Semua Bab Denying Temptation with My Husband's Twin Brother: Bab 21 - Bab 30

Faye's Point of ViewKlare is an artist. Tinutulungan niya ang mga baguhang pintor na magbenta ng mga art pieces kaya every other month ay nagho-host siya ng art exhibit. Palaging naiimbitahan si Matheo sa bawat art exhibit, gusto rin kasi ng isang ‘yon ang art, kaya mahilig din siyang magkolekta ng mga painting. Madalas bumibili siya ng dalawa o tatlong art piece at inuuwi niya iyon sa bahay.May sariling art gallery si Matheo sa Cavite, pagkatapos niyang i-display sa bahay ng ilang araw ang nabiling art piece, dinadala niya iyon sa art gallery para doon ilagay ng pangmatagalan.Ang Mommy niya, mahilig din sa painting kaya madalas niya itong regaluhan ng mga bagong painting.At ang isang katulad ko naman, hindi ganoon kaintresado sa painting. Hindi ganoon ka-metikuluso ang pagsusuri ko sa mga art piece. Anything is beautiful for me. Kahit ano’ng tema o istilo ng pintor, maganda para sa akin ang bawat obra.“Good morning, Mrs. Revamonte.” Ang receptionist ang bumungad sa akin malapit

Faye's Point of ViewIbinaba ko ang cellphone. Hindi rin naman maiintindihan ni Mikhael ang sitwasyon ko. Mali ko na tumawag pa sa kaniya para humingi ng tulong. He's not Matheo so he wouldn't understand my situation. “I’m sorry,” panimula ko at ngumiti ng mapagpaumanhin. “Pero hindi yata namin mabibili ni Matheo ‘yong painting, Klare. Isang milyon lang kasi ang kaya naming ilabas ngayon araw. I’ll try to… find another art piece that I might like.” Naglaho agad ang kaunting liwanag sa mga mata niya, ang nagbabadyang ngiti ay agad na natigil. Ang tanging rumplekta na lamang sa mga mata niya ay ang pagkairita. “Ayaw niya? O ayaw mo?” “Hindi naman sa ayaw. It was beautiful, pero hindi kasi—” “This is the reason why I’m doubtful to invite you here, because you know nothing about art.” Putol niya sa akin. Mas lalo siyang nairita. Hindi niya nga pala gusto na nagpapaliwanag ako. “Have you seen Kuya Matheo’s art gallery? Hindi pa siguro ‘no?” Nagtaas siya ng kilay. Napawi naman an

Faye's Point of View “I’ve seen your collections of jewelry from your walk-in closet. Wala ka gaanong kwentas na mamahalin. Lalo na ang koleksyon ng diamond, wala akong nakitang gano’n, pero…” “Do you like this, Kuya?” Klare’s voice came from behind us. Sumunod pala siya sa amin. Hindi na itinuloy ni Mikhael ang kaniyang sinasabi dahil sa pagdating ng kaniyang pinsan. Ikiniling na lamang niya ang kaniyang ulo na parang nag-iisip ng malalim at may tinitimbang sa likod ng kaniyang isip. “This is Guevara’s painting. Naalala mo ‘yong last year na painting na nabili mo? The one worth six hundred thousand pesos? He's the same artist who created this painting.” Ani Klare. Pumagitna siya sa amin ni Mikhael kaya napilitan akong lumayo ng kaunti. Patuloy na nagbigay ng impormasyon si Klare tungkol sa painting. Impormasyon tungkol sa painting at sa pintor nito. “I guess you could also add this to your collection of Guevara’s paintings. Ilan na ba ang nabili mong painting ni Guevar

Faye’s Point of View Kilala ko na si Joshua simula noong high school. Isa siya sa photojournalist sa paaralan, ako naman ay senior journalist kaya madalas lumalapit siya sa akin noon para magpasa ng mga pictures na nakuha niya. Mukha lang siyang mas matured sa aming dalawa, siguro dahil mas matangkad siya at dahil na rin sa bigote niya, pero ang totoo n'yan dalawang taon ang tanda ko sa kaniya. Dati ay Ate Faye pa nga ang tawag niya sa akin. Who would have thought that this time, he'll become someone known in the industry as a famous photographer? “Kanina pa kita gustong lapitan, pero nag-aalangan akong baka hindi mo na naman ako pansinin.“ Pabiro niyang sabi. Natawa ako ng kaunti. “Hindi kita napansin kanina. You've grown so tall, Josh. Pero, ikaw a, ang guwapo mo pa rin.” Ngiting sabi ko sa kaniya. Napangiti rin siya at napakamot pa sa batok. Sa isang kamay ay hawak niya ang isang malaking digital camera na ginagamit niyang pangkuha ng mga larawan. Hindi ko alam kong

Mikhael's Point of View “Hindi ko alam na kasali sa misyon natin ang pagbili ng painting.” Hades said. Sumakay siya likod ng sasakyan kaya sinamaan ko siya ng tingin sa rearview mirror. Katatapos niya lang magbayad ng cash sa art exhibit payment collector. Dahil ayaw niyang magdala ng sasakyan, tinawagan niya ako para sunduin siya.Mag-aala singko pa lang ng hapon, may babalikan pa dapat akong trabaho sa opisina, pero dahil sa pangungulit ni Hades ay napilitan akong unahin siya. Bukas na lang ako maglalagi sa opisina. “Come sit in the front. I'm not your driver.” Malamig kong sabi. Tumawa lang siya. “Hindi na, mas komportable ako rito.” Aniya. Itinikom ko ng mariin ang bibig at alam ko na agad kung bakit mas pinili niyang sa likod ng sasakyan maupo. Mas magandang doon siya pumwesto para hindi siya mag-alangan na subukin ang pasensya ko. “Utang mo 'yan, a? May interes, 20% ang tubo.” Binalewala ko lang siya sa sinabi niya. “Nahirapan akong humanap ng cash. I don't want to us