Alle Kapitel von (System overload) โปรเจค(รัก)ลับฉบับวิศวะ: Kapitel 21 – Kapitel 30

47 Kapitel

- 20 - open house

งาน Open House ในช่วงบ่ายทวีความคึกคักขึ้นเป็นเท่าตัว เมื่อขบวนรถบัสของนักเรียนมัธยมปลายจากหลายโรงเรียนเริ่มหลั่งไหลเข้ามาในมหาวิทยาลัย ลานกิจกรรมกลางที่เคยร้อนระอุด้วยแสงแดด กลับดูมีชีวิตชีวาขึ้นด้วยเสียงพูดคุยเจื้อยแจ้วของเด็กวัยรุ่นในชุดนักเรียนขาสั้นและกระโปรงบานที่บูธคณะวิศวกรรมศาสตร์ ภีม กลายเป็นจุดสนใจสูงสุดอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ด้วยส่วนสูงที่โดดเด่น ใบหน้าที่ดูฉลาดเฉลียวและเสื้อช็อปสีน้ำเงินที่สวมทับเสื้อยืดสีดำ ยิ่งทำให้เขาดูเหมือนรุ่นพี่สุดเท่ในฝันของสาวมัธยมหลายคน“พี่คะ... หุ่นยนต์ตัวนี้รันด้วยโค้ดภาษาอะไรเหรอคะ? แล้วถ้าหนูอยากเข้าวิศวะฯ หนูต้องเตรียมตัวยังไงบ้าง?” นักเรียนหญิงกลุ่มหนึ่งในชุดมัธยมปลายโรงเรียนดัง รุมล้อมภีมจนแทบไม่มีที่ว่างให้หายใจภีมยังคงรักษามาดนิ่งขรึม เขาตอบคำถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบตามหน้าที่ “ใช้ภาษา C++ และ Python ในส่วนของ AI ครับ ส่วนการเตรียมตัว... เน้นทำโจทย์ฟิสิกส์และแคลคูลัสให้แม่น ”พายที่ยืนอยู่บูธคณะบริหารซึ่งอยู่เยื้องไปเพียงไม่กี่เมตร แสร้งทำเป็นจัดเรียงโบรชัวร์ แต่ดวงตาสวยกลับคอยชำเลืองมองไปทางฝั่งตรงข้ามเป็นระยะ หัวใจของเธอเริ่มทำงาน
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-04-20
Mehr lesen

- 21/1 - สนองให้จำ NC

ภีมผลักประตูห้องเข้าไปอย่างแรงก่อนจะเหวี่ยงตัวพายให้พิงเข้ากับผนังห้องเย็นเฉียบมือหนาของเขาฉีกทึ้งเสื้อนักศึกษาที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำจนกระดุมกระเด็นหลุดหายไปเกือบหมด ความร้อนแรงในแววตาสีเทาของเขาน่ากลัวจนพายต้องเอ่ยห้าม"ภีม จะ ใจเย็นๆ กูเปรยกทั้งตัวเลยเห็นไหม" พายพยายามเอามือยันแผงอกกว้างที่กำลังหอบกระชั้นของเขาเอาไว้"ใจเย็นงั้นเหรอ? มึงเห็นพวกมันมองมึงด้วยสายตาแบบนั้นไหม" ภีมคำรามลั่นพร้อมกับกระชากข้อมือพายให้แนบชิดกับร่างกำยำของเขามากกว่าเดิม"เสื้อในมึงมันเด่นจนกูอยากจะควักลูกตามันออกมาให้หมด" ภีมจ้องลึกเข้ามาในตาของพายด้วยความหึงหวงที่รุนแรงจนพายสั่นไปทั้งตัว"ทีหลังอย่าหาเรื่องให้กูต้องใช้กำลัง มึงเป็นของกูคนเดียวไม่ใช่ของสาธารณะให้พวกหมาหน้าตัวเมียพวกนั้นมามอง ต่อให้เราจะเป็นแค่ FWB กูก็ไม่ชอบให้ใครมอง" เขาพรมจูบไปตามลาดไหล่ที่สั่นเทาอย่างรุนแรงและป่าเถื่อน"ภีม มันเจ็บนะ" พายพยายามเบี่ยงตัวหนีแต่เขากลับล็อกเอวไว้แน่นจนขยับไม่ได้"เจ็บแค่นี้มึงควรจะจำไว้ให้ขึ้นใจว่ามึงเป็นของใคร ต่อไปนี้ถ้าคิดจะเดินอ่อยใครอีก กูจะขังมึงไว้ในห้องนี้ไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวันเลย" ภีมเลื่อนมือไปบีบ
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-04-21
Mehr lesen

- 21/2 - สนองให้จำ NC🔥

ภีมจัดการปลดพันธนาการของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว ความตื่นตัวของความเป็นชายภายใต้กางเกงยีนส์ตัวหนานูนเด่นออกมาจนแทบจะฉีกขาด ท่อนลำร้อนผ่าวขนาดใหญ่ถูกปลดปล่อยออกมาเผยให้เห็นความดุดันที่พร้อมจะบุกรุกทุกตารางนิ้วของเธอ"คราวนี้มึงถอยหนีไม่ได้แล้วนะ" ภีมเอ่ยขึ้นพลางใช้มือหนาจับยึดสะโพกมนให้แยกออกกว้างขึ้น สายตาของเขาจ้องมองไปยังจุดกึ่งกลางที่เริ่มขยายตัวรับความต้องการ เขาไม่รอช้าที่จะนำแก่นกายจ่อไล้ไปตามร่องความฉ่ำแฉะเพื่อกระตุ้นให้พายพร้อมรับการลงโทษที่เขากำลังจะมอบให้"วันนี้กูจะตอกย้ำให้มึงสำนึกว่ามึงเป็นของกูพาย FWB ของกูมันไม่เหมือนคนอื่น สิ่งที่มึึงต้องทำ คือห้ามไปทำตัวอ่อยใครหน้าไหนเด็ดขาด ถ้ากูไม่ได้อนุญาต" ภีมเอ่ยเบาๆในลำคอพร้อมกับกดปลายแก่นกายเข้าไปข้างในจนมิดหัวเพียงแค่ครั้งเดียว เสียงสูดปากด้วยความเสียวซ่านของเขาดังขึ้นท่ามกลางความเงียบของคอนโดที่กักขังทุกอย่างไว้"อย่าเพิ่งเกร็งตัวรับกูเข้าไป ไม่งั้นมึงจะเจ็บยิ่งกว่าเดิม" เขาโน้มตัวลงไปกระซิบชิดริมหูพร้อมกับดันตัวเข้าไปจนลึกสุดใจเพื่อ ความแน่นคับที่โอบรัดท่อนเอ็นร้อนทำให้เขารู้สึกเหมือนถูกบดขยี้ด้วยความสุขที่เขาเป็นคนสร้างข
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-04-22
Mehr lesen

- 22 - กักตัว

"อื้อ...." ในห้องนอนที่อุณหภูมิถูกตั้งไว้ที่ 24°C อย่างคงที่ พายค่อยๆขยับเปลือกตาขึ้นด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง สิ่งแรกที่สัมผัสได้ไม่ใช่ความนุ่มของที่นอน แต่เป็นความปวดเมื่อยที่แล่นริ้วไปตามไขสันหลังและเรียวขา ราวกับร่างกายถูกใช้งานหนักจนเกือบจะสลาย พายพยายามจะยันตัวลุกขึ้น แต่สัมผัสของผิวเนื้อที่เสียดสีกับผ้าห่มทำให้เธอระลึกได้ว่า... ภายใต้ผ้าผืนนี้ เธอไม่มีอะไรปกปิดเลยแม้แต่ชิ้นเดียว ภาพเหตุการณ์ ‘บทลงโทษ’ ที่แสนป่าเถื่อนและเร่าร้อนเมื่อคืนไหลย้อนกลับเข้ามาในหัวเป็นฉากๆ รสสัมผัสที่ดุดัน จังหวะที่หนักแน่น และแววตาที่เต็มไปด้วยความเป็นเจ้าของของภีมทำให้พายหน้าแดงซ่านจนถึงใบหู เธอจำได้ว่าสุดท้ายเธอก็สลบไสลไปในอ้อมกอดของเขาโดยที่ไม่มีแรงแม้แต่จะปัดเส้นผมที่ปรกหน้า แกร๊ก... เสียงเปิดประตูห้องนอนดังขึ้นเบาๆ พร้อมกับการปรากฏตัวของเจ้าของห้องในชุดกางเกงวอร์มตัวเดียว ท่อนบนเปลือยเปล่าโชว์รอยข่วนจางๆที่แผ่นหลังและหน้าอก เป็นหลักฐานความพยศของพายเมื่อคืน ภีมเดินเข้ามาพร้อมกับถาดไม้ที่มีควันกรุ่นและแก้วน้ำส้มปั่นที่ดูสดชื่น "ตื่นช้ากว่าที่กูคิดไว้นะพาย” ภีมพูดเสียงเรียบเย็น ใบหน้าคมส
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-04-23
Mehr lesen

- 23 - ลูกสะใภ้แม่แน่ๆ

เมื่อโปรเจกต์เฟสสองเริ่มรันระบบได้อย่างเสถียรและมีค่าความผิดพลาดเข้าใกล้ศูนย์ ภีมจึงตัดสินใจกลับบ้านในช่วงสุดสัปดาห์แต่การกลับบ้านครั้งนี้เขากลับไม่ได้เดินทางเพียงลำพัง ภีมจัดการมัดมือชกด้วยการลากพายขึ้นรถมาด้วย โดยให้เหตุผลว่า “แม่กูเห็นรูปมึงบ่อยแล้วอยากเจอ ไปกับกู ห้ามปฏิเสธ”พายที่ถูกลากมาแบบไม่ทันตั้งตัวทำได้เพียงนั่งหน้ามุ่ยมาตลอดทาง แต่พอรถเลี้ยวเข้าสู่เขตรั้วบ้านสวนหลังใหญ่ที่เต็มไปด้วยความร่มรื่น ความหงุดหงิดก็มลายหายไปเกือบหมด “มากันแล้วเหรอตาภีม... อ้าว แล้วนี่หนูพายใช่ไหมลูก? ตัวจริงน่ารักกว่าในรูปที่ไอ้เจ้าลูกชายแม่แอบเก็บไว้ตั้งเยอะ” คุณแม่ของภีมเดินออกมาต้อนรับด้วยรอยยิ้มละไม ท่านเข้ามากอดพายอย่างเอ็นดูจนพายทำตัวไม่ถูก“แม่ครับ... อย่าพูดข้อมูลที่ไม่มีหลักฐานยืนยันสิครับ” ภีมหลบตาพายที่หันมามองค้อน "พาย มึงเดินทางมาเหนื่อยๆ ไปอาบน้ำบนห้องแขกซะ จะได้สบายตัวก่อนลงมาทานข้าว กูให้คนเตรียมผ้าขนหนูใหม่ไว้ให้แล้ว”ระหว่างที่พายขึ้นไปจัดการตัวเองบนห้องพัก คุณแม่ของภีมก็เดินเข้ามากระแซะลูกชายที่กำลังยืนเช็กความเรียบร้อยของโต๊ะอาหาร“ภีม... แม่ว่าคนนี้แหละ ‘ลูกสะใภ้’ แม่แน่ๆ
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-04-24
Mehr lesen

- 24 - หาให้ได้แบบหนูพาย

"อื้อออออ อากาศดีจังแฮะ" พายตื่นขึ้นมาในห้องนอนแขกด้วยความรู้สึกที่ต่างจากทุกวัน เธอไม่ได้ตื่นมาพร้อมความเร่งรีบของตารางเรียนมหาวิทยาลัย แต่ตื่นมาพร้อมกับเสียงนกร้องและความสงบพายจัดการอาบน้ำแต่งตัวในชุดกางเกงผ้าลินินสีครีมกับเสื้อยืดพอดีตัวสีพาสเทล รวบผมเป็นมวยสูงให้ดูทะมัดทะแมง ก่อนจะย่องลงมาที่ห้องครัวด้านล่าง เพราะจำได้ว่าเมื่อคืนคุณแม่ภีมเปรยๆว่าจะทำต้มเลือดหมูสูตรพิเศษให้ลูกชายทานในห้องครัวกว้างที่ดูสะอาดตา คุณแม่ของภีมกำลังยืนง่วนอยู่กับการเตรียมวัตถุดิบ กลิ่นน้ำซุปที่เคี่ยวได้ที่หอมฟุ้งไปทั่วบริเวณ พายรีบเดินเข้าไปใกล้พร้อมรอยยิ้มสดใส“คุณแม่ มีอะไรให้พายช่วยไหมคะ?”คุณแม่ภีมหันมามองด้วยสายตาเอ็นดู “อ้าว หนูพาย ตื่นเช้าจังเลยลูก ตื่นไหวเหรอจ๊ะ เมื่อคืนตาภีมชวนคุยจนดึกหรือเปล่า?”“นิดหน่อยค่ะแม่... แต่พายอยากลงมาช่วยคุณแม่มากกว่า” พายเขินเล็กน้อยเมื่อนึกถึงบทสนทนาเมื่อคืนที่ระเบียงห้องแขก เมื่อคืนภีมเอาแต่ชวนเธอคุยเรื่องนั้นเรื่องนี้ทั้งคืน ยิ่งไปกว่านั้นยังเอาแต่เล่าว่าสนิทกับจี๊ดขนาดนี้ได้ยังไง แต่พายกลับไม่รู้วึกว่าภีมกำลังเล่า แต่กำลังอธิบายให้เธอเข้าใจมากกว่า“ให้พายช่
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-04-25
Mehr lesen

- 25 - ช่วยทำให้มันหายแข็งก่อนแม่กลับมา

หลังจากมื้อเช้าที่เต็มไปด้วยบรรยากาศชื่นมื่น คุณแม่ของภีมก็ขอตัวออกไปตลาดเพื่อหาซื้อวัตถุดิบมาเตรียมทำมื้อเย็นเลี้ยงส่งพาย ทันทีที่เสียงรถยนต์ของคุณแม่เคลื่อนพ้นรั้วบ้านไป ความเงียบสงัดก็เข้าปกคลุมบ้านหลังใหญ่ ทว่าความเงียบนั้นกลับแฝงไปด้วยแรงดันมหาศาลที่เริ่มก่อตัวขึ้นรอบกายชายหนุ่มหน้านิ่งภีมที่ยืนนิ่งมองส่งรถแม่จนลับตา หันกลับมาคว้าข้อมือพายไว้ด้วยแรงที่มากกว่าปกติ เขาไม่พูดพร่ำทำเพลงแต่กลับลากเธอขึ้นไปยังชั้นสองของบ้าน ตรงดิ่งไปยังห้องนอนส่วนตัวของเขาที่แทบจะไม่เคยเปิดรับแขกคนไหนปัง! แกร๊ก!เสียงปิดประตูและกดล็อกกลอนดังขึ้นสนิท พายยังไม่ทันได้ประมวลผลร่างบางก็ถูกแรงมหาศาลดันจนแผ่นหลังจมลงกับเตียงกว้างที่มีกลิ่นอายเฉพาะตัวของภีมกลิ่นสะอาดของผงซักฟอกผสมกับกลิ่นเย็นๆของสบู่ที่เธอเริ่มคุ้นชิน ภีมตามลงมาทาบทับร่างกายครึ่งหนึ่งไว้ มือหนาข้างหนึ่งค้ำยันที่นอน ส่วนอีกข้างใช้นิ้วเรียวยาวเกลี่ยเส้นผมที่ปรกหน้าสวยออกอย่างเชื่องช้าแววตาในตอนนี้ไม่ได้ดูอบอุ่นเหมือนตอนอยู่ต่อหน้าแม่ แต่มันกลับเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์และรังสีคุกคามที่ทำให้พายใจสั่นสะท้าน“ภีม... มึงจะทำอะไร นี่บ้านแม่มึงนะ”
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-04-25
Mehr lesen

- 26 - กูไม่ได้ขอ

คณะวิศวกรรมศาสตร์เต็มไปด้วยความตึงเครียดและฝุ่นผงจากการเร่งมือจัดกิจกรรมใหญ่สำหรับงานของคณะเหล่านักศึกษาในชุดช็อปสีน้ำเงินเดินวุ่นกันให้แซ่ด แสงจากเครื่องเชื่อมเหล็กแลบแปลบปลาบเป็นระยะ สลับกับเสียงตะโกนสั่งงานของภีมที่บัดนี้สวมบทบาทหัวหน้าโปรเจกต์จอมเนี้ยบเต็มตัว ติ๊ด! ข้อความในกลุ่มไลน์เด้งขึ้นมาจาก เจ : "พวกมึง... กูหิวน้ำจะตายห่าแล้ว คอแห้งจนจะพ่นไฟได้อยู่แล้วเนี่ย ใครก็ได้ช่วยสงเคราะห์น้ำเย็นๆ ให้กูที พวกกูปลีกตัวไม่ได้เลย!"พายที่นั่งว่างอยู่ในคณะบริหารกับริน บังเอิญเห็นข้อความนั้นเข้าพอดี พายแอบอมยิ้มพลางนึกถึงภีมที่คงกำลังทำงานหนักจนลืมดื่มน้ำเหมือนกัน เธอจึงลากพารินไปซื้อน้ำดื่ม แซนวิช และน้ำหวานเย็นๆถุงใหญ่ กะว่าจะเอาไปเซอร์ไพรส์ให้หายเหนื่อยแบบไม่บอกล่วงหน้าเมื่อถึงลานเกียร์ รินอาสาเดินเข้าไปตามเจที่อยู่ลึกเข้าไปในโซนก่อสร้าง ทิ้งให้พายถือถุงน้ำและขนมยืนรออยู่ที่หน้าโต๊ะปฏิบัติการซึ่งมีแผงวงจรหลักวางเรียงรายอยู่ ในจังหวะที่เธอกำลังจะวางถุงน้ำลง ร่างของนักศึกษาหญิงคนหนึ่งก็เดินเข้ามาดักหน้า'น้ำหวาน' รุ่นน้องปี 2 คณะวิศวะที่ขึ้นชื่อเรื่องความสวยแบบหวานซ่อนเปรี้ยว และที่สำค
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-04-25
Mehr lesen

- 27 - เสียใจทำไม

ความเงียบที่น่าอึดอัดถูกทำลายลงในเสี้ยววินาที เมื่อรินที่วิ่งตามออกมาเห็นเพื่อนรักวิ่งร้องไห้ออกไป และเห็นสภาพเหตุการณ์ทั้งหมด รินไม่ได้เข้าไปดูแผงวงจรเหมือนคนอื่น แต่เธอกลับพุ่งตรงไปที่น้ำหวานที่กำลังยืนปั้นหน้าเศร้าอยู่ข้างภีม“นี่สำหรับความตอแหลของมึง!”หมับ!รินกระชากกลุ่มผมของน้ำหวานอย่างแรงจนหน้าหงาย ท่ามกลางเสียงอุทานด้วยความตกใจของเหล่านักศึกษาเกียร์ทั้งลาน รินไม่ได้แค่กระชากแต่ยังเหวี่ยงจนน้ำหวานล้มลงไปกองกับพื้น มือเรียวชี้หน้าด่ากราดแบบไม่สนใคร“พวกมึงมันตาถั่ว! โดยเฉพาะมึง... ภีม!” รินตวาดใส่ภีมที่ยืนนิ่งอึ้ง "พายมันเจียดเงินไปซื้อน้ำมาให้พวกมึง แต่มึงกลับด่ามันเหมือนหมูเหมือนหมา มึงจำคำกูไว้เถอะภีม... วันที่มึงรู้ความจริง มึงจะต้องเสียใจที่ทำสันดานต่ำๆแบบนี้กับเพื่อนกู!”“เจ! แยกออกมา!” ภีมสั่งเสียงเข้ม เขาดูเหมือนคนเริ่มได้สติแต่ก็ยังหยิ่งในศักดิ์ศรีเจรีบเข้าไปกันรินออกมาท่ามกลางความชุลมุน รินสะบัดตัวออกจากการจับกุมของเจแล้วสะบัดหน้าเหวี่ยงไปอีกทางเพื่อตามหาพาย ทิ้งให้ลานเกียร์ตกอยู่ในความเงียบงันที่เต็มไปด้วยกลิ่นของน้ำหวานสีเขียวและบรรยากาศที่พังพินาศ“พวกมึงกลับไ
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-04-25
Mehr lesen

- 28 - แผนดีๆ

ทันทีที่เข็มนาฬิกาบนผนังห้องแล็บเคลื่อนไปแตะเลขห้าซึ่งเป็นสัญญาณสิ้นสุดการทำงานของวัน พายก็จัดการปิดโน้ตบุ๊กและกวาดอุปกรณ์ทุกอย่างลงกระเป๋าด้วยความรวดเร็ว เธอไม่รอให้บรรยากาศอึดอัดนี้ทำลายสุขภาพจิตไปมากกว่านี้ภีมที่แอบลอบมองเธออยู่ตลอดเวลาขยับตัวลุกขึ้น มือหนาเตรียมจะคว้ากระเป๋าคอมพิวเตอร์เพื่อทำเนียนชวนเธอไปหาอะไรกินหรือไปส่งที่หอพักเหมือนอย่างเคย แววตาของเขาดูวูบไหวและเต็มไปด้วยคำพูดที่ค้างคาอยู่ในลำคอ“พาย... เดี๋ยวสิ เรื่องโปรเจกต์...”พายไม่แม้แต่จะหยุดฟัง เธอเดินนำรินออกจากห้องแล็บไปทันที ทิ้งให้ประธานโปรเจกต์ยืนคว้างอยู่กลางห้องท่ามกลางสายตาของเพื่อนร่วมทีมที่เริ่มมองออกว่ามีบางอย่างผิดปกติระหว่างทั้งสองคนรินเดินกระแทกส้นเท้าตามพายออกมาจนถึงหน้าตึกวิจัย แสงแดดยามเย็นฉาบไล้พื้นปูนจนเป็นสีส้มหม่น ภีมรีบเดินตามออกมาหวังจะคว้าแขนพายไว้เพื่อเคลียร์ใจให้จบ แต่ทว่า...“พี่ภีมคะ! พี่ภีม!”เสียงแหลมใสของน้ำหวานดังแทรกขึ้นมาพร้อมกับร่างที่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาขวางทางภีมไว้ น้ำหวานจงใจใช้ไหล่กระแทกพายเบาๆ ขณะที่พุ่งเข้าไปเกาะแขนภีม“พี่ภีมคะ อาจารย์ที่ปรึกษาเรียกพบด่วนเลยค่ะ บอกว่ามีเร
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-04-26
Mehr lesen
ZURÜCK
12345
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status