Todos los capítulos de Denying Temptation with My Husband's Twin Brother: Capítulo 11 - Capítulo 20

Faye's Point of View Simula noong maikasal kami ni Matheo, hindi niya na gaanong binabanggit si Mikhael sa akin. Hindi rin naman ako nagtatanong ng tungkol kay Mikhael. Ayaw kong isipin niya na hanggang ngayong kasal na kami ay intresado pa rin ako sa kapatid niya. Ang huli kong naging balita kay Mikhael ay no’ng sumali nga raw siya sa isang International martial artist team. Nakalimutan ko ang pangalan ng team na iyon, pero iyon na nga raw ang pinagkakaabalahan niya sa ibang basa. Pagkatapos no’n wala na akong naging balita sa kaniya. Hindi rin naman mahilig magkwento si Matheo tungkol sa kaniyang kapatid. At tingin ko, dahil ayaw na rin niyang maalala si Mikhael. I looked at the last photo, nasa pinakahuli na iyon ng photo album. Kuha ang larawan noong Christmas Eve, siguro'y sixteen sila rito dahil mukhang bata pa silang tingnan. Parang mga teenager pa. Nasa sala si Mikhael at Matheo, magkatabing nakaupo. Sa kamay nila ay ang mga regalo. Pareho silang nakatingin sa camera.

Mikhael’s Point of View Papasok na dapat ako sa sasakyan nang magsalita ulit si Hades. “Birthday nga pala ni Genesis, may nirentahan siyang bar malapit sa BGC. Inimbitahan niya tayong pareho, pero mukhang hindi ka naman makapupunta kaya ako na lang ang bahalang magrepresenta sa ating dalawa.” Nilingon ko siya at nakitang malaki ang pagkakangiti niya. Alam na alam ko na 'yang mga ngitian niyang 'yan. “Don’t compromise your work. Kasali sa kontrata na hindi pwedeng magkaroon ng relasyon sa co-agent.” Paalala ko sa kaniya. Bigla siyang tumawa. “What are you talking about? Inosinte ako diyan sa binibintang mo. Hindi ko naman nililigawan si Genesis—” “But you’re making your moves on her.” Putol ko sa kaniya ng naiiling. Binuksan ko ang pinto at pumasok sa sasakyan. Bago ko pa masara ang pinto ay pinigilan niya iyon gamit ang isang kamay. Nang tingnan ko siya, seryoso na ang ekspresyon ng mukha niya. Malamig ko namang sinalubong ang tingin niya. “I’m not making moves o

Faye’s Point of View Kung makapagsalita siya, akala mo kung sino? How does Matheo deal with me? My god! Ang dapat niyang itanong sa akin, how could I deal with Matheo at all?! Sa aming dalawa ni Matheo, si Matheo ang sakit sa ulo at hindi ako. Kung alam niya lang kung gaano ako ka-perfect na asawa ay baka bigyan niya pa ako ng award! Sa loob ng dalawang taon ng pagsasama namin ni Matheo, natutunan kong hindi kwestyunin ang mga desisyon niya. Hinahayaan ko siyang magdesisyon para sa sarili niya at sa pagsasama namin dalawa. Hindi ako nagrereklamo, sumusunod ako palagi sa gusto niya. Kahit nga noong nalaman kong may relasyon sila ni Tyler, nagreklamo ba ako? Hindi! I kept my mouth shut. I let them have an affair. Ayos lang sa akin kahit na na-li-late siya ng uwi o kahit hindi siya umuwi ng ilang araw. Ayos lang sa akin kung umalis siya at mag-out of town, hindi ko siya pinipigilan, sinusuportahan ko pa nga siya. Makakatikim lang siya sa akin ng sermon kapag hindi siya nagsasabi ku

Faye's Point of View Huminga ulit ng malalim si Manang Loida. “Nakalimutan kunin ni Bobby itong vacuum cleaners. E, bukas maaga akong maglilinis sa library kaya kinuha ko na.” Paliwanag niya. “What happened?” Mula sa likod ko ay bigla na lamang lumitaw si Mikhael. He looks curious. Nagpalipat-lipay ang tingin niya sa akin at kay Manang Loida. “Bakit narito pa si Manang?” Tanong niya. Ngumiti si Manang Loida sa kaniya. “Kinuha ko lang itong vacuum, Matheo.” Kumunot ang noo ni Mikhael. Sinundan niya ng tingin ang vacuum cleaner sa kamay ni Manang Loida at mabagal na tumango. “Pinagpabukas niyo na sana, Manang. Gabing-gabi na.” Nilingon ko ulit siya at pinanlakihan ng mga mata. Ang lamig ng pagkakasabi niya no’n na para bang nagagalit siya kay Manang dahil dis oras ng gabi ay umakyat pa ito para lang kunin ang vacuum. “Pasensya na. Naisturbo ko pa kayo.” Ani Manang Loida saka nagbaba ng tingin. “It’s alright, Manang.” Bawi ko agad. Buti nga masisipag ang kinuha nami

Mikhael’s Point of View It was Dad who introduced me to taekwondo and boxing. Gusto niya na matuto kami ng self-defense sa pamamagitan ng pag-tri-training sa martial arts.Noong maliit pa kami ni Matheo, sakitin siya kaya hindi siya isinasama sa training. Simula five years old pa lang ako, nag-aaral na ako ng boxing. Seven years old naman ako noong isali sa taekwondo. Eight to ten years old ay blue belter na ako sa taekwondo. Nang maghigh-school, sumali ako sa taekwondo athletic group para makapagcompete sa mga palaro dahil kyumpansa na rin ako sa kakayahan ko. Umikot ang mundo ko sa pag-te-taekwondo simula no’n. Sinisigurado ko palagi na makukuha ako ang gintong medalya sa bawat kompetesyon na sinasalihan ko kaya puspusan ang preparasyon at matinding pagdidisplina sa sarili an tiniis ko. Naging buhay ko na ang martial arts, kaya bakit aalisin nila iyon dahil lang sa mga pangarap ni Matheo? Why can't I dream for myself? “Akala ko si Matheo.” Isang araw sa gymnasium ng paa