All Chapters of เผือกร้อนอ้อนรัก NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 5: Chapter 181 - Chapter 190

“อืม...อะไรที่ทำให้คนสองคนที่ต่างพื้นเพต่างนิสัยต่างสิ่งแวดล้อมที่เติบโตมารักกันและพร้อมใจจะเดินจูงมือไปด้วยกันจนสุดทางแห่งชีวิตน่ะหรือ สำหรับผม...รักอาทรห่วงใย เข้าใจ พร้อมให้อภัยและการยืดหยุ่นโอนอ่อนผ่อนผัน พบกันคนละครึ่งทาง” เขาเอ่ยตอบตามความคิดของตัวเอง แทมมิร่านิ่งคิดตาม“และปฏิหาริย์ล่ะ” หล่อนเอ่ยถามเพราะจำได้ว่าเขาเชื่อเรื่องปาฏิหาริย์“แน่นอน ปาฏิหาริย์ทำให้เกิดทุกอย่างตั้งแต่ต้นยังไงล่ะ อย่างที่เราพบกันก็ปาฏิหาริย์ คืนที่ผมเมาและคุณเมาจนได้ทะเบียนสมรสนั่นก็ปาฏิหาริย์ นี่ถ้าเรามีลูกอีกก็ยิ่งจะปาฏิหาริย์เข้าไปใหญ่เลย”เขาเอ่ย แทมมิร่าทำตาโตมองหน้าเขา...“ลูกเหรอ?”“ใช่...ผมเห็นเด็กๆ แล้วคิดว่าสักวันหนึ่ง...” เขาทิ้งท้ายเอาไว้แบบนั้น“ไม่คิดว่าหน้าแบบคุณจะคิดเรื่องอยากมีลูก” หล่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงแปลกใจ“ก็ไม่เคยคิด เรื่องแต่งงานก็ยังไม่เคยคิด เหมือนคุณนั่นแหละ... แต่ปาฏิหาริย์ทำให้ผมมาพบคุณ ทำให้คุณเกลียดผม พระเจ้าทำให้คุณเมาและจดทะเบียนกับผม ผมก็เลยคิดว่าจุดประสงค์ของพระองค์คืออะไรกันแน่ หรือว่ามันจะเป็นการทำให้ผมกับคุณเรียนรู้อะไรบางสิ่งบางอย่าง... ผมรักคุณอย่างที่คุณรู้ และถ

“ขออีกรอบ”“หมายถึงเมคเลิฟอีกรอบน่ะเหรอ ผมจัดให้คุณหลายรอบแน่คืนนี้”“ไม่ใช่ แทมหมายถึงอยากได้ยินคุณพูดแบบเมื่อกี้อีกครั้ง”หล่อนกล่าวแก้ เขายังคงไม่ถอนแก่นกายออก ร่างสูงขยับยืดตัวขึ้นยืนตรงจากนั้นก็เริ่มขยับเข้าออกอีกครั้ง“อ่าส์...ผมรักคุณ อยากอยู่ใกล้ตลอดเวลา อยากเห็นหน้าคุณทุกนาที อยากมีคุณในอ้อมแขนทุกคืน อยากตื่นมาเจอคุณทุกเช้า”เขาเอื้อนเอ่ย ตอนนี้ได้เรียนรู้เพิ่มขึ้นอีกข้อว่าความรักทำให้คนเป็นกวีเอกได้ ร่างสูงกระทุ้งรัวตามอารมณ์รักที่มีท่วมท้นล้นหัวใจ ร่างบางขยับเพื่อมสั่นตามจังหวะกระทุ้งหนักหน่วงรุนแรง“อ๊าว์...ไทสัน อ๊าว์...ขออีกทีค่ะ...อ๊า”“หมายถึงที่ผมเพิ่งพูดไปน่ะเหรอ โอววว...เยส...คุณนุ่มและรัดผมจนผมจะขาดใจตายแล้วแทมจ๋า...”“อ๊าว์... ไม่ใช่... หมายถึงขอแรงๆ แบบนี้อีก อ๊า โอววว...ไท อีกค่ะ อ๊า”หล่อนครางเสียงกระเส่ายิ่งกว่าครั้งไหนๆ ไทสันเร่งกระหน่ำรัว เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังหนักแน่นไปทั่วห้องรับแขกหรูจนกระทั่งสองร่างเกร็งสั่นสะท้านในเวลาเดียวกันพร้อมกับล้มตัวกอดซุกซบกันบนโซฟาตัวใหญ่“พรุ่งนี้ว่าง พาแทมไปช้อปปิ้งนะ”หล่อนเอ่ยขอทำเสียงอ้อน ไทสันชอบทุกเวอร์ชั่นที่ประกอบขึ้น

“ผู้กำกับยิ่งย้ำนักย้ำหนาไม่ให้เป็นข่าวก่อนที่ซีรีส์จะออนแอร์ หากจะเป็นก็ให้เป็นเรื่องของหนัง ซีรีส์นี้มีความรักของพระนางเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ผู้กำกับไม่อยากให้ภาพแทมมิร่า ฮิลล์มีคนรักนอกจอแข่งกับพระเอกในจอ”หล่อนเอ่ยเล่าต่อตามประสบการณ์ที่คร่ำหวอดในวงการมานานหลายปี ไทสันรู้สึกได้ถึงความกังวลในน้ำเสียงของหล่อน“อย่าคิดมากสิคุณ เรื่องมีลูกเป็นเรื่องของปาฏิหาริย์ผมเชื่ออย่างนั้น ถ้าหากเขาจะมาเราก็ต้องยอมรับพระประสงค์ของพระผู้เป็นเจ้า เรื่องเป็นข่าวผมว่าคุณอย่าไปแคร์ให้มากนัก เรื่องวงการเป็นเรื่องไม่แน่นอนและชั่วคราว ถ้าหากมีขึ้นมาจริงๆ เราก็แถลงข่าวเฉลิมฉลองเท่านั้นเอง”เสียงทุ้มเอ่ยออกมา เขาทำให้ทุกอย่างฟังดูง่ายดายไปเสียหมดในความรู้สึกของแทมมิร่า... คนแบบนี้สิ น่าคบหาไว้ในชีวิต แทมมิร่าคิดว่าหล่อนคงจะหลงเขาเอามากๆ เวลานี้เขาทำหรือพูดอะไรก็ดูดีและเข้าท่าไปเสียหมดในสายตาหล่อนแบบนี้“นักปราชญ์กล่าวเอาไว้ว่า ชีวิตนั้นความจริงเป็นเรื่องง่าย ถ้าหากเมื่อไหร่ที่คุณพบว่ามันยากลำบากและทุกข์ นั่นก็แสดงว่าคุณได้ทำบางสิ่งบางอย่างผิดไป”เขาเอ่ย มองไม่เห็นว่าการที่หล่อนมีลูกกับเขาจะเป็นปัญหา ถ้าหากจ

“อ๊า...ไท...ขยับเร็ว แทมก็จะไม่ไหวแล้ว...อ๊าว์”หล่อนร้องครางพลิ้วสั่งออกมา ไทสันไม่รอช้า สะโพกแกร่งขยับโยกรัวถี่ยิบอย่างไม่ยอมให้เสียเวลา เสียงครางและเสียงกล้ามเนื้อกระทบกันดังไปทั่วห้องนอนใหญ่ ร่างสูงทำงานประสานกับร่างบางที่ขยับสะโพกขึ้นรับจังหวะของเขาอย่างรู้ใจจนนาทีต่อมาเมื่อเขากระทุ้งหนักหน่วงสุดแรง หล่อนก็ร้องกรี๊ดเกร็งสั่นระริกถึงจุดแห่งสวรรค์ชั้นโปรดปรานทันที ไทสันเร่งขยับซอยถี่ยิบจนร่างสูงกระตุกเฮือกยิงลาวาร้อนเข้าสู่ความนุ่มล้ำทุกหยาดหยดตามความมุ่งมั่นตั้งใจ ราวกับนักกีฬาโอลิมปิกที่มองเห็นเส้นชัยอยู่ตรงหน้าเพียงแค่เอื้อมมือคว้า“มาทีเถอะ พ่อจะฉลองเจ็ดวันเจ็ดคืนเลย” เสียงทุ้มปนเหนื่อยพึมพำกับร่องอกอวบอิ่ม“คุณว่าอะไรนะคะ”เสียงหอบพอกันเอ่ยถาม ไทสันฝังจูบลงไปบนเนื้อนวลแล้วเงยหน้าขึ้นยิ้มกริ่มดวงตาเป็นประกายระยับ“ผมว่าเราไปกันเถอะ ในตู้เย็นคุณเมื่อเช้าผมต้องยืนไว้อาลัยให้เจ้าพิซซ่าเน่าไปถึงสามนาที อีกสองนาทีให้กับเจ้าเบอร์เกอร์ขึ้นราที่คุณลืมทิ้งก่อนออกจากบ้านเมื่อสามอาทิตย์ก่อน”เขาเอ่ยพร้อมก้มไปหอมแก้มแล้วลุกขึ้นยืน ฉุดแขนของหล่อนให้ลุกขึ้น แทมมิร่าหน้าแดงที่เขาไล้สายตามองร

“ยังไม่ได้ซื้อของเลยคุณ”เขาลองเสี่ยงชีวิตเอ่ยออกไป ยังไม่แน่ใจในอารมณ์ของคนที่ไม่ยอมเอ่ยปากอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว“กลับบ้านเดี๋ยวนี้ ไม่ซ้งไม่ซื้อมันแล้ว!”หล่อนสั่งเสียงห้วนและส่งดวงตาขุ่นขวางมาให้ ไทสันจึงรู้ว่าความเงียบเป็นเกราะป้องกันตัวที่ดีที่สุด เมื่อไปถึงหล่อนก็เปิดประตูรถก้าวฉับๆ นำไปทันที จนกระทั่งเขาเปิดประตูเข้าไปในอพาร์ตเม้นต์ หล่อนโยนกระเป๋าแล้วกระโจนเข้ามารัวมือใส่ร่างเขาเสียงดังตุ้บๆๆ“ให้มันกอดทำไมฮะ! ให้แม่นั่นกอดทำไม! ไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้! ล้างกลิ่นมันออกให้หมด!” หล่อนทุบและตะโกนว่า“เฮ้ย อะไรกันคุณ ผมไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย ทุบผมทำไม หยุดก่อนแทมมิร่า อะไรของคุณฮึ”เขากล่าวพร้อมกับเบี่ยงตัวหนีกำปั้นเล็ก เด็กหญิงแทมมิร่าจอมเกเรและเอาแต่ใจกำลังแผลงฤทธิ์เสียแล้ว ไทสันรวบร่างบางแล้วอุ้มไปโยนบนโซฟาเป็นการเอาคืน หล่อนไม่ยอมหยุดยังคงลุกขึ้นมากระโจนใส่เขา ใบหน้าแดงก่ำ ไทสันส่ายหน้า เขารวบร่างหล่อนอีกครั้งแล้วอุ้มไปวางบนเคาน์เตอร์ครัว ร่างสูงยืนอยู่ระหว่างขาใบหน้าอยู่ระดับซอกคอ หล่อนทุบหลังเขาต่อ เขาจึงดึงเสื้อเชิ้ตตัวสวยกระชากออกจนกระดุมหลุดกระเด็น“จะเอาแต่อารมณ์ไปไหนหือคุณ