All Chapters of ปลายทางรักลวง: Chapter 41 - Chapter 50

เฌอริลิณญ์ถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วน ข่าวของเธอรู้ถึงหูคนในครอบครัวธนินไพศาลทันที ทุกคนต่างยืนรออยู่หน้าห้องฉุกเฉิน ภาวนาขอให้คนสำคัญของตัวเองพ้นขีดอันตรายส่วนราเชนนั่งไม่ติดเก้าอี้ เดินวนไปวนมาจนขัดตาพี่ชายของเธอ เขมภัทรทนไม่ไหวปรี่มากระชากคอเสื้อราเชนอย่างไม่เกรงใจ เขาอุตส่าห์ทะนุถนอมดูแลน้องสาวเหมือนไข่ในหินแต่คนตรงหน้ากลับทำให้เธอเจ็บหนักทั้งกายและใจแม้เฌอริลิณญ์จะไม่เคยร้องไห้ต่อหน้าเขาเพราะกลัวว่าพี่ชายแสนดีจะเป็นห่วงแต่เธอไม่อาจปิดดวงตาที่บวมแดงเอาไว้ได้ เพียงแค่เห็นก็รู้แล้วว่าร้องไห้ทุกคืนยิ่งเขารู้ว่าราเชนทำอะไรกับเธอและอชิตพลไว้บ้างก็ยิ่งรู้สึกอยากสั่งสอนให้สาแก่ใจจังหวะนั้น หมอที่ทำการรักษาออกมาพอดีจึงหยุดทะเลาะวิวาทกันชั่วคราว“พ้นขีดอันตรายแล้วครับ”คล้อยหลังได้ฟังอาการของน้องสาว เขมภัทรกันท่าไม่ให้ราเชนตามเข้าไปเยี่ยมจนเกิดการกระทบกระทั่งกันหน้าห้องไอซียูทั้งสองฝ่ายไม่มีใครยอมใคร คนของเขมภัทรและคนของราเชนประจันหน้ากันพร้อมทำตามคำสั่งของเจ้านาย“อย่ามายุ่งกับน้องสาวฉันอีก” เขาโพล่งออกมาด้วยสีหน้าจริงจัง เขมภัทรกำมือแน่นจนเส้นเลือดขึ้นพยายามข่มความรู้สึกอยากตะบ

ระหว่างที่เฌอริลิณญ์พักรักษาตัวอยู่บ้าน ราเชนยังคงลาหยุดเพื่อดูแลภรรยาด้วยตัวเอง ทำในสิ่งที่ไม่คิดว่าจะได้ทำให้ใครหรือผู้หญิงคนไหนแต่ถึงอย่างนั้นก็ทำให้ด้วยความเต็มใจหลังจากทำทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้ว เขาจะใช้ช่วงเวลาที่เหลือสะสางงานบริษัทที่อุตส่าห์หอบกลับมาทำที่บ้านเพราะไม่กล้าไปไหนกลัวว่ากลับมาแล้วจะเห็นเพียงความว่างเปล่ามืดมิดในบ้านหญิงสาวชงกาแฟร้อนมาให้เขา สายตามองดูกองเอกสารท่วมหัวนึกเป็นห่วงกลัวว่าเขาจะโหมงานหนักจนเกินไปจึงหยิบแฟ้มหนึ่งขึ้นมาดูรายละเอียด“เดี๋ยวพี่ทำเองครับ ไม่นานก็เสร็จแล้ว” เขาเอ่ยปากบอกคนตรงหน้าด้วยความห่วงใยเพราะอยากให้เธอพักผ่อนสบาย ๆ มากกว่าดูเอกสารจนตาลาย“ไม่เป็นไรค่ะ เฌอสัญญาว่าจะทำแค่เท่าที่ไหว” หญิงสาวยิ้มให้เขาแล้วก้มลงดูรายละเอียดในเอกสารต่อพลันสัมผัสได้ว่าเงาของร่างใหญ่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้แต่ไม่ยอมเงยหน้ามอง“ไปเดินเล่นกันเถอะ” เขาชวนเธอด้วยสีหน้าจริงจัง “ไม่อยากทำงานแล้ว”“พี่ราเชน…” เขาส่ายหน้าไม่คิดว่าจะใช้วิธีนี้เพื่อห้ามไม่ให้เธอช่วยงานเขา เฌอริลิณญ์จึงถามอีกว่า “ถ้าคุณลุงไล่ออกจากบริษัทจะทำยังไงคะ ค่านมผง ผ้าอ้อม ไหนจะค่าเทอมของลูก พี่จะเอาท

ราเชนใช้ชีวิตอยู่กับเฌอริลิณญ์อย่างมีความสุขจนเกือบลืมไปแล้วว่าเขายังคงมีเรื่องที่ปิดบังอีกฝ่ายอยู่หนึ่งอย่างแม้ว่าหมอที่รักษาหญิงสาวจะยืนยันแล้วว่าร่างกายของเฌอริลิณญ์ปกติดียกเว้นเรื่องความทรงจำที่ไม่รู้ว่าจะกลับคืนมาเมื่อไหร่และราเชนอยากให้เธอลืมไปตลอดชีวิตเลยยิ่งดีร่างบางยังคงพักรักษาตัวอยู่ที่บ้านเหมือนเดิมเพราะราเชนไม่ยอมให้ออกไปทำงานข้างนอกอย่างที่เคยทำด้วยกลัวว่าเธอจะเป็นอะไรไป คนที่กังวลเรื่องสุขภาพของเธอไม่ได้มีแค่เขา พ่อและพี่ชายเธอยิ่งอาการหนักไม่แพ้กันเมื่อเห็นว่าคนรอบข้างเป็นห่วงเป็นใยมากขนาดนั้นจึงยอมอยู่นิ่ง ๆ ไปสักระยะหนึ่งให้พวกเขาเบาใจ กิจวัตรประจำวันจึงหนีไม่พ้นการอ่านหนังสือ ตัดแต่งดอกไม้ในสวน หัดทำอาหารของว่างรอสามีหรือดูหนังฟังเพลงที่โปรดปรานระหว่างอ่านบทสัมภาษณ์ของราเชนในอินเทอร์เน็ต เธอจึงเห็นข่าวซุบซิบของดาราชื่อดังเรื่องโลกสองใบ สายตาสะดุดรายละเอียดในข่าวที่ลงไว้ ยิ่งอ่านมากเท่าไหร่ก็รู้สึกว่าคุ้นเคยกับเหตุการณ์เหล่านี้พระเอกนามสมมติเอถูกจับได้ว่าแอบคบกับนางร้ายชื่อกระฉ่อน กินกันลับหลังภรรยาถึงห้องนอนเรือนหอตอนที่เธอกลับไปเยี่ยมครอบครัวที่ต่างจังหวัด คนว

หญิงสาวคิดว่าการได้เห็นดวงอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตกยังมีความเป็นไปได้มากกว่าการที่ราเชนหลงรักใครสักคนเสียอีก ข่าวลือต่าง ๆ ที่เธอได้ยินมาตั้งแต่ตอนที่รู้จักเขาผิวเผินหรือก่อนแต่งงานล้วนเป็นเรื่องจริงเกินแปดสิบเปอร์เซ็นต์ราเชนรักแค่ตัวเองเท่านั้น ไม่มีทางเลยที่เธอจะเป็นข้อยกเว้นของเขา บางทีการแสดงตรงหน้าในเวลานี้อาจมีเพื่อหลอกล่อให้เธอติดกับอีกครั้งแล้วใช้สิ่งนั้นทรมานเธอตลอดชีวิตที่เหลืออยู่“เฌอได้ข่าวว่าช่วงนั้นพี่ราเชนไปที่คลับวีไอพีทุกวันนี่คะ” “…” เจ้าตัวนิ่งงันภาวนาให้สิ่งที่เธอพูดไม่ใช่เรื่องที่เขากำลังคิดในใจ“พี่ราเชนพาผู้หญิงคนนั้นกลับบ้าน” เธอเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉยทั้ง ๆ ที่ในใจกำลังร้าวราน “คนในคลับลือกันไปว่าเตียงในห้องของเรานุ่มแค่ไหน ลีลาของพี่ทำให้ผู้หญิงคนนั้นติดใจจนลืมไม่ลง”“อย่าไปเชื่อนะ พวกนั้นชอบพูดไปเรื่อยเพื่อขายข่าว” เขาส่ายหน้าปฏิเสธพลางเดินเข้ามาใกล้ เอื้อมมืออยากคว้าเธอมากอดแต่เมื่อเฌอริลิณญ์ขยับหนีก็ทำสีหน้าห่อเหี่ยวขึ้นมาทันใด “ถ้าไม่ใช่เฌอ ตรงนั้นของพี่มันก็ใช้การไม่ได้หรอกนะ คืนนั้นไม่ได้มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นจริง ๆ”เขาสารภาพความผิดที่กระทำไปเพราะอารมณ์

คล้อยหลังเขมภัทรและพรรคพวก นทีรีบนำร่างโชกเลือดของเจ้านายส่งโรงพยาบาลทันที สภาพสะบักสะบอมอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เขารู้ว่าราเชนไม่ใช่คนที่จะยอมให้ใครลงมือกับตัวเองอย่างนั้นจึงเก็บคลิปเอาไว้ให้บอดี้การ์ดหนุ่มยืนอยู่ข้างเตียง มองดูเจ้านายที่มีผ้าพันแผลตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ ไม่เข้าใจว่าทำไมลงทุนทำขนาดนี้เปลือกตาคนตรงหน้าค่อย ๆ เผยอขึ้น สีหน้าเหยเกเพิ่งรู้สึกเจ็บตรงบาดแผล คำแรกที่เขาเอ่ยขึ้นมาทำให้นทีรู้สึกแปลกใจ“ผมไปเจอเฌอได้หรือยัง เขาบอกอะไรไหม” ราเชนหวังในใจลึก ๆ ว่าเขมภัทรอาจฝากบอกอะไรกับเขา“คุณเขมภัทรไม่ได้พูดอะไรครับนอกจากไม่ให้รองประธานไปที่บ้านหลังนั้นอีก”เขาตอบไปตามตรง ขมวดคิ้วเล็กน้อยที่เห็นว่าสีหน้าเจ้านายดูเศร้าสร้อยจึงถามออกไป “ผมเก็บคลิปตอนนั้นเอาไว้ รองประธานมีคำสั่งให้ทำอะไรไหมครับ”“ลบทิ้งซะ อย่าให้มีหลักฐาน”“…” เขาเอียงคองุนงง “ลบทิ้งเหรอครับ”“อืม” ราเชนยังคงยืนยันคำเดิม หากเป็นเมื่อก่อน ราเชนคงนำคลิปพวกนี้ไปเป็นหลักฐานต่อรองกับเขมภัทรหรือใช้เล่นงานอีกฝ่ายให้จมดินแล้วพาตัวภรรยากลับบ้านในทันที“หรือว่าให้ผมแจ้งคุณเฌอริลิณญ์ว่ารองประธานเข้าโรงพยาบาล