดดุจแพรไหม ลากผ่านแผ่นหลังเปลือยเปล่าลงมายังสะโพกมนที่สั่นสะท้านตามแรงอารมณ์ของกายสาว“อ๊ะ!” เสียงหวานพร่าร้องคราง...“โอวว์...ฉันอยากจะกดเจ้ามังกรของฉันเข้าไปในตัวเธอแทบใจจะขาดแล้วรู้มั้ย...ที่รัก...”เสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดใบหู ก่อนจะเลื่อนขึ้นมาขยี้บดจูบริมฝีปากบางอวบอิ่มอย่างกระหาย ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปเกี่ยวกระหวัดหยอกเย้าจนเกิดเสียงดังชื้นแฉะ หญิงสาวครวญครางอื้ออึงในลำคอพลางวาดวงแขนเรียวขึ้นโอบกอดรอบลำคอแกร่ง โน้มรั้งกายกำยำแนบกับเรือนร่างของเธอ ทั้งสองร่างเบียดเสียดแนบชิดจนไร้ซึ่งช่องว่างใดๆสัมผัสเร่าร้อนทวีความรุนแรงขึ้น เมื่ออนาวินทร์เลื่อนกายลงต่ำ ปลายลิ้นลากผ่านยอดอกที่ชูชันท้าทายสายตา เขาตวัดลิ้นหนา

ในเวลาต่อมา...ภายในห้องทำงานส่วนตัวของ นับดาว บรรยากาศเงียบสงัด และเต็มไปด้วยความตึงเครียดที่แผ่ออกมาจากตัวลูกชายคนเดียวของเธอ อนาวินทร์ยืนกอดอก จ้องมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยแววตาที่ยังสั่นระริกด้วยแรงอารมณ์ที่ยังตกค้างจากการประชุม“ลูกเป็นอะไรวินทร์?”นับดาวเอ่ยถามเสียงเรียบแต่ทรงอำนาจ ขณะที่เธอหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้หลุยส์ตัวโปรด“ผมแค่เหนื่อยครับแม่...งานที่นี่มันหนักกว่าที่นิวยอร์กเยอะ”อนาวินทร์ตอบเลี่ยงๆ โดยไม่หันมาสบตา“แต่ที่แม่เห็นวันนี้ มันไม่ใช่แค่เหนื่อยนะวินทร์”นับดาวส่ายหน้าช้าๆ สายตาที่ผ่านโลกมามากจ้องลึกเข้าไปในแผ่นหลังของลูกชาย“ลูกเหวี่ยงใส่ทุกคนในที่ประชุม แม้แต่กรรมการรุ่นผู้ใหญ่ที่ช่วยสร้างบริษัทนี้มา ลูกก็ยังควบคุมอารมณ์ไม่ได้...แม่ว่าวินทร์แปลกไปนะ”นับดาวเว้นจังหวะเล็กน้อย เธอพอจะมองออกตั้งแต่อยู่ในห้องประชุมแล้วว่า สายตาของลูกชายไม่ได้จดจ่ออยู่กับกราฟบนหน้าจอ แต่มันกลับคอยตวัดไปมองร่างระหงของเลขาฯ สาวที่นั่งอยู่ด้านหลังตลอดเวลาด้วยความรุ่มร้อน“วินทร์...ลูกเป็นถึงประธานบริษัท อารมณ์ลูกต้องนิ่งกว่านี้ อย่าให้เรื่องเล็กน้อย หรือ ‘ใครบางคน’ มาสั่นคลอนการตัดสินใจขอ