Paid to Break ภารกิจร้ายทำลายรัก(20+)

“เธอดูเปลี่ยนไปเยอะเลยนะเพียงใจ แล้วนึกยังไง ถึงได้มาหาฉันถึงที่นี่...”

‘นับดาว’ มอง ‘อดีตเพื่อนรัก’

ตั้งแต่หัวจรดเท้า ริมฝีปากสีแดงสดยกยิ้มอย่างเหยียดๆ ตามแบบฉบับนิสัยของเธอ...

          “ฉันมีเรื่องเดือดร้อน”

 ‘เพียงใจ’ มาที่นี่ ก็เพราะเธอหมดหนทางแล้วจริงๆ ไพ่ใบสุดท้ายของเธอในเวลานี้ก็คือ คนที่กำลัง*เบ้ปากมองเธออย่างเหยียดหยามอยู่ตรงหน้าเธอตอนนี้เท่านั้น

‘อดีตเพื่อนรักที่ทะเลาะกันจะเป็นจะตาย...ถึงขั้นตัดเพื่อนตัดฝูง...เพียงเพราะผู้ชายคนเดียว’

          “เดือดร้อนงั้นเหรอ? แล้ว...เอกนรินทร์ไปไหนแล้วล่ะ ถึงได้ปล่อยเธอมาในสภาพแบบนี้”

‘เอกนรินทร์’ คนที่นับดาวกำลังพูดถึง เขาก็คืออดีตคนที่เธอเคยรักมากที่สุด ซึ่งยัยคนที่นั่งอยู่ตรงหน้านับดาวนี้ ได้แย่งเขาไปจากเธอ

          “เขาตายแล้ว...”

น้ำเสียงของเพียงใจสั่นลงอย่างแผ่วเบา หลังจากที่เขาตาย ยังไม่ทันจะครบเจ็ดวันเลยด้วยซ้ำ เพียงใจกับลูกสาวทั้งสองคน ก็ถูกเนรเทศออกจากบ้านใหญ่

ในตอนนั้น เธอมีเงินติดตัวอยู่ไม่เท่าไหร่ และเมื่อเงินหมด เธอก็เลยต้องหางานทำ และตอนนี้ อาชีพแม่บ้านโรงแรมเงินเดือนหมื่นต้นๆ ซึ่งไม่เพียงพอกับการเลี้ยงลูกสาวที่ป่วย และกำลังเรียนหนังสืออยู่ในขณะนี้

          “ห๊ะ! ตะ-ตายแล้วเหรอ? แล้วเป็นอะไรตายล่ะ”

          “อุบัติเหตุ”

          “เมื่อไหร่? ทำไมฉันถึงไม่รู้”

          “10ปีที่แล้ว...เธอจะรู้ได้ยังไงนับดาว ชีวิตของเราสองคน ตั้งแต่ทะเลาะกันเรื่องของเอกนรินทร์ เธอกับฉัน มันก็เหมือนอยู่กันคนละโลกไปแล้วนะ”

          “เชอะ! คนละโลก! นั่นมันเป็นเพราะเธอต่างหากล่ะ ที่หนีฉันไปพรอดรักมีความสุขกับเอกนรินทร์สองคน ทิ้งให้ฉันเจ็บปวดแสนสาหัสอยู่คนเดียว!”

ตอนนั้นนับดาวเหมือนคนบ้าและเสียสติไปช่วงหนึ่ง

          “นี่มันผ่านมาตั้ง 24ปีแล้วนะ เธอยังโกรธฉันกับเอกนรินทร์อยู่อีกเหรอนับดาว เธอนี่เป็นเอามากนะ”

          “มันสมควรที่ฉันจะโกรธเธอมั้ยล่ะ เธอสองคนรักกัน แต่ฉันนี่สิ ต้องเจ็บช้ำจนเกือบตาย!”

          “แล้วตอนนี้เป็นไง! ชีวิตฉันดีขึ้นกว่าเธอมั้ยล่ะนับดาว”

          “ก็เพราะเอกนรินทร์ตายไง เธอถึงมาหาฉันถึงที่นี่ แล้วหาฉันเจอได้ยังไง และทำไมถึงรู้ ว่าฉันอยู่โรงแรมนี้”

          “ฉัน...เป็นแม่บ้านโรงแรมที่เธอเป็นเจ้าของอยู่นี่ไง ทำไมฉันจะหาเธอไม่เจอล่ะ”

          “ห๊ะ! เธอเป็นแม่บ้านที่โรงแรมฉันเหรอ?”

          “อือ...ฉันทำงานที่นี่มา 7 ปีแล้ว เธอเพิ่งจะรู้สินะ”

          “แล้วทำไมเธอไม่มาหาฉันตั้งแต่แรกล่ะ”

          “เธอเกลียดขี้หน้าฉันขนาดนี้ ฉันคงไม่กล้าโผล่มาให้เธอเห็นหรอกนะนับดาว”

          “เธอมันสมควร ที่จะให้ฉันเกลียดเธอมั้ยล่ะ”

          “เธอนี่เจ้าคิดเจ้าแค้นเป็นเด็กๆ เลยนะ อดีตมันผ่านมาตั้ง24ปีแล้ว เธอก็ยังจำฝังใจไม่เลิก”

          “เธอไปเสวยสุขกับเอกนรินทร์สองคน คงทำให้ฉันมีความสุขหรอกมั้ง...แล้วตอนนี้...เธอทำไมถึงได้กล้าเสนอหน้า มาขอยืมเงินฉันได้ล่ะ”

          “ฉันหมดหนทางแล้วจริงๆ เหลือเธอคนเดียว ที่จะช่วยฉันได้”

          “คนแค้นฝังใจอย่างฉัน เธอคิดว่าฉันจะช่วยเธองั้นเหรอ?”

          “ฉันไม่รู้หรอกว่าเธอจะช่วยฉันหรือเปล่า ก็ได้แต่ลองเสี่ยงดู”

          “แล้วครอบครัวเอกนรินทร์ล่ะ”

          “พอเอกนรินทร์ตาย ทางบ้านเขาก็ไล่ฉันสามแม่ลูกออกจากบ้าน ทรัพย์สมบัติเงินทอง ทางบ้านเขาก็ไม่ได้ให้ฉันมาเลยสักแดงเดียว”

          “ตายจริง! ทำไม...ถึงทำขนาดนี้ล่ะ ใจร้ายมาก”

          “เป็นไง รู้แบบนี้แล้ว เธอรู้สึกดีขึ้นบ้างมั้ยล่ะ”

          “แล้วเธอมีลูกกับเอกนรินทร์กี่คน”

          “ลูกสาวสองคน คนโตอายุ 24 กำลังป่วยอยู่ และอีกคนอายุ 18 กำลังเรียนอยู่*มหาลัยปี1”

          “ลูกสาวเธอป่วยเหรอ? แล้วเป็นอะไรมากมั้ย”

          “นิชา ลูกสาวคนโตฉัน ป่วยมาเกือบสิบปีแล้ว ตั้งแต่พ่อเขาเสียไป ฉันหมดเงินรักษาไปเยอะมาก ทุกวันนี้ ก็ต้องรักษาและกินยาอยู่เป็นประจำ”

          “ทำไมชีวิตของเธอมันดูแย่จัง แล้ว เธอต้องการเงินเท่าไหร่ล่ะ ฉันจะให้”

          “สองแสน ค่าผ่าตัดหัวใจของลูกสาวฉัน เธอทำสัญญายืมกับฉันได้เลย หักจากเงินเดือนของฉันไปก็แล้วกัน”

          “สองแสน จะไปพออะไร ฉันให้เธอ ห้าแสน มีเมื่อไหร่ ก็ค่อยเอามาคืนก็แล้วกัน ไม่ต้องทำมันหรอกสัญญาน่ะ”

          “ฉันจะเอาไปทำไมตั้งห้าแสน! มันเยอะไปนะ เงินเยอะขนาดนี้ ฉันเป็นแม่บ้านโรงแรมเธอกี่ชาติ ถึงจะใช้หนี้หมดล่ะ”

          “เอาไปเถอะน่า ค่าเทอมลูกสาวเธอด้วยไง ไหนจะค่าอะไรอีกที่เธอต้องใช้ เอาไปๆ แค่นี้ ขนหน้าแข้งฉันไม่ร่วงหรอกย่ะ”

          “เออ ฉันรู้ว่าเธอรวย เป็นมหาเศรษฐี แต่ก็ขอบใจเธอมากนะ”

เพื่อนของเพียงใจคนนี้ ถึงแม้จะเป็นคนปากร้าย ดูเหมือนเป็นคนเย่อหยิ่ง แต่เพื่อนเธอก็เป็นคนที่จิตใจดีมาก ถ้าไม่เป็นเพราะเรื่องทะเลาะแย่งผู้ชายคนเดียวกันล่ะก็ ป่านนี้ เราสองคน ก็คงมีมิตรภาพเพื่อนรักกันจวบจนปัจจุบัน

          “เอาไปเถอะ...ส่งเลขบัญชีมา เดี๋ยวฉันโอนให้เลย ว่าแต่เธอเป็นแม่บ้านแผนกไหน? อยู่ส่วนไหนของโรงแรม ฉันก็มาตรวจโรงแรมออกบ่อย ทำไมฉันไม่เจอเธอเลยล่ะ”

          “ฉันหลบหน้าเธอทุกครั้งที่เธอมา เพราะงั้น เธอไม่เห็นฉันหรอก แต่เธอก็ไม่ต้องรู้หรอกว่าฉันอยู่ตรงไหน ฉันไม่อยากให้เธอต้องมาเสียภาพพจน์เพราะคนอย่างฉัน”

          “เธอมันบ้าและปากดีอย่างนี้ไง คิดอะไรไม่เข้าเรื่อง งั้นก็แล้วแต่เธอล่ะกัน”

.......................

          2 วันต่อมา...

ณ ภัตตาคารสุดหรู...

          “เธอมีเรื่องด่วนสำคัญอะไรนักหนานับดาว เธอถึงได้นัดฉันมาเจอเอาเวลานี้”

          “เรื่องด่วนมาก ฉันจะอกแตกตายอยู่แล้วรู้มั้ยจอมขวัญ”

          “ถ้าด่วนขนาดนี้ เธอทำไมไม่โทรล่ะ จะต้องนัดมาสถานที่เงียบๆ แบบนี้ทำไม”

‘จอมขวัญ’ กวาดมองไปรอบๆ ห้องอาหารแบบวีไอพีส่วนตัว ที่มีแค่เธอกับเพื่อนเท่านั้น

          “เธอเลิกสงสัยก่อนได้มั้ย ไหนๆ เธอก็มาแล้ว อีกอย่าง เธอคือคนที่รู้ความลับของฉันเพียงคนเดียว เรื่องนี้มันก็ต้องเป็นเธออยู่แล้ว ที่จะช่วยฉัน”

          “อ่ะ...งั้นบอกมาเรื่องอะไร ที่ทำให้เธอเดือดได้ขนาดนี้”

ใบหน้าของนับดาวดูซีดเผือดราวกับกระดาษ แม้กระทั่งลิปสติกที่เพื่อนของจอมขวัญชอบใช้เป็นประจำ ก็ไม่ปรากฏเลยบนริมฝีปากของเพื่อนเธอ สงสัยเรื่องนี้จะใหญ่มาก

          “ก็ตาวินทร์สิมีแฟน...ตาวินทร์ไปคบกับ...”

น้ำเสียงของนับดาวเริ่มสั่นลงอย่างเห็นได้ชัด เธอไม่คิดเลยว่าจะมีวันนี้ หนึ่งในล้านล้าน ที่ไม่อาจเกิดขึ้นได้เลย แต่มันก็ได้เกิดขึ้นแล้ว

          “กับใคร...”

          “กับ...ไอริน”

          “ห๊ะ! อุ้ยตาย! เป็นไปได้ยังไงเนี่ย!”

          “ตาวินทร์คบกับไอรินจริงๆ วันนี้นักสืบที่ฉันจ้างไปสืบเรื่องของตาวินทร์ มาบอกฉันว่า ตาวินทร์คบกับไอรินมาเกือบสองปีแล้ว...เธอคิดดูนะจอมขวัญ...คบกันสองปี...โดยที่ฉันเป็นแม่...ยังไม่เคยรู้เลย ว่าลูกชายตัวเองมีแฟน และหนำซ้ำยัง...”

นับดาวเอามือทาบบนอกและเว้นจังหวะการเล่า หัวใจของเธอเต้นเร็วเกินไป เพราะความกลัวและความเครียดที่มันสุมอยู่ในเวลานี้

          “มันจะเป็นไปได้ยังไงนับดาว นักสืบเอาข้อมูลมาให้เธอผิดหรือเปล่า”

          “ไม่ผิดหรอก ทั้งภาพและคลิปยืนยันจากนักสืบ ฉันจะทำยังไงดีล่ะจอมขวัญ ตอนนี้ ฉันเครียดจนทำอะไรไม่ถูกแล้ว”

ความลับที่นับดาวตั้งใจเก็บไว้ถึง 24ปี กำลังจะถูกเปิดเผย

          “เธอใจเย็นๆ นะนับดาว เราจะหาทางออกเรื่องนี้ด้วยกันนะ ฉันจะช่วยเธอเอง” 

จอมขวัญคือเพื่อนคนเดียว รู้เรื่องของนับดาวทั้งหมด

          “เธอต้องช่วยฉันนะจอมขวัญ”

.......................