เพื่อนรักของเขาก็อยู่ต่ออีกสองวันจึงกลับลาสเวกัส“ก็เห็นเขามีความสุขดี”เมอร์ฟีตอบ เพื่อนผู้หญิงชาวไทยของเขากับแฟนที่เป็นคนไทยด้วยกัน เห็นมีนภาเล่าว่าฝ่ายชายเป็นลูกชายของเพื่อนมารดาอะไรทำนองนั้น เขาเห็นหล่อนมีความสุขก็ดีใจไปกับหล่อนตามประสาเพื่อนที่ดี เมอร์ฟีคิดแล้วยกกาแฟขึ้นจิบต่อ“แล้วมึงล่ะ”ไทสันเอ่ยถาม เมอร์ฟีดื่มกาแฟเสร็จก็ไปเปิดน้ำที่เป็นระบบสปริงเกอร์วางไปตามร่องระหว่างแปลงดอกไม้ น้ำพุ่งเป็นละอองฝอยครอบคลุมพื้นที่ของแปลงดอกมะลิ ความชุ่มฉ่ำกระเซ็นมาปะทะผิวให้รู้สึกสดชื่นและพลอยทำให้อารมณ์ละมุนลงไปด้วย“กู?...ทำไม? กูก็มีความสุขของกูอย่างที่มึงเห็นนี่แหละ”เมอร์ฟีตอบพร้อมกับยักไหล่ ไม่เข้าใจคำถามของเพื่อน ไทสันถอนหายใจให้กับคนไม่รู้ตัว มันไม่รู้ว่ายามเผลอตัวมันทำหน้าย่นคิ้วชนกันเป็นระยะ เหมือนมีเรื่องหนักใจให้ครุ่นคิด“ก็ดี ถ้ามึงมีความสุข แล้วเขาจะแต่งเมื่อไหร่”ไทสันเอ่ยถามต่อ นั่นทำให้คิ้วหนาของเมอร์ฟีขมวดชนกันทันที ก่อนจะค่อยคลายออกเมื่อรู้สึกตัว“ไม่ได้ถาม แต่คงไม่นานมั้ง เขาจะสามสิบแล้ว มึงก็รู้ว่าพวกผู้หญิงเขาไม่ค่อยถูกกับเลขสามกันเท่าไหร่”เมอร์ฟีตอบเสียงเรียบเรื่อยเหมือ
더 보기
로그인
