All Chapters of เผือกร้อนอ้อนรัก NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 5: Chapter 171 - Chapter 180

“ใจร้าย”เขาพึมพำออกมา แทมมิร่าคิดว่าเขาคงละเมอว่าหล่อนนั่นแหละ ปากจัดแม้กระทั่งตอนฝันนะ หล่อนแอบต่อว่าเขาอยู่ในใจ ผมดกหล่นมาปรกหน้าผากแทมมิร่าค่อยๆ ปัดขึ้นให้อย่างเบามือ ผิวสีแทนเนียนละเอียด หากเป็นผู้หญิงคงจะเรียกว่าผิวสีน้ำผึ้ง คิ้วดกหนาขมวดชนกัน ไม่รู้ว่าเขาฝันอะไรซีเรียสนักหนา แทมมิร่าใช้ปลายนิ้วนวดระหว่างคิ้วให้คนไม่สบาย เขาคว้ามือหล่อนไปกุมไว้กับอก หล่อนค่อยแกะออก แต่เขาไม่ยอมปล่อย“แทม” เขาเรียกเบาๆ“คะ”“ผมปวดหัวจัง” เขาเอ่ยทั้งที่หลับตา แทมมิร่ารู้ว่าเขาตัวร้อนมาก ถ้าหากไข้ไม่ลดหล่อนจะพาเขาไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด“คุณพยายามหลับนะคะ ตื่นมาจะรู้สึกดีขึ้น”หล่อนเอ่ยปลอบคนป่วย เขาค่อยลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาแดงนิดหนึ่ง“ผมไม่เคยปวดขนาดนี้มาก่อน ปวดไปทั้งตัว”เขาพึมพำพร้อมกับขมวดหน้ายิ่งขึ้น แทมมิร่าลูบไล้มือไปบนแก้มสาก เขาหลับตาลงอีกครั้ง หล่อนรู้สึกสงสารเขาจนอยากจะร้องไห้ แทมมิร่านึกถึงเมอร์ฟีจึงรีบกดโทรศัพท์ไปหาเขาทันที“ไทสันตัวร้อนไม่สบายมาก แทมให้กินยาแก้ไข้ไปแล้ว แต่เขายังไม่ดีขึ้น ทำยังไงดีคะเมอร์ฟี”แทมมิร่ารีบเอ่ยเล่าออกไปทันทีที่เมอร์ฟีรับสาย เมอร์ฟีเพิ่งตื่น มองนาฬิกาเป

“ให้คุณกินก่อน ผมกินทีหลัง เดี๋ยวคุณจะติดไข้เอา”เขาเอ่ยอย่างคนรอบคอบ แทมมิร่าไม่อยากจะบอกเลยว่าที่หล่อนนั่งเฝ้าและแอบก้มไปจูบแก้มจูบมือเขาทั้งวันนั้นโอกาสติดไข้ก็มีสูงอยู่แล้ว“มีช้อนที่ครัว” หล่อนทำท่าจะลุกไปหยิบ“ไม่ต้องหรอก ผมกินคันเดียวกับคุณนี่แหละ”เขาเอ่ยแล้วตักอาหารมาป้อนต่อ แทมมิร่าไม่อยากขัดใจคนป่วยจึงยอมนั่งให้เขาป้อนอีกสองสามคำ จากนั้นหล่อนก็แย่งช้อนมาป้อนเขาบ้าง ไทสันรู้สึกเป็นสุขกับโมเม้นต์ใกล้ชิดและเรียบง่ายระหว่างหล่อนกับเขาแบบนี้ หล่อนไม่ดื้อแบบนี้น่ารักน่ากอดเหลือเกินเวลานี้แทมมิร่า ฮิลล์คนที่ชอบทำหน้าเชิดสะบัดใส่เขา ไทสันแทบนึกไม่ออก หัวใจของคนที่มีความรักมักเห็นอะไรเป็นสีชมพูและสวยงามไปหมดแบบนี้นี่เอง เขากับเมอร์ฟีเคยนินทาเจ้านายเอาไว้ไม่น้อย เวลานี้เขาเข้าใจสัจธรรมว่าด้วยเรื่องเมื่อความรักเข้าตาเรียบร้อยแล้ว หล่อนคะยั้นคะยอให้เขากินจนหมดเพราะถ้าไม่หมดกลัวป้าซูจะเสียใจ ไทสันรับยาและน้ำมาดื่ม แทมมิร่าลุกขึ้นยกถาดไปวางที่เคาน์เตอร์ครัว“คืนนี้มีรายการสัมภาษณ์คุณพ่อคุณกับคุณแม่ฉันด้วย คุณอยากดูไหม”หล่อนเอ่ยถาม ไทสันขยับไปพิงมุมโซฟา แทมมิร่าเดินไปนั่งข้างๆ เขาดึงร่า

“ปาฏิหาริย์ไม่มีจริง” หล่อนส่งเสียงตอบแผ่วเบา ร่างบางกอดแขนไปรอบเอวของเขา“พนันกันไหม” เขาถามพร้อมกับเริ่มจูบไซ้ลำคอระหงอย่างไม่เคยอดใจได้“อืม...ปฏิหาริย์ไม่มีจริง” หล่อนทำเสียงยืนยันทำเดิม“ถ้าผมพิสูจน์ได้ว่ามันมีจริง...คุณจะว่ายังไง”เขาผลักร่างนุ่มให้นอนหงายก้มมากระซิบถามแล้วจูบคลอเคลียข้างแก้ม“พิสูจน์ก่อนแล้วค่อยว่ากัน”หล่อนตอบ ลืมตาขึ้นมาสบกับเขาในแสงสลัว ไทสันจุดยิ้มบางๆ ออกมา หล่อนจ้องมองทำปากเผยอเล็กน้อย“อยากจะจูบคุณจัง” เขาเอ่ยเสียงพร่า“แล้วใครห้ามล่ะ” หล่อนเล่นลิ้น“ผมไม่สบายกลัวคุณติดเชื้อ” เขายังไม่ลืมว่าตัวเองเป็นไข้เพิ่งสร่าง“แสดงว่าปาฏิหาริย์ไม่มีจริง” หล่อนทำเสียงล้อ“จูบปากคุณไม่ได้แต่จูบส่วนอื่นได้นี่นา...”เขากล่าวพร้อมกับก้มมาคลุกเคล้าหน้ากับร่องอกพรมจูบไปทั่ว อ้าปากงับยอดถันผ่านเสื้อจนแทมมิร่าสะดุ้งร่างขึ้นด้วยความเสียวซ่าน“อืม...” หล่อนครางออกมาแผ่วเบา มือบางล้วงไปใต้เสื้อของเขาแล้วลูบไล้แผงอกกว้าง“ตัวคุณไม่ค่อยร้อนแล้ว”หล่อนเอ่ย รู้สึกโล่งใจที่เขาฟื้นเร็วมากแบบนี้ แสดงว่าเขาเป็นคนสุขภาพแข็งแรงและมีภูมิต้านทานดีจริงๆ“ตัวข้างนอกไม่ค่อยร้อน แต่ข้างในผมร้อ

“ไปไกลๆ แถวหลังกล้องนั่นแหละ คุณอยู่ในสายตาผมตลอดและผมก็นับทุกเทค โอเคนะ”เขาพูดสั่งเสียแล้วไล้นิ้วไปบนสันจมูกโด่งเล็กและบีบเบาๆ เป็นการแกล้งนิดหนึ่ง จากนั้นก็ปัดผมที่ระใบหน้าให้อย่างอ่อนโยนก่อนจะหันหลังก้าวยาวออกจากฉาก เป็นภาพที่ทีมงานคุ้นตามาเป็นเวลากว่าสิบวันแล้วจึงได้แต่แอบฟินไม่กระโตกกระตากให้ไก่ตื่นเพราะอยากเห็นแบบนี้ทุกวัน“โอเค กล้องพร้อม นักแสดงพร้อม ทีมฟิน เอ๊ย ทีมแฟน เฮ้ย ไอ้คนเฝ้าพัดลมพวกมึงอย่าทำตาเคลิ้มฝันตามเขาซีโว้ย ซีนนี้ผมของนางเอกต้องปลิวสยายแบบเซ็กซี่ๆ นะมึง ตื่นๆ เอ้า เอาใหม่ๆ กล้องพร้อม นักแสดงพร้อม ทีมแฟนพร้อม เทปเดิน…ซีนโรมานซ์ในป่าใหญ่ 1 คัท 1 เทค 1…แอคชั่น!”สิ้นเสียงผู้กำกับสั่งทุกอย่างก็เงียบเหลือเพียงสายตาและสมาธิที่จดจ่อไปกับการแสดงในซีนตรงหน้า นางเอกแสดงได้อารมณ์ลึกซึ้งมาก สายตาที่ต้องมองเฉียดกล้องฉายอินเนอร์มาเต็มจนผู้กำกับยิ้มกว้างด้วยความพอใจอย่างที่สุด ทั้งที่พระเอกไม่ได้แตะต้องนางเอกเลย เพียงพูดแลกเปลี่ยนไดอะล็อกและใช้สายตาสื่อเท่านั้น“คัท! เพอร์เฟคมากแทมมี่! ดีมากทอม! ไทสันคุณเยี่ยมมาก”ผู้กำกับท่าจะเพี้ยนไปใหญ่แล้ว มีหน้าหันไปชมคนที่ไม่ได้ทำอะไรส

“อ้าปากสิคนขี้งอน ผมจะป้อนให้”เขาเอ่ยกระเซ้าเสียงนุ่ม ทำให้แทมมิร่านึกขึ้นมาได้ว่าหล่อนกำลังงอนเขาอยู่ แต่ดูหน้าเขาสิเวลานี้ ทั้งหล่อทั้งน่ารักและช่างเอาใจ หล่อนจะงอนเขาต่อไปได้อย่างไรกัน แทมมิร่าทำเสียงถอนใจแรงๆ“กินก็ได้”ทำเสียงเหมือนระอารำคาญนิดหนึ่งเพื่อไม่ให้เขาได้ใจ จากนั้นก็อ้าปากรับแล้วเคี้ยวตุ้ยๆ เขาป้อนให้จนกระทั่งหล่อนอิ่มแปล้ แทมมิร่าเอนร่างไปพิงเบาะหลังจากยกน้ำขึ้นดื่มใช้กระดาษเช็ดปากและมือเรียบร้อย“แทมอิ่มจังเลยค่ะไท” หล่อนเอ่ย แสดงว่าอารมณ์ดีขึ้นแล้วละลองได้ทำเสียงสนิทสนมเป็นกันเองแบบนี้“ผมดีใจ” เขาเอ่ยแล้วยื่นหน้าไปหอมแก้มนวลเป็นการให้รางวัลตัวเอง“อย่าขี้โกง” หล่อนหันมาต่อว่า ไทสันเลิกคิ้ว“โกงตรงไหน หอมแก้มคุณเป็นรางวัลที่ผมทำให้คุณอิ่ม ความจริงต้องหอมทั้งสองข้างถึงจะถูก”เขาเอ่ย แทมมิร่ารีบส่ายหน้า“ไม่ต้องมาเจ้าเล่ห์เลยไทสัน มาร์กอส ออกรถเถอะค่ะ แทมจะนอน ไปถึงแล้วปลุกด้วยล่ะ”หล่อนเอ่ยสั่ง ไทสันยื่นหน้ามาหอมแก้มนวลอีกทีก่อนจะออกรถ แทมมิร่าได้แต่ส่งค้อนให้ แต่เห็นใบหน้าคมสันมีรอยยิ้มกริ่มพอใจ หล่อนจึงหันไปมองนอกรถแล้วแอบยิ้ม คนนิ่งอย่างเขาก็มีมุมน่ารักน่าจูบแบบน