Todos os capítulos de แค้นรักพันสวาท: Capítulo 111 - Capítulo 120

 ภาพของคนที่ครั้งหนึ่งเคยสง่างามดูภูมิฐานยกมือที่มีอาการสั่นเล็กน้อยอีกทั้งไม่ได้เต่งตึงเหมือนแต่ก่อนแล้วขึ้นมาเพื่อปาดไปยังดวงตาที่บัดนี้กำลังร้อนผ่าวด้วยกลัวว่าน้ำใสที่เอ่อคลอจะไหลออกจนทำให้ลูกสาวที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจเจ็บปวดอีกครั้งเมื่อได้เห็นความอ่อนแอของตนเอง “มะ...ไม่เป็นไรแล้วนะลูก ~~ อย่าร้องเลยนะ...เดี๋ยวแม่มองมาเห็นลูกสาวคนสวยของเขาร้องไห้...ขะ...เขาจะเสียใจเอานะ” รอยยิ้มที่ดูฝืนแต่จำต้องแสดงมันออกมาในยามนี้ด้วยเพราะว่าส่วนหนึ่งคนพูดอยากจะให้ลูกสาวสุดที่รักไม่ต้องคิดอะไรมาอีกแล้วในเรื่องนี้ และอีกส่วนหนึ่งก็เพื่อให้ตนเองสบายใจที่จะปล่อยวางในเรื่องราวที่เกิดขึ้นแม้ว่ามันจะยากลำบากก็ตามที “ค่ะคุณพ่อ (T_T) ลูกจันจะไม่ร้องอีกแล้ว...ฮึก...ลูกจันจะไม่ร้องอีกแล้ว และคุณพ่อเองก็ไม่ต้องห่วงลูกจันแล้วนะคะ...ฮึก...ฮึก...ลูกจันเองเฮียทิศเขาก็คอยดูแลเป็นอย่างดีเลยค่ะ” (T_T) ร่างบางที่ผละออกมาจากอ้อมกอดอบอุ่นของคนตัวโตที่โอบปลอบร่างนุ่มแน่น พร้อมกับยกมือขึ้นปาดน้ำตาท

 “ใช่...!! จะไม่มีการแต่งงานหรืออะไรทั้งนั้น...ถ้าคุณไม่อธิบายเรื่องราวทุกอย่างให้ชัดเจนทั้งหมดว่าที่ผ่านมามันเกิดอะไรขึ้น...ทิตยา...!!” “พ่อ...!!” “คะ...คุณลุงอารัญ...” “คุณพี่...!!” เสียงที่ต่างอุทานเรียกชื่อของบุคคลที่เข้ามาใหม่กันอย่างพร้อมเพรียงและไม่ใช่แค่ฉันกับเฮียทิศที่ฉงนใจกับการปรากฏตัวของคนที่มาใหม่เท่านั้น แต่ทว่า...ป้าทิตยาที่อยู่ด้านข้างก็ต่างมีปฏิกิริยาตกใจไม่แพ้กัน “สวัสดีครับพ่อ / สวัสดีค่ะคุณลุงอารัญ” ฉันกับเฮียทิศเอ่ยทักทายพร้อมกับอดแปลกใจไม่ได้ว่าทำไมคุณลุงอารัญถึงทำเหมือนกับว่าท่านเองก็เพิ่งจะกลับมายังคฤหาสน์หลังนี้พร้อมกันกับพวกเรา “มาก็ดีเลย...บอกพ่อหน่อยนี่มันเรื่องบ้าอะไรนี่แกรู้อะไรมาทำไมไม่บอกพ่อ...แล้วก็ทิตยาผมถามว่านี้มันเรื่องบ้าอะไร...!!” “ระ...เรื่องอะไรหรือคะ...”&nb

 “เพราะผมไม่ได้รักคุณ...” และคำตอบที่ดูเหมือนกับใบมีดอาบยาพิษที่บรรจงกรีดลงกลางใจคนฟังก็ยิ่งตอกย้ำว่าความหวังของเธอมันเป็นแค่เพียงความฝันลม ๆ แล้ง ๆ “ฮึก...ฮึก...แต่ฉันก็เป็นเมียพี่นะ...” (T^T) “มันคือความผิดพลาดไงเธอเองก็รู้ดี...” “พี่อารัญพี่มันใจร้ายเกินไปแล้ว...” (T^T) สิ้นคำพูดของชายตรงหน้าเหตุการณ์เก่าก่อนทุกอย่างก็ได้ย้อนกลับมาอีกครั้ง อีกทั้งทำไมเธอจะจำเรื่องราวในวันนั้นไม่ได้ นั่นก็เพราะว่าหลังจากที่เธอตื่นขึ้นมาด้วยใบหน้ายิ้มละไมกับหัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขยามมองไปยังใบหน้าของพี่เขยที่นอนอยู่ข้างกายเวลานี้ ภาพเปลือกตาของเขาที่กำลังหลับพริ้มจมอยู่ในนิทราเสมือนว่ายังดำดิ่งอยู่ในความหอมหวานของความสัมพันธ์ทางกายที่ต่างปรนเปรอให้กันและกันเมื่อคืน อีกทั้งด้วยอ้อมกอดของเขาที่กระชับร่างเธออยู่ในเวลานี้มันยิ่งส่งให้เธอมีความหวังพรั่งพรูขึ้นมาว่านับตั้งแต่วินาทีนี้ไปเธอกับเขาจ

 “ทั้งที่...ฟืดดดดด...ทั้งที่จันทราเขารู้เรื่องมาตลอด...ว่าเธอเป็นต้นเหตุที่ทำให้ลูกจันกลัวเสียงฟ้าร้องฟ้าผ่า...ฮึก...ฮึก...แต่ว่าจันทราเขาก็เลือกที่จะให้อภัยเธอ” ความในใจถึงเรื่องราวดำดิ่งสุดท้ายของชายวัยกลางคนที่คิดจะเก็บเรื่องนี้ไว้กับตัวด้วยเพราะเมียรักขอร้องเอาไว้เพราะเธอไม่อยากเสียความสัมพันธ์กับเพื่อนรักที่เหลือเพียงคนเดียวไป...แต่วันนี้เขากลับต้องเลือกที่จะผิดสัญญาที่ให้ไว้กับเธอแล้วพูดมันออกมาอย่างเหลืออด... สิ้นคำบอกเล่าของคนที่สีหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวดสายตาของทุกคนต่างมองไปยังบุคคลคนเดียวกันอย่างพร้อมเพรียง โดยเฉพาะตัวผมเองที่จำวันนั้นได้ดีเพราะอยู่ในเหตุการณ์นั้นด้วย เพียงแต่ผมไม่เคยคิดว่าเรื่องราวมันจะเกิดจากคนที่ผมเคยเรียกท่านว่าแม่...!! ภาพเรื่องราวในวันนั้นฉายย้อนมาอีกครั้งให้ได้ขบคิด...มันเป็นวันที่ลูกจันหายตัวไปในงานกินเลี้ยงของสมาคมที่ไหนสักแห่งซึ่งผมเองก็จำไม่ได้ด้วยเพราะไม่ค่อยใส่ใจงานสมาคมพวกนี้อยู่แล้ว เพียงแต่...ในขณะที่ทุกคนต่างชุลมุนตามหาเด็กสาวอาย

 “เอ้า...มึงไปพักที่นี่ก่อนนะกูให้คนเตรียมเอาไว้ให้หมดแล้ว จะนั่งรถกลับไปที่บ้านต่างจังหวัดอีกก็จะเพลียเสียเปล่า ๆ อีกอย่างมึงก็กลับมาอยู่ที่นี่นั่นแหละ ทุกอย่างมันเคลียร์หมดแล้วมึงกลับมาใช้ชีวิตบั้นปลายเลี้ยงหลานอยู่กับที่นี่กับกูเถอะนะ” “อ่า...คุณลุงค่ะ...” (>///<) “ฮ่าๆๆ เออ...ขอบใจมึงมากงั้นกูไม่เกรงใจล่ะนะ” (^-^) “ได้เลยครับพ่อ...เดี๋ยวผมจัดให้เอาแบบฝาแฝดให้คุณปู่เลี้ยงคนคุณตาเลี้ยงคนเลยนะครับ” (^-^) “เฮียทิศ...!! พูดอะไรไร้สาระอีกแล้วนะ คุณพ่อคุณลุงอารัญอย่าไปฟังเฮียทิศพูดไร้สาระนะคะ” (-*-) “ฮ่าๆๆ ดีๆๆ ถ้าได้ลูกแฝดนะพ่อจะรับขวัญให้สักคนละร้อยล้าน...!! เป็นไง...ไม่เอา...ไม่เอาดีกว่าเอาเป็นคนละพันล้าน...!! ไปเลย แถมด้วยรถสปอร์ตคนละคัน บ้านคนละหลัง เออๆๆ ต้องไม่ลืมนี่ด้วยที่ดินใจกลางเมืองอีกคนละสิบแปลง...ไอ้คมมึงอย่าลืมจดให้กูด้วยล่ะทุกอย่างต้องได้ครบนะโว้ย...ฮ่าๆๆ”