All Chapters of ปลายทางรักลวง: Chapter 51 - Chapter 60

72 Chapters

ตอนที่ 29 อยากอยู่ใกล้ 1

เฌอริลิณญ์นอนหลับข้ามวัน หลังจากตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ก็รู้สึกสดชื่นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เธอเพิ่งสังเกตว่าบนเตียงมีแต่เสื้อผ้าของราเชนวางกระจัดกระจายเต็มไปหมด“ทำไมนะ…” หญิงสาวถามตัวเองคิดว่าตอนนั้นคงทำไปโดยไม่รู้ตัวแล้วค่อย ๆ เก็บข้าวของให้เป็นระเบียบพอฟื้นขึ้นมาสดใส เฌอริลิณญ์ก็นึกถึงเรื่องราเชนที่แม่บ้านเล่าให้ฟังทันทีจึงรอพี่ชายอยู่ที่โซฟาชั้นล่าง อยากถามไถ่ว่าสิ่งที่ได้ยินมาเป็นเรื่องจริงหรือไม่“เฌอต้องการคำอธิบายค่ะ”“เรื่องอะไรเหรอ” เจ้าตัวยังทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้พลางหันไปมองหน้าพ่อที่อยู่ข้าง ๆ “คุณพ่อก็รู้ใช่ไหมคะว่าพี่เขมทำอะไร” เธอคาดคั้นนฤชิตไปด้วย สายตาเอาจริงเอาจังและต้องการคำตอบที่อยากรู้“อืม” เขมภัทรเห็นท่าทางอย่างนั้นของน้องสาวจำต้องบอกไปไม่อย่างนั้นคงจะถูกเธองอนข้ามวันข้ามเดือน “ทำไมทำแบบนั้นล่ะคะ” เฌอริลิณญ์ถามเสียงอ่อย “ถ้าทางนั้นฟ้องพี่เขมขึ้นมาจะทำยังไง”“พี่เตรียมทนายไว้แล้วไม่ต้องห่วงหรอก” เขมภัทรเองก็วางแผนแก้เอาไว้แล้วเหมือนกันทว่า เฌอริลิณญ์กลับรู้สึกว่าเธอเป็นสาเหตุที่ทำให้ราเชนเจ็บตัวและไม่แน่ใจว่าเขาจะลืมเรื่องพี่ชายเธอไปง่าย ๆ บางทีตอนนี้อาจจะวางแผน
Read more

ตอนที่ 29 อยากอยู่ใกล้ 2

“ไม่ค่ะ” หญิงสาวตอบสั้น ๆ แล้วหยิบแอปเปิ้ลเข้าปากทีละชิ้น พยายามไม่สนใจสายตาของเขาเวลานั้นราเชนยังคงนั่งอยู่ตรงโซฟาอีกฝั่งหนึ่ง ไม่ขยับเข้ามาใกล้เพราะกลัวว่าเธอจะอึดอัดและไม่ยอมทำแผลที่มือสักที“เฌออยากได้อุปกรณ์ทำแผลค่ะ” สุดท้ายแล้วหญิงสาวก็ทนไม่ไหว ต่อให้เรื่องนี้เป็นแผนของเขาก็ช่างเถอะเพราะเธอทนไม่ได้จริง ๆ ที่มีคนบาดเจ็บอยู่ตรงหน้า“…”“เฌอจะทำแผลให้…”“อ่อ อืม…” เขาพยักหน้ารับรู้แล้วรีบนำกล่องปฐมพยาบาลมาวางไว้ตรงโต๊ะเล็กด้านหน้า “เดี๋ยวพี่ทำเองก็ได้ เฌอกินแอปเปิ้ลไปเถอะ”ท่าทางทุลักทุเลของเขาขัดตาหญิงสาวมากเหลือเกิน จนต้องเอ่ยปากบอกว่า “มานั่งตรงนี้สิคะ เดี๋ยวเฌอทำแผลให้”ครั้นได้ยินดังนั้น ราเชนไม่รีรอขยับเข้าหาอย่างว่าง่าย สีหน้าเหมือนอารมณ์ดี คิดในแง่บวกว่าเธอทำอย่างนี้ให้เพราะเป็นห่วงและจริง ๆ แล้วในใจของเธอยังคงรักเขาอยู่สายตาของราเชนมองดูพลาสเตอร์ปิดแผลบนนิ้วพลางยิ้มสดใสราวกับได้รางวัลทั้ง ๆ ที่เพิ่งเจ็บตัว ส่วนอีกคนได้กินอิ่มจึงเผลอหลับไปบนโซฟาคนเป็นสามียิ่งไม่ยอมห่างกายไปไหนเพราะอุตส่าห์ได้เห็นภรรยาที่หนีออกจากบ้านใกล้ ๆ สักทีจึงนั่งลงกับพื้น เท้าคางตรงโซฟานั่งมองใบหน้
Read more

ตอนที่ 30 ขอกอดนะ 1

ไม่กี่วันหลังจากนั้น หมอประจำตัวตรวจร่างกายของหญิงสาวอย่างละเอียดอีกครั้งแล้วบอกว่าเธอสามารถกลับบ้านได้แล้ว “ระหว่างนี้รบกวนคุณพ่อช่วยดูแลคุณแม่ด้วยนะคะ” “ครับ” ราเชนรับปากเป็นอย่างดี ต่อให้หมอไม่บอกเขาก็ต้องทำอย่างนั้นอยู่แล้ว เจ้าตัวแอบอมยิ้มอยู่คนเดียวตอนที่เธอบอกว่าครั้งนี้จะกลับไปอยู่บ้านเดียวกันกับเขา“เป็นเพราะฮอร์โมนต่างหาก” เฌอริลิณญ์รีบอธิบาย ไม่อยากให้เขาเข้าใจผิดว่าเธอต้องการคืนดี“ครับ หมอบอกแล้วว่าเป็นเพราะฮอร์โมน” ราเชนพยายามไม่แสดงออกทางสีหน้ามากเกินไป กลัวว่าถ้าเธอรู้ว่าเขาดีใจมากแค่ไหนจะเปลี่ยนใจไม่ยอมกลับไปด้วยจึงเออออตามน้ำ“ถ้าหายแพ้ท้องเมื่อไหร่ เฌอจะกลับบ้านคุณพ่อ”“…” คราวนี้เขาพูดไม่ออก แววตาเศร้าสลดเล็กน้อย เฌอริลิณญ์เพิ่มกฎขึ้นมาสองสามข้อเพื่อให้อีกฝ่ายทำตาม ถ้าไม่ได้ดั่งใจเธอพร้อมที่จะกลับบ้านตัวเองโดยไม่สนว่าต้องอาเจียนหรือวิงเวียนหน้าตลอดเวลา“ห้ามพูด ห้ามเถียง ห้ามแตะต้องตัว” ราเชนทวนอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ “พี่จำได้แล้วครับ มีเรื่องอะไรอีกไหม”“เดี๋ยวคิดออกแล้วจะบอกค่ะ” คุณแม่แพ้ท้องนิ่วหน้า อารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ ตามประสา หากเป็นภรรยาคนอื่นบางทีอาจจะโดน
Read more

ตอนที่ 30 ขอกอดนะ 2

“ไปหาหมอไหม เจ็บตรงไหนบอกพี่สิ”เธอเบะปาก กะพริบตาปริบ ๆ แล้วบอกว่า “เฌออยากกินอะโวคาโด ทำไมพี่ราเชนไม่ซื้อมา”น้ำตากลม ๆ ใสกิ๊งหยดติ๋ง ติ๋ง อาบแก้ม ชายหนุ่มเม้มปากแน่นเพราะกลัวหลุดยิ้มกับท่าทางของเธอพลางคิดว่าเฌอริลิณญ์คงไม่รู้ตัวแน่ ๆ ว่าตอนนี้อารมณ์ของตัวเองสวิงมากขนาดไหนคนเป็นสามีเอื้อมแขนออกไปหวังจะได้กอดปลอบเธอ ใจหนึ่งก็กลัวว่าจะโดนปฏิเสธแต่สงสัยวันนี้เธอคงอารมณ์อ่อนไหวเป็นพิเศษจึงยอมให้เขาใกล้ชิดไออุ่นระหว่างร่างกายแผ่ซ่าน ราเชนกอดหมับแน่นกว่าเดิมเพราะคิดถึงสัมผัสนี้ ในใจคิดเผลอไผลอยากทำมากกว่ากอด ไม่อาจยั้งตัวจึงโน้มใบหน้าลงมา ปลายจมูกโด่งแตะแก้มนวลกดลงเล็กน้อย สูดกลิ่นหอมคุ้นเคยราวกับตกอยู่ในภวังค์“เดี๋ยวพี่สั่งมาให้นะ อย่าร้องเลย” เขาปลอบคนในอ้อมกอด ไล้นิ้วเช็ดน้ำตาให้อย่างอ่อนโยน“ไม่ต้องมาจับ” สายตาหญิงสาวจ้องมอง คำสั่งของเธอเป็นสิ่งที่เขาต้องทำตาม ราเชนจึงคลายอ้อมกอด ไม่แตะต้องเธออย่างที่บอก“…”“ใครบอกว่าให้ขยับหนี” สีหน้าเอาเรื่อง จริงจังจนราเชนงุนงงเล็กน้อย“ถ้างั้นกอดนะ…” เขาไม่แน่ใจเท่าไหร่ว่าการกระทำอย่างไหนไม่เกินขอบเขต “กอดได้ใช่ไหม เฌออยากให้พี่กอดหรือเปล่า”“
Read more

ตอนที่ 31 ใจอ่อนหรือยัง 1

ชีวิตคู่ภายใต้เงื่อนไขประหลาด ๆ ของคนหนึ่งที่พยายามง้อภรรยากับอีกคนที่กำลังงอนดำเนินไปอย่างปกติ ราเชนคอยดูแลเฌอริลิณญ์เป็นอย่างดีเหมือนที่บอกกับพ่อตาและพี่ชายของเธอเอาไว้ อีกทั้งยังทำงานบริษัทไปด้วยโดยไม่มีข้อขาดตกบกพร่องเขาคอยอยู่เคียงข้างเธอทุกช่วงเวลาที่ผันผ่าน ไม่ได้ทำทุกอย่างตามหน้าที่ที่ควรทำในฐานะสามีและพ่อแต่ทำเพราะเต็มใจอย่างยิ่งยวดแม้จะอารมณ์ดีที่ได้อยู่ใกล้ภรรยาสองต่อสองแต่บางคราวก็แอบหน้ามุ่ยเพราะมีแขกมาเยี่ยมเช่นกัน โดยเฉพาะอชิตพล อดีตรักแรกของเธอเสียงหัวเราะคิกคักทำให้ใจของเขารู้สึกอิจฉาขึ้นมาทันใด มือที่กำลังถือมีดปอกแอปเปิ้ลจึงพลาดไปบาดนิ้วได้เลือด เจ้าตัวคิดอยากเดินไปหาเธอแล้วยื่นนิ้วที่เป็นแผลให้ดูแต่ถ้าทำแบบนั้นก็คงโดนมองว่าทำตัวเป็นเด็กเรียกร้องความสนใจจากเธอจึงนิ่งเงียบอยู่คนเดียว“ตายแล้ว มีดบาดอีกแล้วเหรอคะ” แม่บ้านโพล่งออกมาทันทีที่เห็นเลือดสีแดงอาบนิ้วก่อนจะรีบไปเอากล่องปฐมพยาบาลมาวางบนโต๊ะ เฌอริลิณญ์เห็นท่าทางเร่งรีบของเธอจึงเอ่ยถาม “ใครเป็นอะไรคะ”“คุณราเชนค่ะ มีดบาดมืออีกแล้วเหมือนแผลจะลึกด้วย” เธอบอกเจ้านายไปตามตรงร่างบางลุกยืนขึ้นแล้วตรงดิ่งไปหาราเชน
Read more

ตอนที่ 31 ใจอ่อนหรือยัง 2

ตอนแรกนึกว่าคนตรงหน้าจะปฏิเสธ ทำตัวไม่รู้ไม่ชี้เวลาวางแผนเล่นงานคนอื่นเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ตนเองต้องการแต่คราวนี้ราเชนพยักหน้าแล้วยิ้มให้เธอไม่รู้สึกผิดใด ๆ ทั้งสิ้นพร้อมบอกว่า “พี่ไม่ชอบให้คนที่พี่รักอยู่ใกล้ผู้ชายคนไหน พี่ผิดด้วยเหรอ”“ตอนเฌออยู่กับพี่เขมก็ทำแบบนี้ไม่ใช่เหรอ” หญิงสาวโต้กลับทันควัน เขาไม่ได้แสดงออกอย่างนี้กับอชิตพลเท่านั้น แม้แต่พ่อและเขมภัทรก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น“พี่ชายของเฌอชอบพาเฌอหนีออกจากบ้านทุกทีที่พี่ไม่อยู่ พอพี่จะไปหาเฌอที่บ้านพ่อก็ไม่ยอมให้พี่เจออีก”“…” เธอมองเขาพลางคิดในใจว่าพูดแบบนั้นหมายความว่าอย่างไร เขาทำหน้ามุ่ยราวกับงอนเธอเสียอย่างนั้น“ถ้าครั้งนี้เฌอหนีออกจากบ้านอีก พี่ไม่ยอมแล้วนะ ต่อให้โดนกระทืบอีกรอบก็ต้องข้ามศพพี่ไปก่อน ยังไงพี่ก็จะพาเฌอกลับมาอยู่บ้านเราให้ได้” ท่าทางของเขาจริงจังจนเธอรู้สึกสับสนว่าควรทำอย่างไร กลัวว่าจะตกหลุมพรางความเจ้าเล่ห์ของเขาอีกครั้งแต่กระนั้นหัวใจก็เต้นรัว ชอบที่เขาบอกว่าเธอเป็นคนที่เขารัก“แล้วซื้อมาแค่ต้นสนเหรอคะ ลูกบอล กระดิ่ง ดาว ไม่ได้ซื้อมาด้วยเหรอ” เธอถามพลางสูดกลิ่นหอมจากต้นสนไปด้วย สีหน้าสดชื่นสดใสไม่น้อยราเชนเหมือ
Read more

ตอนที่ 32 อย่าหลอกกันอีกเลย 1

วันต่อมา พวกเขาช่วยกันนำของที่ซื้อมาเมื่อวานตกแต่งต้นสน ราเชนเป็นคนหยิบของประดับไปติดกับปลายกิ่งตามที่เฌอริลิณญ์บอกเพราะเอื้อมมือไม่ถึง“ตรงนี้เหรอ” เขาเอ่ยถามพลางเขย่งเท้าเล็กน้อยผูกบอลประดับด้านบน ก่อนจะยื่นมือมารับของชิ้นอื่นไปจัดต่อ“พี่ราเชน อันนี้มันเบี้ยว” นิ้วเรียวชี้ไปยังเกล็ดหิมะปลอมที่อยู่ตรงกลางต้นสน“อืม” เจ้าตัวพยักหน้ารีบขยับตามที่ภรรยาบอกแล้วจัดส่วนอื่น ๆ ต่ออย่างอารมณ์ดี สองวันนี้ได้อยู่ใกล้ ๆ เฌอริลิณญ์แล้วอยากหยุดเวลาแต่เพียงเท่านี้เขาเพิ่งรู้ว่าการมีเธออยู่ข้าง ๆ ดีต่อใจมากแค่ไหนพลางคิดในใจว่าวันนี้ยังไม่ได้กอด แผนต่าง ๆ เริ่มแวบเข้ามาในหัว เสียงหัวเราะหึหึดังขึ้นจนเฌอริลิณญ์รู้สึกขนลุกซู่ทว่า ความฝันเป็นอันต้องแตกสลายเพราะเพื่อนสนิททั้งสองคนของเขามาเยี่ยมเยียน“มาทำไม” น้ำเสียงเย็นยะเยือกเอ่ยถามกัปตันและเอิร์ธ“มาเยี่ยมเฌอไง ไม่ได้เหรอ” กัปตันกลั้นขำ เลิกคิ้วทำเหนือกว่าเพราะรู้ว่าถึงอย่างไรราเชนก็ไม่กล้าไล่พวกเขากลับไปต่อหน้าต่อตาภรรยา“ทำไมไม่โทรมาบอกก่อน” คนที่ถูกรบกวนหน้ามุ่ย อุตส่าห์ได้อยู่กับภรรยาตามลำพังแล้วแท้ ๆ“เซอร์ไพรส์!!!” เอิร์ธนึกขำสีหน้าของเพื่อน
Read more

ตอนที่ 32 อย่าหลอกกันอีกเลย 2

“แต่ตอนที่เฌอด่ามันว่าคนนิสัยไม่ดี มันร้องไห้จนตาแดงเลยนะครับ พวกพี่นี่วงแตกเลย ไม่รู้จะปลอบใจยังไง แล้ววันนั้นมันก็ดื่มเหล้าจนไม่รู้เรื่อง พูดถึงแต่เฌอทุกลมหายใจเข้าออกแล้วก็ฟุบหลับหัวโขกโต๊ะจนบอดี้การ์ดต้องหามกลับบ้านเลย”“…” หญิงสาวมองไปยังราเชน สายตาคาดคั้นถามว่าเป็นเรื่องจริงหรือหลอกพลันได้เห็นสีหน้าที่บ่งบอกว่าช่วงเวลานั้นเขาเศร้าจนทนไม่ไหวจริง ๆ“ตอนเฌอหนีไป มันเหมือนมาโดนเจ้าของทิ้งเลยครับ ข่าวลือไปทั่ว ไม่ว่าราเชนไปเข้าร่วมงานอะไรก็โดนล้อ” กัปตันพูดเสริมนึกถึงช่วงที่ราเชนเศร้าสร้อย ถึงจะหมั่นไส้ที่หาเรื่องใส่ตัว อยากล้อเล่นกับความรู้สึกคนอื่นแต่สุดท้ายก็แพ้ภัยตัวเอง ภาพนั้นก็น่าสงสารเหมือนกันเพราะราเชนเหมือนคนเพิ่งมีรักแรกจริง ๆ“ใช่ ๆ” เอิร์ธพยักหน้าเห็นด้วย ยิ่งเล่าเรื่องราเชนก็ยิ่งสนุก “ถ้าเป็นปกติมันคงเกรี้ยวกราดปากกล้าด่ากลับไปแล้วแต่มันดันเหงาหงอย ขนาดคนที่ไม่ชอบขี้หน้ามันยังนึกสงสาร เลิกล้อไปชั่วคราวเลย”“พอได้แล้วมั้ง” ราเชนจัดต้นสนเสร็จแล้วจึงเดินมานั่งข้างภรรยา รู้สึกอยากซบไหล่ขึ้นมาทันทีแต่ถูกขัด“เฌออยากกินแอปเปิ้ลค่ะ”“เดี่ยวพี่ไปปอกให้ครับ” ชายหนุ่มรีบตอบทันควั
Read more

ตอนที่ 33 ลูกสาวของเรา 1

เพียงแค่พริบตาเดียว เวลาก็ผ่านไปแล้วหลายเดือน ความสัมพันธ์ของพวกเขายังคงมีเส้นบาง ๆ กั้นอยู่ ฝ่ายหนึ่งไม่อาจเชื่อได้เต็มร้อยแต่เพราะสัมผัสได้ถึงความพยายามของราเชนก็เริ่มใจอ่อนขึ้นมา ส่วนอีกฝ่ายยังคงดูแลเธอเสมอต้นเสมอปลาย ทั้งยังคอยให้กำลังใจคุณแม่มือใหม่ที่กำลังเครียดหลายอย่างอีกด้วย ไม่ว่าจะเรื่องที่เขาเป็นต้นเหตุ หรือความเปลี่ยนแปลงของร่างกายที่ทำให้กังวลตลอดเวลาหน้าท้องของเธอเริ่มพองกลมเป็นลูกบอล แก้มสองข้างเหมือนซาลาเปา แถมน้ำหนักที่พุ่งขึ้นไม่หยุด เธอกลัวว่าภาพลักษณ์แบบนี้จะทำให้เขาหมดความอดทนแล้วทิ้งเธอกับลูกไปทว่า สาเหตุของร่างอ้วนท้วนส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะเขาทั้งนั้น ขุนแล้วขุนอีกอยากให้แม่กับลูกได้ทานอาหารบำรุงร่างกายครบทั้งห้าหมู่ ไม่ว่าภรรยาอยากทานอะไรต่อให้ต้องสั่งซื้อวัตถุดิบข้ามน้ำข้ามทะเลมาก็ตามใจไม่มีบ่น แค่บอกว่าเมื่อยขาลอย ๆ แปปเดียวสามีก็มานั่งข้าง ๆ นวดแล้วนวดอีกจนกว่าจะดีขึ้นใส่เสื้อผ้ายากก็มีคนทำให้ตั้งแต่อาบน้ำ ล้างน้ำ แปรงฟัน เช็ดตัว ทาครีมโดยเฉพาะตรงผิวที่แตกลายเพราะท้องขยายแล้วใส่เสื้อผ้าให้ราวกับเล่นแต่งตัวตุ๊กตาต่อให้ยุ่งงานที่บริษัทหรือกลับจากประชุมดึกดื
Read more

ตอนที่ 33 ลูกสาวของเรา 2

ราเชนพุ่งตัวเข้าหาเธอแล้วรีบอุ้มขึ้นรถพาส่งโรงพยาบาลทันทีโดยมีพ่อและพี่ชายตามมาติด ๆ ระหว่างทางคอยปลอบใจเธอ กอดเอาไว้ไม่ยอมปล่อยอยากเป็นคนรับความทรมานแทนเธอกำหนดการคลอดของเธอเป็นช่วงวันสิ้นเดือนแต่ดูเหมือนว่าเจ้าตัวเล็กคงอยากออกมาดูโลกภายนอกเร็วกว่าเดิม หญิงสาวจึงถูกเข็นเข้าห้องคลอดเป็นการเร่งด่วน“คุณพ่อสวมชุดทางนั้นค่ะ” พยาบาลพาราเชนไปเปลี่ยนชุดเตรียมเข้าห้องคลอด เจ้าตัวเหงื่อแตกพลั่ก ทั้งตื่นเต้น กลัว กังวลไปหมดว่าทั้งคู่จะปลอดภัยหรือไม่ แต่เมื่อเข้ามาอยู่ข้าง ๆ เฌอริลิณญ์แล้วก็ได้แต่ลืมความรู้สึกของตัวเองไปชั่วคราวเพราะเขาต้องเป็นคนคอยให้กำลังใจเธอตลอดระยะเวลาหลังจากนี้ราเชนจับมือเฌอริลิณญ์เอาไว้ให้เธอได้รู้ว่าเขาอยู่ข้าง ๆ คอยพูดให้กำลังใจเธอและบวดนวดมือสลับไป หญิงสาวกำมือเขาไว้แน่น เล็บจิกเนื้ออีกฝ่ายทุกครั้งที่เบ่งแต่ราเชนกลับไม่รู้สึกอะไรเลย สีหน้าของเขาแสดงออกเพียงความเป็นห่วงภรรยาและลูกยิ่งได้เห็นคนที่รักน้ำตาไหลพรากเพราะความเจ็บก็ยิ่งสงสารเธอจึงลูบศีรษะอย่างแผ่วเบา อยู่อย่างนั้นจนกระทั่งเวลาผ่านไปนานแค่ไหนไม่รู้แต่ได้ยินเสียงร้องไห้จ้าของเด็กน้อยก็พากันถอนหายใจโล่งราเชน
Read more
PREV
1
...
345678
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status