جميع فصول : الفصل -الفصل 330

หล่อนเอ่ยน้ำเสียงเย็นชา แฟรงค์จับไหล่บางบีบแน่นด้วยความลืมตัว“งานคุณมันสำคัญมากใช่ไหมเกรซ...สำคัญกว่า...อะไรทั้งหมด...ใช่ไหม!”เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกร้าวเ ดวงตาเข้มส่งประกายผิดหวังที่เกรซต้องเมินหน้าหนี...“แน่นอนที่สุด...งานคือทุกอย่างสำหรับฉัน ขอบคุณที่เข้าใจ คุณไปได้แล้ว”หล่อนเอ่ยปากไล่อีกครั้ง เชิดหน้าขึ้น เขาเห็นแล้วอารมณ์โมโหฉุนเฉียวพุ่งขึ้นทันทีกับท่าทางเย็นชาไม่แยแสนั้น ชายหนุ่มก้มหน้าไปกระแทกปากกับปากของหล่อนแล้วบนจูบอย่างรุนแรง หล่อนร้องอื้อ เบี่ยงร่างหนี แต่ะเขาไม่ยอมปล่อย หญิงสาวมองไปทางประตูเพราะกลัวคานน์จะเห็นผิดสังเกต แฟรงค์จุมพิตลงโทษหล่อนอยู่ครู่หนึ่งจึงยอมปล่อย“ผมวางยานอนหลับมันไปแล้ว”เขาเอ่ยเสียงห้วนพร้อมกับหันหลังก้าวไปดึงประตูห้องน้ำเปิดออก เกรซรีบตรวจสอบตัวเองในกระจก แล้วก้าวตามออกไป คานน์นั่งหลับตาอยู่ เขาปรือตาขึ้นมองเมื่อได้ยินเสียงประตูห้องน้ำเปิด“คานน์” แฟรงค์ลองเรียก“ฮื่อ...ไอ้วิสกี้นั่นมันทำเรื่องแล้วแฟรงค์ คุณออกไปเถอะ...เฮเลน...เธออยู่ก่อน”เสียงคานน์สั่ง นอกจากจะรู้สึกมึนเบลอแล้ว ร่างกายก็รู้สึกมีต้องการอย่างมาก คานน์มองร่างของเฮเลนด้วยสายตาหื่นก

“เพราะ...ผมรักคุณ... เกรซ...เพระผมรักคุณไงล่ะ...”เสียงทุ้มเอ่ยบอกพร้อมกับสบถกับตัวเองในตอนท้าย เกรซนิ่งอึ้งอ้าปากค้าง แฟรงค์หันมานอนหงาย อาการจุกที่ท้องหายไปแล้ว เหลือเพียงแต่อาการจุกที่...ใจ... เพราะความเย็นชาไร้หัวใจของคนที่นั่งนิ่งขึงอยู่ข้างๆเกรซตกตะลึงกับสิ่งที่เขาพูดออกมา เมื่อกี้หล่อนขว้างไปโดนหน้าอกเขาสุดแรง นั่นมันอาจเป็นผลข้างเคียงของอาการจุกอกเพราะโดนที่เขี่ยบุหรี่ปาใส่ก็เป็นได้ หล่อนจ้องหน้าเขาตาไม่กระพริบ เขาดึงร่างบางลงไปนอนเคียงและพลิกตัวนอนกอดหล่อน​"รักคุณ...ผมทนไม่ได้ที่จะเห็นคุณเป็นอะไรไป..."เขาเอ่ยออกมา เกรซกระพริบตา... เขาก้มมาหา กดจมูกไปบนหน้าผากแล้วดึงร่างบางมากอด หล่อนนิ่งไม่ยอมพูดอะไร แฟรงค์ไม่รู้ว่าในหัวของหล่อนกำลังคิดอะไรอยู่ แต่เขาไม่สนใจแล้ว เขารักหล่อนและจะทำทุกอย่างเพื่อให้หล่อนอยู่ในอ้อมกอดของเขาเช่นนี้ตลอดไป... ชายหนุ่มกระชับอ้อมแขน... รู้สึกถึงร่างนุ่มที่ถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะกอดตอบและซบหน้าไปกับอกของเขาอยู่อย่างนั้นเกรซนอนนิ่งให้เขากอดอย่างเงียบๆ คำว่า รัก คำนั้นทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างต้องแปรปรวนและรวนไปหมดในหัวของหล่อน... มาเฟียเลือดเย็นที่เกรซเ

แฟรงค์มองดูร่างงาม โลมไล้ดื่มกินด้วยสายตาอย่างเต็มที่ก่อนจะก้มหน้าลงไปดูดดื่มผิวเนียน จูบไซ้ตามลำคอไต่ลงไปจนถึงหน้าอกอวบอิ่ม ปากและลิ้นกระหวัดรัวใส่ยอดเม็ดบัวอ่อนจนร่างบางแอ่นขึ้นรับลิ้นอุ่น มือเล็กสอดเข้าไปในผมหยักศกแล้วดึงขยุ้มเบาๆ ตามแรงอารมณ์วาบหวามที่ก่อเกิด“โอ...แฟรงค์...อืม...”หล่อนครางแผ่วออกมาเมื่อเขาใช้ฟันเม้มขบหยอกล้อเม็ดทับทิมสีสวยสลับไปมา มือข้างหนึ่งลูบไล้ไปตามลำตัวและขาอ่อน วนเข้าสู่กลางกายแห่งความเป็นหญิง เกรซครางพลิ้วออกมาพร้อมขยับแยกขาออกจากกันมากขึ้นเพื่อเปิดทางสะดวกให้กับเขา แฟรงค์ยิ้มออกมาด้วยความพอใจกับความร่วมมืออย่างเต็มใจนั้น“เกรซจ๋า...” เขากระซิบพร่ำเรียกชื่อ“คะ” หล่อนขานรับเสียงอ่อนหวานเป็นครั้งแรก เงยหน้าขึ้นขยับไปจูบไซ้ซอกคอหอมกรุ่น“...รักผมบ้างไหม”เขาถามเบาๆ ริมหู เกรซหลับตาลงก่อนที่เขาจะทันได้เห็นแววตาของหล่อน แฟรงค์ไม่ต้องการกดดันหล่อน เขาบอกตัวเองว่าไม่ได้คาดหวังอยู่แล้ว ชายหนุ่มขยับตัวลงไปนอนระหว่างขาเรียว ยกขาหล่อนพาดไปบนแผ่นหลัง สองมือสอดเข้าไปใต้สะโพกกลมกลึงแล้วยกขึ้นแนบปาก จากนั้นก็ทำการดื่มกินความหอมหวานแห่งเนื้อสาวจนร่างบางดิ้นเร่าส่ายไปมา

“โจเห็นด้วยกับแฟรงค์นะคะเกรซ คุณอย่าคิดมาก แฟรงค์เขาทำไปเพราะรักคุณมาก”โจซิเฟียเอ่ย เกรซมองคนนั้นที คนนี้ที ที่นี่มีแต่พวกของเขา หล่อนจึงได้แต่เงียบ คำสั่งจากเบื้องบนงั้นเหรอ ทำไมเบื้องบนถึงสั่งมาแบบนั้น เกรซพยายามเก็บความหงุดหงิดเอาไว้อย่างเต็มที่“ขอบคุณที่ให้การต้อนรับฉันนะคะ ฉันเกรงใจ ความจริงฉันมีที่อยู่ในอเมริกา ฉันไปอยู่ที่บ้านตัวเองจะดีกว่าค่ะ” เกรซเอ่ย“โอ โน่...ไม่ได้ค่ะ แฟรงค์กำชับมาว่าคุณจะต้องอยู่กับเราที่นี่ เพราะที่อื่นคุณอาจจะไม่ปลอดภัย”โจซิเฟียรีบกล่าว เบนพยักหน้าเห็นด้วย เกรซถอนหายใจ“ขอบคุณค่ะ ขอฉันโทรหาแฟรงค์หน่อยได้มั้ยคะ” เกรซเอ่ย“เอ่อ แฟรงค์ว่าเดี๋ยวจะติดต่อคุณเองครับ เขาขอแค่อาทิตย์เดียวเหมือนที่ผมบอกไป” เบนกล่าว เกรซจำต้องพยักหน้ารับทราบเกรซอยู่ในบ้านหลังใหญ่ของเบนกับโจซิเฟีย หญิงสาวจัดหาเสื้อผ้าและของใช้มาให้อย่างสะดวกสบาย เกรซตกหลุมรักหนูน้อย พาลิซ่าหรือน้องพลีสทันทีที่ได้เห็น เกรซจึงใช้เวลาขลุกกับเจ้าตัวเล็กตัวสีชมพูทั้งวันโดยไม่เบื่อต่อมาระหว่างนั้น เกรซก็ได้รับการแนะนำให้รู้จักกับสมาชิกทุกคนในแก๊งค์ของเจ้าพ่อแห่งลาสเวกัส ทุกคนให้การต้อนรับเกรซอย่างอบ

แฟรงค์ยิ้มพอใจกับสิ่งที่ได้ยิน เขาดีใจที่ได้ตัดสินใจลองเสี่ยงคิดแผนนี้ขึ้นมาร่วมกับเบนและเหล่าผู้ชายของแก๊งค์ลาสเวกัส ชายหนุ่มก้มไปจูบรับขวัญคนในอ้อมแขนอย่างอ่อนหวาน เกรซโอบแขนไปรอบคอแล้วจูบตอบเขาอย่างเต็มใจ ให้เขารู้ว่าหล่อนรักเขาแค่ไหน ร่างกายเริ่มอุ่นระอุด้วยความรักและคิดถึงกันแฟรงค์ผลักร่างบางให้เอนไปข้างหลังแล้วถอดเสื้อแจ็คเก็ตหนังของหล่อนออก ทั้งสองสบตากันอย่างรู้ใจ เกรซเอื้อมมือไปดึงเสื้อยืดของเขาออกทางศีรษะบ้าง ชายหนุ่มจุดยิ้มพอใจ รีบจัดการกับเสื้อยืดและบราเซียร์จนท่อนบนของหล่อนเปลือยเปล่า เขาก้มไปอ้าปากดูดเม้มยอดถัน เกรซเอนร่างเปิดทางให้เขาจัดการอย่างเต็มที่แฟรงค์ดูดดื่มยอดทรวงเม็ดสวยจนมันแข็งเป็นเม็ดกลมสีสด เกรซครางอื้อในลำคอ“โอ แฟรงค์...อืม”เสียงพลิ้วแผ่วครางกระซิก แฟรงค์ขยับลุกขึ้นยืน จับร่างบางให้นั่งหย่อนขาลงพื้น เขาดึงกางเกงยีนส์และแพนตี้ตัวบางออก จากนั้นก็คุกเข่าลงกับพื้น เกรซยืนพิงมอเตอร์ไซค์ แฟรงค์แยกขาเรียวออกจากกันแล้วยื่นหน้าไประหว่างเนินเนื้อ ใช้ลิ้นแตะทักทายสัมผัสกลีบดอกไม้ที่ฉ่ำน้ำฝนอย่างหลงใหล เขาใช้นิ้วกรีดกลีบดอกไม้งามให้แยกออก ใช้ลิ้นไล้วนไปทั่วบริเวณ เ