บททั้งหมดของ Denying Temptation with My Husband's Twin Brother: บทที่ 1 - บทที่ 10

Faye’s Point of View “Ang Mommy mo… ang Mommy ninyo narito. Ano’ng gagawin natin?” Kinunutan ako ng noo ni Mikhael. Parang naweweirduhan siya sa bigla kong pagkataranta. “Where are they?” narinig ko na ang boses ni Mommy. Nagpapanic pa naman ako sa tuwing naririnig ko siyang nagsasalita kaya bago ko pa maisipan ang dapat gawin, humarap na ako kay Mikhael, tumingkayad at madali siyang hinalikan sa labi. Dahil matangkad siya, kailangan kong ipalibot ang dalawang kamay sa batok niya para makakuha ng suporta. Ipinikit ko ang mga mata at hindi na tiningnan ang gulat sa mukha ni Mikhael dahil sa paghalik ko sa kaniya. Tingin ko ay hindi na tumuloy si Mommy dahil nakita niyang naghahalikan kami ni Matheo dito sa pool. Binuksan ko ang mga mata at nakitang nakabukas rin ang mga mata ni Mikhael at sobrang dilim no’n. Bigla akong napakalas sa pagkakapit sa kaniya at mabilis na lumayo. “What the h*ck is wrong with you?” Galit niyang tanong. Napaatras ako, mas lalong kinabahan

Faye’s Point of View Hindi ko na alam kung ano ang iisipin at mararamdaman. Seryoso si Mikhael at mukha naman siyang nagsasabi ng totoo, pero ang hirap paniwalaan! Hindi gano’n ang pagkakakilala ko kay Matheo. Oo, may mga sekreto siya, pero wala iyong kinalaman sa drugs at mga dealer! He’s a biochemical engineer, pero nakapokus siya sa paghandle ng mga produkto galing sa laboratoryo! Hindi siya ang gumagawa ng gamot, may ibang mga empleyado ang gumagawa no’n, mga chemist, at siya lamang ang namamahala… hindi totoo ito. Ayaw kong maniwala. “I’ve been following around this mafia group that is notorious in Italy. Sila ang may pinakamalaking drug businesses sa lahat ng western countries. They’re looking for a wider variety of drugs. At hindi lingid sa kaalaman ng agency na dahil sa teknolohiya ay mas napapadali ang paggawa at pagtuklas ng iba’t ibang klase ng drugs. Nitong nakaraan lang, napansin namin na may activities ang grupong ito sa Pilipinas.” I scoffed. I still couldn't

Faye’s Point of View Nauna akong matapos kumain kaya mabilis akong umakyat sa kuwarto para hanapin ang phone ko. Kinalikot ko ang message conversation namin at isa-isang dinelete ang tingin ko ay nakakaduda— at malalaswa. To Matheo: Bruha ka. Umuwi ka na rito bago pa maghatinggabi, kun’di pag-uuntugin ko kayo niyan ni Tyler. To Matheo: Nasaan ka? Papunta raw si Mommy sa bahay, bibisita. Umuwi ka muna, bilisan mo. Kinakabahan na ako rito. To Matheo: Tumawag sa akin si Tyler, hinahanap ka. Nag-away ba kayo? O chini-check kung nagmimilagro na tayo? HAHAHAHAH From Matheo: Should I buy s*x toys for you? Para akong binuhusan ng malamig na tubig nang makita ang text na iyon galing kay Matheo na noong nakaraang taon pa naman iyon ipinadala! Talagang umabot na ako rito sa pagdedelete ng mga mensahe. Nanginginig ang kamay na sinubukan ko iyong idelete. Palibhasa’y aktibo ang s*x life niya kaya alalang-alala siya sa akin. Naisipan niya pa talaga na ibili ako ng s*x toys! Naalala ko

Nakakalungkot palang isipin na akala ko alam ko na lahat sa buhay ni Matheo… sa sobrang talaga naming magkakilala at nagkakasama, akala ko kilalang-kilala ko na siya, pero ngayon ko lang nalaman na hindi pala lahat ay talagang alam ko tungkol sa kaniya. May mga sekreto rin pala siya na itinatago sa akin. “Ano’ng oras natutulog ang mga katulong?” Tanong niya bigla. “Ten usually.” Hindi ko pa sigurado kung tama ba iyong sinabi ko. Kasi kapag alas dyes at bumababa ako sa kusina ay naabutan ko pa ang ilang katulong na naroon. Kung hindi naglilinis ay kumakain pa lang, o kumakain ulit bago matulog. Wala naman iyong kaso sa akin dahil marami naman ang pagkain sa kusina. Kaysa mapanis ay mas mabuting kainin nila. “Bababa ako kapag tulog na ang mga katulong. I’ll search the house, baka sakaling may mahanap akong sekretong silid.” Parang sinipa ang dibdib ko. Bumilis ang tibok ng puso ko. “Ha?” Naguguluhan kong tanong. “This is a huge house. Sinubukan kong maghanap ng blueprin

Faye’s Point of View The next morning, I woke up next to an empty bed. Wala na si Mikhael sa tabi ko noong magising ko. Maayos din at walang gusto ang side ng bed kung saan siya nahiga. But thank goodness, it's better this way. Dahil kung nagising ako na nariyan pa siya sa tabi ko ay baka mataranta lang ako at kung ano na namang katangahan ang magawa ko. I’m not used to waking up next to another person. Hindi rin naman kasi kami nagtatabi ni Matheo kaya sa paggising ko, walang ibang bumubungad sa akin. Last night, my sleep was normal. Hindi ko napansin na nariyan siya. Hindi ko alam kung dahil ba sa pagod kaya naging mahimbing ang tulog ko o kung dahil sa bumaba nga siya bago pa mag-alas dyes para maghanap sa mga sekretong silid. Oh, yes, those secret rooms. Dali-dali akong bumangon nang maalala ang napag-usapan namin ni Mikhael. Sa gabi, siya ang maghahanap sa mga sekretong silid dito sa bahay. At sa umaga naman, tutulong ako sa paghahanap. Dahil wala rin naman akong trab