พรึ่บ! พรวด!หัวดอกเห็ดบานหยักใหญ่ผุดเข้าออกร่องแคบฉ่ำแฉะไปด้วยหยาดน้ำคาวกามและหยาดเลือดบริสุทธิ์ เสียงเนื้อกระแทกเนื้อยังคงเสียงดังหยาบโลนผสานเสียงครวญครางของนานาวที่สะอื้นไห้ด้วยความเจ็บปวดปางตายเขาไม่อ่อนโยนเลยสักนิด แม้จะน้อยใจมากเพียงใด ส่งความรู้สึกผ่านสายตาพร่ามัวด้วยหยาดน้ำตาไปยังคนตัวโตมากเท่าไหร่แต่คนป่าเถื่อนแบบเขาก็ยังคงไม่มีความเห็นใจกันเลยลมหายใจร้อนผ่าวที่กระทบลงมาบนเรือนร่างเล็กเป็นระยะตามช่วงจังหวะการปรับเปลี่ยนท่าทางต่างๆ อย่างเอาแต่ใจทำนานาวรู้สึกสะอิดสะเอียดเต็มทน แต่เพราะร่างกายที่ไร้เรี่ยวแรงจำต้องยอมตามใจคนเหนือกว่า"อึก! อ๊าา อ.. อ๊าา เจ็บ! ฮึก! เจ็บนะ""..."ฝ่ามือร้อนรุ่มสอดเข้ามาใต้ปลีน่องออกแรงยกเรียวขาสวยขึ้นพาดกับพนักพิงโซฟาโดยที่ยังไม่หยุดการสอดประสานในร่องแคบ ริมฝีปากร้อนชื้นก็ยังคงพรมจูบขบเม้มผิวเนื้ออ่อนนุ่มไปทั่วลาดไหล่บางและแผ่นหลังเล็ก ยังไม่นับรวมรอยนิ้วมือแข็งแกร่งที่สร้างรอยฟกช้ำด้านหน้าให้อีกมากมายด้วยหากบอกว่านี่คือบทลงโทษสำหรับเธอที่ไปล่วงเกินเขา มันก็คงเป็นบทลงโทษที่ป่าเถื่อนและโหดร้ายที่สุดสำหรับเธอแล้วนานาวจิกหมอนหนุนใบใหญ่ที่รองช่วงเข
Terakhir Diperbarui : 2026-02-22
