เมื่อผ่านช่วงเวลาที่ต้องปรับตัวกับการเป็นพ่อแม่มือใหม่แล้ว ความสัมพันธ์ของพวกเขาเหมือนค่อย ๆ ดีขึ้นจากการอยู่ใกล้ชิดและคอยดูแลซึ่งกันและกัน หากไม่เคยมีเรื่องที่ทำให้ความเชื่อใจหมดไป ทั้งคู่ก็เหมือนคู่รักทั่วไปที่ช่วยกันเลี้ยงลูกอย่างมีความสุข“เฌอไปพักเถอะ เดี๋ยวพี่ดูลูกเอง” เขาเอ่ยกับภรรยาที่หน้าตาอิดโรย อดหลับอดนอนเพราะลูกน้อยร้องทั้งคืน เจ้าตัวขมวดคิ้วมองสามี รู้ว่าเขาเองก็ไม่ได้นอนเหมือนกันแต่ก็ยังอาสาดูลูกให้ก่อน “ยืนรอให้พี่จูบเหรอ มาใกล้ ๆ สิ” ราเชนยิ้มกว้างนึกว่าเธออนุญาตให้เขาแตะต้องตัวเธอได้ ทั้ง ๆ ที่ก็แอบกอดแอบจูบตอนเธอหลับหรือเผลออยู่ตลอด“เพ้อเจ้อ” เฌอริลิณญ์ส่ายหน้าแล้วเดินมาจับนิ้วเล็ก ๆ ของณิชา “อยู่กับพ่อไปก่อนนะคะ” ก่อนจะขึ้นไปพักผ่อนที่ห้องนอนด้านบนทว่า อีกคนราวกับตกอยู่ในภวังค์ เสียงของหญิงสาวก้องในหัวของเขา อยู่กับพ่อ พ่อ พ่อ พ่อเหรอ ในที่สุดวันนี้ก็ได้ยินเธอเรียกเขาว่าพ่อสักที นั่นหมายความว่าเธอยอมรับแล้วว่าเขาเป็นพ่อของณิชา ความดีใจฉายชัดบนใบหน้า ยิ้มให้ลูกสาวที่เป็นดังโซ่ทองคล้องใจ ราเชนพูดกับณิชาเป็นตุเป็นตะ “ถ้ามีโซ่ทองอีกเส้นคงดีนะ แม่จะได้ไม่ทิ้งพ่อไปไ
Leer más