ไทสันนั่งซ้อนหลังเช็ดผมให้แทมมิร่าอย่างอ่อนโยน อดไม่ได้ที่จะก้มไปฝังจมูกตรงลำคอระหง“หิวหรือยัง เดี๋ยวผมจะโทรสั่งอาหาร”เขาเอ่ยถาม แทมมิร่าพยักหน้าทันที หิวมากตอนนี้หล่อนกับเขายังไม่มีอะไรหนักๆ ตกถึงท้อง อาศัยกาแฟและเบอร์เกอร์คนละชิ้นตอนออกไปจากอพาร์ตเม้นต์เมื่อเวลาเที่ยงวัน ตอนนี้ก็ปาเข้าไปห้าโมงเย็นแล้ว พรุ่งนี้ได้หยุดอีกวัน แต่คิดว่าเวลานี้งานเข้า คืนนี้คงจะต้องรับโทรศัพท์วุ่นแน่“แทมหิวมากขอเบิ้ลนะ”หล่อนสั่ง ไทสันแกล้งผลักหล่อนลงไปนอนกลางเตียงแล้วปล้ำจูบ หล่อนร้องโวยวาย“อ้าว ก็ไหนว่าขอเบิ้ล ผมก็จะจัดให้ไง”เสียงทุ้มเอ่ยทำเลิกคิ้วถาม แทมมิร่าจึงทุบไหล่เขาทีหนึ่งด้วยความหมั่นไส้“ไม่ต้องมาทำฉวยโอกาสเลย รู้ดีว่าแทมหมายถึงอะไร”หล่อนทำเสียงหมั่นไส้ไปด้วย ไทสันหัวเราะเบาๆ ออกมา เขากดจมูกแรงๆ ไปบนแก้มนวลแล้วดีดตัวลุกขึ้น“งั้นคืนนี้ค่อยต่อก็แล้วกัน ถึงแม้คุณไม่ได้ขอแต่ผมจะจัดให้อยู่ดี แต่ตอนนี้ผมขอหาอะไรกินเพิ่มแรงก่อน”เขากล่าวแล้วหลิ่วตาให้ แทมมิร่าแลบลิ้นใส่ทันที“ไม่มีทาง” หล่อนเอ่ย“หือ...ไม่มีทางอะไร” เขาได้ยิน มือที่กำลังกดเบอร์สั่งอาหารหยุดชะงัก“ไม่มีทางให้ทำ
閱讀更多
