ต่อมาเวลาสองทุ่ม ได้เวลานอนของรัฐ ณัฐอุ้มร่างเล็กที่ง่วงงุนเข้าไปยังห้องนอน วางลูกไปบนเตียงแล้วล้มตัวลงนอนตะแคงใช้มือลูบผมอย่างอ่อนโยน อริณได้ยินเสียงห้องลูกเปิด จึงเดินออกจากห้องตามเข้าไปดู เห็นร่างสูงนอนตะแคงโดยมีลูกน้อยนอนหลับสนิท ไม่ยักกะรอฟังนิทาน ลูกคงจะเหนื่อยกับการวิ่งเล่นสนุกทั้งวันนั่นเอง“หลับแล้วเหรอคะ”หล่อนเอ่ยถามเขาเบาๆ เขายิ้มแล้วพยักหน้าก่อนจะค่อยๆ ลุกจากเตียง ก้มไปจูบหน้าผากลูก อริณเดินไปดึงผ้าห่มมาห่มถึงอกแล้วก้มไปหอมแก้มยุ้ย จากนั้นก็เดินออกไป ณัฐเดินตาม ดึงประตูปิดให้เบาๆอริณเดินเข้าไปในห้องติดกันแล้วปิดประตู ไม่ได้พูดอะไรกับเขาอีก ครู่ต่อมาก๊อก-ก๊อกเสียงเคาะประตูดังขึ้น“ริณ...ณัฐเอาเอกสารมาให้ดู เปิดประตูหน่อย”เสียงเรียกหน้าประตูทำให้อริณลุกขึ้นไปเปิดมันออก เลี่ยงให้ณัฐเดินเข้ามา เขาเดินไปนั่งตรงโซฟายาวริมหน้าต่าง อริณตามไปนั่ง“ริณเซ็นตามที่ทนายเขามาร์กเอาไว้ให้นะ...มีอยู่หลายใบ”เขาเอ่ยยื่นเอกสารปึกหนึ่งให้ แล้วขยับมานั่งใกล้ อริณหยิบปากกามาถือ จากนั้นก็อ่านแล้วเซ็น อย่างที่พอจะทราบก่อนหน้าอยู่แล้วว่าหล่อนจะต้องเซ็น ต่อมาเมื่อเห็นว่ามันชัก
Baca selengkapnya