Все главы ตามดวงใจหวนคืน: Глава 21 - Глава 30

บ่ายคล้อยวันใหม่ยารินดาขับรถเข้าเทียบริมถนนหน้าโรงเรียน ไม่นานนักก็พาตัวเองเข้าไปนั่งร่วมกับผู้ปกครองคนอื่นๆ ส่วนเด็กหกคนยังคงให้รออยู่ด้านนอกกับครูพี่เลี้ยง เมื่อผู้ปกครองเข้าห้องครบก็มีคนไปตามเอกภพ ชายร่างผอมแต่งตัวไม่เป็นทางการอะไรนักเดินมาพร้อมลูกน้องหนึ่งคนหยุดอยู่กลางห้องประชุม“สวัสดีครับผมเอกภพ เจ้าของสโมสรผีเสื้อตัวน้อยพิธีกรในงานวันนั้น ผมขออนุญาตเรียกทุกท่านว่าคุณแม่และคุณพ่อของน้องๆ นะครับ” ผู้หญิงและผู้ชายที่นั่งตรงหน้าเขารวมยารินดาด้วยเป็นหกคนพยักหน้า เอกภพจึงพูดต่อ“คืออย่างนี้ครับ” เขาหันไปทางลูกน้องโบกมือไปทางผู้ปกครองเบาๆ ทั้งที่ยังพูดต่อ เขารู้งานเดินแจกเอกสารจนครบ ต่างคนต่างคลี่ดูรายละเอียดสินค้าและค่าตอบแทนต่อหัว“มีเจ้าของแบรนด์นมผงยักษ์ใหญ่กำลังออกผลิตภัณฑ์นมสูตรใหม่ที่เหมาะสำหรับเด็กเล็กและเด็กโตมาชมการแสดงวันนั้น พวกเขาสนใจในทีมเป็ดน้อยอยากทาบทามไปเป็นพรีเซนเตอร์ให้ จึงไหว้วานและมอบหมายให้ผมมาที่นี่เมื่อวานผมได้เข้ามาพูดคุยกับทางโรงเรียนแล้วครั้งหนึ่ง ผู้อำนวยการจึงบอกให้ผมตกลงเรื่องนี้กับผู้ปกครองเอง ดังนั้นเพื่อเป็นการไม่เสียเวลาผมจะไม่อ้อมค้อม โปรดพลิกกระด

‘ระวังน้ำ เหรอ’ อาการง่วงนอนโถมเข้าอย่างหนัก ยิ่งสะบัดหัวยิ่งมึนงงตามมาด้วยอาการคลื่นไส้หายใจลำบาก ปฐพีรู้สึกเหมือนกำลังเมาสุราแต่วันนี้ทั้งวันเขาไม่ได้ดื่มแอลกอฮอล์แม้เพียงเล็กน้อย“คุณเอาอะไรให้ผมกิน”“น้ำส้มไงคะ” เธอกล่าวยิ้มราวคนโรคจิต ปฐพีก้มหน้าลงสองมือยันโซฟาลุกเดินขณะที่ผู้หญิงก็ลุกตาม“ฉันช่วยค่ะ” พิมพ์ถลาเข้าหาปฐพีแต่เขาดันเธอออกสุดแรงทว่าไม่เป็นผลมือไม้อ่อนปวกเปียก เดินเซ เคลื่อนไหวลำบากลากสังขารตรงไปยังบันได“พิมพ์ช่วยค่ะ พิมพ์ช่วย” เสียงของเธอทำให้อารยาที่กินอาหารใกล้หมดหันมามองเห็นปฐพีมีอาการคล้ายคนเมาพยายามตะเกียกตะกายพยุงร่างตัวเองไปตามเสา แล้วบริกรของโรงแรมก็เดินมาเจอ“มีอะไรให้ช่วยไหมครับ”“มีพาผมกลับห้องหน่อย” ปฐพีบอก“ไม่มีค่ะไม่มีสามีฉันเมาน่ะ” ปฐพีเหลือบมองเธอพยายามเปิดเปลือกตาที่หนักอึ้ง“สามีงั้นเหรอ คุณพูดบ้าอะไรกัน อึก” เขากลืนความคลื่นไส้ลงคอ ทำให้บริกรมองเธออย่างสงสัย“อ่ะ ค่ะ คือเราทะเลาะกันเขางอนเลยพยายามผลักไสฉันน่ะ”“หน้าไม่อาย” ปฐพีพ่นคำออกมาร่างกายอ่อนล้าสุ้มเสียงแหบพร่าดวงตาเริ่มรางเลือน“เอ่อไม่มีอะไรหรอกนะ เราต้องไปแล้วฉันจะพาสามีฉันขึ้นข้างบนเอง”

“คุณพ่อขา”“คุณพ่อ”เสียงเจื้อยแจ้วของคู่แฝดดังขึ้นเมื่อเห็นปฐพีเดินมาแต่ไกลในขณะที่ยารินดากำลังลงรถตาม ทันใดนั้นสิ่งที่ทุกคนไม่คาดคิดก็เริ่มก่อตัวขึ้น พิมพ์รีบแทรกตัวเบียดยารินดาลงมาไม่พอยังผลักจนเซไปชนขอบประตูรถ“ว้าย!!” ยารินดาเจ็บ ปฐพีเห็นทุกอย่าง อารยาก็เห็น“คุณปฐพีขา” พิมพ์เรียกเขาวิ่งมาโดยไม่สนใจคู่แฝด เธอชนไหล่เล็กๆ ของทรายจนล้มคะมำทำใจยารินดาหล่นวูบเมื่อเห็นลูกล้มแรงกรีดร้องตามเสียงหลง ทรายตกใจหน้าเสียก้มมองเสื้อผ้าเปื้อนคราบสกปรกพลางยันร่างเล็กขึ้นก่อนหันไปมองแม่ที่กำลังวิ่งมาหาและเริ่มเบ้หน้าจะร้องไห้ ทว่าพิมพ์กลับเดินห่างอย่างไม่สนใจไยดี แค่นั้นไม่พอเธอยังผลักหินออกให้พ้นทางเด็กชายเซถอยเกือบล้มไปอีกคนทั้งแหงนมองเธอหน้าตาตื่นตระหนก ก่อนหันกลับไปมองพี่สาวกับแม่ด้วยท่าทีตกใจในขณะที่ปฐพีรีบวิ่งเข้ามา“คุณปฐพีขามารอพิมพ์ที่นี่นานแล้วเหรอคะ” หญิงสาวยื่นมือจะไปเกาะแขนเขาแต่ถูกสะบัดออก“หิน ทรายเป็นยังไงบ้างลูกเจ็บหรือเปล่า” ปฐพีเรียกถามขณะที่พิมพ์กึ่งวิ่งกึ่งเดินเรียกตามจะรั้งเขาเอาไว้แต่อารยาวิ่งเข้ามาขวางและดึงเธอออกไปให้ไกล“คุณเจ็บหรือเปล่า” ปฐพีถามยารินดา“นิดหน่อยค่ะ แต่น้

เสียงขัดขืนปนเปความตกใจของฝ่ายชายดังอยู่ชั่วครู่ในขณะที่ฝ่ายหญิงเอาแต่เรียกที่รักและบอกอย่าดื้อเดี๋ยวจะจัดการเอง ไม่นานเสียงบทสวาทก็ดังขึ้น ทุกคนที่ยืนตรงนั้นต่างตกตะลึงก่อนที่อารยาจะทนไม่ไหวเดินเข้ามา“ปิดเถอะพิมพ์พอแล้ว แค่นี้ก็ขายหน้ามากแล้วนะ เธอกล้ามากที่ประจานตัวเองต่อหน้าคนอื่น” อารยาห้ามพลางดึงแขนเพื่อนร่วมงานแต่ถูกเธอสะบัดออกก่อนตวาดลั่น“ประจานตัวเองที่ไหนฉันแค่เรียกร้องสิทธิ์ให้ตัวเอง ก็ใครใช้ให้คุณปฐพีไม่รับผิดชอบการกระทำของเขาล่ะ ฉันโดนล่วงเกินไปแล้วนะ”“ผมเปล่านะ” ปฐพีโพล่งขึ้น“คุณยังจะปากแข็งอีกเหรอ”เพียะ!! เพียะ!! พิมพ์หน้าหันตามแรงเหวี่ยงแขนหน้ามือและหลังมือของยารินดา“นี่เธอกล้าดียังไงมาตบฉันเนี่ย หน็อยแน่” พิมพ์ง้างมือฟาดกลับด้วยความโกรธแค้นแต่ปฐพีคว้าแขนเธอไว้ทัน ก่อนจะผลักออกไปจนเซถอยชนอารยา“ตบทำไมน่ะเหรอ ครั้งแรก โทษฐานที่เธอทำร้ายลูกๆ ของฉันเมื่อเช้า ครั้งที่สองเพื่อเรียกสติเธอคืนมา” ยารินดาพูด พิมพ์มองเธอด้วยความไม่พอใจ“นี่เธอตาบอดหน้ามืดตามัวหรือเพราะเร่งรีบจะจับผู้ชายจนไม่ได้ดูให้ดีว่า คนในรูปถ่ายหรือหลักฐานบ้าบออะไรนั่นเป็นใครสินะถึงได้กล้าเปิดให้คนอื่นด

ร่างสูงถอยกรูดข้อพับติดม้าหินอ่อนเสียหลักจนตัวเป๋ หน้าตาตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด ดาวและจันทร์ต่างเห็นอาการนั้นก่อนเขาจะโพล่งขึ้น“ไม่ได้ครับคุณแม่ ถ้าเป็นเธอจอห์นกับเดปป์ต้องอยู่ด้วย โดยเฉพาะเดปป์” ประโยคนั้นทำให้เพื่อนของเขาที่กำลังเดินไปชะงักหันกลับ ดาวแหงนมองลูกชายและปฐพีก็มองพิมพ์อย่างตกใจ“ไม่นะคะคุณปฐพี” พิมพ์มองเขาด้วยสายตาอ้อนวอน“นี่คุณคิดจะทำอะไรกันแน่เนี่ย” ปฐพีถามเธอทั้งรู้สึกสะอิดสะเอียน“อะไรกันดิน ลูกไปทำอะไรมาทำไมดูกลัวขนาดนั้น นี่ลูกลวนลามเธออย่างที่เธอบอกจริงๆ เหรอ” ดาวหันไปถามลูกชาย เป็นตอนเดียวกันกับที่สองหนุ่มชาวต่างชาติเดินมายืนรอบโต๊ะ พอเห็นหน้าผู้หญิงชัดๆ เดปป์ถึงกลับกลอกตา แน่นอนดาวเห็นอาการนั้น“เธอบอกคุณแม่ว่าผมลวนลามเธอเหรอครับ” ปฐพีพูดเสียงตื่นเจือโมโห ดาวไม่ตอบแต่มองลูกชายด้วยความงงงันก่อนปรายตามองพิมพ์อย่างสงสัย เห็นหญิงสาวย่นคิ้วกัดปากกลอกตาไปมาเหมือนกำลังคิดหาทางหนีทีไล่“เธอต่างหากที่วางยาผม ลวนลามผมและพยายามลากผมเข้าห้อง”“ห๊ะ!!!” ใบหน้าของดาวเหยเกอ้าปากเหวอทว่ากล้ามเนื้อมัดน้อยตรงแก้มซ้ายกลับดึงมุมปากขึ้นแสดงออกว่ากำลังหัวเราะขบขันในใจจนปิดไม่มิด เ